பகவதி கோயில்

தாமாபூர், தாலுகா மாளவன், மாவட்டம் சிந்துதுர்க்

கொங்கணப் பகுதி, குறிப்பாக தென் கொங்கணப் பகுதி, இயற்கை அன்னையால் வாரி வழங்கப்பட்ட அழகுடன் திகழ்கிறது. ஆனால், மாளவன் தாலுகாவில் உள்ள தாமாபூருக்கு இன்னும் சற்று மேலான அழகு வழங்கப்பட்டுள்ளது. இங்குள்ள மலைகள், அவற்றில் அடர்ந்த மரங்கள், தென்னை-பாக்கு மரங்கள், மற்றும் தாமாபூரின் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க குளம் ஆகியவை இணைந்து ஒரு அற்புதமான இயற்கை ஓவியத்தை உருவாக்குகின்றன. இது எழுத்தாளர்கள் முதல் சாமானியர்கள் வரை, விஞ்ஞானிகள் முதல் பக்தர்கள் வரை அனைவரையும் கவர்ந்துள்ளது. உலக பாரம்பரிய நீர்ப்பாசனத் தளமாக உள்ள இந்தக் குளமும், அதன் கரையில் அமைந்துள்ள தேவி பகவதியும் இணைந்து சிவம் மற்றும் சுந்தரம் ஆகிய இரண்டின் சங்கமமாக இங்கு திகழ்கின்றன.

இந்தக் கோயிலின் மற்றும் குளத்தின் வரலாற்றுப் பின்னணி இவ்வாறு கூறப்படுகிறது: விஜயநகரப் பேரரசின் உள்ளூர் மாகாண அதிகாரி நாகேஷ் நாயக் கி.பி. ௧௫௩௦ ஆம் ஆண்டில் தாமாபூரில் இந்தக் குளத்தையும், அதன் கரையில் பகவதி தேவி கோயிலையும் கட்டினார். இந்தப் பகுதி பதினான்காம் நூற்றாண்டில் ஹரிஹரர் மற்றும் புக்கர் ஆகியோரால் நிறுவப்பட்ட விஜயநகரப் பேரரசின் ஒரு பகுதியாக இருந்தது. பின்னர், கி.பி. ௧௪௭௦ ஆம் ஆண்டில் பாமினி சுல்தானகத்தின் வஜீர் முகமது கவான் கோவாவைக் கைப்பற்றினார், மேலும் கொங்கணத்தின் இந்தப் பகுதி வெளிநாட்டு ஆட்சியின் கீழ் வந்தது. காலப்போக்கில், கொங்கணத்தின் மீது ஆதில் ஷாஹி ஆட்சி வந்தது. நவம்பர் ௨௫, ௧௫௧௦ அன்று, விஜயநகரத்தின் கடற்படைத் தளபதி திம்மையாவின் உதவியுடன், போர்த்துகீசிய தளபதி அஃபோன்சோ டி அல்புகெர்க் கோவாவைத் தாக்கினார், மேலும் கோவா போர்த்துகீசியர்களின் கட்டுப்பாட்டிற்குள் வந்தது. அப்போது நாகேஷ் நாயக் இங்கு ஆட்சியாளராக இருந்திருக்க வாய்ப்பில்லை, அல்லது இருந்திருந்தால் அவர் ஆதில் ஷாஹி அதிகாரியாக இருந்திருக்க வேண்டும். அவர் பொது நலனுக்காக மக்களிடமிருந்து நிதி திரட்டி இந்தக் குளம்-அணையை கட்டினார்.

மண் அணை கட்டி இந்த பரந்த குளம்-அணை உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. ஐந்து ஏக்கர் பரப்பளவு கொண்ட இந்த நீர்த்தேக்கம் தாமாபூரையும், அதன் கிழக்கே உள்ள கால்சே கிராமத்தையும் சுற்றியுள்ள அடர்ந்த காடுகளால் சூழப்பட்டுள்ளது. மிகவும் அமைதியான சூழல், தெளிவான மற்றும் தூய்மையான நீர், அருகில் உள்ள மரங்களின் பிரதிபலிப்பு, நாளின் ஒவ்வொரு பொழுதிலும் மாறும் அதன் தோற்றம் ஆகியவை இந்தக் குளத்தை எண்ணற்ற மக்களை ஈர்க்கின்றன. பல்லுயிர் பெருக்கம், நீர்ப்பாசனம், மீன்பிடித்தல் மற்றும் சுற்றுலா ஆகியவற்றிற்கு ஒரு சிறந்த இடமாக உள்ள இந்த நீர்த்தேக்கத்தின் கரையில் பகவதி தேவியின் பழமையான கோயில் உள்ளது. இந்த தேவி தாமாபூர் பகுதியையும், இந்த குளம்-அணையையும் பாதுகாக்கிறாள் என்பது கிராம மக்களின் நம்பிக்கை. இது தொடர்பாக, ௧௯௭௨ ஆம் ஆண்டு வறட்சியின் போதும் இந்தக் குளம் நிரம்பியிருந்தது என்று கிராம மக்கள் நினைவு கூர்கிறார்கள்.

பிரதான சாலையின் அருகிலேயே உள்ள வரவேற்பு வளைவில் இருந்து சில படிகள் ஏறி ஒரு உயரமான மேட்டில் சென்றால், ஒருபுறம் சத்தேரி தேவியின் ஓட்டுக்கூரை கோயில் உள்ளது. சபா மண்டபம் மற்றும் கர்ப்பகிரகம் என இந்த பழைய கோயில் அமைந்துள்ளது. உள்ளே உயரமான புற்று வடிவில் சத்தேரி தேவி வீற்றிருக்கிறாள். இடதுபுறம் இந்தக் கோயிலும், வலதுபுறம் புதிதாக வர்ணம் பூசப்பட்ட சிறிய துளசி பிருந்தாவனமும் உள்ளன. இவற்றின் நடுவே பேவர் பிளாக் பதிக்கப்பட்ட பாதையில் சில அடிகள் சென்றால், எதிரில் பகவதி தேவி கோயில் உள்ளது. இன்றும் இந்தக் கோயிலின் பழமையான தோற்றம் அப்படியே பாதுகாக்கப்பட்டு வருகிறது.

இந்தக் கோயில் கொங்கணி கட்டிடக்கலை பாணியில் அமைந்துள்ளது. சபா மண்டபம், உபசபா மண்டபம், அந்தராளம் மற்றும் அந்தராளத்தில் இருந்து பிரகாரப் பாதை கொண்ட கர்ப்பகிரகம் என இந்தக் கோயில் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. பிரதான சபா மண்டபம் உயரமான ஓட்டுக்கூரை, இரண்டு பக்கங்கள், திறந்த வகை மற்றும் நீளமானது. இந்த மண்டபத்தில் இருபுறமும் ஆறு பெரிய வட்டத் தூண்கள் உள்ளன, மேலும் அவற்றின் மீது கிடைமட்டமான மரத்தாலான விட்டங்கள் உள்ளன. இங்குள்ள ஒரு விட்டத்தில் ‘சபா மண்டபம் கட்டப்பட்டது சகம் ௧௮௨௭’ என்றும், அதன் கீழே ‘தோண்டி விஷ்ராம் தவி’ என்றும் பொறிக்கப்பட்டுள்ளது. இதிலிருந்து கி.பி. ௧௯௦௪ ஆம் ஆண்டில் தோண்டி விஷ்ராம் தவி என்ற தச்சரால் இந்த சபா மண்டபம் கட்டப்பட்டது என்பது தெளிவாகிறது. தாமாபூரில் தவி குடும்பத்தின் நான்கு-ஐந்து வீடுகள் உள்ளன. அவர்களின் முன்னோர்கள் இந்த சபா மண்டபத்தையும், கோயிலையும் கட்டியுள்ளனர்.

பிரதான சபா மண்டபத்திற்கு சுமார் ஒரு அடி உயரத்தில் உபசபா மண்டபம் உள்ளது. மூன்று பக்கங்களிலும் இருக்கைகள், அவற்றில் குட்டையான கல் வேலைப்பாடுகளுடன் கூடிய தூண்கள், அவற்றிலிருந்து உள்ளே சிறிது தூரம் தள்ளி நிற்கும் இரண்டு தூண்கள் என இந்த உபசபா மண்டபம் அமைந்துள்ளது. இந்தத் தூண்கள் கீழ்ப்பகுதியில் சதுரமாகவும், மேற்பகுதியில் கூர்மையாகவும், அதன் மீது வேலைப்பாடுகளுடன் கூடிய அலைவடிவக் கரங்களும் உள்ளன. இங்கிருந்து இரண்டு படிகள் உயரத்தில் கோயிலின் அந்தராளம் உள்ளது. அந்தராளத்தின் மரத்தாலான நுழைவாயில் மரச் சிற்பக்கலையின் சிறந்த எடுத்துக்காட்டாகும். இந்த மூன்று கிளைகளையுடைய நுழைவாயிலின் இரண்டு கிளைகளில் கொடி வேலைப்பாடுகளுடன் கூடிய சிற்பங்கள் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. அவற்றில் முதல் அகலமான கிளையின் கீழ்ப்பகுதியில் சிங்க உருவம் உள்ளது. அதன் மீது ஒருபுறம் அனுமான், மறுபுறம் கருடன் ஆகியோரின் சிற்பங்கள் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. வெளிப்புறக் கிளை தூண் போல செதுக்கப்பட்டுள்ளது. நுழைவாயில் சட்டகத்தின் நெற்றியில் கணேஷ் மற்றும் அவரது இருபுறமும் சாமரம் வீசும் சேவகிகளின் சிற்பம் உள்ளது. நுழைவாயில் கிளைகளின் மேற்பகுதியில் கிடைமட்டப் பட்டியில் நாகதேவதைகள் செதுக்கப்பட்டுள்ளன, மேலும் அவற்றின் நடுவில் பெரிய கீர்த்திமுகம் உள்ளது. அந்தராளத்தில் வலதுபுறம் அலைவடிவக் கரங்கள் உள்ளன. அவற்றில் தாண்டேகர் தேவதா, ராவல்நாத், ஜெயின் பிராமணர், பாவ்னாய், பாராச்சா பூர்வாஸ், காடிவாஸ் ஆகியோரின் அலைவடிவக் கரங்கள் உள்ளன. எதிரில் கர்ப்பகிரகத்தில் வஜ்ரபீடத்தில், அழகிய வேலைப்பாடுகளுடன் கூடிய மேல்தளத்தில் பகவதி தேவியின் கருங்கல்லால் ஆன நான்கு கரங்கள் கொண்ட சிலை உள்ளது. தேவியின் வலதுபுறம் கணேஷ், இடதுபுறம் மகாதேவர் சிலைகள் உள்ளன. கர்ப்பகிரகத்தின் முகப்புப் பகுதியில் பல்வேறு தேவதைகளின் பழைய ஓவிய பாணியில் உள்ள படங்கள் உள்ளன. இந்தக் கோயிலின் ஒரு சிறப்பு அம்சம் என்னவென்றால், இங்கு சிகரம் கர்ப்பகிரகத்தின் மீது இல்லாமல் சபா மண்டபத்தின் மீது உள்ளது.

இந்தக் கோயிலின் பின்புறம் தாமாபூர் குளம்-அணையின் நீர்த்தேக்கம் பரவியுள்ளது. அங்கு அழகிய படித்துறை கட்டப்பட்டுள்ளது. இது தொடர்பாக இங்கு ஒரு கதை கூறப்படுகிறது: முற்காலத்தில் தாமாபூரில் யாருடைய வீட்டிலாவது திருமணம் நடந்தால், அதற்குத் தேவையான தங்க நகைகள் செய்ய பொருளாதார வசதி இல்லாதவர்கள் இங்கு வந்து பகவதி தேவியிடம் பிரார்த்தனை செய்வார்கள். மக்கள் ஒரு கூடையில் பூக்களையும், நகைகளின் பட்டியலையும் வைத்து அந்தக் கூடையைக் குளத்தில் விடுவார்கள். மறுநாள் குளக்கரையில் அந்தப் பட்டியலில் குறிப்பிடப்பட்ட அனைத்து நகைகளும் அவர்களுக்குக் கிடைத்துவிடும். இதில் ஒரு நிபந்தனை இருந்தது: வீட்டில் மங்களகரமான காரியம் முடிந்த பிறகு, அந்த நகைகளை மீண்டும் கூடையில் வைத்து குளத்தில் விட வேண்டும். ஒருமுறை கிராமத்தில் ஒருவருக்கு அந்த நகைகள் மீது பேராசை ஏற்பட்டது என்று கூறப்படுகிறது. அவர் தேவியிடமிருந்து நகைகளைப் பெற்றார்; ஆனால் பின்னர் அவற்றை திருப்பித் தரவில்லை. இதன் விளைவாக தேவி கோபமடைந்தாள், அன்று முதல் குளத்திலிருந்து நகைகள் வருவது நின்றுவிட்டது. குறிப்பாக, மங்களகரமான காரியங்களுக்கு உதவும் கொங்கணப் பகுதியின் இரண்டாவது குளம் இது. பிரிட்டிஷ் காலத்தில் நாசிக்கில் கலெக்டராக இருந்தவரும், அனந்த் கான்ஹேரேயால் கொல்லப்பட்டவருமான ஏ.எம்.டி. ஜாக்சன் ஒரு அறிஞரும், இந்திய கலாச்சாரத்தின் மீது ஆர்வம் கொண்ட அதிகாரியும் ஆவார். அவர் மகாராஷ்டிராவின் நாட்டுப்புறக் கதைகளைத் தொகுத்திருந்தார். அவரது ‘ஃபோக்லோர் நோட்ஸ்’ என்ற நூலின் இரண்டாவது, கொங்கணம் தொடர்பான தொகுதியின் பக்கம் ௧௫ இல் ராய்கட் மாவட்டத்தில் உள்ள கோபோலி என்ற இடத்தில் உள்ள ஒரு குளத்தைப் பற்றிய இதே போன்ற கதை கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. அந்தக் கிராமத்தில் யாருடைய வீட்டிலாவது திருமணம் நடந்தால், அதற்குத் தேவையான பாத்திரங்களை இந்தக் குளத்தில் உள்ள சாதி ஆசரா வழங்குவார்கள். ஆனால் அந்தப் பாத்திரங்களைத் திருப்பித் தர வேண்டும். ஒருவன் அவற்றை திருப்பித் தரவில்லை. அதனால் அந்த வழக்கம் நின்றுவிட்டது என்று அந்தக் கதையில் கூறப்பட்டுள்ளது. 

ஆதிசக்தியின் வடிவமாகக் கருதப்படும் தேவி பகவதி கோயிலின் வளாகத்தில், சத்தேரி தேவி கோயிலைப் போலவே நாராயணன் கோயில் மற்றும் பிராமண தேவ் கோயில் என இரண்டு தனித்தனி கோயில்கள் உள்ளன. இந்தக் கோயில்களில் கர்ப்பகிரகம் மற்றும் சபா மண்டபம் என இரண்டு பிரிவுகள் உள்ளன. 

பகவதி தேவி கோயிலில் நவராத்திரியின் ஒன்பது நாட்களும் விழிப்புடன் இருப்பார்கள். அஷ்டமி அன்று ஹோம-ஹவனம், குமாரிகா பூஜை மற்றும் நவமி அன்று மகாபிரசாதம் நடைபெறும். இங்கு தசரா நிகழ்ச்சி கிராமத்தில் உள்ள பாவாய் தேவி கோயிலில் கொண்டாடப்படுகிறது. அதில் சிவ-சக்தியின் திருமண விழா நடைபெறுகிறது. தங்கம் கொள்ளையிடப்படுகிறது. பல்லக்கில் ஊர்வலமாகச் சென்ற பகவதி தேவி மீண்டும் கோயிலுக்குக் கொண்டுவரப்படுகிறார். ராமநவமி, ஹனுமான் ஜெயந்தி போன்ற பண்டிகைகளும் இந்தக் கோயிலில் மிகுந்த பக்தியுடன் கொண்டாடப்படுகின்றன. சித்திரை மாத நவராத்திரி நிகழ்ச்சியிலும் ஒவ்வொரு இரவும் புராண வாசிப்பு, கீர்த்தனை மற்றும் தேவியின் பல்லக்கு ஊர்வலம் நடைபெறும். ஐந்து மான்காரிகளும் பன்னிரண்டு முன்னோர்களும் சேர்ந்து கோயிலின் அனைத்து திட்டமிடல்களையும் செய்கிறார்கள்.

இந்தக் கோயிலுக்குக் கிடைத்த மிக மதிப்புமிக்க விஷயம், அதற்கு மிக அருகில் உள்ள தாமாபூர் ஏரி. இங்குள்ள அணைச் சுவரின் உயரம் ௧௧.௪௩ மீட்டர் மற்றும் நீளம் ௨௭௧ மீட்டர் ஆகும். தாமாபூர் ஏரியின் நீர்ப்பாசனத் திறன் ௨௩௮ ஏக்கர் மற்றும் தற்போது ௧௨௬ ஏக்கர் நிலம் நீர்ப்பாசனத்தின் கீழ் உள்ளது. இந்த ஏரிப் பகுதியில் ௧௨௫ வகையான பறவைகள் காணப்படுகின்றன. அரிய வகை வனப் பறவைகள் மற்றும் தாவர இனங்களும் இங்கு காணப்படுகின்றன. இந்தப் பகுதிக்கு விலங்கு ஆய்வாளர்கள், தாவரவியலாளர்கள் ஆராய்ச்சி செய்வதற்காக எப்போதும் வந்து செல்கிறார்கள்.

௨௦௨௩ ஆம் ஆண்டில் தாமாபூருக்கு அருகில் உள்ள சடாவில் இரண்டு இடங்களில் நான்கு பாறைச் சிற்பங்கள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன. தாமாபூரின் கோடேவாடியின் எல்லைக்குள்ளும், மொகரணே மற்றும் சலேல் கிராமங்களின் சடாவிலும் இந்த பாறைச் சிற்பங்கள் உள்ளன. கொங்கணில் காணப்படும் இந்த பாறைச் சிற்பங்கள் (பெட்ரோகிளிஃப்) வரலாற்றுக்கு முந்தைய காலத்தைச் சேர்ந்தவை. அவற்றில் விலங்குகளுடன் வடிவியல் அமைப்புகளும் காணப்படுகின்றன. இந்த சிற்பங்கள் ஆதி மனிதனால் செதுக்கப்பட்டிருக்கலாம் என்று ஆராய்ச்சியாளர்கள் கருதுகிறார்கள்.

பயனுள்ள தகவல்கள்

• மால்வனில் இருந்து ௧௮ கி.மீ., மற்றும் கூடலில் இருந்து ௧௨ கி.மீ. தொலைவில்
• மால்வன் மற்றும் கூடலில் இருந்து பேருந்து வசதி
• தனியார் வாகனங்கள் கோயில் வரை வரலாம்
• பகுதியில் தங்குமிட வசதி உள்ளது
• தொடர்பு: திரு. தேவேந்திரா, பூசாரி, மொ. ௯௪௨௨௩௩௭௩௪௬,
• திரு. தேசாய், அறங்காவலர், மொ. ௯௪௨௧௦௫௫௯௩௧