அக்கல்கோட் சுவாமி சமர்த்தர் மடம்

டி. எல். வைத்யா சாலை, தாதர், மும்பை

“அசாத்தியத்தையும் சாத்தியமாக்குவார் சுவாமி” என்று எண்ணற்ற பக்தர்கள் நம்பும் அக்கல்கோட் சுவாமி சமர்த்தர், தத்தாத்ரேயரின் மூன்றாவது அவதாரமாகக் கருதப்படுகிறார். பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த சுவாமி சமர்த்தர் இன்றும் பக்தர்களின் துணையாக நிற்கிறார் என்பது பக்தர்களின் நம்பிக்கை. இன்று மகாராஷ்டிராவில் கிராமம் தோறும் சுவாமி சமர்த்தரின் மடங்கள் உள்ளன. அவற்றில் தாதரில் உள்ள மடத்திற்கு நூற்றாண்டுக்கும் மேலான வரலாறு உண்டு. சுவாமி சமர்த்தரின் தீவிர பக்தரான சத்குரு பாலகிருஷ்ண மகாராஜ் சூரத்கர் இந்த மடத்தை நிறுவினார். மும்பை மற்றும் அதைச் சுற்றியுள்ள எண்ணற்ற சுவாமி சமர்த்தர் பக்தர்களின் வழிபாட்டுத் தலமாக விளங்கும் இந்த மடத்தில் சுவாமி சமர்த்தரின் பாதுகைகள் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டுள்ளன.

ஸ்ரீ சுவாமி சமர்த்தர் தத்த சம்பிரதாயத்தின் அவதார புருஷர் ஆவார். புராணங்களும் உபநிடதங்களும் விவரிக்கும் வர்ணாஸ்ரம தர்மத்தின் பெருமையைக் காப்பவராகவும், குரு தத்துவத்தின் இலட்சியமாகவும், யோகத்தின் உபதேசிப்பவராகவும் கருதப்படும் தத்தாத்ரேயரின் வழிபாடு நாடு முழுவதும் மிகப்பழங்காலத்திலிருந்தே நடைபெற்று வருகிறது. பதினைந்தாம் நூற்றாண்டில் நரசிம்ம சரஸ்வதி என்ற மகானால் தத்த சம்பிரதாயம் ஒரு தனிப்பிரிவாக உருப்பெற்றது. ஸ்ரீபாத ஸ்ரீவல்லபர் தத்தாத்ரேயரின் முதல் அவதாரமாகக் கருதப்படுகிறார். நரசிம்ம சரஸ்வதி இரண்டாவது அவதாரம், அக்கல்கோட் சுவாமி சமர்த்தர் தத்தரின் மூன்றாவது அவதாரமாகக் கருதப்படுகிறார். சுவாமி சமர்த்தரின் பூர்வாசிரம வரலாறு அறியப்படவில்லை. ‘ஸ்ரீ சுவாமி சரித்திர சாராம்ருதம்’ என்ற நூலில் ஒரு ஐதீகம் உள்ளது: தத்தரின் முதல் அவதாரமான நரசிம்ம சரஸ்வதி தனது அவதார முடிவில், கி.பி. 1458 இல் ஆந்திரப் பிரதேசத்தின் ஸ்ரீசைல கர்தலிவனத்திற்குச் சென்றார். அங்கு அவர் 350 ஆண்டுகள் தவம் செய்தார். அப்போது அவரைச் சுற்றி ஒரு புற்று உருவானது. ஒரு நாள் ஒரு விறகு வெட்டியின் கோடரி தவறுதலாக இந்தப் புற்றின் மீது விழுந்தது. அந்தப் புற்றிலிருந்து சுவாமி சமர்த்தர் வெளிப்பட்டார்.

ஸ்ரீசைல கர்தலிவனத்திலிருந்து அவர் கல்கத்தா, ஜகந்நாத்புரி, காசி வழியாக கோதாவரி நதிக்கரைக்கு வந்து கி.பி. 1838 இல் மங்கள்வேடாவில் வெளிப்பட்டார். ‘சுவாமி லீலாம்ருதம்’ என்ற நூலில், “சகாப்தம் ஆயிரத்து எழுநூற்று அறுபதில். சுவாமி உலகை உய்விக்க. மங்கள்வேடாவில் வெளிப்பட்டார். சாக்ஷாத் தத்த அவதாரமாக.” என்று கூறப்பட்டுள்ளது. இதற்குப் பிறகு சகாப்தம் 1779 (கி.பி. 1857) இல் அஸ்வின் சுத்த பஞ்சமி அன்று அவர் அக்கல்கோட்டில் அவதரித்தார். சுவாமி சமர்த்தரின் பூர்வாசிரம வாழ்க்கை குறித்த தகவல்கள் கிடைக்கவில்லை. ஆனால் “நாங்கள் யஜுர்வேதி பிராமணர்கள், எங்கள் பெயர் நரசிம்மபான், காஷ்யப கோத்திரம், எங்கள் ராசி மீனம்…” என்று ஒருமுறை அவர் கூறியிருந்தார். அவர் தனது வாழ்நாளில் பலருக்கு அருள் புரிந்தார். “பயப்படாதே, நான் உன்னுடன் இருக்கிறேன்” என்ற உறுதிமொழியால் பலருக்கு தைரியம் அளித்தார். “என்னை அனன்ய பக்தியுடன் வழிபடுபவர்களின் யோக க்ஷேமத்தை நானே சுமக்கிறேன்” என்பது அவரது வாக்கு. சுவாமி சமர்த்தர் சடங்குகள், தீட்டு-தூய்மை போன்ற ஆடம்பரங்களைத் தவிர்த்து, சாதாரண மக்களுக்கு நாமஸ்மரணையின் மகிமையை எடுத்துரைத்தார். அக்கல்கோட்டில் அவர் சுமார் 20 ஆண்டுகள் வசித்தார். அவரது அற்புதங்கள், அனுபவங்கள் குறித்த பல கதைகள் கூறப்படுகின்றன. 1878 ஆம் ஆண்டு சைத்ர வத்ய திரயோதசி அன்று அவர் அக்கல்கோட்டில் சமாதி அடைந்தார்.

தாதர் சுவாமி சமர்த்தர் மடத்தின் வரலாறு இதுதான்: சத்குரு பாலகிருஷ்ண மகாராஜ் 1866 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 28 ஆம் தேதி சூரத் நகரில் ஒரு குஜராத்தி குடும்பத்தில் பிறந்தார், மேலும் 1910 ஆம் ஆண்டு மே 29 ஆம் தேதி இந்த மடத்தை நிறுவினார். பின்னர் அவர் கல்விக்காக மும்பையில் தனது மாமா சிவசங்கரிடம் வந்தார். அந்த காலத்தில் நாடு முழுவதும் மத சீர்திருத்த இயக்கம் தீவிரமாக இருந்தது. இதன் விளைவாக பிரார்த்தனா சமாஜ், ஆரிய சமாஜ், சுவாமி நாராயண் சம்பிரதாயம் போன்ற பிரிவுகள் உருவாயின. மும்பை வந்த பிறகு பாலகிருஷ்ண மகாராஜ் ஆரிய சமாஜத்தை நாடினார். இந்த பிரிவின் தோற்றம் மும்பையைச் சேர்ந்தது. சுவாமி தயானந்த் (இயற்பெயர் மூலசங்கர் அம்பாசங்கர், பிறப்பு – 1824, டங்காரா, காத்தியவார்) 1875 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் 10 ஆம் தேதி இந்த நவீன மதப்பிரிவை நிறுவினார். மராத்தி விஸ்வகோஷத்தில் இந்த பிரிவு குறித்த குறிப்பின்படி, “இந்தியாவை மீண்டும் வேத வழிக்கு கொண்டு செல்வதும், உலக முழுவதற்கும் வேத தர்மத்தை கற்பிப்பதும் ஆரிய சமாஜத்தின் மிக உயர்ந்த கடமைகளாக நிர்ணயிக்கப்பட்டன, மேலும் வேதங்களை மீட்டெடுக்கும் மற்றும் பரப்புரை செய்யும் பணியை தீவிரமாகத் தொடங்கியது. மூல வேதங்களில் சிலை வழிபாடு, அவதாரக் கோட்பாடு, தீர்த்தங்கள், விரதங்கள், புராண சடங்குகள் போன்றவை ஆதரிக்கப்படவில்லை. எனவே ஆரிய சமாஜத்தின் முன்னோடிகள் இவை அனைத்தையும் கைவிடத்தக்கவை என்று அறிவித்தனர். சிராத்தங்கள் நிறுத்தப்பட்டன, புரோகிதர்களுக்கும் விடுமுறை அளிக்கப்பட்டது. ராமர்-கிருஷ்ணர் தெய்வீக அவதாரங்கள் அல்ல, மாறாக சிறந்த மனிதர்கள் என்று அவர்கள் மக்களுக்கு விளக்கத் தொடங்கினர்.” சாதுர்வர்ணத்தை ஏற்றுக்கொண்ட இந்த சம்பிரதாயம் ஜாதி வேறுபாடு மற்றும் தீண்டாமையை கைவிடத்தக்கவை என்று அறிவித்தது, மேலும் அனைவருக்கும் வேதக் கல்விக்கான உரிமையை அளித்தது.

பாலகிருஷ்ண மகாராஜின் மாமா சிவசங்கர் சைவ சமயத்தைச் சேர்ந்தவர். மகாராஜ் ஆரிய சமாஜ் போன்ற ஒரு பிரிவை நாடியது அவருக்குப் பிடிக்கவில்லை. அவர்களின் அண்டை வீட்டில் சுவாமி சமர்த்தரின் பக்தரான ராமச்சந்திர வெங்கடேஷ் பரட்கர் என்ற தாத் மகாராஜ் வசித்து வந்தார். சிவசங்கர் பாலகிருஷ்ண மகாராஜை இந்த தாத் மகாராஜிடம் அழைத்துச் சென்றார். அவர் பாலகிருஷ்ண மகாராஜை புலேஸ்வரின் அஷ்டபுஜா தேவி கோவிலுக்கு அழைத்துச் சென்று அங்கு அவருக்கு தேவியின் தரிசனத்தை அளித்தார். இதற்குப் பிறகு பாலகிருஷ்ண மகாராஜ் தாத் மகாராஜை குருவாக ஏற்றுக்கொண்டு சுவாமி சமர்த்தரின் பக்தரானார். ஆரம்ப காலத்தில் அவர் மும்பையில் உள்ள கோகுல்தாஸ் சமஸ்கிருத பாடசாலையில் சமஸ்கிருத ஆசிரியராகப் பணிபுரிந்தார். அதேபோல் ஆங்கிலம் மற்றும் சமஸ்கிருத பயிற்சி வகுப்புகளையும் நடத்தினார். அப்போது அவர் ஜாம்புல்வாடியில் வசித்து வந்தார். அண்டை வீட்டில் உள்ள ஒரு குடும்ப உறுப்பினரின் பேய் பிடியை அவர் நீக்கியதாக ஒரு ஐதீகம் கூறப்படுகிறது. இந்த சம்பவத்தால் அவர் தெய்வீக சக்தி கொண்ட ஒரு சத்புருஷர் என்ற புகழ் பரவியது.

ஜாம்புல்வாடியிலிருந்து அவர் மலாடில் உள்ள தனது நண்பர் துவாரகாதாஸ் வீட்டிற்குச் சென்றார். இதற்குப் பிறகு சில காலம் அவர் மலாடில் உள்ள மாம்லேதார் வாடியில் ஒரு வீட்டில் வசித்தார். இந்த காலத்தில் தொலைதூரத்திலிருந்து பல மக்கள் தங்கள் பிரச்சனைகளுடன் அவரிடம் வந்தனர். அங்கு ஒவ்வொரு வியாழன் மற்றும் சனிக்கிழமைகளில் பஜனை நிகழ்ச்சிகள் நடைபெற்றன. இரவு தாமதமான பிறகு இந்த பஜனைக்காரர்களுக்கு மலாடிலிருந்து வீட்டிற்குத் திரும்புவது சிரமமாக இருந்தது. இதன் மூலம் பஜனை நிகழ்ச்சிகளுக்காக ஒரு மைய இடத்தில் ஏற்பாடு செய்ய வேண்டும் என்ற யோசனை முன்வைக்கப்பட்டது. அவரது பக்தர்களில் பிரிட்டிஷ் அரசாங்கத்தின் மாவட்ட ஆட்சியர் அலுவலகத்தில் தலைமை எழுத்தராக இருந்த பாவுசாஹேப் தேஷ்முக் என்ற ஒருவர் இருந்தார். அவர் தாதரில் உள்ள ஒரு பங்களாவைத் தேர்ந்தெடுத்தார். அந்த பங்களா ஒரு முஸ்லிம் நபருக்குச் சொந்தமானது, மேலும் அங்கு பேய் நடமாட்டம் இருப்பதாகக் கூறப்பட்டது. ஆனால் பாலகிருஷ்ண மகாராஜ், “நாம் அங்கு சமர்த்தரை பிரதிஷ்டை செய்து அனைத்து பேய்களுக்கும் முக்தி அளிப்போம்” என்று கூறி அந்த பங்களாவை கையகப்படுத்தும்படி கூறினார். இந்த பங்களாவின் இடத்தில்தான் இன்று மடம் அமைந்துள்ளது. இரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு இந்த பங்களா பழுதுபார்க்கப்பட்டது. அந்த காலத்தில் மடம் மாட்டுங்காவில் வேறு ஒரு இடத்திற்கு மாற்றப்பட்டிருந்தது. ஆனால் பழுதுபார்ப்புக்குப் பிறகு 1913 ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 30 ஆம் தேதி முதல் இன்று வரை இந்த இடத்தில் சுவாமி சமர்த்தரின் மடம் அமைந்துள்ளது. இந்த மடத்தைப் போலவே 1911 ஆம் ஆண்டு மகாராஜ் சூரத்தின் பேகம்புரா பகுதியிலும் ஒரு மடத்தை நிறுவினார். வைசாக வத்ய ஏகாதசி, சகாப்தம் 1840, புதன்கிழமை, 1918 ஆம் ஆண்டு ஜூன் 5 ஆம் தேதி சூரிய உதய நேரத்தில் சூரத் நகரில் மகாராஜ் தேகவியோகம் அடைந்தார். அவரது சமாதி சூரத் நகரில் உள்ள சுவாமி மடத்திற்கு அருகில் உள்ளது.

தாதரில் உள்ள ‘சிவசேனா பவன்’ வளாகத்தில் ஒரு பெரிய சந்தில் இந்த மடம் அமைந்துள்ளது. மடத்திற்கு வெளியே பூஜை பொருட்கள், சுவாமி சமர்த்தரின் படங்கள், சிலைகள் விற்கும் கடைகள் உள்ளன. உயரமான வளைவு நுழைவாயில் வழியாக இந்த மடத்திற்குள் நுழையலாம். பிரம்மாண்டமான சபா மண்டபம் மற்றும் கர்ப்பகிரகம் என இந்த மடம் அமைந்துள்ளது. சலவைக் கல் பதிக்கப்பட்ட இந்த சபா மண்டபத்தில் அகலமான சதுரத் தூண்கள் உள்ளன. செதுக்கப்பட்ட வேலைப்பாடுகளுடன் கூடிய மரங்கள் கோவிலில் அதிக அளவில் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன. சபா மண்டபம் மர வேலைப்பாடுகளாலும், கண்ணாடி சரவிளக்குகளாலும் அலங்கரிக்கப்பட்ட விதானத்தைக் கொண்டுள்ளது. சபா மண்டபத்தின் சுவர்களில் அழகான மரச்சட்டங்களில் சுவாமி சமர்த்தர், பாலகிருஷ்ண மகாராஜ் மற்றும் கமலாமாதா போன்றோரின் பெரிய உருவப்படங்கள் உள்ளன. ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர், சமர்த்த ராமதாஸ் சுவாமி, கோந்தவலேகர் மகாராஜ், சங்கர் மகாராஜ் போன்ற மகான்கள், கணேஷ், தத்தாத்ரேயர், சரஸ்வதி போன்ற தெய்வங்கள், அத்துடன் சுவாமி சமர்த்தர் சம்பிரதாயத்தைச் சேர்ந்த சத் புருஷர்களின் உருவப்படங்களும் இங்குள்ள சுவர்களில் உள்ளன. சபா மண்டபத்தில், கர்ப்பகிரகத்திற்கு எதிரே ஒரு ஊஞ்சல் தொங்கவிடப்பட்டுள்ளது. அதில் சுவாமியின் உருவப்படங்களும், பாதுகைகளும் வீற்றிருக்கின்றன. மரப் பலகைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட கர்ப்பகிரகத்தில் சுவாமி சமர்த்தரின் பிரம்மாண்டமான உருவப்படம் வைக்கப்பட்டுள்ளது. இங்குள்ள சிம்மாசனத்தின் பீடத்தில் சுவாமி சமர்த்தரின் அஸ்தி வைத்து, அதன் மீது சலவைக் கல் பதிக்கப்பட்டு, பாலகிருஷ்ண மகாராஜால் சமர்த்தரின் உருவப்படம் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டது. பக்தர்களின் பார்வையில் இந்த மடத்தின் சிறப்பு முக்கியத்துவம் என்னவென்றால், இங்கு சுவாமி சமர்த்தரின் பாதுகைகள் உள்ளன. சுவாமி சமர்த்தர் அளித்த தரிசனத்தின்படி, பாலகிருஷ்ண மகாராஜ் தானே அக்கல் கோட்டிற்குச் சென்று இந்த பாதுகைகளைக் கொண்டு வந்தார். இந்த பாதுகைகள் மடத்திற்குள் உள்ள ஒரு அறையில் உள்ள பூஜை அறையில் வைக்கப்பட்டுள்ளன. அதேசமயம், மூல கர்ப்பகிரகத்தில் வெள்ளிப் பாதுகைகள் தரிசனத்திற்காக வைக்கப்பட்டுள்ளன. கர்ப்பகிரகத்தின் மீது உயரமான சிகரம் உள்ளது.

தாதர் மடம் என்று நன்கு அறியப்பட்ட இந்த மடத்தில் ஞாயிறு, திங்கள், செவ்வாய், புதன் மற்றும் வெள்ளி ஆகிய நாட்களில் தினமும் இரவு 7.30 மணிக்கும், வியாழன் மற்றும் சனிக்கிழமைகளில் இரவு 7 மணிக்கும் ஆரத்தி நடைபெறுகிறது.இங்கு ஆண்டு முழுவதும் பல விழாக்கள் கொண்டாடப்படுகின்றன. அவற்றில் சுவாமி சமர்த்தர் பிரகட் தின், புண்யதிதி, குருபிரதிபதா, கோஜாகரி பௌர்ணமி, ஸ்ரீபாத வல்லப புண்யதிதி, தத்த ஜெயந்தி, நரசிம்ம சரஸ்வதி ஜெயந்தி, மகா சிவராத்திரி ஆகிய விழாக்கள் அடங்கும். சுவாமி சமர்த்தரின் பிரகட் தின் விழாவின் போது ஆயிரக்கணக்கான பக்தர்கள் தரிசனத்திற்காக இங்கு வருகின்றனர். ஒவ்வொரு வியாழக்கிழமையும் ஆயிரக்கணக்கான பக்தர்கள் இங்கு வருகின்றனர். இந்த விழாக்களின் போது இங்கு காலை 6.30 மணி முதல் 11.30 மணி வரை லகுருத்ர பூஜை நடைபெறுகிறது. அதன் பிறகு ஆரத்தி செய்யப்படுகிறது. இந்த மடத்தின் முக்கிய நாள் சனிக்கிழமை ஆகும். இந்த நாளில் இங்கு ஒரு பெரிய பஜனை விழா நடைபெறுகிறது. பாரம்பரியத்தின்படி, தொலைதூரத்திலிருந்து வரும் பக்தர்களுக்காக வியாழன் மற்றும் சனிக்கிழமைகளில் இரவு 10 மணி முதல் 11.30 மணி வரை ஆரத்தி நடைபெறும். அதன் பிறகு அரை மணி நேரம் முதல் ஒரு மணி நேரம் வரை பக்தர்கள் பாலகிருஷ்ண மகாராஜுக்கு மாலை அணிவிக்கும் நிகழ்ச்சி நடைபெறும். அதன் பிறகு மகாராஜ் ஏக்நாதி பாகவதம் குறித்து இரவு 2 மணி வரை பிரசங்கம் செய்வார். மகாராஜின் தாய்மொழி குஜராத்தி என்றாலும், இந்த பிரசங்கம் மராத்தியில் நடைபெற்றது என்பது ஒரு சிறப்பு அம்சமாகும். இங்குள்ள கர்ப்பகிரகத்திற்குள் யாரும் தொப்பி, தலைப்பாகை அல்லது கைக்குட்டை அணிந்து செல்லக்கூடாது என்பது அவரது கட்டளை. மகாராஜின் கட்டளைப்படி, இந்த மடத்தில் தீண்டத்தகாதவர்-தீண்டத்தகாதவர், இந்து-இந்து அல்லாதவர் என்ற பாகுபாடு கடைபிடிக்கப்படுவதில்லை.

இந்த கோவிலில் முன்பு அபிஷேகத்திற்குப் பிறகு பக்தர்களுக்கு தேங்காய் வழங்கப்பட்டது. இப்போது தேங்காய் பிரசாதமாக வழங்குவதற்குப் பதிலாக, இங்கு தேங்காய் பாக் பிரசாதமாக வழங்கப்படுகிறது. பாலகிருஷ்ண மகாராஜுக்கு தேநீர் மிகவும் பிடித்திருந்தது. எனவே, சனிக்கிழமைகளில் நடைபெறும் பஜனையின் இடைவேளையின் போது இன்றும் பக்தர்களுக்கு தேநீர் வழங்கப்படுகிறது. மேலும், மடத்தில் நடைபெறும் பாராயணத்தின் போது 300 முதல் 400 லிட்டர் பால் பிரசாதமாக விநியோகிக்கப்படுகிறது. இந்த மடத்தில் வீடியோ படப்பிடிப்பு மற்றும் புகைப்படம் எடுப்பதற்கு தடை விதிக்கப்பட்டுள்ளது.

பயனுள்ள தகவல்கள்

• தாதர் ரயில் நிலையத்திலிருந்து 500 மீட்டர் தொலைவில்
• மும்பை சென்ட்ரல் ரயில் நிலையம் மற்றும் எஸ்.டி. நிலையத்திலிருந்து 9 கி.மீ. தொலைவில்
• நகரத்தின் பல பகுதிகளிலிருந்து பெஸ்ட் பேருந்து வசதி உள்ளது
• தனியார் வாகனங்கள் கோவில் வரை வரலாம்
• வளாகத்தில் தங்குவதற்கும், காலை உணவிற்கும் பல விருப்பங்கள் உள்ளன
• தொடர்பு: கோவில் அலுவலகம், தொலைபேசி: 022 24373914, 24311190, மொபைல்: 9167438059