जरी मरी माता मंदिर

சுவாமி விவேகானந்தர் சாலை, பாந்த்ரா (மேற்கு), மும்பை

जरी மற்றும் मरी माता ஆகிய நாட்டுப்புற தெய்வங்களின் புகழ்பெற்ற கோவில் பாந்த்ரா ரயில் நிலையத்திற்கு அருகிலுள்ள ஒரு குளத்தின் அருகே அமைந்துள்ளது. இந்த கோவில் இப்பகுதியில் உள்ள க்ஷத்ரிய மராத்தா பரிட் சமூகம் மற்றும் கோலி சமூகத்தினரின் முக்கிய வழிபாட்டுத் தலமாகும். இங்குள்ள தேவியின் சன்னதி சுமார் 300 ஆண்டுகள் பழமையானது என்று கூறப்படுகிறது. இங்குள்ள जरी मरी माता மிகவும் சக்தி வாய்ந்தவர் என்பது பக்தர்களின் அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை. இந்த தேவி பல்வேறு நோய்களைக் குணப்படுத்துவதாக நம்பப்படுகிறது. இதனால் இந்த கோவிலில் எப்போதும் பக்தர்களின் கூட்டம் நிரம்பி வழிகிறது. நவராத்திரி உற்சவம் இங்கு நடைபெறும் மிகப்பெரிய விழாவாகும். இந்த நாட்களில் கோவில் வளாகம் ஒரு திருவிழா போல காட்சியளிக்கும்.

ஆதிம காலத்திலிருந்தே மக்கள் இயற்கையின் பல்வேறு சக்திகளை இறைவனாகக் கருதி வழிபட்டு வந்தனர். பல்வேறு இயற்கை பேரிடர்கள் மற்றும் தொற்றுநோய்கள் தெய்வத்தின் கோபத்தால் ஏற்படுகின்றன என்பது மக்களின் நம்பிக்கையாக இருந்தது. இதிலிருந்து, இந்த பேரிடர்கள் அல்லது நோய்களுக்கு தெய்வங்களை உருவாக்கி, அவர்களை திருப்திப்படுத்தும் வழக்கம் தொடங்கியது. முன்பு ஒவ்வொரு கிராமத்திலும் ஒரு கிராம தேவதை இருந்தது. அதேபோல், கிராமத்தின் எல்லையில் நோய்களைத் தடுக்கும் தேவதைகளும் நிறுவப்பட்டன. जरी மற்றும் मरी ஆகிய நாட்டுப்புற தெய்வங்கள் அவற்றில் அடங்கும். மராத்தி விஸ்வகோஷத்தின் பதிவுகளின்படி, जरी மற்றும் मरी ஆகியவை உக்கிரமான குணமுடைய சிறு தெய்வங்கள் ஆகும். இதில் जरी என்பது காய்ச்சல் போன்ற தொற்றுநோய்களுக்கும், मरी என்பது காலரா மற்றும் அம்மை போன்ற நோய்களுக்கும் அதிபதியான தேவியாகக் கருதப்படுகிறார்கள். அந்தந்தப் பகுதியைப் பொறுத்து, இந்த தேவி ‘மரியம்மன்’, ‘மாரி’, ‘மரிமாயி’ மற்றும் ‘மரிபவானி’ போன்ற பல்வேறு பெயர்களால் அழைக்கப்படுகிறார்.

जरी-मरी சன்னதி கிராமத்தின் ஒரு மூலையிலோ அல்லது கிராமத்திற்கு வெளியே ஒரு மரத்தடியிலோ அமைந்திருக்கும். இக்கோவிலின் பூசாரி ‘போத்ராஜ்’ அல்லது ‘போதுராஜா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். இந்த பூசாரிகள் மரிஆயியின் தேவாரத்தைத் தலையில் சுமந்துகொண்டு ஊர் ஊராகச் செல்வார்கள். மகாராஷ்டிரா மற்றும் தென்னிந்தியாவில் மரிஆயியின் வழிபாட்டில் வேப்பிலைக்கு முக்கிய இடம் உண்டு. போத்ராஜ் என்பவர் மரிஆயியின் பக்தர் அல்லது பூசாரி ஆவார். அவர் மூலமாக மரிஆயியை மகிழ்விக்க முடியும் என்பது பொதுவான நம்பிக்கை. கிராமத்தில் பரவும் தொற்றுநோய்களைத் தணிக்க, மரிஆயியின் தேரை கிராம எல்லை வரை கொண்டு செல்ல போத்ராஜ் அவசியம். சில இடங்களில் அவர் ‘கடக்கலட்சுமி’ என்றும் அழைக்கப்படுகிறார். மரிஆயியை திருப்திப்படுத்துவதன் மூலம் கிராமத்தின் மீதுள்ள நோய் அபாயங்கள் நீங்கும் என்பது மக்களின் நம்பிக்கை.

பண்டிட் மகாதேவசாஸ்திரி ஜோஷியின் ‘பாரதிய சம்ஸ்கிருதி கோஷ்’ என்ற நூலின் ஏழாவது தொகுதியில் மரிஆயி பற்றிய சில புராணக் கதைகள் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன. அதன்படி, பிருஹு என்ற முனிவருக்கு நாகாவளி என்ற மனைவி இருந்தாள். அவள் மிகுந்த அழகுடையவள் மற்றும் கற்புக்கரசி என்று புகழ்பெற்றவள். அவளது புகழைக் கேள்விப்பட்ட பிரம்மா, விஷ்ணு, மகேஸ்வரன் ஆகியோர் அவளது கற்பைச் சோதிக்க முடிவு செய்தனர். தேவர்கள் அவளிடம் வந்தபோது, அவர்களை அடையாளம் காணாத நாகாவளி, தனது கற்பின் வலிமையால் அந்த மும்மூர்த்திகளையும் குழந்தைகளாக மாற்றினாள். இதனால் கோபமடைந்த தேவர்கள், “உன் அழகு அழிந்து நீ விகாரமாக மாறுவாய்” என்று அவளைச் சபித்தனர். இந்த சாபத்தின் விளைவாக நாகாவளியின் அழகு அழிந்து, அவளது முகத்தில் அம்மை தழும்புகள் போன்ற வடுக்கள் தோன்றின. பிருஹு முனிவர் வீட்டிற்கு வந்து தனது மனைவி விகாரமாக இருப்பதைக் கண்டு, கோபத்தில் அவளை வீட்டை விட்டு வெளியேற்றினார். மேலும், “நீ அரக்கியாகப் பிறந்து, மக்களை நோயால் பீடித்து உன்னைப் போலவே விகாரமாக மாற்றுவாய்” என்று மீண்டும் சபித்தார். இந்த சாபத்தின் விளைவாக நாகாவளி ‘மரியம்மன்’ (மரிஆயி) வடிவில் பிறந்தாள், அவளது கோபத்திற்கு மக்கள் பலியாகத் தொடங்கினர்.

மற்றொரு கதையின்படி, ஒரு அழகான பிராமணப் பெண் இருந்தாள். அவள் மீது ஒரு சண்டாளனின் பார்வை விழுந்தது. அவன் காசிக்குச் சென்று வேதங்களையும் பிராமண ஆசாரங்களையும் கற்றுக்கொண்டான். திரும்பி வந்து அந்த பிராமணரிடம் பெண்ணைக் கேட்டு மணம் முடித்தான். பிராமணர் அவனது சூழ்ச்சியைப் புரிந்து கொள்ளாமல் பெண்ணைத் திருமணம் செய்து கொடுத்தார். அவர்களுக்குக் குழந்தைகளும் பிறந்தன. சில காலம் கழித்து அந்தப் பெண்ணுக்கு அவனது சூழ்ச்சி தெரிந்தது. அவள் இந்த விஷயத்தைத் தன் பெற்றோரிடம் கூறினாள், மேலும் கோபத்தில் தன் கணவனையும் தன்னையும் சபித்துக் கொண்டாள். அந்த சாபத்தால் அவள் ‘மரி’ ஆனாள், அவளது கணவன் எருமையாக மாறினான். அவளது குழந்தைகள் கோழியாகவும் ஆட்டுக் குட்டியாகவும் மாறின. மற்றொரு கதையில், மரிமாதாவின் பிறப்பு ரேணுகா தேவியின் கதையுடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது. ஜமதக்னி முனிவரின் கட்டளைப்படி, பரசுராமர் தனது தாய் மரியம்மனின் தலையைத் துண்டித்தார். அப்போது குறுக்கே வந்த மதாங்கி (மாத்தங்) இனப் பெண்ணின் தலையையும் அவர் துண்டித்தார். பரசுராமரின் கீழ்ப்படிதலைக் கண்டு மகிழ்ந்த ஜமதக்னி, “உனக்கு வேண்டிய வரத்தைக் கேள்” என்றார். அப்போது பரசுராமர் தனது தாயை மீண்டும் உயிர்ப்பிக்கும்படி வரம் கேட்டார். ஜமதக்னி சிறிது மந்திரிக்கப்பட்ட நீரையும் ஒரு குச்சியையும் கொடுத்து, “உன் தாயின் உடல் மற்றும் தலையை இணைத்து, அதன் மீது இந்த நீரைத் தெளித்து குச்சியால் தொடு, உன் தாய் உயிர் பெறுவாள்” என்றார். ஆனால் மகிழ்ச்சியின் மிகுதியால், பரசுராமர் தவறுதலாக அந்த மதாங்கிப் பெண்ணின் உடலுடன் தாயின் தலையையும், தாயின் உடலுடன் மதாங்கிப் பெண்ணின் தலையையும் இணைத்துவிட்டார். இருவரும் உயிர் பெற்றனர். பிராமணப் பெண்ணின் தலை மற்றும் மதாங்கிப் பெண்ணின் உடல் இணைப்பால் உயிர் பெற்றவள் ‘மரியம்மன்’ என்று அறியப்பட்டாள், மற்றவள் ‘எல்லம்மா’ ஆனாள். இத்தகைய கதைகள் மூலம் இந்த நாட்டுப்புற தெய்வங்கள் உயர்த்தப்பட்டன. இதிலிருந்தே மரிமாதா கிருஷ்ணனின் சகோதரி என்றும், जरी-मरी ஆதிமாயா பார்வதியின் அவதாரம் என்றும் கதைகள் பரவின.

மும்பையின் ஏழு தீவுகளைப் போலவே, சால்செட் (சாஷ்டி) தீவுகளின் கிராமங்களிலும் जरी மற்றும் मरी மாதாவின் பல கோவில்கள் உள்ளன. பாந்த்ரா குளத்திற்கு அருகிலுள்ள जरी मरी माता கோவில் அவற்றில் ஒன்றாகும். சாஷ்டி தீவுகளின் ஒரு பகுதியான பாந்த்ரா கிராமத்தின் பூர்வீகக் குடிகள் கோலிகள் ஆவர். கி.பி. 1534 இல் தியாகோ டா சில்வேரா தலைமையிலான போர்ச்சுகீசிய மாலுமிகளும் கடற்கொள்ளையர்களும் பாந்த்ராவைக் கைப்பற்றினர். போர்ச்சுகீசியர்கள் இந்த கிராமத்தை ‘பாண்டோர்’ என்று அழைத்தனர். போர்ச்சுகீசிய மொழியில் இதற்குத் துறைமுகம் என்று பொருள். இதிலிருந்தே இந்த கிராமத்திற்கு பாந்த்ரா அல்லது வாந்த்ரா என்ற பெயர் வந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. ‘மஹிகாவதிச்சி பகர்’ நூலின் போர்ச்சுகீசிய காலப்பகுதியில் இந்த கிராமம் ‘வாந்த்ரே’ என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

இங்குள்ள ஜரி மரி மாதா கோயில் குறித்த ஒரு ஐதீகத்தின்படி, பதினேழாம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் இங்கு க்ஷத்திரிய மராத்தா பரிட் சமூகத்தைச் சேர்ந்த மக்கள் வசித்து வந்தனர். அவர்கள் பாந்த்ரா ஏரிக்கரைக்குத் துணி துவைக்கச் செல்வது வழக்கம். ஒருமுறை அந்த ஏரியில் சிலருக்கு திடீரென ஜரி மற்றும் மரி மாதாவின் சம்பிரதாய சின்னங்களுடன் கூடிய சுயம்பு மூர்த்திகள் கிடைத்தன. அந்த நாள் மார்கசீர்ஷ மாதத்தின் கிருஷ்ண பக்ஷ துவாதசி திதியாகும். அது ஜனவரி 9, 1696-ஆம் தேதியாகும். இது ஜரி-மரி பிரகடன தினமாக இங்கு கொண்டாடப்படுகிறது. பிற்காலத்தில் பாந்த்ராவில் போர்த்துகீசியர்களின் ஆதிக்கம் குறைந்து, இப்பகுதி பிரிட்டிஷ் ஆட்சியின் கீழ் வந்தது. எனவே, உள்ளூர் மக்கள் இந்த மூர்த்திகளை ஏரிக்கரைக்கு அருகில் பிரதிஷ்டை செய்தனர். காலப்போக்கில் அங்கு கோயில் கட்டப்பட்டது. மெல்ல மெல்ல இந்த தேவியின் தரிசனத்திற்கு வரும் பக்தர்களின் எண்ணிக்கை அதிகரிக்கத் தொடங்கியது. அப்போது அங்கு பெரிய ஆலயம் எழுப்பப்பட்டது. இதனைத் தொடர்ந்து, கோயிலின் முந்நூறாவது ஆண்டு விழாவை முன்னிட்டு 1996-ஆம் ஆண்டில் இந்த ஆலயத்தின் திருப்பணிகள் செய்யப்பட்டு, இன்றைய அழகான வடிவம் வழங்கப்பட்டது.

பாந்த்ரா ஏரிக்கரை வழியாகச் செல்லும் பிரதான சாலைக்கு அருகிலேயே தேவியின் இந்த கோயில் அமைந்துள்ளது. கோயில் நவீன கட்டுமானத்தில் உள்ளது. மூன்று நுழைவாயில்களைக் கொண்ட அகலமான சபா மண்டபம் மற்றும் அதில் தேவியின் கருவறை என இந்த கோயிலின் அமைப்பு உள்ளது. சபா மண்டபத்திற்கு தகரக் கூரை வேயப்பட்டுள்ளது. மையப்பகுதியில் கருவறையின் மேல் பகுதியில் சங்கு வடிவிலான கோபுரம் உள்ளது. கோபுரத்தின் உச்சியில் சக்கர வடிவிலான ஆமலக்கமும், அதன் மேல் கலசமும் உள்ளன. சபா மண்டபத்தின் பிரதான கதவு வழியாக உள்ளே சென்றவுடன், பளிங்கு கற்கள் பதிக்கப்பட்ட கருவறை உள்ளது. அதன் வெளிச் சுவர்களில் சாய்பாபா மற்றும் பவானி மாதாவின் சித்திரங்கள் கொண்ட டைல்ஸ்கள் பதிக்கப்பட்டுள்ளன. கூரை பகுதியில் ராசலீலை ஆடும் கோபியர்களின் சித்திர வரிசை உள்ளது. உள்ளே வெள்ளித் தகடு பதிக்கப்பட்ட, சூரிய நாராயணனைப் போன்ற பிரபாவளி கொண்ட பீடத்தில் ஜரி மற்றும் மரி மாதாவின் சுயம்பு பாஷாண மூர்த்திகள் வீற்றிருக்கின்றன. சந்தனம் பூசப்பட்ட இந்த மூர்த்திகளுக்கு மலர் அலங்காரங்கள் செய்யப்படுகின்றன. தேவியின் அருகில் அவளது சகோதரிகள் மற்றும் சகோதரனின் சந்தனம் பூசப்பட்ட பாஷாணங்கள் உள்ளன. சபா மண்டபத்திலிருந்து கருவறையைச் சுற்றி வர பிரகார வழி உள்ளது. கருவறையின் வலதுபுறம் பின்புறத்தில் சப்தசிருங்கி மாதாவின் திருவுருவம் உள்ளது. இது தவிர, இந்த சபா மண்டபத்தில் வலதுபுறம் சதுர வடிவிலான பள்ளம் போன்ற இடத்தில் பகவான் சிவபெருமானின் லிங்கம் வீற்றிருக்கிறது.

கோயிலில் காலை 8 மணி முதல் 12.30 மணி வரையிலும், மதியம் 3 மணி முதல் இரவு 8.30 மணி வரையிலும் பக்தர்கள் தரிசனம் செய்யலாம். முன்னாள் பிரதமர் அடல் பிஹாரி வாஜ்பாய், சிவசேனா தலைவர் பாலாசாகேப் தாக்கரே மற்றும் ஜகன்னாத ஜோஷி போன்ற பல முக்கிய தலைவர்கள் இந்த கோயிலுக்கு வந்து தேவியை வழிபட்டதாகக் கூறப்படுகிறது. இங்கு தினமும் காலை 8.30 மணிக்கும், மாலை 7.40 மணிக்கும் ஆரத்தி நடைபெறுகிறது. இங்குள்ள ஜரி மரி மாதா வேண்டிய வரங்களை அருள்பவள் என்பது பக்தர்களின் நம்பிக்கை. பல பக்தர்கள் முக்கியமான காரியங்களைத் தொடங்குவதற்கு முன் இங்கு வந்து தேவியிடம் ‘கவுல்’ (அனுமதி/வாக்கு) கேட்கிறார்கள். திங்கள், புதன், வியாழன், சனி மற்றும் ஞாயிற்றுக்கிழமைகளில் காலை 9 மணி முதல் 12 மணி வரையிலும், மதியம் 3 மணி முதல் 5.30 மணி வரையிலும் கவுல் கேட்கும் சடங்கு செய்யப்படுகிறது. சைத்ர மற்றும் சாரதீய நவராத்திரியின் ஒன்பது நாட்களில் மட்டும் கவுல் சடங்கு செய்யப்படுவதில்லை. அதேபோல், இங்குள்ள சிவலிங்கத்திற்கு காலை 9 மணி முதல் மதியம் 12 மணி வரை மட்டுமே ஜலாபிஷேகம் அல்லது துக்தாபிஷேகம் செய்யப்படுகிறது. இந்த கோயிலுக்குள் ஐந்து மாதங்களுக்கு மேற்பட்ட கர்ப்பிணிப் பெண்களுக்கு அனுமதி இல்லை. கோயிலில் சைத்ர மற்றும் சாரதீய நவராத்திரி, அத்துடன் சிவராத்திரி மற்றும் ஹோலிகோற்சவம் ஆகிய விழாக்கள் உற்சாகமாகக் கொண்டாடப்படுகின்றன. நவராத்திரி காலத்தில் இங்கு திருவிழா போன்ற சூழல் நிலவுகிறது. இக்காலத்தில் தேவிக்கு சிறப்பு அலங்காரம், அபிஷேகம், பூஜை மற்றும் ஹோமங்கள் செய்யப்படுகின்றன. பாந்த்ரா மற்றும் மும்பையின் பிற பகுதிகளிலிருந்து ஆயிரக்கணக்கான பக்தர்கள் இந்த ஒன்பது நாட்களில் தேவியைத் தரிசிக்கவும், நேர்த்திக்கடன் செலுத்தவும் இங்கு வருகின்றனர். இந்த விழாவில் பரிட் மற்றும் கோலி சமூகத்தினரைப் போலவே குஜராத்தி, சிந்தி, பார்சி மற்றும் முஸ்லிம் சமூகத்தினரும் பெருமளவில் பங்கேற்கின்றனர். ஆஷாட மாதத்தின் சுக்ல பக்ஷத்தில் மட் (Madh) ஜரிமரி மாதாவின் யாத்திரை தொடங்கிய பிறகு, இந்த தேவியின் திருவிழா தொடங்குகிறது. பதினைந்து நாட்கள் இந்த யாத்திரை நடைபெறுகிறது.

பயனுள்ள தகவல்கள்

• பாந்த்ரா ரயில் நிலையத்திலிருந்து சுமார் 500 மீட்டர் தொலைவில்
• போரிவலி எஸ்.டி. பேருந்து நிலையத்திலிருந்து 18 கி.மீ தொலைவில்
• மும்பையின் பல பகுதிகளிலிருந்து இங்கு வர பெஸ்ட் (BEST) பேருந்து வசதி
• தனியார் வாகனங்கள் கோயில் வரை வரலாம்
• சுற்றுப்புறத்தில் தங்குவதற்கும் உணவிற்கும் பல வசதிகள் உள்ளன