ஜாக்காதேவி கோயில்

கோகலே மார்க் (தெற்கு), தாதர் (மேற்கு), மும்பை

மும்பையின் பூர்வீகக் குடிகளில் ஒருவரான, உழைப்பாளிகளும் கலை ஆர்வலர்களும் வீரமிக்கவர்களுமான பண்டாரி சமூகத்தினரின் குலதெய்வமான ஜாக்காதேவியின் கோயில் தாதரின் சாயந்தன் சௌகி (சைத்தான் சௌகி) பகுதியில் அமைந்துள்ளது. ஜாக்காதேவி கொங்கணத்தில் ‘ஜாகாதேவி’ என்றும் அழைக்கப்படுகிறார். அடிப்படையில் ஒரு நாட்டுப்புறத் தெய்வமான ஜாக்காதேவியின் கோயில் நூறு ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக இங்கே அமைந்துள்ளது. இந்த தேவி மிகவும் சக்திவாய்ந்தவர் என்றும், பக்தர்களின் வேண்டுதல்களை நிறைவேற்றுபவர் என்றும் பக்தர்கள் நம்புகின்றனர். நவராத்திரி விழாவின் போது இங்கு தேவிக்கு பிரம்மாண்டமான விழா கொண்டாடப்படுகிறது. இதில் பண்டாரி சமூகத்தினருடன் அப்பகுதியைச் சேர்ந்த கிறிஸ்தவ மற்றும் முஸ்லிம் சகோதரர்களும் பெருமளவில் கலந்து கொள்கின்றனர்.

பத்திரிகையாளர் மற்றும் ஆராய்ச்சியாளர் பேராசிரியர் டாக்டர். பாலச்சந்திர ஆக்லேகர் எழுதிய ‘பண்டாரி சமூகத்தின் வரலாறு’ என்ற புத்தகத்தில் பண்டாரி சமூகத்தின் தோற்றம் குறித்த வரலாறு விவரிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த கதை ‘பிரம்மோத்தர காண்டம்’ மற்றும் ‘கதா கல்பதரு’ ஆகிய நூல்களில் சுருக்கமாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. அந்த கதையின்படி, ஒரு காலத்தில் திலகாசுரன் என்ற அரக்கன் மிகுந்த ஆணவத்துடன் இருந்தான். அப்போது பகவான் சிவன் அவனை செக்கில் போட்டு, நந்தியை செக்கைச் சுற்றச் சொன்னார். நந்தியின் உழைப்பைக் கண்டு சிவனின் நெற்றியில் வியர்வை துளிகள் தோன்றின. அதில் ஒரு துளி பூமியில் விழுந்தவுடன், அதிலிருந்து ஒரு ஆண் பிறந்தான். அவரே பண்டாரிகளின் மூல புருஷர் ஆவார். அவர் சிவனைத் துதித்துக் கொண்டிருந்ததால், சிவன் அவருக்கு ‘பாவகுணன்’ என்று பெயரிட்டார். அப்போது சிவன் அவரிடம் குளிர்ச்சியான பானம் கேட்டார். அதற்கு பாவகுணன், “நான் எங்கிருந்து கொண்டு வருவேன்?” என்று கேட்டான். அப்போது சிவன் தனது லீலையால் அங்கு சுராதரு (தென்னை) மரத்தை உருவாக்கினார். பாவகுணன் அந்த மரத்திலிருந்து மதுரமான சுரா (தென்னை நீர்) எடுத்து வழங்கியதால் சிவன் திருப்தியடைந்தார். அவர் அவனை அல்காவதியின் பண்டாரத்திற்கு (கருவூலம்) அதிகாரியாக நியமித்தார், அன்றிலிருந்து அவர்களின் வம்சாவளியினர் ‘பண்டாரி’ என்று அழைக்கப்பட்டனர்.

‘மஹிகாவதி பக்ஹர்’ மற்றும் ‘சாஷ்டி பக்ஹர்’ ஆகிய நூல்களின்படி, பைத்தானிலிருந்து வடக்கு கொங்கணத்திற்கு வந்த 66 க்ஷத்திரிய குலங்களில், சேஷவம்சிய பண்டாரிகளின் ஒன்பது குலங்களும் அடங்கும். பிம்ப ராஜாக்களின் காலத்திலிருந்தே இந்தத் தீவுகளில் பண்டாரி சமூகம் வசித்து வருகிறது. இந்த சமூகம் உறுதியான மற்றும் வீரமிக்க குணம் கொண்டதால், சிவாஜி மகாராஜாவின் கடற்படையில் இந்த சமூகத்தைச் சேர்ந்த இளைஞர்கள் பெருமளவில் இருந்தனர். கி.பி. 1670 முதல் 1677 வரை மும்பையின் ஆளுநராக இருந்த ஜெரால்ட் ஆஞ்சியர், நகரத்தின் பாதுகாப்பிற்காக ஒரு பாதுகாப்புப் படையை உருவாக்கினார். பண்டாரி சமூகத்தின் விசுவாசத்தைக் கண்ட அவர், இந்தப் படையில் பண்டாரி சமூகத்தினரை பெருமளவில் சேர்த்தார். இந்தப் பாதுகாப்புப் படை ‘பண்டாரி மிலிஷியா’ என்று அழைக்கப்பட்டது. மும்பையின் வளர்ச்சியில் முக்கியப் பங்காற்றிய இந்த சமூகத்தைச் சேர்ந்த ‘கவளி’ குடும்பத்தினர், ஒரு நூற்றாண்டுக்கு முன்பு இங்கு ஜாக்காதேவி கோயிலை நிறுவினர். இந்தக் கோயிலைப் பற்றிய ஐதீகம் என்னவென்றால், இந்தக் குடும்பத்தினர் இப்பகுதியில் வீடு கட்ட முடிவு செய்திருந்தனர். அந்த வீட்டின் அடித்தளத்திற்காகத் தோண்டும்போது, அவர்களுக்கு அங்கு ஜாக்காதேவியின் சிலை கிடைத்தது. சிலரின் கூற்றுப்படி, பிரிட்டிஷ் காலத்தில் சாலைக்காகத் தோண்டும்போது இந்தச் சிலை கிடைத்தது. அப்போது இந்தச் சிலையைச் சுற்றி பாம்புகள் சுருண்டு இருந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. அவர்கள் இந்தச் சிலையை வெளியே எடுத்து, அதே இடத்தில் முறைப்படி பிரதிஷ்டை செய்தனர். இதற்குப் பிறகு அனந்த் கவளி என்பவர் இங்கு தேவிக்காகக் கோயில் கட்டினார். காலப்போக்கில், இங்கு தேவியின் அழகான பளிங்குச் சிலை செய்யப்பட்டு பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டது. மூலச் சிலை இந்த புதிய சிலைக்கு அடியில் உள்ள மேடையில் வைக்கப்பட்டுள்ளது.

தேவியின் இந்த கோயில் பழைய காலத்து பெரிய கொங்கணி வீடு போல உள்ளது. ஏழு படிகள் ஏறி இந்தக் கோயிலுக்குள் நுழைய வேண்டும். சபா மண்டபம் மற்றும் கருவறை என இந்தக் கோயில் அமைந்துள்ளது. சபா மண்டபத்தில் பளிங்குத் தரை பதிக்கப்பட்டுள்ளது. கருவறையின் நுழைவாயிலின் பக்கவாட்டில் உள்ள சுவரில் இரண்டு தேவகோஷ்டங்கள் உள்ளன. அவற்றில் வலதுபுறம் உள்ள தேவகோஷ்டத்தில் திரிமுக தத்தாத்ரேயர் சிலையும், இடதுபுறம் ஆதிமாயா பகவதி ஜகதம்பா உருவமும் வீற்றிருக்கின்றன. இந்தச் சுவரில் கணேசர் மற்றும் ஜாக்காதேவியின் பெரிய படங்கள் பொருத்தப்பட்டுள்ளன. கருவறையில் நடுவில் உயரிய மேடையில் ஜாக்காதேவியின் பளிங்குச் சிலை வீற்றிருக்கிறது. இங்கு தேவி இரு கைகளுடன் (துவிபுஜ) காட்சி தருகிறார். அவர் ஒரு கையில் சூலத்தை ஏந்தியுள்ளார், மற்றொரு கை அபய முத்திரையில் உள்ளது. இங்கு தேவிக்கு தினமும் வஸ்திர அலங்காரங்கள் செய்யப்படுகின்றன. தேவியின் சிலைக்கு அருகில் கணேசரின் பித்தளைச் சிலை வீற்றிருக்கிறது.

இந்தக் கோயிலில் காலை 6 மணி முதல் மதியம் 12 மணி வரையிலும், மாலை 4 மணி முதல் இரவு 9 மணி வரையிலும் பக்தர்கள் தேவியைத் தரிசிக்கலாம். நவராத்திரி இந்தக் கோயிலின் மிகப்பெரிய விழாவாகும். நவராத்திரி காலத்தில் இங்கு பக்தர்களின் கூட்டம் அதிகமாக இருக்கும். பல பெண்கள் இந்தக் காலத்தில் இங்கு வந்து தேவிக்கு ஓடி (புடவை, வெற்றிலை, பாக்கு, பழங்கள்) சமர்ப்பிக்கின்றனர். இந்த தேவி வேண்டுதல்களை நிறைவேற்றுபவர் என்பது பக்தர்களின் நம்பிக்கை. இதனால் தேவியின் பக்தர்களில் முஸ்லிம் மற்றும் கிறிஸ்தவ சமூகத்தைச் சேர்ந்த பெண்களும் அடங்குவர்.

பயனுள்ள தகவல்கள்

• தாதர் ரயில் நிலையத்திலிருந்து 2 கி.மீ தொலைவில்
• மும்பை சென்ட்ரல் ரயில் நிலையம் மற்றும் எஸ்டி நிலையத்திலிருந்து 8 கி.மீ தொலைவில்
• நகரின் பல பகுதிகளிலிருந்து பெஸ்ட் (BEST) பேருந்து வசதி உள்ளது
• தனியார் வாகனங்கள் கோயில் வரை வரலாம்
• இப்பகுதியில் தங்குவதற்கும் உணவிற்கும் பல வசதிகள் உள்ளன
• தொடர்பு : பல்லவி கோரே, அறங்காவலர், மொ. 9224243463