உபா மகாதேவர் கோயில்

மானவத், தாலுகா மானவத், மாவட்டம் பர்பணி

பாண்டவர் காலத்தில் ‘மணிப்பூர்’ என்று அழைக்கப்பட்ட மானவத் நகரம், நின்ற நிலையில் உள்ள சிவபெருமான் மற்றும் பார்வதி தேவியின் கோயிலுக்குப் புகழ்பெற்றது. ௧௯௩௭-ஆம் ஆண்டில் ஒரு சிவபக்தருக்கு சிவபெருமான் கனவில் காட்சி தந்தார். அதன்பிறகு, கிணறு தோண்டும்போது ஒரே கருங்கல்லில் செதுக்கப்பட்ட சிவ-பார்வதி சிலை கண்டெடுக்கப்பட்டது. இங்குள்ள சிவபெருமானின் முகபாவனைகள் ஒரு நாளில் மூன்று முறை மாறுவதாக பக்தர்கள் நம்புகின்றனர். மற்ற சிவாலயங்களில் நந்தி அமர்ந்த நிலையில் இருக்கும், ஆனால் இந்தக் கோயிலில் சிவ-பார்வதி நின்ற நிலையில் இருப்பதால், இங்குள்ள நந்தியும் நின்ற நிலையிலேயே உள்ளது. ஒவ்வொரு ஆண்டும் சித்திரை மாத வளர்பிறை அஷ்டமியன்று கோதூளி முகூர்த்தத்தில் நடைபெறும் சிவ-பார்வதி திருக்கல்யாண உற்சவம் இங்குள்ள முக்கிய ஈர்ப்பாகும். திருமணம் ஆகாதவர்கள், திருமணம் கைகூடுவதற்காக இக்கோயிலில் நேர்த்திக்கடன் செலுத்தும் வழக்கம் உள்ளது. திருமணம் நிச்சயமான பிறகு, ராமநவமிக்கு முந்தைய நாள் கோயில் வளாகத்தில் அவர்களின் திருமண விழா நடைபெறுகிறது.

இந்தக் கோயில் குறித்த ஐதீகத்தின்படி, இந்த ஊரின் குடியிருப்பாளரான கங்காதர பாபு சுவாமி என்பவர் சிவபக்தராக இருந்தார். ஒரு நாள் அவர் தனது வீட்டையொட்டிய மடத்தின் பாதாள அறையில் தியானம் செய்து கொண்டிருந்தார். அப்போது சிவபெருமான் அவருக்கு, “நீ வசிக்கும் இடத்தில் கிணறு தோண்டத் தொடங்கு,” என்று கனவில் கட்டளையிட்டார். அதன்படி கங்காதர பாபு சுவாமி கிணறு தோண்டத் தொடங்கினார். ௧௦ முதல் ௧௫ அடி வரை தோண்டியபோது, ஒரு பாறைக்கு அடியில் ஒரே கல்லில் செதுக்கப்பட்ட சிவ-பார்வதி சிலை கண்டெடுக்கப்பட்டது. மகாதேவரின் உயரம் ௪.௫ அடி மற்றும் பார்வதியின் உயரம் ௩.௫ அடி ஆகும். இந்தச் சிலைக்குக் கீழே ௪ அடி உயரமுள்ள நந்தி சிலையும் கண்டெடுக்கப்பட்டது. கங்காதர சுவாமி இந்தச் சிலையை தனது மடத்தில் பிரதிஷ்டை செய்தார். இந்தக் கோயிலின் கட்டுமானம் ‘வாவரா’ பாணியில் (எளிய கட்டுமான முறை) உள்ளது. ௨௦௨௩-ஆம் ஆண்டில் கோயிலின் மூல அமைப்பிற்குப் பாதிப்பு ஏற்படாத வகையில் புதுப்பித்தல் பணிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன.

மானவத் என்பது பர்பணியில் உள்ள ஒரு தாலுகா தலைமையிடமாகும். இந்த ஊரின் பண்டைய பெயர் ‘மணிப்பூர்’ ஆகும். மணிப்பூர் என்பது பாண்டவர் காலத்து பப்ருவாகனனின் தலைநகராக இருந்தது. வனவாசத்தின் போது தர்மர் மற்றும் திரௌபதியின் ஏகாந்தத்தைக் கலைத்ததற்காக, பாப விமோசனம் வேண்டி அர்ஜுனன் தீர்த்த யாத்திரை மேற்கொண்டார். அப்போது மணிப்பூர் மன்னர் சித்ரவாகனனின் மகள் சித்ராங்கதை, அர்ஜுனனைத் திருமணம் செய்ய பிடிவாதம் பிடித்தாள். அப்போது, இவர்களுக்குப் பிறக்கும் மகன் மணிப்பூரிலேயே வசிப்பான் என்றும், அவன் இங்குள்ள குல மரபுகளைப் பின்பற்றுவான் என்றும் மன்னர் சித்ரவாகனன் நிபந்தனை விதித்தார். பிற்காலத்தில் அர்ஜுனன் அஸ்வமேத யாகத்திற்காக இப்பகுதிக்கு வந்தார். அப்போது அவரது மகன் பப்ருவாகனன், போருக்குத் தயாராகாமல் மிகவும் பணிவாகவும், பல்வேறு பரிசுகளுடனும் தனது தந்தையை வரவேற்கச் சென்றான். ஷத்திரிய தர்மப்படி, அஸ்வமேத யாகக் குதிரையைத் தடுத்து நிறுத்திப் போர் செய்து தனது வீரத்தை நிரூபிப்பதே வீரன் ஒருவனின் கடமையாகக் கருதப்படுகிறது. பப்ருவாகனன் அவ்வாறு செய்யாமல் சரணடைவது போன்ற அமைதியான வழியைப் பின்பற்றியதால், அர்ஜுனனுக்கு அவன் மீது மிகுந்த கோபம் ஏற்பட்டது. அதனால் அர்ஜுனன் பப்ருவாகனனை கடுமையான சொற்களால் சாடினார். நீ ஒரு பராக்கிரமசாலியான ஷத்திரியனின் மகனாக இருந்தும், போர்க்களத்தில் போரிடுவதற்குப் பதிலாக ஒரு வியாபாரியைப் போல பரிசுகளை மட்டும் கொண்டு வந்து வரவேற்பது ஷத்திரிய தர்மத்திற்கு அழகல்ல என்று அர்ஜுனன் கூறினார். இவ்வாறு அர்ஜுனன் அவனது வீரத்தின் மீது சந்தேகம் கொண்டு அவனை அவமானப்படுத்தி, குறைவாக மதிப்பிட்டார். தந்தையிடமிருந்து கிடைத்த இந்த ஏளனமான நடத்தையாலும், அவமதிப்பாலும் மனமுடைந்த பப்ருவாகனன், பின்னர் அர்ஜுனனின் சவாலை ஏற்று அவருடன் போரிட்டு அவரைத் தோற்கடித்தான்.

இந்த நகரத்திற்கு முன்பு மொத்தம் ஏழு வாயில்கள் இருந்ததாகச் சில அறிஞர்கள் கூறுகின்றனர். அவற்றில் எந்த வாயிலின் எச்சங்களும் தற்போது எஞ்சியிருக்கவில்லை. ஊரில் உள்ள ஜமா மசூதியில், இந்த மசூதிக்கு முந்தைய ஒரு கல் பாதுகாத்து வைக்கப்பட்டுள்ளது. அதில் பாரசீக மொழியில் ‘சன் ஹிஜ்ரி ௧௧௧௧ கரம் உசேன் என்கிற அப்துல் மாலிக் சாஹப்’ என்று கல்வெட்டு உள்ளது. இதேபோன்ற கல்வெட்டு கொண்ட கல், நகரின் தர்கா மொஹல்லா வாயிலுடையது. இதிலிருந்து இந்த வாயிலும், ஊரில் உள்ள பிற வாயில்களும் ஒரே நேரத்தில் கட்டப்பட்டிருக்கலாம் என்று கருதப்படுகிறது.

நகரின் ஷத்திரியவாடி பகுதியில் உள்ள ரங்கார் கல்லியில் உபா மகாதேவர் கோயில் உள்ளது. இந்தக் கோயிலின் வலதுபுறம் விநாயகரின் சன்னதி உள்ளது. ௧௧௦ ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ஒரு பெண் தனது நேர்த்திக்கடனை நிறைவேற்றிய பிறகு, இங்கு விநாயகர் சிலை பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டது. இந்த விநாயகரை ‘மானாச்ச கணபதி’ என்று அழைக்கின்றனர். ஒவ்வொரு ஆண்டும் விநாயகர் சதுர்த்தியின் போது இந்தச் சிலைக்கு ஊர்வலம் நடத்தப்படுகிறது. முக்கிய கோயிலுக்கு முன்னால் ஒரு திண்ணை உள்ளது. ஆறு வளைவுகளைக் கொண்ட சபா மண்டபம் மற்றும் கருவறை என இந்தக் கோயில் கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது. சபா மண்டபத்தின் நுழைவாயிலின் நிலைப்படியில் விநாயகரின் சிற்பம் உள்ளது. மேல் பகுதியிலும் ஒரு விநாயகர் சிலை உள்ளது. நுழைவாயிலின் உயரம் சற்று குறைவாக உள்ளது. கருவறைக்கு முன்னால் நின்ற நிலையில் நந்தி உள்ளது. கருவறையில் சிவ-பார்வதியின் நின்ற நிலைச் சிலை உள்ளது. சிவபெருமானுக்கு நான்கு கைகள் உள்ளன. வலது கைகளில் சங்கு மற்றும் டமருகம், இடது கைகளில் சக்கரம் மற்றும் சூலம் உள்ளன. அவர்களின் ஜடையில் கங்கை உள்ளது.

சிவபெருமானின் அருகிலேயே பார்வதி தேவி உள்ளார். ஒரு நாளில் மூன்று முறை சிவபெருமானின் சிலையில் வெவ்வேறு முகபாவனைகள் தெரிகின்றன. காலையில் இந்தச் சிலையின் வடிவம் புன்னகைக்கும் குழந்தையைப் போல இருக்கும். மதியத்தில் கோபமான முதிர்ந்த வடிவம் தெரிகிறது, மாலையில் சோர்வடைந்த முதியவரின் வடிவம் தெரிகிறது. இந்த வடிவங்கள் மாறுவதாக பக்தர்கள் நம்புகின்றனர். சிவ-பார்வதி தினமும் மாலை நந்தியின் மீது அமர்ந்து கிராமப் பிரதட்சணம் செய்கிறார்கள் என்ற நம்பிக்கை நிலவுவதால், மாலை வேளையில் இந்தக் கோயிலின் நுழைவாயிலுக்கு அருகில் யாரும் நிற்கக்கூடாது என்ற மரபு பின்பற்றப்படுகிறது.

இந்தக் கோயிலிலேயே ஒரு இடத்தில் கங்காதர பாபு சுவாமியின் ஜீவசமாதி உள்ளது. இந்தச் சமாதியின் மீது முகமூடி உள்ளது. இந்தச் சமாதி இடத்திலிருந்து சில அடிகள் தள்ளி பாதாள அறைக்குச் செல்லும் வழி தெரிகிறது. கங்காதர பாபு சுவாமி இந்த பாதாள அறையில் தியானம் செய்து வந்தார். இந்த பாதாள அறையிலிருந்து ஒரு பாதை சிலை கண்டெடுக்கப்பட்ட கிணற்றை நோக்கிச் சென்றது. இந்தக் கிணற்றிலிருந்து நீர் எடுத்து வந்து கங்காதர பாபு சுவாமி சிவ-பார்வதியை வழிபட்டு வந்தார் என்று கூறப்படுகிறது. இந்தக் கோயிலின் இடதுபுறம் சில அடிகள் தள்ளி சிலை கண்டெடுக்கப்பட்ட கிணறு இருந்தது. தற்போது இந்தக் கிணறு மூடப்பட்டுள்ளது.

இங்கு ஆண்டு முழுவதும் பல்வேறு மத நிகழ்ச்சிகள் நடத்தப்படுகின்றன. சித்திரை மாத வளர்பிறை அஷ்டமியன்று இங்கு சிவ-பார்வதியின் முறைப்படியான திருக்கல்யாண உற்சவம் நடைபெறுகிறது. வேண்டுதல் நிறைவேறிய பக்தர்கள் இந்த உற்சவத்தின் புரவலராகப் பொறுப்பேற்கின்றனர்.

இந்தத் திருமண விழாவிற்காக அழைப்பிதழ்களும் அச்சிடப்படுகின்றன. முந்தைய நாள் சிலைகளுக்கு மஞ்சள் பூசப்படுகிறது. அடுத்த நாள் முழுவதும் இங்கு திருமணக் கொண்டாட்டங்கள் களைகட்டும். சிவ-பார்வதிக்கு புதிய ஆடைகள் அணிவிக்கப்படுகின்றன. மதியத்தில் விருந்தினர்களுக்காக இனிப்பு பலகாரங்கள் அடங்கிய விருந்து ஏற்பாடு செய்யப்படுகிறது. அதன்பிறகு சேவந்தி மலர் நிகழ்ச்சி நடைபெற்று, ஊர்வலமாக ஊர்வலம் எடுத்துச் செல்லப்படுகிறது. முகூர்த்த நேரத்தில் சிலைகளுக்கு முண்டாவளி (திருமணத் தலைப்பாகை) கட்டப்படுகிறது. அவர்களுக்கு வெள்ளி மகுடங்களும் சூட்டப்படுகின்றன.

மாலையில் கோதூளி முகூர்த்தத்தில் மந்திரங்கள் மற்றும் மங்களாஷ்டகங்களின் ஒலியிலும், மேளதாளங்களின் முழக்கத்திலும் சிவ-பார்வதி திருக்கல்யாண உற்சவம் நடைபெறுகிறது. இந்த உற்சவத்தின் போது சபா மண்டபமும், கோயில் வளாகமும் விருந்தினர்களால் நிரம்பி வழிகிறது. பல பெண்கள் இந்த உற்சவத்தின் போது வளாகத்தில் ‘புகடி’ (நாட்டுப்புற நடனம்) ஆடுகின்றனர்.

பயனுள்ள தகவல்கள்

• மானவத் பேருந்து நிலையத்திலிருந்து ௧ கி.மீ தொலைவில்
• பர்பணியிலிருந்து ௩௬ கி.மீ தொலைவில்
• மாவட்டத்தின் பல நகரங்களிலிருந்து பர்பணிக்கு அரசுப் பேருந்து வசதி
• தனியார் வாகனங்கள் கோவில் வரை வரலாம்
• இப்பகுதியில் தங்குவதற்கும் உணவருந்துவதற்கும் பல வசதிகள் உள்ளன