ஸ்ரீவிஷ்ணு மந்திர்

ஜாம், தாலுகா பர்பணி, மாவட்டம் பர்பணி

மற்றும் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க கிராமம் ஆகும். ராமாயண காலத்து ஐதீகத்தின்படி, சீதாதேவியைத் தேடிச் சென்ற வானர சேனையும், ரிக்ஷராஜ ஜாம்பவானும் இந்த கிராமத்தில் ஒரு இரவு தங்கியிருந்தனர். இந்த ஜாம்பவானின் தங்குதலாலேயே இந்த கிராமத்திற்கு ‘ஜாம்’ என்று பெயர் வந்தது. இந்த கிராமத்தில் பதினொன்றாம் நூற்றாண்டில் சாளுக்கியர் ஆட்சிக் காலத்தில் கட்டப்பட்ட, சிற்ப வேலைப்பாடுகள் நிறைந்த, கிழக்கு நோக்கிய பழமையான ஸ்ரீவிஷ்ணு மந்திர் உள்ளது. தரையிலிருந்து ௮ அடி உயரமான பிரம்மாண்டமான கல் அடித்தளத்தின் மீது கட்டப்பட்டுள்ள இந்த மந்திர், கட்டடக்கலை மற்றும் சிற்பக்கலை ஆய்வுக்கு மிக முக்கியமானதாகக் கருதப்படுகிறது. மந்திரின் பிரதட்சிணப் பாதையில் யானைகளின் வரிசை அதாவது ‘கஜதர்’ செதுக்கப்பட்டுள்ளது. வெளிச் சுவர்களில் ஸ்ரீவிஷ்ணுவின் தசாவதாரங்கள், இருபத்து நான்கு வடிவங்கள், அழகான சுரசந்தரிகள் மற்றும் பணிவான தோற்றத்தில் உள்ள பக்த பிரஹலாதனின் அரிதான சிற்பத்தைக் காணலாம்.

ஜாம் கிராமம் இப்பகுதியில் உள்ள ஒரு பழமையான மற்றும் விவசாயம் சார்ந்த கிராமமாக அறியப்படுகிறது. ஜாம் கிராமம் அமைந்துள்ள பர்பணி பகுதியை, பண்டைய காலத்தில் ‘பிரபாவதிநகர்’ என்று அழைத்தனர். மௌரியப் பேரரசின் காலத்தில், அதாவது கி.மு. ௩-ஆம் நூற்றாண்டில், இப்பகுதி முலக மகாஜனபதம் என்ற பண்டைய அரசின் ஒரு பகுதியாக இருந்தது. அதன் பிறகு இங்கு சாதவாகன வம்சத்தின் ஆட்சி வந்தது. சாதவாகன மன்னர்களின் ஆட்சியில் மராத்வாடா பகுதியில் விவசாயம் பெருமளவில் விரிவடைந்தது மற்றும் கோதாவரி பள்ளத்தாக்கில் பல புதிய கிராமங்கள் உருவாயின. இடைக்காலத்தில், குறிப்பாக ௧௮-ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்து, இந்த முழு நிலப்பகுதியும் ஹைதராபாத் நிஜாமின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் வந்தது. நிஜாம் ஆட்சியில் தக்காண பீடபூமியில் பருத்தி உற்பத்தியை அடிப்படையாகக் கொண்ட பொருளாதாரத்தால், ஜாம் போன்ற சிறிய கிராமங்கள் முக்கியமான விவசாய மையங்களாக வளர்ந்தன. நிஜாம்களின் காலத்தில் கி.பி. ௧௮௮௪-இல் அமல்படுத்தப்பட்ட ரயத்துவாரி வருவாய் அமைப்பு ஆவணங்களில், இப்பகுதியின் கிராமப்புற நிர்வாகம் குறித்த பதிவுகள் காணப்படுகின்றன. கி.பி. ௧௯௪௮-இல் நடைபெற்ற ‘ஆபரேஷன் போலோ’ என்ற ராணுவ நடவடிக்கைக்குப் பிறகு, ஹைதராபாத் சமஸ்தானம் இந்தியாவுடன் இணைக்கப்பட்டது மற்றும் ஜாம் உட்பட முழு பர்பணி மாவட்டமும் இந்திய ஒன்றியத்தின் ஒரு பகுதியானது.

இந்த வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க கிராமத்தின் மையப்பகுதியில் ஸ்ரீவிஷ்ணுவின் பழமையான மந்திர் அமைந்துள்ளது. பதினொன்றாம் நூற்றாண்டில் சாளுக்கியர் ஆட்சிக் காலத்தில் கட்டப்பட்ட இந்த கிழக்கு நோக்கிய மந்திர், கட்டடக்கலை மற்றும் சிற்பக்கலை ஆய்வுக்கு மிகவும் முக்கியமானதாகக் கருதப்படுகிறது. பர்பணி மாவட்டத்தில் பல சிற்ப வேலைப்பாடுகள் நிறைந்த மந்திர்கள் உள்ளன. அவற்றில் இந்த மந்திரும் ஒன்று. இந்த முழு மந்திரும் தரையிலிருந்து சுமார் ௮ அடி உயரமான பிரம்மாண்டமான கல் அடித்தளத்தின் மீது கட்டப்பட்டுள்ளது. மந்திரின் மூல அமைப்பு கிழக்கு நோக்கிய முகமண்டபம், தெற்கு மற்றும் வடக்கு திசைகளில் அர்த்தமண்டபம், நடுவில் சபாமண்டபம், அந்தராளம் மற்றும் கருவறை என பாரம்பரிய சாளுக்கிய கட்டடக்கலை அமைப்பில் இருந்தது. காலப்போக்கில் இந்த மந்திரின் முகமண்டபம், இருபுறமும் உள்ள அர்த்தமண்டபங்கள் மற்றும் சபாமண்டபம் முற்றிலும் சிதைந்துவிட்டன. இருப்பினும், மந்திரின் உபபீடம், முக்கிய அடித்தளம், அந்தராளம், கருவறை மற்றும் சிற்பபீடம் இன்றும் மிக நல்ல நிலையில் உள்ளன. முன்பு இந்த மந்திரிற்கு கிழக்கு, தெற்கு மற்றும் வடக்கு ஆகிய மூன்று திசைகளிலும் நுழைவு வாயில்கள் இருந்தன. தற்போதைய நிலையில் முன்பக்க முக்கிய நுழைவுப்பாதை இல்லை. இப்போது நுழைவுப் படிகளும் அவற்றின் பக்கவாட்டில் உள்ள தேவகோஷ்டங்களும் மட்டுமே எஞ்சியுள்ளன.

இந்த சிற்ப வேலைப்பாடுகள் நிறைந்த மந்திரின் கருவறையில், முக்கிய விஷ்ணு சிலைக்குப் பதிலாக பல ஆண்டுகளாக தேவியின் சிலை வழிபடப்பட்டு வந்தது. எனவே, உள்ளூர் பக்தர்கள் இந்த ஆலயத்தை ‘அம்மன் மந்திர்’ என்று அழைத்து வந்தனர். இந்த மந்திரில் இருந்த ஸ்ரீவிஷ்ணுவின் அசல் பழமையான சிலை, பர்பணி நகரத்தில் உள்ள பாலாஜி மந்திரில் பாதுகாப்பாக வைக்கப்பட்டுள்ளதாகக் கூறப்படுகிறது. கருவறையில் இருந்த பழமையான சிற்பபீடத்தில் முன்பு தேவியின் சிலையும், அதன் இடதுபுறத்தில் மூன்று குங்குமம் பூசப்பட்ட கற்களும் வழிபடப்பட்டு வந்தன. அதன் பிறகு சமீபத்தில், அதாவது நவம்பர் ௨௦௨௫-இல், கிராம மக்கள் இந்த இடத்தில் ஸ்ரீவிஷ்ணுவின் புதிய சிலையை முழுமையான விதிமுறை மற்றும் சாஸ்திரப்படி பிரதிஷ்டை செய்தனர்.

மந்திரின் அந்தராளத்தின் நுழைவு வாயில் ஒற்றை அடுக்கு முறையிலானது. இந்த நுழைவு வாயிலின் இருபுறமும் அழகான ‘ஜாலவாத்யன்’ எனப்படும் செதுக்கப்பட்ட கல் ஜன்னல்கள் பொருத்தப்பட்டுள்ளன. நுழைவு வாயிலின் சட்டத்தில் சப்தமாதர்களின் சிற்பங்கள் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. துவாரத்தின் மையப்பகுதியில், அதாவது லலாடபிம்பத்தில் கணேஷரின் அழகான சிற்பம் காணப்படுகிறது. அந்தராளத்திற்குள் நுழையும்போது இருபுறச் சுவர்களில் உள்ள தேவகோஷ்டங்களில் இரண்டு பழமையான சிலைகள் உள்ளன. இடதுபுறம் வெளிப்புறப் பகுதியில் குங்குமம் பூசப்பட்ட நின்ற கோலத்திலான சிலை ஒன்றைக் காணலாம். தற்போது மந்திரின் முன்புறம் உள்ள திறந்த வெளியில் தகரக் கூரை போடப்பட்டுள்ளது. மந்திரின் அந்தராளம் சிறந்த கலைநயத்துடன் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது. கருவறையின் முக்கிய நுழைவு வாயில் ஐந்தடுக்கு முறையிலானது மற்றும் அதன் மீது மிக அழகான செதுக்கு வேலைப்பாடுகள் செய்யப்பட்டுள்ளன. இந்த துவாரப் பட்டையின் மையப்பகுதியில் உள்ள லலாடபிம்பத்திலும் கணேஷரின் சிற்பம் செதுக்கப்பட்டுள்ளது. கருவறையின் மேல் பகுதியில் குறுகிச் செல்லும் விமானம் உள்ளது. அதன் மீது பல தேவகோஷ்டங்கள் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. இந்த விமானத்தின் உச்சியில் இரு அடுக்கு ஆமலக்கமும், அதன் மீது கலசமும் பொருத்தப்பட்டுள்ளது.

இந்த மந்திரின் வெளிப்புறத்தில் பல சிற்பங்கள் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. மந்திரின் அடிப்பகுதியில் முழு பிரதட்சிணப் பாதையிலும் ஒரு தொடர்ச்சியான ‘கஜதர்’ எனப்படும் யானைகளின் வரிசை செதுக்கப்பட்டுள்ளது. எனவே, இந்த முழு பிரம்மாண்டமான மந்திரும் யானைகளின் முதுகில் தாங்கப்பட்டுள்ளது போன்ற அற்புதமான தோற்றத்தை அளிக்கிறது. மந்திரின் வெளிச் சுவர்களில் ஸ்ரீவிஷ்ணுவின் ௨௪ வடிவங்களிலான பல்வேறு சிலைகளும், பல சுரசந்தரிகளின் சிலைகளும் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. இந்த சுரசந்தரிகளின் சிற்பங்களில் உள்ள பல்வேறு உணர்ச்சிகளும், அவற்றின் கவரும்படியான பாவனைகளும் பார்க்கத்தக்கவை. மந்திரின் வெளிப்புறத்தில் ஓரிடத்தில் கடுமையான மற்றும் உக்கிரமான முகத்துடன் கூடிய பைரவியின் சிலை செதுக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த பைரவியின் இடது கையில் ‘கட்வாங்க’ எனப்படும் ஆயுதம் உள்ளது. காலப்போக்கில் அவளது வலது கை சிதைந்துவிட்டது. இந்த சிலையின் கழுத்தில் அழகான மாலை, இடுப்பில் மேகலை, தொடைகளில் முத்து மாலைகள் மற்றும் காலடியில் முண்டமாலை செதுக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த தேவியின் கால்களில் உள்ள கொலுசு போன்ற ஆபரணங்களும் தெளிவாகத் தெரிகின்றன.

மந்திரின் மண்டோவரத்தில், அதாவது வெளிச் சுவர்களின் மேல் பகுதியில், சுரசந்தரிகள் மற்றும் பிற தெய்வங்களின் சிலைகளுடன், பணிவான தோற்றத்தில் உள்ள பக்த பிரஹலாதனின் மிக அரிதான சிலை ஒன்று செதுக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த சிலையின் முகத்தில் மிகவும் பணிவான, பிரகாசமான மற்றும் அமைதியான உணர்வுகள் உள்ளன. அந்தச் சிலை இடுப்பிலிருந்து சற்று முன்னோக்கி வளைந்திருக்கிறது. பிரஹலாதனின் இந்த சிலையில் மேகலை, கொலுசு மற்றும் கழுத்தணிகள் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. அவனது இணைந்த கைகளில் ஒரு முத்து மாலை தெரிகிறது. சிலையின் தலையில் கரண்ட மகுடம் உள்ளது. அவனது பின்புறம் அழகான பிரபாவளி செதுக்கப்பட்டுள்ளது. மந்திரின் வெளிப்புறத்தில் விஷ்ணுவின் தசாவதாரங்கள் மிக நுணுக்கமான செதுக்கு வேலைப்பாடுகளுடன் வரையப்பட்டுள்ளன. மந்திரின் தெற்கு திசையில் உள்ள ஒரு தேவகோஷ்டத்தில் விஷ்ணுவின் வராஹ அவதாரத்தின் சிற்பம் உள்ளது. அதேபோல் மேற்கு திசையிலுள்ள தேவகோஷ்டத்தில் ஸ்ரீவிஷ்ணுவின் யோகமுத்திரை வடிவிலான திருவுருவம் செதுக்கப்பட்டுள்ளது. பத்மாசனத்தில் அமர்ந்துள்ள இந்த விஷ்ணு மூர்த்திக்கு நான்கு கரங்கள் உள்ளன. மூர்த்தியின் மேலிரு கரங்களில் சங்கு மற்றும் சக்கரம் ஏந்தியுள்ளன. கீழிரு கரங்கள் யோகமுத்திரையில் உள்ளன. வலது கரத்தில் ‘பத்மம்’ எனப்படும் தாமரை மலர் உள்ளது. இந்த மூர்த்தியின் மீது பல்வேறு ஆபரணங்கள் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. மூர்த்தியின் பின்புறம் ஒரு பிரபாவளி உள்ளது. சாளுக்கிய மற்றும் ராஷ்டிரகூட காலத்து கட்டிடக்கலையில் காணப்படும் இத்தகைய சிறப்பம்சங்களைக் கொண்ட யோக விஷ்ணு மூர்த்தி, லாத்தூர் மாவட்டத்தில் உள்ள உமர்கா மற்றும் தளிக்கேடு ஆகிய ஊர்களில் உள்ள பழமையான கோயில்களிலும் காணப்படுகிறது.

கருவறையின் பின்புறமுள்ள வெளிச்சுவரில், கருவறையில் உள்ள மூர்த்திக்குச் செய்யப்படும் அபிஷேகத்தின் புனித தீர்த்தம் வெளியே செல்வதற்காக ‘மகரபிரணாளம்’ எனப்படும் மகர மீனின் முக வடிவிலான நீர் வழிப்பாதை அமைக்கப்பட்டுள்ளது. பொதுவாகச் சிவாலயங்களில் இத்தீர்த்தம் வெளியேற ‘கோமுகம்’ இருக்கும், ஆனால் விஷ்ணு ஆலயங்களில் இத்தகைய மகரபிரணாளம் தவறாமல் அமைக்கப்படுகிறது. இந்த மகரபிரணாளத்திற்கு மிக மேலே உள்ள தேவகோஷ்டத்தில் பகவான் நரசிம்மரின் உக்கிரமான திருவுருவம் செதுக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த ஆலயத்தின் ஒரு பக்கத்தில் பண்டைய காலத்தைச் சேர்ந்த ஒரு கல் படிக்கிணறு இருந்தது, ஆனால் தற்போது அது முழுமையாக மூடப்பட்டுள்ளது. சிற்பங்கள் நிறைந்த இந்த வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க விஷ்ணு ஆலயத்தையும், இங்குள்ள உன்னதமான சிற்பக்கலையையும் ஆய்வு செய்ய ஒவ்வொரு ஆண்டும் பல வரலாற்று ஆய்வாளர்களும் கட்டிடக்கலை வல்லுநர்களும் இங்கு வருகை தருகின்றனர். இந்த ஆலயத்தில் உள்ள தனித்துவமான ‘சூரசுந்தரி’ சிற்பங்களை மையப்பொருளாகக் கொண்டு மராத்வாடாவைச் சேர்ந்த பல மாணவர்கள் தங்கள் ‘பி.எச்.டி.’ எனப்படும் முனைவர் பட்டத்தைப் பெற்றுள்ளதாகக் கூறப்படுகிறது.

இந்த ஆலயத்தில் முதன்மையாக வைணவ சம்பிரதாயத்திற்குரிய பாரம்பரிய உற்சவங்கள் கொண்டாடப்படுகின்றன. அதில் ஆஷாட மற்றும் கார்த்திகை ஏகாதசியன்று சிறப்புப் பூஜைகள், பஜனை மற்றும் கீர்த்தனைகள் ஏற்பாடு செய்யப்படுகின்றன. சிராவண மாதத்தில் வரும் கோகுலாஷ்டமி எனப்படும் ஸ்ரீகிருஷ்ண ஜெயந்தி இந்த ஆலயத்தின் முக்கிய உற்சவமாகும். இந்நாளில் பகவான் விஷ்ணுவின் அவதாரமான ஸ்ரீகிருஷ்ணரின் அவதாரத் திருநாளை முன்னிட்டு ஆலயத்தில் இரவில் சிறப்புத் தார்மீக வழிபாடுகள், மகா ஆரத்தி மற்றும் தொட்டில் உற்சவம் நடைபெறுகிறது. அதனைத் தொடர்ந்து மறுநாள் தயிர்ஹண்டி உற்சவம் நடைபெறுகிறது. பொதுவாக பக்தர்களுக்காக இந்த ஆலயம் அதிகாலை முதல் இரவு வரை தரிசனத்திற்காகத் திறந்திருக்கும்.

பயனுள்ள தகவல்கள்

• பர்பணியிலிருந்து ௧௮ கி.மீ. தொலைவில்
• பர்பணி நகரத்திலிருந்து அரசுப் பேருந்து மற்றும் தனியார் வாகன வசதி
• மாநிலத்தின் பல நகரங்களிலிருந்து பர்பணிக்கு அரசுப் பேருந்து வசதி
• தனியார் வாகனங்கள் ஆலயம் வரை வரலாம்
• இப்பகுதியில் தங்குவதற்கும் உணவிற்கும் வசதி உள்ளது