பவானி சங்கர் கோவில்

நானா சௌக், கிராண்ட் ரோடு (மேற்கு), மும்பை

மும்பையில் உள்ள புகழ்பெற்ற சைவக் கோவில்களில் ஒன்றான பவானி சங்கரின் இந்தக் கோவில் கிராண்ட் ரோடு பகுதியில் உள்ள கோவாலியா குளத்திற்கு அருகில் அமைந்துள்ளது. இந்தக் கோவில் ௨௨௦ ஆண்டுகள் பழமையானது. இது மும்பையில் உள்ள தெய்வக்ஞ பிராமண சமூகத்தின் பழமையான கோவில்களில் ஒன்றாகும். பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் மும்பையின் ஒரு பணக்கார வணிகரான சங்கர்ஷேத் முர்குடே இந்தக் கோவிலைக் கட்டினார். மும்பையின் பொது வாழ்க்கை, அரசியல் இயக்கங்கள் மற்றும் பல்வேறு மக்கள் நல வசதிகளுக்கு அடித்தளமிட்ட நவீன மும்பையின் சிற்பியும், சிவபக்தருமான நானா சங்கர்ஷேத்தின் தந்தை இவர். தக்காண-மராத்திய கட்டிடக்கலையில் கட்டப்பட்ட இந்தக் கோவில் இந்தப் பகுதியில் உள்ள எண்ணற்ற சிவபக்தர்களின் வழிபாட்டுத் தலமாக உள்ளது. ஒவ்வொரு ஆண்டும் மார்கழி பௌர்ணமியில் இங்கு பவானி சங்கர் யாத்திரை நடைபெறுகிறது.

‘தெய்வக்ஞமித்ர’ என்ற பத்திரிகையின் முன்னாள் ஆசிரியர் விநாயக்ராவ் மாதவராவ் பிதாலே, ‘ஸ்ரீமந்த் நாம்தார் ஜகந்நாத் சங்கர்ஷேத் என்கிற நானா சங்கர்ஷேத்தின் சரித்திரம்’ என்ற புத்தகத்தை கி.பி. ௧௯௧௬ இல் வெளியிட்டார். அதில் உள்ள தகவல்களின்படி, நானா சங்கர்ஷேத் முதலில் தானே மாவட்டத்தில் உள்ள முர்பாத் என்ற ஊரைச் சேர்ந்த ஒரு தெய்வக்ஞ பிராமண வணிகக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர். இந்தக் குடும்பத்தின் மூதாதையர்களில் ஒருவரான நாராயண்ஷேத் குஜராத்தில் உள்ள போர்பந்தரில் முத்து வியாபாரம் செய்து வந்தார். நாராயண்ஷேத்தின் மகன் மாணிக்ஷேத் முர்பாத்தின் பொத்தாரியாக இருந்தார். மாணிக்ஷேத்தின் மகன் பாபுல்ஷேத் நானாவின் தாத்தா. போர்த்துகீசியர்களின் தொல்லைகளால், அவர் தானேவுக்கு அருகிலுள்ள கோட்பந்தர் என்ற துறைமுகத்திற்கு இடம் பெயர்ந்தார், அது அப்போது வர்த்தகத்திற்கு வசதியாக இருந்தது, அங்கிருந்து அவர் வர்த்தகம் செய்யத் தொடங்கினார்.
பாபுல்ஷேத் சிவபக்தர். முர்பாத்தில் அவர் அம்ருதேஷ்வர் கோவிலைக் கட்டினார். கோட்பந்தரில் உள்ள தனது பங்களாவுக்கு அருகிலும் ஒரு சிவன் கோவிலை நிறுவினார். சங்கர்ஷேத் அவரது மகன். இந்த தந்தை-மகன் பின்னர் வர்த்தக வளர்ச்சிக்காக மும்பைக்கு இடம் பெயர்ந்தனர். இங்கு அவர்கள் ஒரு வங்கியை நிறுவி நகை வணிகத்தைத் தொடங்கினர். ௧௭௯௯ இல் மைசூரின் திப்பு-ஆங்கிலேயப் போரில் அவர்கள் பெரும் செல்வத்தைச் சம்பாதித்தனர். அப்போது அவர்களின் கருவூலத்தில் ௧௬ லட்சம் ரூபாய் ரொக்கமும், ௧ லட்சம் மதிப்புள்ள நகைகளும் இருந்ததாக விநாயக்ராவ் பிதாலே பதிவு செய்துள்ளார். இந்த சங்கர்ஷேத் மற்றும் அவரது இரண்டாவது மனைவி பவானிபாய் என்கிற தாயிபாய் ஆகியோருக்கு ௧௮௦௩ பிப்ரவரி ௧௦ அன்று, மகாசிவராத்திரிக்குப் பிறகு ஜகந்நாத் என்கிற நானா பிறந்தார். நானா பிறந்த சில ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு பவானிபாய் காலமானார். பின்னர் ௧௮௦௬ இல் சங்கர்ஷேத் தனது அன்பான மனைவியின் நினைவாக இந்தக் கோவிலைக் கட்டினார். முர்குடே குடும்பத்தின் குலதெய்வமான சங்கரின் லிங்கமும், தேவி பவானியின் சிலையும் அதில் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டன. அதே ஆண்டு தத்த ஜெயந்தியின் நல்ல நேரத்தில் இந்தக் கோவில் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டது. இந்தக் கோவிலின் பெயரில் நானாவின் தந்தை மற்றும் தாயின் பெயர்கள் இணைக்கப்பட்டுள்ளன. விநாயக்ராவ் பிதாலே எழுதிய சரித்திர நூலில் உள்ள தகவல்களின்படி, இந்தக் கோவிலின் அருகில் சங்கர்ஷேத் ஒரு தர்மசாலையையும் கட்டியிருந்தார்.

கி.பி. ௧௮௨௨ இல் சங்கர்ஷேத் காலமான பிறகு, அப்போது ௧௯ வயதுடைய நானாவுக்கு குடும்பத்தின் மற்றும் வணிகத்தின் பெரும் பொறுப்பு ஏற்பட்டது. நானா அதை சிறப்பாக நிறைவேற்றினார். இதற்குப் பிறகு தனது ௪௩ ஆண்டுகால வாழ்க்கையில் நானா சங்கர்ஷேத் மும்பையில் பல மக்கள் நலப் பணிகளைச் செய்தார். உள்ளூர் மக்களிடையே கல்வி பரவ வேண்டும் என்பதற்காக அவர் இங்கு ‘பாம்பே நேட்டிவ் எஜுகேஷன் சொசைட்டி’யை நிறுவினார். தனது சொந்த மாளிகையில் அவர் ‘ஸ்டூடண்ட்ஸ் லிட்டரரி அண்ட் சயின்டிஃபிக் சொசைட்டி’ மற்றும் ‘ஜகந்நாத் சங்கர்ஷேத் பெண்கள் பள்ளி’யைத் தொடங்கினார். மும்பையில் சட்டக் கல்லூரிக்கு அவர் அடித்தளமிட்டார். ‘கிராண்ட் மெடிக்கல் காலேஜ்’, ‘ஜே ஜே ஸ்கூல் ஆஃப் ஆர்ட்ஸ்’, ‘பிரின்ஸ் ஆல்பர்ட் மியூசியம்’ (பாவு தாஜி லாட் அருங்காட்சியகம்), ராணியின் தோட்டம் (ஜிஜாமாதா உத்யான்) ஆகியவற்றின் நிறுவலில் அவரது பங்களிப்பு இருந்தது. பெண் கல்விக்கு முன்னுரிமை, சதி, குழந்தை திருமணங்களுக்கு எதிர்ப்பு, அத்துடன் மும்பையில் சுகாதார அமைப்பு, நீர் அமைப்பு மற்றும் மருத்துவ சேவை போன்ற பல துறைகளில் அவர் குறிப்பிடத்தக்க பணிகளைச் செய்தார். மும்பையில் முதல் ரயில் ௧௮௫௩ ஏப்ரல் ௧௬ அன்று ஓடியது. இந்த ரயிலுக்காக நானா ௧௮௪௩ இல் இங்கு ‘கிரேட் ஈஸ்டர்ன் கம்பெனி’யை நிறுவினார். அவரது அயராத முயற்சிகளால் இங்கு ரயில் வந்தது, அதனால்தான் அவர் ‘இந்திய ரயில்வேயின் தந்தை’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். போரிபந்தில் உள்ள சத்ரபதி சிவாஜி மகாராஜ் டெர்மினஸ் (விக்டோரியா ரயில் டெர்மினஸ்) கட்டிடத்தின் நடு சதுக்கத்தின் முகப்பில் உள்ள கல் சிற்பத்தில் சர் ஜாம்ஷெட்ஜி ஜிஜிபாய், லார்ட் எல்ஃபின்ஸ்டன், லார்ட் ரே, மவுண்ட் ஸ்டூவர்ட் எல்ஃபின்ஸ்டன், சர் பார்ட்ல் ஃப்ரீயர் ஆகியோருடன் நானா சங்கர்ஷேத்தின் முகமூடி செதுக்கப்பட்டுள்ளது.

நானா சீர்திருத்தக் கருத்துக்களையும் மதப் பற்றையும் கொண்டவர். நாசிக்கில் தனது தந்தையின் சிராத்த சடங்குகளைச் செய்யச் சென்றபோது, அவர் பிராமணர் அல்லாதவர் என்பதால் சிராத்த சடங்குகளை சாஸ்திரப்படி மற்றும் முறையாகச் செய்ய அவருக்கு உரிமை இல்லை என்று கூறி அங்குள்ள புரோகிதர்கள் கலவரத்தை ஏற்படுத்தினர். அவர்கள் நானாவின் பல்லக்கின் மீது கல் எறிந்தனர். அப்போது நாசிக் கலெக்டர் போலீஸ் படையையும் குதிரைப்படையையும் அனுப்பி அவருக்குப் பாதுகாப்பு அளித்தார். இத்தகைய சம்பவத்திற்குப் பிறகும் நானாவின் மதப் பற்று குறையவில்லை. அவர் சங்கரின் தீவிர பக்தர். புனேவில் உள்ள தனது பங்களாவின் வளாகத்தில் ஒரு பெரிய சிவன் கோவிலைக் கட்டியிருந்தார். மாதேரான் மற்றும் ஷாப்பூரிலும் அவர் சிவன் கோவில்களைக் கட்டியிருந்தார். புலேஷ்வர், வால்கேஷ்வர், கோட்பந்தர், வஜ்ரேஷ்வரி, ஷாப்பூர் ஆகிய இடங்களில் பக்தர்களுக்காக தர்மசாலைகளைக் கட்டியிருந்தார். தனது தந்தையின் மறைவுக்குப் பிறகு அவர் பவானி சங்கர் கோவிலின் வளாகத்தைப் புதுப்பித்து, இந்தப் பகுதியில் ‘அஞ்சீர்பாக்’ என்ற தோட்டத்தை உருவாக்கினார். இந்தத் தோட்டம் முன்பு மிகவும் பரந்ததாக இருந்தது.f5 அது இன்றைய கிராண்ட் ரோடு ரயில் நிலையத்திலிருந்து பாட்டியா மருத்துவமனை வரை பரவியிருந்தது, என்று கூறப்படுகிறது. வால்கேஷ்வர், மகாலட்சுமி மற்றும் கிர்காவ் ஆகிய அருகிலுள்ள பகுதிகளில் உள்ள ஏழை மக்கள் மருத்துவ சிகிச்சைக்காக பாய்கல்லா வரை செல்ல வேண்டியிருந்தது. இதைக் கருத்தில் கொண்டு அவர் இந்தக் கோவில் வளாகத்தில் ஒரு மருந்தகத்தைத் தொடங்கினார். நானா சங்கர்ஷேத் இந்தக் கோவிலைப் புதுப்பித்ததால், அதை அவரே கட்டினார் என்ற மக்கள் நம்பிக்கை ஏற்பட்டது. ௧௮௬௩ இல் வெளியான கோவிந்த் நாராயண் மாட்காவ்கரின் ‘மும்பையின் வர்ணனை’ என்ற புத்தகத்திலும், இந்தக் கோவில் “புகழ்பெற்ற ஸ்ரீமந்த் ஜகந்நாத்ஜி சங்கர்ஷேத் அவர்களால்” கட்டப்பட்டது என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

சங்கர்ஷேத் அவர்களால் கட்டப்பட்ட இக்கோயில் காலப்போக்கில் பொலிவிழந்து காணப்பட்டது. மும்பையின் பாரம்பரியக் கட்டிடங்கள் பட்டியலில் இது சேர்க்கப்படவில்லை. இதனால், மும்பையின் மற்ற வரலாற்றுச் சின்னங்களைப் போலவே இக்கோயிலும் அழிந்துபோகும் அபாயம் இருந்தது. இதைக் கருத்தில் கொண்டு, சத்ரபதி சிவாஜி மகாராஜ் அருங்காட்சியகத்தின் அப்போதைய இயக்குநர் டாக்டர். சதாசிவ் கோரக்ஷ்கர் முன்முயற்சி எடுத்தார். அவர் கோயிலைப் பழுதுபார்த்து, அதன் அசல் வடிவத்தை மீட்டெடுக்கும் முயற்சிகளைத் தொடங்கினார். அவரது முயற்சிகள் வெற்றி பெற்றன, கி.பி. ௧௯௯௭-௯௮ ஆம் ஆண்டில் இக்கோயிலின் பாதுகாப்புப் பணிகள் தொடங்கப்பட்டன. கோவாவில் சத்ரபதி சிவாஜி அவர்களால் கட்டப்பட்ட சப்தகோடீஸ்வரர் கோயில், சாந்தாதுர்கா கோயில், மேணவளியில் உள்ள நானா பட்னாவிஸின் வாடா, மும்பையில் பாணகங்கா குளம் சுற்றியுள்ள கோயில்கள், அத்துடன் மும்பையில் நரிமன் சாலையில் உள்ள எச்.எஸ்.பி.சி வங்கியின் கட்டிடம் ஆகியவற்றை ‘வாஸ்துவிதான்’ என்ற நிறுவனம் பாதுகாத்து புனரமைத்தது. இதே நிறுவனம் பவானி சங்கர் கோயிலின் பாதுகாப்புப் பணிகளையும் மேற்கொண்டது. இத்திட்டத்திற்காக சங்கர்ஷேத் குடும்பத்தினர் நிதி வழங்கினர். கி.பி. ௨௦௦௨ ஆம் ஆண்டில் மேற்கொள்ளப்பட்ட இந்த பாதுகாப்பு மற்றும் புனரமைப்புப் பணிகளுக்குப் பிறகு, கோயில் தற்போதுள்ள வடிவத்தைப் பெற்றது.

கிராண்ட் ரோட்டில் உள்ள நானா சௌக்கில், விசாலமான வளாகத்தில் இக்கோயில் அமைந்துள்ளது. இதன் சுற்றுச்சுவரில் பெரிய இரும்பு கிரில் கதவு உள்ளது. எதிரே கல் பதிக்கப்பட்ட பிராகாரம் உள்ளது. நுழைவாயிலுக்கு அருகிலும், பிராகாரத்திலும் ‘கைலாசபதி’ எனப்படும் உயரமான மரங்கள் உள்ளன. இந்த மரத்தின் அறிவியல் பெயர் ‘கௌரூபிட்டா கியானென்சிஸ்’ என்பதாகும். மத்திய மற்றும் தென் அமெரிக்காவை பூர்வீகமாகக் கொண்ட இந்த மரம் சுமார் ௩௦௦ ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ஆசியாவிற்கு வந்தது. இந்த மரத்தில் பீரங்கி குண்டுகள் போன்ற பழங்கள் வருகின்றன. இதனால் இதை ‘கனான்பால் ட்ரீ’ அல்லது ‘தோஃப்கோல்யாச்சே ஜாட்’ (பீரங்கி குண்டு மரம்) என்றும் அழைக்கின்றனர். இந்த மரத்தின் பூக்கள் மிகவும் தனித்துவமானவை. இந்த பெரிய பூக்களின் உட்புற அமைப்பு ஓரளவுக்கு சிவலிங்கத்தைப் போலவும், அவற்றின் இதழ்கள் நாகப்பாம்பின் படத்தைப் போலவும் தோற்றமளிக்கின்றன. இதனால் இந்த மரம் ‘நாகலிங்கம்’ அல்லது ‘கைலாசபதி’ மரம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. சிவபெருமானின் கோயில்களின் வளாகத்தில் இந்த மரங்கள் கவனமாக நடப்படுகின்றன.

கோயிலின் வளாகத்தில் மிகவும் கலைநயமிக்க இரண்டு கல் தீபஸ்தம்பங்கள் உள்ளன. எதிரே தக்காண-மராட்டிய கட்டிடக்கலை பாணியில் கோயில் அமைந்துள்ளது. கொங்கணி பாணியிலான ஓட்டுக்கூரைகள், மகாராஷ்டிர பாணியிலான கல் பதிக்கப்பட்ட தரை, இஸ்லாமிய கட்டிடக்கலையின் ஜாலிகள் போன்ற பல்வேறு கலாச்சார கட்டிடக்கலை பாணிகளின் கலவையும் இக்கோயிலின் வடிவமைப்பில் உள்ளது. சபா மண்டபம், அந்தராளம் மற்றும் கர்ப்பகிரகம் என இக்கோயில் கட்டப்பட்டுள்ளது. கோயிலின் சபா மண்டபம் விசாலமானது மற்றும் குவிமாட வடிவ சிகரம் கொண்டது. கூரையின் தடுப்புச் சுவரில் விநாயகர் சிலை வீற்றிருக்கிறது. சபா மண்டபத்திற்கு மூன்று நுழைவாயில்கள் உள்ளன. உட்புற சுவர்கள் வளைவு வடிவில் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. சபா மண்டபத்தின் குவிமாட விதானத்தில் பழைய பாணியிலான கண்ணாடி சரவிளக்கு தொங்கவிடப்பட்டுள்ளது. சபா மண்டபத்தின் முன்புறத்தில் கல் மேடையில் நந்தியின் கல் சிற்பம் வீற்றிருக்கிறது. அந்தராளத்திற்கு பெரிய வளைவான கல் கமான் உள்ளது. கர்ப்பகிரகத்தின் முகப்புச் சுவரில் இடதுபுறம் உள்ள பொன்னிற தேவகோஷ்டத்தில் விநாயகர் சிலை வீற்றிருக்கிறது, வலதுபுறம் உள்ள தேவகோஷ்டத்தில் செந்தூரம் பூசப்பட்ட அனுமான் சிலை உள்ளது. கர்ப்பகிரகத்திற்கு தட்டையான கல் நுழைவுச் சட்டம் உள்ளது. கர்ப்பகிரகத்தின் கூரை குவிமாட வடிவமானது. தரையில் சிவபெருமானின் லிங்கம் வீற்றிருக்கிறது, சுவரில் உள்ள தேவஹாரத்தில் பவானி மாதாவின் சிலை உள்ளது. முழுவதுமாக கல்லால் கட்டப்பட்ட இந்த கர்ப்பகிரகத்தின் மேல் மராட்டிய கட்டிடக்கலை பாணியில் செதுக்கப்பட்ட வேலைப்பாடுகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட சிகரம் உள்ளது. zZ

இக்கோயிலின் பின்புறம் ஸ்ரீராமரின் கோயில் உள்ளது. கிருஷ்ணராவ் ரகுநாத்ஜி நாவல்கர் என்ற கே. ரகுநாத்ஜி அவர்களால் கி.பி. ௧௮௯௫ ஆம் ஆண்டில் வெளியிடப்பட்ட ‘தி இந்து டெம்பிள்ஸ் ஆஃப் பாம்பே’ என்ற புத்தகத்தின்படி, நானா சங்கர்ஷேத் தெய்வாஞ பிராமண (பொற்கொல்லர்) சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர். இந்த சமூகத்தில் ஏற்பட்ட ஒரு குறிப்பிட்ட சர்ச்சையை அவர் சமாதானமாகத் தீர்த்து வைத்தார். அதன் நினைவாக அவர் இக்கோயிலைக் கட்டினார். சமீபத்தில் மேற்கொள்ளப்பட்ட புனரமைப்புப் பணிகளுக்குப் பிறகு, இக்கோயில் தற்போதுள்ள நவீன வடிவத்தைப் பெற்றுள்ளது. சபா மண்டபம் மற்றும் கர்ப்பகிரகம் என இக்கோயில் கட்டப்பட்டுள்ளது. கர்ப்பகிரகத்தின் மேல் சற்று எண்கோண வடிவ சிகரம் உள்ளது, அதன் மேல் மூன்று அடுக்கு கலசம் உள்ளது. கர்ப்பகிரகத்தில் உயரமான பீடத்தில் ஸ்ரீராமர், லட்சுமணர், சீதா ஆகியோரின் சலவைக்கல் சிலைகள் ஆடை ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு வீற்றிருக்கின்றன. இக்கோயிலின் இடதுபுறம் ஒரு பெரிய மண்டபத்தில் நானா சங்கர்ஷேத் அவர்களின் மார்பளவு சிலை உள்ளது.

இக்கோயிலில் காலை ௬ மணி முதல் இரவு ௮.௩௦ மணி வரை பக்தர்கள் தரிசனம் செய்யலாம். இக்கோயிலுக்கு ‘பாரத ரத்னா’ லதா மங்கேஷ்கர், ‘பால்கந்தர்வா’ போன்ற பல புகழ்பெற்ற ஆளுமைகள் வருகை தந்துள்ளனர். நானாவின் வாரிசான சுரேந்திர சங்கர்ஷேத் அளித்த தகவலின்படி, லதா மங்கேஷ்கரின் இசைப் பயணத்தின் ஆரம்பக் காலத்தில் அவரது குடும்பத்தினர் கோயிலுக்கு அருகிலுள்ள குடியிருப்பில் வசித்து வந்தனர். அப்போது லதா தீதி இசை ஸ்டுடியோவுக்குச் செல்வதற்கு முன்பு தினமும் இக்கோயிலுக்கு வருவார்.

இங்கு நடைபெறும் முக்கிய திருவிழா மகா சிவராத்திரி ஆகும். இந்த நாளில், அத்துடன் சாவன் மாத திங்கட்கிழமைகளிலும் இக்கோயிலுக்கு ஏராளமான பக்தர்கள் தரிசனத்திற்காக வருகின்றனர். இது தவிர, இங்கு ராம நவமி, கோகுலாஷ்டமி, தத்த ஜெயந்தி போன்ற திருவிழாக்களும் மிகுந்த உற்சாகத்துடன் கொண்டாடப்படுகின்றன. மார்கழி பௌர்ணமி இறைவனின் யாத்திரை நாளாகும். முன்பு இந்த யாத்திரை மிகவும் ஆடம்பரமாக நடைபெறும். விநாயக்ராவ் மாதவராவ் பிதாலே அவர்களின் நானாவின் வாழ்க்கை வரலாற்று நூலில் இது குறித்து பின்வரும் தகவல் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது: “நானாவின் காலத்தில் இந்த ஜாத்ராவின் முக்கியத்துவம் மிக அதிகமாக இருந்தது. கோயில் முழுவதும், அதன் வளாகத்தில், கோயிலுக்கு அருகிலுள்ள தர்மசாலையின் பிரம்மாண்டமான கட்டிடம் முழுவதும் மற்றும் நானாவின் ராஜவிலாசி பங்களா முழுவதும் விளக்குகளால் அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது. எங்கும் கொடிகளும், பதாகைகளும் தொங்கவிடப்பட்டிருந்தன. அந்த இடம் மிக அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது. பார்ப்பவர்களின் கண்களைப் பறிக்கும் அளவுக்கு இருந்தது. மேற்கண்ட ஜாத்ராவின் போது அழைக்கப்பட்டவர்களில் மாண்புமிகு கவர்னர் ஐயா, கவுன்சில் உறுப்பினர்கள், உயர் நீதிமன்ற நீதிபதிகள், பாட்டில்வாலே மற்றும் நகரத்தின் பிற முக்கிய பிரமுகர்கள் அடங்குவர். அழைக்கப்பட்டவர்கள் சந்திப்பு இடத்தில் கூடியதும், அவர்களின் பொழுதுபோக்கிற்காக நடன நிகழ்ச்சி நடைபெற்றது. அதேபோல், ரோஜா, மாலைகள் மற்றும் பூங்கொத்துகள் வழங்கப்பட்ட பிறகு, அவர்கள் அதே பங்களாவின் மேல் உள்ள விசாலமான மற்றும் அலங்கரிக்கப்பட்ட மொட்டை மாடிக்குச் சென்றனர். அங்கும் அலங்காரம் அற்புதமாக இருந்தது. அவர்கள் அமர்வதற்காக வெல்வெட் மற்றும் உயர்தர சாடின் துணியால் மூடப்பட்ட சோஃபாக்கள் மற்றும் நாற்காலிகள் இருந்தன. அவர்கள் அமர்ந்த பிறகு, பங்களாவின் எதிரே நானாவின் ஒரு பெரிய விசாலமான தோட்டம் இருந்தது, அதை அத்தி தோட்டம் என்று அழைத்தனர். அந்த தோட்டத்தில் பலவிதமான அலங்கார பட்டாசுகள் வெடிக்கத் தொடங்கின. அவை அற்புதமாக இருந்தன. இந்த பட்டாசுகளுக்கு பெரிய புகழ் இருந்தது என்று கூறப்படுகிறது. பின்னர் விழா கலைக்கப்பட்டது.”

பயனுள்ள தகவல்கள்

• சத்ரபதி சிவாஜி மகாராஜ் டெர்மினஸ் ரயில் நிலையத்திலிருந்து ௬ கி.மீ.
• மும்பை சென்ட்ரல் ரயில் நிலையம் மற்றும் எஸ்.டி. நிலையத்திலிருந்து ௨ கி.மீ.
• நகரத்தின் பல பகுதிகளிலிருந்து பெஸ்ட் பேருந்து வசதி உள்ளது.
• தனியார் வாகனங்கள் கோயில் வரை வரலாம்.
• சுற்றுப்புறத்தில் தங்குவதற்கும், காலை உணவிற்கும் பல விருப்பங்கள் உள்ளன.
• தொடர்பு: கோயில் அலுவலகம், மொ. ௯௮௨௦௭௮௦௯௬௪