வாள்கேஷ்வர் ஸ்ரீ காசி மடம்

பாணகங்கா, வாள்கேஷ்வர், மும்பை

மும்பையில் மல்பார் ஹில் பகுதியில் உள்ள பாணகங்கா ஏரிக்கரையிலும், வாள்கேஷ்வர் கோவிலுக்கு அருகிலும் கௌட சாரஸ்வத பிராமணர்களின் போற்றுதலுக்குரிய தர்மபீடமான வாள்கேஷ்வர் ஸ்ரீ காசி மடம் அமைந்துள்ளது. நவீனமான பிரம்மாண்டமான கட்டிடத்தில் அமைந்துள்ள இந்த மடத்தில், காசி மட குருபரம்பரையின் ஏழாவது குருவான மாதவேந்திர தீர்த்த சுவாமிகள் மற்றும் பதினெட்டாவது குருவான வரதேந்திர தீர்த்த சுவாமிகளின் பிருந்தாவனங்கள் (சமாதிகள்) உள்ளன. இந்த இரு மகான்களும் இன்றும் சமாதியில் வாசம் செய்கிறார்கள் என்றும், மனதார அவர்களை வணங்கினால் பக்தர்களின் வேண்டுதல்கள் நிறைவேறும் என்றும் பக்தர்கள் நம்புகின்றனர்.

கலை மற்றும் இலக்கியத் துறைகளுடன் வணிகம் மற்றும் தொழில்துறையிலும் பெரும் முன்னேற்றம் அடைந்த இந்திய சமூகங்களில் கௌட சாரஸ்வத பிராமண சமூகத்தின் பெயர் முன்னணியில் உள்ளது. எம். சேஷகிரி பிரபுவின் ‘தி ஹிஸ்டரி ஆஃப் தி கௌட சாரஸ்வத கொங்கண் பிராமின்ஸ்’ (‘சாரஸ்வத போதினி’, செப்டம்பர் மற்றும் அக்டோபர் ௧௯௨௬) என்ற கட்டுரையில் உள்ள தகவல்படி, மத்திய ஆசியாவிலிருந்து வந்த ஆரியர்கள் முதலில் பஞ்சாப் பகுதியில் குடியேறினர். அங்குள்ள பஞ்ச-ஆப் அதாவது ஐந்து நதிகள் பாயும் பகுதியின் பழங்குடியினர் ‘பஞ்சஜனர்’ என்று அழைக்கப்பட்டனர். இதில் சரஸ்வதி நதிக்கரையில் வசித்த பழங்குடியினரின் மூல புருஷர் ததீசி முனிவர் ஆவார். ரிக் வேதத்தில் அவர் ‘சாரஸ்வதர்’ அல்லது ‘சாரஸ்வன்’ என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளார். இந்த ததீசி முனிவரின் வழித்தோன்றல்களுக்கு ‘சாரஸ்வதர்’ என்ற அடையாளம் கிடைத்தது. சரஸ்வதி நதிப் பகுதியில் மக்கள் தொகை அதிகரித்ததால், அவர்களில் சிலர் கிழக்கு நோக்கி வங்காளம் மற்றும் திரிஹோத்ரபுரத்திற்கு குடிபெயர்ந்தனர்.

மராத்தி விஸ்வகோஷத்தின்படி, மிதிலா தேசத்திற்கு மொத்தம் பன்னிரண்டு பெயர்கள் இருந்தன. அதில் ஒரு பெயர் ‘தைர்புக்தி’ என்பதாகும். அதன் சிதைந்த வடிவம் ‘திஹோத்ர’ என்று ஆனது. தற்போதைய பீகார் மாநிலத்தில் கங்கையின் வடக்குப் பகுதி ‘திரஹுத் பிரதேசம்’ என்று அழைக்கப்படுகிறது. வங்காளம் மற்றும் பீகாரின் இந்தப் பகுதியை பண்டைய காலத்தில் ‘கௌட தேசம்’ என்று அழைத்தனர். அங்குள்ள சாரஸ்வதர்கள் ‘கௌட சாரஸ்வத பிராமணர்கள்’ என்று அழைக்கப்படலாயினர். ‘ஸ்கந்த புராணம்’ என்ற நூலின் ‘சயாத்ரிகாண்டம்’ என்ற பகுதியின்படி, பரசுராமர் கோமந்தகத்தை (கோவா) உருவாக்கிய பிறகு, தனது வெற்றிக்காக ஒரு யாகம் செய்தார். அந்த யாகத்தின் சித்திக்கு அவர் திரிஹோத்ரபுரத்திலிருந்து பரத்வாஜ, கௌசிக, வத்ஸ, கௌண்டின்ய, காச்யப, வசிஷ்ட, ஜமதக்னி, விஸ்வாமித்திர, கௌதம மற்றும் அத்ரி ஆகிய தவ வலிமை மிக்க சாரஸ்வத பிராமணர்களை கோமந்தகத்திற்கு அழைத்து வந்தார். இந்த பிராமண ரிஷிகளின் ௬௬ குலங்கள் இருந்தன. அவர்கள் தங்களுடன் மங்கேஷி, மஹாலட்சுமி, மகாதேவ், சாந்தாதுர்கா, நாகேஷ், சப்தகோடேஸ்வரர் மற்றும் மஹாலசா ஆகிய குலதெய்வங்களையும் கோமந்தகத்திற்கு கொண்டு வந்தனர். கி.பி. பதிமூன்றாம் நூற்றாண்டில் வைஷ்ணவ சம்பிரதாயத்தின் த்வைத-வேதாந்த மதத்தின் போதகரான மத்வாச்சாரியார் கோமந்தகத்திற்கு விஜயம் செய்தார். அப்போது இங்குள்ள வைஷ்ணவ கௌட சாரஸ்வத பிராமணர்கள் அவரது த்வைத சித்தாந்தத்தை ஏற்றுக்கொண்டனர். ஸ்ரீ காசி மடத்தின் ஆன்மீக மற்றும் சிந்தனை அடித்தளம் இந்த த்வைத சித்தாந்தத்தின் மீதே கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது.

வாரணாசியில் உள்ள காசி மடம் கி.பி. ௧௫௪௨-ஆம் ஆண்டளவில் மத்வாச்சாரியாரின் சீடரான விஜயேந்திர தீர்த்த சுவாமிகளால் நிறுவப்பட்டது. இதனால் அவர் ‘சாரஸ்வத தர்மபீட ஸ்தாநாச்சார்யர்’ என்றும் அழைக்கப்படுகிறார். காசி மடத்தின் முதல் சுவாமியாக யாதவேந்திர தீர்த்தர் நியமிக்கப்பட்டார். இந்த மடத்தின் ஏழாவது தலைவரான மாதவேந்திர தீர்த்தர் ௧௭௪௨-ஆம் ஆண்டளவில் வாள்கேஷ்வரில் காசி மடத்தின் கிளையை நிறுவினார். காசியில் பெரும் புகழ் பெற்ற மாதவேந்திர தீர்த்தர், ராமேஸ்வர யாத்திரை செல்லும் வழியில் மும்பைக்கு வந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. மடத்தின் விரிவாக்கத்திற்காக அவர் வாள்கேஷ்வரில் பாணகங்கையின் கரையில் ஒரு நிலத்தை வாங்கினார். கிருஷ்ணராவ் ரகுநாத்ஜி நவால்கர் மற்றும் கே. ரகுநாத்ஜி எழுதிய ‘தி ஹிந்து டெம்பிள்ஸ் ஆஃப் பாம்பே’ (௧௮௯௫) என்ற புத்தகத்தில், மும்பையில் தங்கியிருந்தபோது மாதவேந்திர தீர்த்தர் தனது இறுதி காலம் நெருங்கிவிட்டதை உணர்ந்ததாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. எனவே, அவர் அங்கு ஒரு சமாதியை அமைத்துக்கொண்டு சமாதியடைந்தார். அவரது சமாதிக்குப் பிறகு, இங்குள்ள சாரஸ்வத சகோதரர்கள் நிதி திரட்டி, அந்த நிதியைக் கொண்டு அவரது சமாதியின் மீது மடத்தை நிறுவினர். மாதவேந்திர தீர்த்தர் ஸ்ராவண சுத்த பஞ்சமி (நாகபஞ்சமி), செவ்வாய்க்கிழமை, தேதி ௧ ஆகஸ்ட் ௧௭௭௫ அன்று சமாதி இடத்திற்குச் சென்று ஜீவ சமாதி அடைந்தார். அவரது சமாதி தளம் ‘பிருந்தாவனம்’ என்று அழைக்கப்படுகிறது. இந்த மடத்தில் வரதேந்திர தீர்த்த சுவாமிகளின் சமாதியும் உள்ளது.

வரதேந்திர தீர்த்தர் காசி மடத்தின் ௧௮-வது சுவாமி ஆவார். ‘மாலாபந்தம்’, ‘சக்ரபந்தம்’, ‘நாகபந்தம்’ போன்ற சமஸ்கிருத படைப்புகளை இயற்றிய வரதேந்திர தீர்த்தர் பன்மொழி அறிஞர். ஆச்சார்ய வினோபா பாவேயைப் போலவே, அவருக்கும் சமஸ்கிருதம், மலையாளம், கொங்கணி, கன்னடம், தமிழ், தெலுங்கு, மராத்தி, இந்தி, குஜராத்தி, ஆங்கிலம், லத்தீன், பிரஞ்சு, போர்த்துகீசியம், உருது, ஜெர்மன் மற்றும் ஜப்பானிய மொழிகள் தெரிந்திருந்தன. இது தவிர, அவர் கணிதம், ஜோதிட சாஸ்திரம், கைரேகை சாஸ்திரம், ஆயுர்வேதம் ஆகிய துறைகளிலும் பண்டிதராக இருந்தார். நவீன இயந்திரங்களில் ஆர்வம் கொண்ட சுவாமிகள், காசி மடத்தின் கையெழுத்துப் பிரதிகளை அச்சிடுவதற்காக பசூரில் ‘சச்சிதானந்த முத்ரணாலயம்’ என்ற அச்சகத்தைத் தொடங்கினார். தனது பதவிக்காலத்தில் அவர் பல கோவில்களை நிறுவியதுடன், அவற்றைப் புதுப்பித்தும் வைத்தார். தென்னிந்திய மடங்களில் பல ஆண்டுகள் தங்கியிருந்த பிறகு, இருபதாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் வரதேந்திர சுவாமிகள் மும்பைக்கு வந்தார். வாள்கேஷ்வரில் உள்ள மடத்திலேயே அவர் தங்கியிருந்தார். இதே இடத்தில் ஆஷாட சுத்த துவிதியை, புதன்கிழமை, தேதி ௨௪ ஜூன் ௧௯௧௪ அன்று அவர் காலமானார். மாதவேந்திர தீர்த்த சுவாமிகளின் பிருந்தாவனத்திற்கு அருகிலேயே அவரது பிருந்தாவனமும் கட்டப்பட்டது.

மாதவேந்திர சுவாமிகளின் பிருந்தாவனம் குறித்து, அவர் இன்றும் சூட்சும தேகத்துடன் அங்கு வாசம் செய்வதாக ஒரு ஐதீகம் உள்ளது. அவர் தினமும் அதிகாலையில் மடத்திற்கு முன்னால் உள்ள பாணகங்கா தீர்த்தத்தில் நீராடச் செல்வார். அப்போது பலர் அங்கு அவரது மரக்கட்டைகளின் (கதாவ்) சத்தத்தைக் கேட்டுள்ளனர். காசி மடத்தின் ௧௯-வது சுவாமியான சுகதீந்திர தீர்த்தர் வாள்கேஷ்வரில் தங்கியிருந்தபோது, ஒருநாள் அதிகாலையில் நீராடச் சென்றபோது, ஒரு துறவி மரக்கட்டைகளை அணிந்து கொண்டு ஏரியை நோக்கிச் செல்வதைக் கண்டதாகக் கூறப்படுகிறது. அந்த மரக்கட்டைகளின் சத்தமும் அவர் காதில் விழுந்தது. இது குறித்த மற்றொரு ஐதீகம் என்னவென்றால், தென் கன்னடத்தில் உள்ள முல்கியைச் சேர்ந்த நரசிம்மன் என்ற நபர், மாதவேந்திர சுவாமிகளின் தெய்வீக இருப்பைச் சோதிக்க விரும்பினார். ஒருநாள் இரவு அவர் பிருந்தாவனத்திற்கு முன்னால், சுவாமிகள் பாணகங்கைக்குச் செல்லும் பாதையில் படுத்துக்கொண்டார். மறுநாள் காலை அவர் எழுந்தபோது, அவர் வேறொரு இடத்தில் இருந்தார். சுவாமிகளே தன்னை பாதையிலிருந்து தூக்கி வேறு இடத்தில் வைத்ததாக அவர் நம்பினார். இந்த ஐதீகங்களால், பல பக்தர்கள் தங்கள் வேண்டுதல்கள் நிறைவேற வேண்டும் என்ற நம்பிக்கையுடன் இந்த மடத்திற்கு வந்து பிருந்தாவனத்திற்கு முன்னால் தலைவணங்குகின்றனர்.

கி.பி. ௧௭௪௨-இல் இங்கு நிறுவப்பட்ட மடத்தின் கட்டிடம் காலப்போக்கில் பலமுறை புதுப்பிக்கப்பட்டது. கி.பி. ௨௦௨௪-இல் நடைபெற்ற திருப்பணிகளுக்குப் பிறகு, மடம் தற்போது பிரம்மாண்டமான மற்றும் விசாலமான தோற்றத்தைப் பெற்றுள்ளது. மடத்தின் இந்த கட்டிடம் மூன்று தளங்களைக் கொண்டது மற்றும் நவீன கட்டடக்கலை பாணியில் அமைந்துள்ளது. மடத்திற்கு பிரம்மாண்டமான மரத்தாலான நுழைவு வாயில் உள்ளது. இந்த நுழைவு வாயிலின் இருபுறமும் இரண்டு செதுக்கப்பட்ட அரைத்தூண்கள் உள்ளன. இருபுறமும் இந்த அரைத்தூண்களுக்கு நடுவில் காசி மடத்தின் இலச்சினை புடைப்புச் சிற்பமாக உள்ளது. நான்கு படிகள் ஏறி இந்த மடத்தின் சபாமண்டபத்திற்குள் நுழையலாம். இந்த விசாலமான மற்றும் உயரமான சபாமண்டபத்தின் சிறப்பம்சம் அதன் மேற்கூரை ஆகும். மிக நுணுக்கமான வேலைப்பாடுகளுடன் கூடிய இந்த மரத்தாலான மேற்கூரையில் ராமாயணத்தின் பல நிகழ்வுகள் சிற்பங்களாகச் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. சபாமண்டபத்தில் முன்னால் மாதவேந்திர தீர்த்தரின் ஜீவ சமாதி (பிருந்தாவனம்) உள்ளது. செதுக்கப்பட்ட வேலைப்பாடுகள் கொண்ட கற்களால் ஆன தூண்கள், அந்தத் தூண்களுக்கு அருகில் வ்யாளத்தின் மீது அமர்ந்திருக்கும் வீரனின் சிற்பம், மேற்கூரையில் தனித்துவமான அலங்கார வளைவுகள் மற்றும் அதன் மேல் இளஞ்சிவப்பு நிறக் கற்களால் செதுக்கப்பட்ட சிகரம் என இந்த பிருந்தாவனம் அமைந்துள்ளது. இங்குள்ள வ்யாளச் சிற்பம் மிகவும் குறிப்பிடத்தக்கது. வ்யாளம் என்பது ஒரு பயங்கரமான முகத்தைக் கொண்ட உயிரினம், இதற்கு வாராலக, வரால, வ்ரளிகா போன்ற பெயர்கள் உள்ளன. தென்னிந்தியாவில் இதனை யாளி என்று அழைப்பார்கள். அறிஞர்களின் கருத்துப்படி, சிதியன் அல்லது அக்கேமெனியன் சிற்பக்கலையிலிருந்து மௌரியர் காலத்தில் இந்தச் சிற்பம் இந்தியாவிற்கு வந்தது. மாத்வ சம்பிரதாயத்துடன் நெருங்கிய தொடர்புடைய விஜயநகரக் கட்டடக்கலைகளில் வ்யாளச் சிற்பங்கள் பெருமளவில் காணப்படுகின்றன. இங்குள்ள வ்யாளச் சிற்பம் கஜவ்யாளம், அதாவது யானையின் தலையைக் கொண்ட வடிவில் உள்ளது. அதற்கு குதிரையின் உடல் உள்ளது. அதன் கீழே யானை உள்ளது மற்றும் அதன் மீது ஒரு வீரர் அமர்ந்துள்ளார். கவிஞர் ராம்தாரிசிங் ‘தினகர்’ தனது ‘வ்யாள-விஜய்’ என்ற காவியத்தில் “தான், தான், ஃபண் வ்யாள! கி துஜ் பர் மை பாஸுரி பஜாவூன்” என்று கூறி, அதன் மீது கிருஷ்ணர் நிற்பதாகக் காட்டியுள்ளார். வ்யாளம் என்பது மனித மனதின் சந்தேகத்தின் வடிவம் என்ற கருத்தை அவர் முன்வைத்துள்ளார். இந்த பிருந்தாவனத்தில் இடதுபுறத்தில் கருங்கல்லால் செதுக்கப்பட்ட அனுமனின் சிலை உள்ளது. சுமார் மூன்று அடி உயரமுள்ள இந்தச் சிலை தென்னிந்திய பாணியைச் சேர்ந்தது. அழகான வெள்ளிப் பிரபையில் அது பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டுள்ளது. இந்த பிருந்தாவனத்தில் சுவாமிகள் தன்னுடனேயே கொண்டு வந்த உலோகச் சிலைகளும் வழிபடப்படுகின்றன.

சபாமண்டபத்தில் பிருந்தாவனத்திற்கு இடதுபுறம் காசி மட சம்ஸ்தானத்தின் பன்னிரண்டாவது சுவாமியான சுரீந்திரர் அதாவது சுரேந்திர தீர்த்த சுவாமிகளின் சிலை உள்ளது. சுவரோரம் உயரமான பீடத்தில் வெள்ளிச் சிம்மாசனத்தில் இந்த புன்னகை தவழும் முகத்துடன் கூடிய பளிங்குச் சிலை வீற்றிருக்கிறது. பின்புறத்தில் வரதேந்திர தீர்த்த சுவாமிகளின் பிருந்தாவனம் உள்ளது. இதற்கு அருகிலேயே காசி மடத்தின் ௧௯-வது சுவாமியான சுகதீந்திர தீர்த்தரின் பளிங்குச் சிலையும் வெள்ளிச் சிம்மாசனத்தில் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டுள்ளது. இங்குள்ள விசாலமான சபாமண்டபத்தில் பின்புறம் சிறிது தொலைவில் ஒரு அறையில் வ்யாஸ ரகுபதி நரசிம்மர் ஆலயம் உள்ளது. இங்கு வெள்ளி பீடத்தில் வ்யாஸ முனிவர், ஸ்ரீராமர் மற்றும் நரசிம்மரின் சிலைகள் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டுள்ளன. இதற்கு அருகிலேயே சுகதீந்திர சபா மண்டபம் உள்ளது. மடத்திற்குப் பெரிய அடித்தளம் (தரைத்தளம்) உள்ளது, அங்கு ஹோம-ஹவனங்கள் செய்யப்படுகின்றன. இரண்டாவது தளத்தில் மடத்தின் சீடர்கள் மற்றும் பக்தர்களுக்கான தங்குமிட வசதிகள் உள்ளன, அதற்கு மேல் உள்ள தளத்தில் சுவாமிகளின் பாதபூஜைக்கான பிரம்மாண்டமான அறை உள்ளது. இங்கு மடத்தின் சுவாமிகளின் ஓய்வறையும் உள்ளது. இந்த கட்டிடத்தின் மீது சிவப்பு நிறக் கற்களால் செதுக்கப்பட்ட பிரம்மாண்டமான சிகரம் உள்ளது.

இந்த ஆலயத்தில் காசி மடத்தின் பாரம்பரியப்படி தினசரி நித்ய பூஜை செய்யப்படுகிறது. ஆலயத்தில் மூன்று வருடாந்திர உற்சவங்கள் கொண்டாடப்படுகின்றன. அதில் முதல் உற்சவம் ஸ்ராவண சுத்த பஞ்சமியன்றும், இரண்டாவது உற்சவம் ஆஷாட சுத்த துவிதியை அன்றும், மூன்றாவது உற்சவம் கார்த்திகை வத்ய பிரதமை அதாவது பாட்வா அன்றும் கொண்டாடப்படுகிறது. ஸ்ராவண சுத்த பஞ்சமி என்பது மாதவேந்திர தீர்த்த சுவாமிகளின் சமாதி தினமாகும், அதேபோல் ஆஷாட சுத்த துவிதியை என்பது வரதேந்திர தீர்த்த சுவாமிகளின் சமாதி தினமாகும். இந்த நாட்களில் காலையில் பிருந்தாவனங்களுக்குச் சிறப்பு பூஜைகள் செய்யப்படுகின்றன. இரவில் சுவாமிகளின் பல்லக்கு ஊர்வலம் நடைபெறுகிறது. இந்த உற்சவத்தில் மகாபிரசாத நிகழ்ச்சியும் நடைபெறுகிறது. இது தவிர ஆலயத்தில் வ்யாஸோபாசனை, பஜனை, கீர்த்தனை போன்ற நிகழ்ச்சிகள் முறையாகக் கொண்டாடப்படுகின்றன. தினமும் காலை ஏழு மணி முதல் மதியம் ஒரு மணி வரையிலும் மற்றும் மாலை ஆறு மணி முதல் இரவு எட்டரை மணி வரையிலும் பக்தர்கள் இங்கு தரிசனம் செய்யலாம்.

பயனுள்ள தகவல்கள்

• சத்ரபதி சிவாஜி மகாராஜ் டெர்மினஸ் ரயில் நிலையத்திலிருந்து ௯ கி.மீ தொலைவில்
• மும்பை சென்ட்ரல் ரயில் நிலையம் மற்றும் எஸ்டி நிலையத்திலிருந்து ௬ கி.மீ தொலைவில்
• நகரின் பல பகுதிகளிலிருந்து பெஸ்ட் (BEST) பேருந்து வசதி
• தனியார் வாகனங்கள் பாணகங்கா குளம் வரை வரலாம்
• பகுதியில் தங்குவதற்கும் உணவிற்கும் பல தேர்வுகள் உள்ளன
• தொடர்பு : ஆலய அலுவலகம், அலைபேசி ௭௯௭௭௨௪௫௧௬௮