ஹட்கேஷ்வர் மகாதேவ் கோயில்

வத்நகர், தாலுகா வத்நகர், மாவட்டம் மெஹ்சானா

‘அனர்த்தபுரம்’ மற்றும் ‘சமத்காரபுரம்’ என்று வேதகாலப் பழமை வாய்ந்த நூல்களில் போற்றப்படும் வத்நகரின் பழமையான இதயப்பகுதியில், ஹட்கேஷ்வர் மகாதேவின் புனிதமான ஆலயம் அமைந்துள்ளது. இந்தத் தெய்வீகத் தலத்தில், ‘பாதாள’ உலகத்திலிருந்து ‘சுயம்பு’ (தானாகத் தோன்றிய) சிவலிங்கம் வெளிப்பட்டதாகவும், இதுவே லிங்க வடிவில் சிவபெருமானை வழிபடும் பூமிக்குரிய வழிபாட்டின் தொடக்கமாகவும் அமைந்ததாகப் புனித மரபுகள் கூறுகின்றன. இந்த ஆலயத்திற்குச் சென்று தரிசனம் செய்வது, பன்னிரு ஜோதிர்லிங்கங்களையும் தரிசித்ததற்கு இணையான ஆன்மீகப் பலனைத் தரும் என்பது பக்தர்களின் அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையாகும். ஸ்ரீ ராமரும், ஸ்ரீ கிருஷ்ணரும் இந்தத் தெய்வீக சிவலிங்கத்தை வழிபட்டதாகப் புராணங்கள் குறிப்பிடுகின்றன. நாகரக் கட்டடக்கலை பாணியில் கட்டப்பட்ட இந்த ஆலயம் சுமார் இரண்டாயிரம் ஆண்டுகள் பழமையானது. இங்கு வீற்றிருக்கும் இறைவனே நாகர் சமூகத்தைச் சேர்ந்த பலருக்குக் குலதெய்வமாகவும், குலத்தைக் காக்கும் காவலனாகவும் விளங்குகிறார்.

ஹட்கேஷ்வர் மகாதேவின் தெய்வீகத் தோற்றம் ‘ஸ்கந்த புராணத்தின்’ ‘நாகர்காண்டத்திலும்’, ‘லிங்க புராணத்திலும்’ சிறப்பித்துக் கூறப்பட்டுள்ளது. ஸ்கந்த புராணத்தின்படி, சதி தேவியின் பிரிவால் ஆழ்ந்த துயரத்தில் இருந்த சிவபெருமான், ‘திகம்பரராக’ (திசைகளையே ஆடையாகக் கொண்டவராக) துறவறக் கோலத்தில் பூமியில் அலைந்து திரிந்தார். அவர் அலைந்து திரிந்தபோது ‘அனர்த்தபுரத்தை’ அடைந்தார், அங்கு பல முனிவர்கள் கடுமையான தவத்தில் ஈடுபட்டிருந்தனர். மகாதேவின் தெய்வீக ஒளியால் ஈர்க்கப்பட்ட முனிவர்களின் பத்தினிகள் அவரைப் பின்தொடர்ந்தனர், இது முனிவர்களிடையே கோபத்தை ஏற்படுத்தியது. தங்களுக்கு முன்னால் இருப்பவர் பரம்பொருள் என்பதை அறியாத முனிவர்கள், அவரை ஒரு சாதாரண மனிதர் என்று தவறாகக் கருதி சாபமிட்டனர். இந்தச் சாபத்தினால் சிவனின் லிங்கம் பிளவுபட்டு பாதாள உலகத்திற்குச் சென்றது, இது பிரபஞ்சத்தில் பெரும் கொந்தளிப்பையும், ‘பிரளயம்’ போன்ற பேரழிவையும் ஏற்படுத்தியது. அச்சமடைந்த தேவர்களும் முனிவர்களும் பிரம்மதேவரிடம் ஆலோசனை கோரினர், அவரோ தனது தெய்வீக ஞானத்தால் உண்மையை உணர்ந்தார். பிரம்மதேவரும் விஷ்ணு பகவானும் தேவர்களுடன் இணைந்து, சிவபெருமானைத் தவத்தால் சாந்தப்படுத்த அனர்த்தபுரத்திற்கு வந்தனர். மீண்டும் தனது சுயரூபத்திற்குத் திரும்புமாறு அவர்கள் வேண்டிக்கொண்டபோது, பிராமணர்கள் தன்னை முறைப்படி வழிபடுவதாக உறுதியளித்தால் மட்டுமே திரும்புவேன் என்று மகாதேவர் நிபந்தனை விதித்தார். அவர்கள் ஒப்புக்கொண்டதைத் தொடர்ந்து, விஷ்ணு பகவானும், தேவர்களும், பிராமணர்களும் இணைந்து இந்த இடத்தில் ஒரு ‘ஹடக’ (சமஸ்கிருதத்தில் தங்கம் என்று பொருள்) லிங்கத்தை உருவாக்கிப் பிரதிஷ்டை செய்தனர். இந்தத் தங்கத் தோற்றத்திலிருந்தே சிவலிங்கம் ‘ஹட்கேஷ்வர்’ என்று அழைக்கப்படலாயிற்று.

குமாரபாலனின் ‘வத்நகர் பிரசஸ்தி’ கல்வெட்டின்படி, 12-ஆம் நூற்றாண்டில் வத்நகர் ஆனந்தபுரம் என்று அழைக்கப்பட்டது. பின்னர் அது சமத்காரபுரம், அர்கஸ்தலி, விருத்தநகர், ஸ்கந்தபுரம் போன்ற பெயர்களில் அறியப்பட்டது. வத்நகர் என்பது அதன் ஏழாவது பெயராகும். சீனப் பயணி யுவான் சுவாங், 7-ஆம் நூற்றாண்டில் ஆனந்தபுரத்தை பிராமணர்கள் அதிகம் வசிக்கும் மக்கள் தொகை மிகுந்த இடமாகக் குறிப்பிடுகிறார். இது கி.பி. 144-145-ஆம் ஆண்டில் நிறுவப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது. சில வரலாற்றாசிரியர்களின் கூற்றுப்படி, சூரிய வம்சத்தைச் சேர்ந்த ஒரு இளவரசன் தனது சொந்த நாடான அயோத்தியைத் தலைநகராகக் கொண்ட கோசல தேசத்தைக் கைவிட்டு, பார்மர் வம்சத்து இளவரசனிடமிருந்து ஆட்சியைப் பிடித்து, கி.பி. 144-145-இல் வத்நகரை நிறுவினார்.

புராணக் கதைகளின்படி, அனர்த்தத்தின் மன்னரான ‘சமத்கார்’, இங்குள்ள புனிதமான ‘சங்கதீர்த்த’ குளத்தில் நீராடிய பிறகு தொழுநோயிலிருந்து குணமடைந்தார். பின்னர் அவர் அந்த நகரத்தை பிராமணர்களுக்கு வழங்கினார். அவரது பெயரால் அந்த நகரம் சமத்காரபுரம் என்று அழைக்கப்பட்டது, அதுவே பிற்காலத்தில் வத்நகர் என்று மாறியது. மற்றொரு கதையின்படி, சித்ரசர்மா என்ற பிராமணர் தனது கடுமையான தவத்தால் சிவபெருமானை மகிழ்வித்தார். அந்த நகரத்தில் ஒரு கோயிலைக் கட்டுமாறு சிவபெருமான் சித்ரசர்மாவிற்கு ஆணையிட்டார், அங்கு சுயம்புவாகத் தோன்றிய சிவலிங்கம் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டது. ‘சர்மிஷ்டா’ ஏரியின் அருகிலுள்ள ரிஷி காட்டில், ஸ்ரீ ராமர் தனது முன்னோர்களின் முக்திக்காக ‘பிண்ட தானம்’ செய்த பிறகு ஹட்கேஷ்வர் மகாதேவரின் ஆசியைப் பெற்றதாகக் கூறப்படுகிறது. 15-ஆம் நூற்றாண்டின் கவிஞரும் ஞானியுமான நர்சி மேத்தாவின் மகன் திருமணத்தில் கலந்துகொண்டபோது, ஸ்ரீ கிருஷ்ணரும் இந்த ஆலயத்திற்கு வருகை தந்ததாக நம்பப்படுகிறது.

இந்த ஆலயம் காலப்போக்கில் பலமுறை புதுப்பிக்கப்பட்டுள்ளது. கி.பி. 949-இல் பரமார மன்னர் சியாகா II-இன் செப்புப் பட்டயங்கள், உள்ளூர் நாகர் பிராமணர்களுக்கு வழங்கப்பட்ட நில மானியங்களைப் பதிவு செய்கின்றன. முகலாயப் பேரரசர் ஔரங்கசீப்பின் ஆட்சிக்காலத்தில், வழிபாடுகளை நிறுத்துமாறு அவர் உத்தரவிட்டபோது இந்த ஆலயம் சவால்களைச் சந்தித்தது. 17-ஆம் நூற்றாண்டில் மீண்டும் கட்டப்பட்ட இந்த ஆலயம், சமீபத்தில் ‘குஜராத் பவித்ர யாத்ராதம் விகாஸ் போர்டு’ மூலம் அதன் தற்போதைய பொலிவிற்கு மீட்டெடுக்கப்பட்டுள்ளது.

பழமையான வத்நகர் நகருக்கு ஆறு நுழைவாயில்கள் உள்ளன. இந்த ஆலயம் இறைவனின் பெயரால் அழைக்கப்படும் ‘ஹட்கேஷ்வர்’ நுழைவாயிலுக்கு அருகில் அமைந்துள்ளது. மெஹ்சானா மாவட்ட அரசிதழின்படி, இந்த ஆலயம் சோலங்கி காலத்தில் கட்டப்பட்டதாகக் கருதப்படுகிறது. ஆலய வளாகம் மிகவும் பெரியது. பக்தர்கள் படிகள் வழியாக இறங்கி விசாலமான முற்றத்திற்குச் செல்கின்றனர். இந்த ஆலயம் சிவப்பு மற்றும் மஞ்சள் மணற்கற்களால் ஆன உயர்ந்த பீடத்தில் அமைந்துள்ளது. இதில் ‘முகமண்டபம்’ (நுழைவு மண்டபம்), ‘சபாமண்டபம்’ (சபை மண்டபம்), ‘அந்தராளம்’ (முன் மண்டபம்) மற்றும் ‘கருவறை’ ஆகியவை உள்ளன. பிரதான நுழைவாயில் கிழக்கு நோக்கி உள்ளது. தெற்கு மற்றும் வடக்கிலும் நுழைவாயில்கள் உள்ளன. சபை மண்டபத்தின் தூண்களும் கூரைகளும் நுணுக்கமான வேலைப்பாடுகளையும் சிற்பங்களையும் கொண்டுள்ளன. பிரம்மாண்டமான மேடையில் நந்தியின் இரண்டு பெரிய சிலைகள் உள்ளன. பெரும்பாலான சிவன் கோயில்களில் ஆமைச் சிற்பம் நந்திக்கு முன்னால் இருக்கும், ஆனால் இங்கு அது புனிதமான நந்திக்கு பின்னால் உள்ளது. முன் மண்டபத்தில் இடதுபுறம் விநாயகரும், வலதுபுறம் கார்த்திகேயரும் உள்ளனர். கார்த்திகேயர் சன்னதியின் கதவுகள் கார்த்திகை பௌர்ணமியன்று மட்டுமே திறக்கப்படும். கருவறையின் நுழைவாயிலில் ‘கீர்த்திமுகங்கள்’ செதுக்கப்பட்டுள்ளன. சிவலிங்கம் பாதாள உலகத்துடன் தொடர்புடையது என்பதால், இறைவனை தரிசிக்க படிகள் வழியாகக் கீழே இறங்கிச் செல்ல வேண்டும். அங்குள்ள எண்கோண வடிவ ‘சலுங்கா’ (பீடம்) மீது சிவலிங்கம் அமைந்துள்ளது. இந்த பீடம் அலங்காரமான வெள்ளித் தகடுகளால் மூடப்பட்டுள்ளது. ஆஷாட மாத அமாவாசை முதல் கார்த்திகை மாத ஏகாதசி வரை, சிவலிங்கத்தைச் சுற்றி வெள்ளி ‘பங்களா’ (மண்டபம்) அமைக்கப்படுகிறது. லிங்கத்திற்குப் பின்னால் உள்ள சுவரில் உள்ள ஒரு சிறிய அறையில் அன்னை பார்வதி தேவி வீற்றிருக்கிறார்.

கோயிலின் வெளிச்சுவர்கள் ஒரு கல் சிற்பக் கூடமாகத் திகழ்கின்றன; இவை ராமாயணம் மற்றும் மகாபாரதத்தின் நிகழ்வுகள், விஷ்ணுவின் ‘தசாவதாரம்’, பாற்கடல் கடைதல் மற்றும் ‘கிருஷ்ண லீலை’ ஆகியவற்றைச் சித்தரிக்கின்றன. வாஸ்து சாஸ்திரக் கோட்பாடுகளின்படி அமைக்கப்பட்டுள்ள இதன் தெற்குச் சுவரில் எமனும், மேற்குச் சுவரில் வருணனும், வடக்குச் சுவரில் குபேரனும், தத்தமது தேவியருடன் மேல் அடுக்குகளில் வீற்றிருக்கின்றனர். சுவர்கள் மேலும் கந்தர்வர்கள், அப்சரசுகள் மற்றும் பல்வேறு தாவரங்கள் மற்றும் விலங்கினங்களின் சிற்பங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளன. கருவறையின் மேல் உயர்ந்து கூர்மையாகச் செல்லும் ‘சிகரம்’ உள்ளது, அதன் உச்சியில் தங்கக் கலசம் பொருத்தப்பட்டுள்ளது. முதன்மைச் சிகரத்திற்கு அருகில் மூன்று ‘இந்தோ-சாரசெனிக்’ குவிமாடங்கள் உள்ளன, இவை இந்து மற்றும் இஸ்லாமியக் கட்டடக்கலை அழகியலின் இணக்கமான சங்கமத்தைப் பிரதிபலிக்கின்றன.

முதன்மைக் கோயிலுக்கு எதிரே அம்பா மாதா கோயில் உள்ளது. இதில் சோலங்கி காலத்தில் அகழ்வாராய்ச்சியின் போது கண்டெடுக்கப்பட்ட அம்பா மாதா மற்றும் பகுசர் மாதாவின் சிலைகள் உள்ளன. இக்கோயில் வளாகத்தில் காசிவிஸ்வநாதர், மங்கேஸ்வரர், ராமேஸ்வரர் மற்றும் பஞ்சநாத் மகாதேவர் ஆகியோருக்கான சிறிய சன்னதிகளும், வடக்கு நோக்கிய அனுமன், படுக் பைரவர் மற்றும் வலம்புரி விநாயகர் கோயில்களும் அமைந்துள்ளன. அனுமன் கோயில் நுழைவாயிலில் ‘நவக்கிரகங்கள்’ செதுக்கப்பட்டுள்ளன, அதேசமயம் படுக் பைரவர் சன்னதியில் ஏழு யட்சர்களின் சிற்பங்கள் வடிக்கப்பட்டுள்ளன. பக்தர்களின் வசதிக்காக, வளாகத்தில் ஒரு விருந்தினர் இல்லம், ஒரு உணவகம், ஒரு ‘யக்ஞசாலை’ மற்றும் நிர்வாக அலுவலகம் ஆகியவை உள்ளன. கவிஞர்-புனிதர் நர்சி மேத்தாவின் சிலையும் இந்த வளாகத்தை அலங்கரிக்கிறது.

இக்கோயிலில் தினமும் காலை மற்றும் மாலை 7 மணிக்கு ‘ஆரத்தி’ வழிபாடு நடைபெறுகிறது. சைத்ர மாதத்தின் பதினொன்றாம் நாளில், ஹட்கேஸ்வரரின் அவதார தினத்தை முன்னிட்டு பல்லக்கு ஊர்வலம் நடைபெறுகிறது.

மகாசிவராத்திரி மற்றும் சிராவண மாத திங்கட்கிழமைகளில் பிரம்மாண்டமான திருவிழாக்கள் நடைபெறுகின்றன; அப்போது குஜராத் சுற்றுலாத் துறை சார்பில் ஆன்மீக இசை நிகழ்ச்சிகளுடன் கூடிய சிராவணத் திருவிழா நடத்தப்படுகிறது.

கோயிலின் புராண வரலாற்றை பார்வையாளர்களுக்கு உணர்ச்சிகரமாக விவரிக்கும் ‘ஒளி மற்றும் ஒலி காட்சி’ தற்போதைய முக்கிய ஈர்ப்பாகும். கோயில் தினமும் காலை 6 மணி முதல் மதியம் 12 மணி வரையிலும், மாலை 4 மணி முதல் இரவு 9 மணி வரையிலும் பக்தர்களுக்காகத் திறந்திருக்கும்.

பயனுள்ள தகவல்கள்

• வத்நகர் பேருந்து நிலையத்திலிருந்து 2 கி.மீ தொலைவிலும், மெஹ்சானாவிலிருந்து 41 கி.மீ தொலைவிலும் அமைந்துள்ளது
• பல்வேறு மாவட்ட நகரங்களிலிருந்து வத்நகருக்கு ஜி.எஸ்.ஆர்.டி.சி (GSRTC) பேருந்து சேவைகள் உள்ளன
• தனியார் வாகனங்கள் மூலம் நேரடியாகக் கோயிலை அடையலாம்.
• அருகிலேயே தங்குமிடம் மற்றும் காலை உணவு வசதிகள் உள்ளன
• தொடர்பு – கோயில் அலுவலகம், தொலைபேசி – 02761-223901, அலைபேசி – 8488083099