பகவதி ஹல்தோலன்கரின் கோவில்

காண்டோளா, மாஷேல், போண்டா வட்டம், வடக்கு கோவா மாவட்டம்

பல்வேறு நூல்களில் துவரஜா, துரஜா, துவரிதா, துளஜா, அம்பா ஆகிய திருநாமங்களால் அறியப்படும், சத்ரபதி சிவாஜி மகாராஜாவின் குலதெய்வம் துளஜாபூரின் துளஜாபவானி ஆவாள். இந்த சக்திபீட தேவியின் திருவுருவத்தைப் போன்றே தேவி பகவதியின் திருவுருவம் கோமந்தகத்திலுள்ள அன்ருஜ் மஹாலில் உள்ள காண்டோளா கிராமத்தில் அமைந்துள்ளது. இங்குள்ள தேவியின் திருக்கோயில் சுமார் ௪௫௦ ஆண்டுகள் பழமையானது. இந்த வட்டாரத்தில் பலரின் ஆராதனை தெய்வமாக விளங்கும் இந்த தேவியின் யாத்திரை ‘மால்யஞ்சி ஜாத்ரா’ என்று மிகவும் பிரசித்தி பெற்றது. பங்குனி மாத சுக்ல பக்ஷ துவிதியை திதியில் நடைபெறும் இந்த யாத்திரையில் ஆயிரக்கணக்கான பக்தர்கள் கலந்துகொள்கின்றனர்.

பகவதி ஆதிசக்தி தேவியின் ஒரு வடிவம் என்று கருதப்படுகிறது. ‘துர்கா சப்தசதி’ நூலில் இந்த தேவியின் மகிமை விவரிக்கப்பட்டுள்ளது. அதில் தேவியின் தோற்றக் கதை சொல்லப்பட்டுள்ளது. அது என்னவென்றால், முற்காலத்தில் கல்பத்தின் முடிவில் உலகம் முழுவதும் நீரால் சூழப்பட்டிருந்தது. அப்போது விஷ்ணு சேஷ சயனத்தில் யோக நித்திரையில் ஆழ்ந்திருந்தார். அந்த நேரத்தில் அவரது காது அழுக்கிலிருந்து மது மற்றும் கைடபர் என்ற இரண்டு அசுரர்கள் பிறந்தனர். ஒருமுறை அவர்கள் பிரம்மதேவரைக் கண்டபோது, அவரைக் கொல்ல ஓடினர். அப்போது பிரம்மதேவர் விஷ்ணுவிடம் ஓடினார். ஆனால் அவர் நித்திரையில் இருந்தார். அப்போது அவர் விழித்தெழ வேண்டும் என்பதற்காக பிரம்மதேவர் தேவி பகவதியைப் போற்றத் தொடங்கினார். அப்போது தேவி மகிழ்ந்து, ‘விஷ்ணுவின் முகம், கண்கள், காதுகளிலிருந்து, வயிறு, இதயம், கைகளிலிருந்து வெளிப்பட்டு பிரம்மதேவருக்குக் காட்சி தந்தாள் அந்த நேரத்தில்.’ இவ்வாறு யோக நித்திரையிலிருந்து விஷ்ணு விடுவிக்கப்பட்டார். தேவி அவருக்குச் சக்தியளித்தாள், மேலும் ‘அவர்களை (அந்த அசுரர்களை) மகா மாயையால் மயக்கினாள்’ அதன் காரணமாக விஷ்ணு அவர்களை வதம் செய்ய முடிந்தது.

துளஜாபவானி தேவியின் ‘துளஜா மகாத்மியம்’ நூலில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள புராணக் கதையின்படி, கிருதயுகத்தில் குக்கூட் என்ற அசுரன் ஒரு பதிவிரதப் பெண்ணின் கற்பைச் சூறையாட முயன்றான். அப்போது அவள் மனதாரப் பார்வதியை வேண்டினாள். உடனே பார்வதி மாதா பவானி வடிவில் அங்கு தோன்றி குக்கூட் அசுரனைக் கொன்றாள். இந்த அசுரன் இறக்கும் தறுவாயில் மகிஷாசுரனின் உருவத்தை எடுத்திருந்தான். தேவி அவனைக் கொன்றதால், அவள் துளஜாபூரில் மகிஷாசுரமர்த்தினி வடிவில் வீற்றிருக்கிறாள். தேவியின் இந்த மகிஷாசுரமர்த்தினி வடிவமே காண்டோளா கோயிலில் வீற்றிருக்கிறது.
இங்குள்ள ஆலயத்தின் வரலாறு என்னவென்றால், கி.பி. பன்னிரண்டாம் நூற்றாண்டில் ஹல்தோனே கிராமத்தில் மகிஷாசுரமர்த்தினி வடிவிலான பகவதி தேவியின் திருவுருவம் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டது. தேவியின் திருவுருவம் துளஜாபூரிலிருந்து கொண்டுவரப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது. கி.பி. ௧௫௧௦-இல் கோவா தீவுகளில் போர்த்துகீசியர்கள் நுழைந்தனர். அவர்களின் மதவெறி மற்றும் கொடுமை காரணமாக இங்குள்ள இந்துக்களின் வாழ்க்கை கடினமாகியது. கிறிஸ்தவர்களில் உள்ள ஜெசூட் என்ற பழமைவாத சிந்தனையுடைய பிரிவினர் இங்குள்ள இந்துக்களுக்கு எதிராகக் கொடூரமான அட்டூழியங்களைச் செய்தனர். மத நூல்களையும், ஆலயங்களையும் மட்டுமல்லாமல், மனிதர்களையும் எரிக்கும் சம்பவங்கள் அக்காலத்தில் நடந்தன. ௧௫௬௦-இல் இன்விசிஷன் அதாவது மத விசாரணை அமைப்பு நிறுவப்பட்ட பிறகு, இந்த அட்டூழியங்களின் அளவு பெருமளவில் அதிகரித்தது. இக்காலத்தில் போர்த்துகீசியர்களின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்த பகுதிகளில் உள்ள ஆலயங்களில் இருந்த திருவுருவங்களைக் காப்பாற்றுவதற்காக அவை இடமாற்றம் செய்யப்பட்டன. அதில் ஹல்தோனேவில் இருந்த தேவியின் திருவுருவமும் அடங்கும். இங்குள்ள மகாஜனங்கள் கி.பி. ௧௫௬௭-இல் ஒருநாள் ரகசியமாக தேவியின் திருவுருவத்தை டிச்சோலி தாலுகாவில் உள்ள மயேவுக்கு மாற்றினர். அங்கு திருவுருவம் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்ட பகுதி ஹல்தோண்வாடா என்று அழைக்கப்படுகிறது. இது தேவியின் முதல் இடமாற்றம் ஆகும். இதற்குப் பிறகு, மயேவிலிருந்தும் தேவியின் இரண்டாவது இடமாற்றம் செய்யப்பட்டது, அது காண்டோலா கிராமத்திற்கு. இம்முறை ஸ்ரீ தாட், ராவல்நாத், சித்தநாத், லட்சுமிநாராயணன் ஆகிய பஞ்சாயதன தெய்வங்களும் இடமாற்றம் செய்யப்பட்டன. காலப்போக்கில் இங்கு தேவிக்கு ஒரு பிரம்மாண்டமான கோயில் கட்டப்பட்டது. போர்த்துகீசியர் ஆட்சிக்காலத்தில், கி.பி. ௧௯௨௮ ஆம் ஆண்டில், காலனித்துவ சட்டங்களின் கீழ் (ரெகுலமென்டோ மசானியா) இக்கோயில் பதிவு செய்யப்பட்டது. இதன் மூலம் இக்கோயிலுக்கு போர்த்துகீசிய அரசாங்கத்தின் அங்கீகாரம் கிடைத்தது.

கோமந்தகக் கட்டிடக்கலை பாணியில் கட்டப்பட்டுள்ள இந்த பிரமாண்டமான கோவிலின் அமைப்பு மகாதுவாரம், சபா மண்டபம், அர்த்த மண்டபம், மகா மண்டபம், அந்தராளம் மற்றும் கர்ப்பகிரகம் என்ற வகையைச் சேர்ந்தது. மகாதுவாரத்தில் வளைவு வடிவ நுழைவாயில் மற்றும் அதன் மேல் தென்னிந்திய கோபுர பாணியிலான சிகரம் உள்ளது. நுழைவாயிலின் வலதுபுறத்தில் செங்கற்களால் கட்டப்பட்ட மேடையில் தீபஸ்தம்பம் உள்ளது. கோவிலின் சபா மண்டபம் அரை திறந்த பாணியில் உள்ளது. சபா மண்டபத்தில் பெரிய வளைவு ஜன்னல்கள் மற்றும் நுழைவாயில்கள் உள்ளன. பக்தர்கள் அமர்வதற்காக பெஞ்சுகள் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டுள்ளன. சபா மண்டபத்தின் ஒருபுறம் ஒரு சிறிய மேடை கட்டப்பட்டுள்ளது. அர்த்த மண்டபத்தில் கற்களால் கட்டப்பட்ட வளைவு நுழைவாயில் உள்ளது. அதன் இருபுறமும் சுவரில் உள்ள மாடங்களில் துவாரபாலகர்களின் சிலைகள் உள்ளன. நுழைவாயிலின் மேல் பகுதியில் பெரிய விநாயகர் சிலை உள்ளது. அர்த்தமண்டபம் அரைத்திறந்த வகையைச் சேர்ந்தது. வெளிப்புறச் சுவர்களிலுள்ள அகலமான வளைவுகளில் அமர்வதற்கு இருக்கைகள் உள்ளன. மகாமண்டபத்திற்கு சலவைக் கல்லால் ஆன வளைவுடைய நுழைவாயில் உள்ளது. உள்ளே வெளிப்புறச் சுவர்களிலிருந்து சிறிது தூரத்தில் வட்ட வடிவத் தூண்களின் வரிசை உள்ளது. இத்தூண்கள் பெரிய வளைவுகளால் ஒன்றோடொன்று இணைக்கப்பட்டுள்ளன. அவற்றின் மேற்கூரையை ஒட்டிய மேல் பாகங்களில் மரத்தாலான தேவஹாரங்களில் தேவியின் பல்வேறு வடிவங்களிலான திருவுருவங்கள் வைக்கப்பட்டுள்ளன. கூரையில் மூன்று பித்தளை மணிகளும் ஒரு பெரிய சரவிளக்கும் தொங்கவிடப்பட்டுள்ளன. மகாமண்டபத்திலிருந்து கர்ப்பகிரகத்திற்குப் பிரதட்சிண மார்க்கம் உள்ளது.

கருவறையின் முகப்புச் சுவர் முழுவதும் மரத்தால் ஆனது. அதில் நுணுக்கமான வேலைப்பாடுகள் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. நுழைவாயிலின் லலாடபிம்ப ஸ்தானத்தில் விநாயகர் திருவுருவம் உள்ளது. உத்தராங்கத்தில் மகிஷாசுரமர்த்தினியின் மரச் சிற்பம் உள்ளது. நுழைவாயிலின் இடதுபுற மரச்சிற்ப தேவாரத்தில் கேதுபுருஷரின் திருவுருவமும், வலதுபுறம் கிராமபுருஷரின் திருவுருவமும் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டுள்ளன. உள்ளே பெரிய வெள்ளி தேவாரத்தில் வஜ்ராசனத்தில் தேவியின் திருவுருவம் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டுள்ளது. கருங்கல்லில் செதுக்கப்பட்ட இந்த திருவுருவம் ஆடை, ஆபரணங்கள் மற்றும் புஷ்ப மாலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது. கேடயம் மற்றும் வாளைத் தாங்கியபடி மகிஷாசுரமர்த்தினி வடிவில் உள்ள இந்த தேவியின் பின்னால் பெரிய வெள்ளிப் பிரபாவளியும், வெள்ளிச் சத்திரமும் உள்ளன. தேவியின் தேவாரத்திலும், பிரபாவளியிலும் கீர்த்திமுகம் செதுக்கப்பட்டுள்ளது. திருவுருவத்தின் இருபுறமும் உயரமான பித்தளை விளக்குகள் உள்ளன. கருவறைக்கு வலதுபுறத்தில் பிரகாரத்தில் உள்ள சன்னதியில் கருங்கல்லால் ஆன அனந்த புருஷரின் திருவுருவம் வீற்றிருக்கிறது. கருவறையின் மேல் மூன்று அடுக்குகளைக் கொண்ட உயரமான சிகரம் உள்ளது. இங்குள்ள கீழ் அடுக்கு சதுர வடிவிலும், அதற்கு மேலுள்ள இரண்டு அடுக்குகள் எண்கோண வடிவிலும் உள்ளன. இந்த கோபுரத்தின் பக்கவாட்டில் சஜ்ஜாவுடன் கூடிய பெரிய குவிமாடமும், அதன் மேல் கலசமும் என இந்த சிகரம் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. கோயில் வளாகத்தில் சாத்தேரி, தாட், ராவல்நாத், சித்தநாத், லட்சுமிநாராயணன், ஜோஷிபுருஷ் மற்றும் மல்லிநாத் புருஷ் ஆகிய தெய்வங்களின் சன்னதிகள் உள்ளன. வளாகத்தில் பழைய பாணியிலான, சிவப்பு கல்லால் கட்டப்பட்ட சில தீபஸ்தம்பங்களும், துளசி பிருந்தாவனமும் உள்ளன.

இங்கு பக்தர்கள் காலை ௮ மணி முதல் இரவு ௮ மணி வரை தேவியைத் தரிசிக்கலாம். கோவிலில் தினசரி பூஜைகளுடன் பல்வேறு இந்து பண்டிகைகள் மற்றும் திருவிழாக்கள் மத சடங்குகளுடன் கொண்டாடப்படுகின்றன. நவராத்திரி இக்கோவிலின் ஒரு முக்கிய விழாவாகும். இங்கு அஸ்வின் சுத்த பிரதமை அன்று கடஸ்தாபனம் செய்யப்படுகிறது. அப்போது ருஜ்வண் போடுவது, அதாவது ஒன்பது வகையான தானியங்களை விதைக்கும் நிகழ்ச்சி நடத்தப்படுகிறது. தசரா அன்று இங்கு தேவியின் பெரிய சிவிகோத்சவம் நடைபெறுகிறது. இவ்விழாவில் ராவல்நாத் மற்றும் சித்தநாத் தெய்வங்களின் தரங்கங்கள் அலங்கரிக்கப்பட்டு, கோவில் பிரகாரத்தில் ஊர்வலமாக எடுத்துச் செல்லப்படுகின்றன. இதற்குப் பிறகு இங்கு கௌலப்பிரசாத நிகழ்ச்சி நடைபெறுகிறது. மகாபர்வாணி இக்கோவிலின் மகோத்சவம் ஆகும். இந்த நாளில் தேவியின் பல்லக்கு ஊர்வலம் எடுக்கப்படுகிறது. இதே நாளில் இங்கு திவ்யோத்சவம் கொண்டாடப்படுகிறது. இங்கு நடைபெறும் இந்த ஜாத்ரா ‘மால்யாஞ்சி ஜாத்ரா’ என்று அழைக்கப்படுகிறது. மாலே என்பது ஒரு சரவிளக்கின் வடிவத்தில் சுமார் நான்கு அடி உயரமும் இரண்டு அடி அகலமும் கொண்ட ஒரு மண் விளக்கு. இந்த விளக்கில் ௫௨ அகல் விளக்குகள் உள்ளன. ஜாத்ரா அன்று இரவு, மோட் அதாவது தேவியின் அருள் (சஞ்சாரம்) பெற்ற ஒரு ஆண், இந்த எரியும் மாலையை தலையில் சுமக்கிறார். இந்த நாளில் கிராமத்தில் உள்ள அனைத்து சுமங்கலிகளும் திவ்யா விளக்குகளை ஏற்றி, பஞ்சாயத்தில் உள்ள அனைத்து கோவில்களையும் பிரதட்சணம் செய்கிறார்கள். பாரம்பரிய முறையில் கொண்டாடப்படும் இந்த நிகழ்ச்சியில் ஆயிரக்கணக்கான பக்தர்கள் கலந்து கொள்கிறார்கள். கோவாவுடன் மகாராஷ்டிரா மற்றும் கர்நாடகாவில் இந்த தேவியின் மகாஜன் குலாவிகள் உள்ளனர். காமத், சாட்டி, சாரி, நாயக், காம்பளி, பண்டிட், ஜோஷி மற்றும் வாக் ஆகியோர் இக்கோவிலின் ஏழு வாங்கடிகள் ஆவர். வாங்கடி என்பதன் மூலப்பொருள் சங்கதி அல்லது சகச்சரி. பகவதி இந்த ஏழு குலங்களின் தெய்வம். இந்த மக்கள் அனைவரும் இந்த ஜாத்ராவில் தவறாமல் கலந்து கொள்கிறார்கள். கோவில் வளாகத்தில் பக்தர் நிவாஸ் உள்ளது.

பயனுள்ள தகவல்கள்:

• போண்டாவிலிருந்து ௧௮ கி.மீ. மற்றும் பனாஜியிலிருந்து ௨௧ கி.மீ. தொலைவில்
• தனியார் வாகனங்கள் கோவிலின் வாகன நிறுத்தம் வரை வரலாம்
• கோவாவின் பல நகரங்களிலிருந்து இங்கு வர மாநில போக்குவரத்து சேவையின் பேருந்து வசதி உள்ளது
• சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் தங்குவதற்கும் காலை உணவுக்கும் பல விருப்பங்கள் உள்ளன