சதேரி மகாதேவ் கோயில்

தோண்டேவாடி-அம்ஷி, தாலுகா கார்வீர், மாவட்டம் கோலாப்பூர்

கோலாப்பூர் மாவட்டத்தில் உள்ள ராதாநகரி மற்றும் கார்வீர் தாலுகாக்களின் எல்லையில், சுமார் ௨௨ குன்றுகளைக் கொண்ட ஒரு பரந்த மலைத்தொடர் காணப்படுகிறது. இந்த மலைத்தொடரின் கிழக்கு பக்கத்தில் உள்ள கடைசி குன்று மகாதேவாச்சி தேக்டி (மகாதேவரின் குன்று) என்று அழைக்கப்படுகிறது. இந்தக் குன்றின் மீது முழுவதுமாக பாறையைக் குடைந்து அமைக்கப்பட்ட சிவபெருமான் மற்றும் பார்வதி தேவியின் கோயில் உள்ளது. இந்தக் குன்றின் அடிவாரத்தில் சதேரி கோயில் அமைந்துள்ளதால், இது சதேரி மகாதேவாச்சி தேக்டி என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. இந்தக் கோயில் வளாகத்தின் மற்றொரு தனித்துவமான அம்சம் நந்தி சிலை ஆகும். இது முதன்மைக் கோயிலுக்குக் கீழே சிறிது தொலைவில் உள்ள ஒரு பெரிய பாறையில் செதுக்கப்பட்டுள்ளது.

இந்தப் பாறைக் கோயில் எப்போது செதுக்கப்பட்டது என்பது குறித்த தகவல்கள் கிடைக்கவில்லை. வரலாறு தெரியாத இத்தகைய பழமையான கோயில்கள், குகைகள் அல்லது பாறைக் குடைவு அமைப்புகளைப் பாண்டவர்களுடன் தொடர்புபடுத்தும் மரபு உள்ளது. அதன்படி, இந்தக் கோயிலும் பாண்டவர்களால் உருவாக்கப்பட்டது என்று கூறப்படுகிறது. கி.பி. ௧௦௯௫-இல் கோலாப்பூரில் அரியணை ஏறிய சிலாஹார வம்சத்தைச் சேர்ந்த முதலாம் போஜ மன்னர் , திருவாட்பீடில் (தற்போதைய கஸ்பா பீட்) வசித்து வந்தார். அதனைத் தொடர்ந்து, கி.பி. ௧௧௧௦-இல் அரியணை ஏறிய அவரது சகோதரர் கந்தராதித்யாவின் படைகளின் நிரந்தர முகாமும் திருவாட்பீடிலேயே அமைந்திருந்தது. போஜ மன்னரின் செப்புப் பட்டயம் ஒன்று திருவாட்பீடிலிருந்து பன்ஹாலா செல்லும் பாதையைக் குறிப்பிடுகிறது. இந்த வணிகப் பாதையில் இருந்த பல நிறுத்தங்களில், மகாதேவ் டோங்கர் மிக உயர்ந்த இடமாக இருந்தது. இந்தக் கோயில் அந்த காலகட்டத்தில் செதுக்கப்பட்டிருக்கலாம் என்று அறிஞர்கள் கருதுகின்றனர்.

இந்த மலைக்குச் செல்வதற்கு வாகனங்கள் செல்லும் பாதை அமைக்கப்பட்டுள்ளது. உச்சியை அடைந்ததும், பக்தர்களின் வசதிக்காக தகரக் கூரை ஒன்று அமைக்கப்பட்டுள்ளது. அங்கிருந்து, படிக்கட்டுகள் மேலும் மேல்நோக்கிச் செல்கின்றன. இங்கே முதலில் கண்ணில் படுவது, முழுவதுமாக ஒரே பாறையில் செதுக்கப்பட்ட, சுமார் ௫ அடி உயரமுள்ள நந்தி ஆகும். இந்த நந்தி தென்கிழக்கு திசையைப் பார்த்தவாறு அமர்ந்த நிலையில் உள்ளது. இந்த நந்தியின் ஆபரணங்கள் பாறையில் மிகுந்த நுணுக்கத்துடன் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. இங்கிருந்து சிறிது தொலைவில், படிக்கட்டுகளின் இடது பக்கத்தில், மலையில் செதுக்கப்பட்ட ஒரு கிணறு காணப்படுகிறது. இந்தக் கிணறு சுமார் ௪௦ அடி ஆழம் கொண்டது என்று கூறப்படுகிறது. கிணற்றுக்குள் இறங்குவதற்குப் படிக்கட்டுகள் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன. சில இடங்களில் மாடங்களும் காணப்படுகின்றன. சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வரை, இந்தக் கிணறுதான் இங்குள்ள ஒரே நீர் ஆதாரமாக இருந்தது. மலை உச்சியில் கட்டுமானப் பணிகள் மேற்கொள்ளப்பட்ட பிறகு இந்தக் கிணறு வறண்டுவிட்டதாகக் கூறப்படுகிறது. இங்கிருந்து படிக்கட்டுகளில் மலை உச்சிக்குச் சென்றால், கிழக்கு நோக்கிய சிவபெருமான் திருக்கோயில் நம்மை வரவேற்கிறது. கோயிலுக்கு முன்னால் ஒரு தகரக் கூடம் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. 

சிவபெருமானின் இந்தத் திருக்கோயில் மலையில் உள்ள ஒரு பிரம்மாண்டமான பாறையில் செதுக்கப்பட்டுள்ளது. கோயிலின் வெளிப்புறம் கரடுமுரடாக உள்ளது, அதன் உச்சியில் ஒரு உயரமான கோபுரம் பொருத்தப்பட்டுள்ளது. கோயிலுக்கு எஃகு கதவு உள்ளது. வட்ட வடிவிலான இந்தக் குகை போன்ற கோயிலின் உள்ளே, மையப்பகுதியில் சிவபெருமானின் பழமையான கல் பிண்டி உள்ளது. இந்த பிண்டியில் அகலமான ஆவுடையாரும், மையத்தில் சிவலிங்கமும், அதன் மேல் படம் எடுத்த நிலையில் உள்ள ஒரு பித்தளை நாகர் சிலையும் உள்ளன. ஆவுடையாரின் மீது மேலும் இரண்டு பித்தளை நாகர் சிலைகள் உள்ளன, மேலும் பின்புறத்தில் இரண்டு பெரிய பித்தளை சூலங்கள் வைக்கப்பட்டுள்ளன. குகையின் மேற்கூரையின் மையப்பகுதியில், வட்ட வடிவ அமைப்பு ஒன்று காணப்படுகிறது. மூன்று அடுக்குகளைக் கொண்ட இந்த அமைப்பு ஒரு மலரைப் போலத் தோன்றுகிறது. காலப்போக்கில் இது கணிசமாகச் சிதைந்து போயுள்ளது. இந்தக் குகைக் கோயிலுக்குப் பின்னால், அதே பாறையில் அன்னை பார்வதியின் கோயில் அமைந்துள்ளது. ஒரு சிறிய கதவின் வழியாக உள்ளே நுழைந்ததும், வலதுபுறத்தில் ஒரு சிறிய மாடம் செதுக்கப்பட்டுள்ளது. அங்கே விநாயகப் பெருமானின் சிறிய விக்கிரகம் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டுள்ளது. இந்த விக்கிரகம் பளிங்குக் கல்லால் ஆனது மற்றும் சமீபத்திய காலங்களில் நிறுவப்பட்டதாகத் தெரிகிறது. சிறிது தூரம் முன்னே சென்றால் மற்றொரு நுழைவாயில் உள்ளது. உள்ளே அன்னை பார்வதியின் கல் விக்கிரகம் உள்ளது. ஆடை அணிவிக்கப்பட்ட இந்த விக்கிரகத்தின் முகம் மட்டுமே காணப்படுகிறது. இந்த விக்கிரகத்திற்குப் பின்னால் உள்ள பாறைச் சுவரில், நான்கு கரங்களைக் கொண்ட அன்னை பார்வதியின் உருவம் செதுக்கப்பட்டுள்ளது. அதன் வலதுபுறத்தில், அமர்வதற்கு ஒரு கல் மேடை போன்ற அமைப்பு உள்ளது. குகையின் இந்தப் பகுதியில் சூழல் மிகவும் குளிர்ச்சியாக இருக்கிறது. வெளியே வெயில் எவ்வளவு கடுமையாக இருந்தாலும், உள்ளே இருக்கும் குளிர்ச்சி குறைவதில்லை.

மகாசிவராத்திரி, நவராத்திரி மற்றும் ஒவ்வொரு திங்கட்கிழமைகளிலும் ஏராளமான பக்தர்கள் இந்தக் கோயிலுக்கு வந்து தரிசனம் செய்கின்றனர். இந்த மகாதேவர் அம்ஷி கிராமத்தின் கிராம தெய்வம் ஆவார். இந்தக் கோயிலின் முழு நிர்வாகமும் முதன்மையாக அம்ஷி கிராம மக்களால் கவனிக்கப்படுகிறது. ஒவ்வொரு ஆண்டும் மகாசிவராத்திரியன்று, இங்கு பிரம்மாண்டமான திருவிழா (யாத்திரை) நடைபெறுகிறது. இந்த நிகழ்வின் போது, அம்ஷி கிராமத்திலிருந்து பல்லக்கு ஊர்வலம் மற்றும் அஸ்வ ரிங்கன் (குதிரை வலம் வரும்) சடங்கு ஆகியவை ஏற்பாடு செய்யப்படுகின்றன. சதேரி-மகாதேவர் மலை வருவாய் நோக்கங்களுக்காக தோண்டேவாடி பிரிவின் கீழ் வந்தாலும், இது முதன்மையாக அம்ஷியின் ஒரு பகுதியாகவே கருதப்படுகிறது. 

இந்த மலையிலிருந்து ஜோதிபா டோங்கர், பன்ஹாலா, பாவன்கட், மாசாய் பதார் மற்றும் தும்ஜாய் பதார் போன்ற பல இடங்களைக் காண முடியும். கோயிலின் பின்புறத்திலிருந்து ராதாநகரி வனப்பகுதி, மலைத்தொடர் மற்றும் தாமோதின் துல்ஷி மற்றும் கேலோஷி நீர்த்தேக்கங்களைக் காணலாம். பருவமழைக்காலத்தில், துல்ஷி, போகாவதி மற்றும் கும்பீ ஆறுகளின் நீரோட்டங்களையும், அவை சங்கமிக்கும் இடத்தையும் மகாதேவ் மலையிலிருந்து பார்க்கலாம். மகாதேவ் மலையின் மேற்குப் பக்கமாக இறங்கும்போது, பல குகைகள் கண்ணுக்குத் தெரிகின்றன. இந்த குகைகள் ஒரே நேரத்தில் பல பேர் அமரும் அளவிற்குப் பெரியவை.

இந்த மலையின் அடிவாரத்திற்கு அருகில் சதேரி தேவியின் கோயில் உள்ளது. இந்தக் கோயிலைப் பற்றி ஒரு ஐதீகம் சொல்லப்படுகிறது: பண்டைய காலத்தில், கஸ்பா பீட் பகுதியில் ஒரு தம்பதியினருக்கு ஏழு பெண் குழந்தைகள் இருந்தனர். அந்தப் பெண்களின் தாய் திடீரென காலமானார். அதன் பிறகு குழந்தைகளை வளர்ப்பதில் சிரமப்பட்ட தந்தை, அவர்களை ஏமாற்றி, இந்த மலைக்கு அருகிலுள்ள காட்டிற்கு அழைத்து வந்து கைவிட்டுவிட்டார். அந்தப் பெண்கள் மீண்டும் காணப்படவில்லை. அவர்கள் தங்கள் தந்தையை எதிர்பார்த்துக் காத்திருந்தபோது, இயற்கையோடு இயற்கையாகக் கலந்துவிட்டதாகக் கூறப்படுகிறது. இயற்கை அவர்களைத் தழுவிக்கொண்டதன் நினைவாக, அந்த இடத்தில் சிலர் ஏழு சகோதரிகளையும் வழிபடத் தொடங்கினர். பிற்காலத்தில் அவர்கள் சதேரி என்று வழிபடப்பட்டனர், அதாவது ஏழு தேவதைகள் என்று பொருள். காலப்போக்கில், அவர்களுக்காக ஒரு கோயில் கட்டப்பட்டது.

இந்தக் கோயில் ஆரம்பத்தில் மிகச் சிறியதாக இருந்தது. தற்போது மூலக் கோயிலுக்கு முன்னால் ஒரு சபா மண்டபம் கட்டப்பட்டுள்ளது. இந்த மண்டபத்தின் மையப்பகுதியில், சில சிறிய பாதுகைகள் வைக்கப்பட்டுள்ளன. அவற்றில் உள்ள அசல் ஏழு ஜோடி பாதுகைகள் தினமும் வழிபடப்படுகின்றன. இந்தக் கோயிலின் கருவறை சிறிய அளவில் ஹேமத்பந்தி பாணியில் கட்டப்பட்டுள்ளது. கருவறையில் ஏழு சீரற்ற கற்கள் உள்ளன, அவை இங்கு தேவியரின் வடிவங்களாக வழிபடப்படுகின்றன. 

இந்தக் கோவில் பழமையானது என்பதற்கான பல அடையாளங்கள் இப்பகுதியில் காணப்படுகின்றன. கோவிலுக்கு வெளியே கற்களில் செதுக்கப்பட்ட சில எச்சங்களைக் காணலாம். கோவிலின் பின்புறம் இரண்டு நடுகற்கள் (வீரக்கற்கள்) உள்ளன. ஒரு நடுகல்லின் போர் காட்சி பகுதி மட்டுமே கிடைத்துள்ளது. மற்றொரு நடுகல், உடைந்திருந்தாலும், அதன் அனைத்து பாகங்களும் கிடைக்கப்பெற்றுள்ளன. இந்த நடுகல் நான்கு அடுக்குகளைக் கொண்டது மற்றும் கால்நடைகளைக் காக்கும் வீரனைச் சித்தரிக்கிறது. இந்த நடுகல்லின் அடிமட்ட அடுக்கு கால்நடைகளைக் காக்கும் வீரனைக் காட்டுகிறது. இரண்டாவது அடுக்கு போர் காட்சியைச் சித்தரிக்கிறது. மூன்றாவது அடுக்கு வீரனை சொர்க்கத்திற்கு அழைத்துச் செல்லும் அப்சரஸ்களைக் (வானுலக மங்கையர்) கொண்டுள்ளது. இறுதி நான்காவது அடுக்கு கைலாயத்தில் சிவபெருமானை வழிபடுவதைக் காட்டுகிறது. இந்த அடுக்குகளுக்கு இடையே அழகான செதுக்கல்களைக் காணலாம். இந்த நடுகல் சிலாகாரர் காலத்திற்கு முந்தையது என்று நிபுணர்கள் மதிப்பிடுகின்றனர். கோவிலின் இருபுறமும் இரண்டு அறைகள் உள்ளன. தோண்டேவாடி, கேகத்வாடி, அம்ஷி, நர்கேவாடி மற்றும் வாகோபாடி ஆகிய கிராமங்கள் இணைந்து ஒவ்வொரு ஆண்டும் இங்கு அம்மன் திருவிழாவைக் கொண்டாடுகின்றன.

பயனுள்ள தகவல்கள்

• கோலாப்பூரிலிருந்து ௨௭ கிலோமீட்டர் தொலைவு
• கோலாப்பூரிலிருந்து அரசுப் பேருந்து சேவை உள்ளது
• மாநிலத்தின் பல நகரங்களிலிருந்து கோலாப்பூருக்கு அரசுப் பேருந்து மற்றும் இரயில் வசதிகள் உள்ளன
• தனியார் வாகனங்கள் மூலம் கோவிலை அடையலாம்
• இப்பகுதியில் தங்குமிடம் மற்றும் காலை உணவு வசதிகள் உள்ளன