திரயம்புலி தேவி ஆலயம்

கோலாப்பூர், தாலுகா கார்வீர், மாவட்டம் கோலாப்பூர்

தேவியின் மூன்றரை சக்தி பீடங்களில் முதலிடம் வகிக்கும் கார்வீர், ஆதி சக்தியான மஹாலக்ஷ்மி-அம்பாபாயின் இருப்பிடமாகும். ‘காசி’யை விட சற்றே மேலானதாகக் கருதப்படும் இந்த ‘தக்ஷிண காசி’யில், கத்யாயனி தேவி, சித்த பதுகேஸ்வரர், ஜோதிபா மற்றும் திரயம்புலி தேவி ஆகிய நான்கு காவல் தெய்வங்கள் உள்ளனர். அவர்களுள், திரயம்புலி தேவி ‘தெம்பலாய்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். கிழக்கு நோக்கிய இந்த தேவியின் ஆலயம், அவரது பெயரால் அழைக்கப்படும் தெம்பலாய் மலையில் அமைந்துள்ளது. திரயம்புலி தேவி மஹாலக்ஷ்மியின் தோழியாவார்; ஒவ்வொரு ஆண்டும் லலிதா பஞ்சமி அன்று, மஹாலக்ஷ்மியே தனது பரிவாரங்களுடன் இந்த மலைக்கு வந்து அவரைச் சந்திக்கிறார்.

தஜிபா ஜோஷிராவ் எழுதிய ‘கார்வீர் மகாத்மியம்’ என்ற மராத்திய நூலில் திரயம்புலி தேவி குறிப்பிடப்பட்டுள்ளார். அதில் அவர், “இந்த பிராந்தியத்தின் கிழக்கே, ஒரு கோஸ் தொலைவில், பாதுகாப்பிற்காக மகிழ்ச்சியான திரயம்புலி வீற்றிருக்கிறார்; இதுவே இப்பகுதியின் பெருமை” என்று கூறுகிறார். அதே நூலின் ௩௮-வது அத்தியாயத்தில், திரயம்புலி தேவியின் வரலாற்றை அவர் விவரித்துள்ளார். அவரது பிறப்பு குறித்த வரலாறு பின்வருமாறு கூறப்படுகிறது: பண்டைய காலத்தில் கௌண்டின்யர் என்ற முனிவர் இருந்தார். சத்யவதி அவரது மனைவி. ஒருமுறை, சத்யவதி தனக்குச் செய்யும் சேவையை விட விருந்தினர்களுக்குச் செய்யும் சேவையில் அதிக கவனம் செலுத்துவதாக கௌண்டின்யர் கருதினார். கோபமடைந்த அவர், சத்யவதி அடுத்த பிறவியில் பணிப்பெண்ணாகப் பிறப்பாள் என்று சபித்தார். அப்போது, சத்யவதி அவருக்கு உண்மையை உணர்த்திய போதிலும், தன் கணவர் அளித்த சாபத்தை பணிவுடன் ஏற்றுக்கொண்டார். பின்னர், கௌண்டின்ய முனிவர் அவளுக்கு, நீ பணிப்பெண்ணாக இருப்பாய், ஆனால் அது அன்னைக்கு (ஜகதம்பாளுக்கு) மட்டுமே என்று சாப விமோசனம் அளித்தார்.

மாங்கலே கிராமத்தில் பார்கவர் மற்றும் விசாலாக்ஷி என்ற தம்பதியினர் வசித்து வந்தனர். அவர்களுக்குப் பிறக்கும் குழந்தைகள் ஐந்து நாட்களுக்கு மேல் உயிர் பிழைப்பதில்லை. அவர்கள் அன்னைத் தெய்வத்திடம், “எனது குழந்தை உயிர் பிழைத்தால், நான் அதை உனக்கே அர்ப்பணிக்கிறேன்” என்று வேண்டிக்கொண்டனர். இந்த வேண்டுதலைக் கேட்ட சத்தியவதி, விசாலாக்ஷியின் கருப்பையில் புகுந்து அழகான பெண் குழந்தையாகப் பிறந்தாள். அவளே இந்தத் த்ரயம்பூலி தேவி. பின்னர், நேர்த்திக்கடனின்படி, அந்தத் தம்பதியினர் அவளை அன்னைத் தெய்வத்தின் சேவைக்காக அர்ப்பணித்தனர்.

இதற்கிடையில், கோல்ஹாசுரனின் பேரனான காமாக்ஷன், அவனது மரணத்திற்குப் பழிவாங்க வேண்டும் என்ற ஆவலில் தகித்துக் கொண்டிருந்தான். அவன் சுக்ராச்சாரியாரிடமிருந்து யோகதண்டத்தைத் திருடி, அதன் சக்தியைப் பயன்படுத்தி, மஹாலக்ஷ்மி உள்ளிட்ட அனைத்துத் தேவர்களையும் ஆடுகளாக மாற்றினான். இதையறிந்த த்ரயம்பூலி, காமாக்ஷனைத் தோற்கடித்துத் தேவர்களை விடுவிக்க முடிவு செய்தாள். அவள் ஒரு முதியவள் உருவம் கொண்டாள். காமாக்ஷனுக்கு ஒரு கனமான கூடையைத் தூக்க உதவுவது போல நடித்து, அவனைத் திசைதிருப்பி அவனிடமிருந்து யோகதண்டத்தைப் பறித்தாள். அதே யோகதண்டத்தைக் கொண்டு காமாக்ஷனை ஆடாக மாற்றினாள். பின்னர் தேவர்களை அவர்களின் பழைய நிலைக்கு மீட்டாள். அனைவரும் கொண்டாட்டத்தில் இருந்தபோது, யாரும் த்ரயம்பூலியை கவனிக்கவில்லை. இந்த அவமானத்தால், த்ரயம்பூலி இந்த மலைக்குச் சென்று, கார்வீர் நகரத்திற்கு முதுகைக் காட்டியபடி கிழக்கு நோக்கி அமர்ந்தாள். அன்னைத் தெய்வம் இதை உணர்ந்த பிறகு, த்ரயம்பூலியைச் சமாதானப்படுத்த அவளே அங்கு சென்றாள். அப்போது, மஹாலக்ஷ்மி அவளிடம், கோல்ஹாசுரனின் பெயரால் ஒவ்வொரு ஆண்டும் தனது ஆலயத்தின் முக்தி மண்டபத்தில் நடைபெறும் பூசணிக்காய் உடைக்கும் சடங்கு, இனிமேல் தனது வாசலுக்குப் பதிலாக அவளது வாசலில் நடைபெறும் என்று கூறினாள். அனைவரும் அவளது தரிசனத்துடன் இவளது தரிசனத்திற்கும் வர வேண்டும். பக்தர்களின் பாப புண்ணியங்களை எடைபோடும் அதிகாரம் அவளிடமே இருக்கும் என்றும் கூறினாள். அன்றிலிருந்து த்ரயம்பூலி தேவி இங்கே எழுந்தருளியிருக்கிறாள்.

திரியம்புலி தேவி ஆலயம் ஒரு விசாலமான முற்றத்தின் ஒரு பக்கத்தில், உயர்ந்த குன்றின் மீது அமைந்துள்ளது. இந்தக் குன்றை அடைவதற்குப் படிக்கட்டுகளும், வாகனங்கள் செல்லும் பாதையும் உள்ளன. இடைக்காலக் கட்டடக்கலை பாணியில் கட்டப்பட்ட இந்த ஆலயத்தின் துல்லியமான காலம் தெரியவில்லை என்றாலும், இது ௧௭-ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது என்று கூறப்படுகிறது. இந்தத் தொன்மையான ஆலயத்தில் ஒரு சபாமண்டபமும், கருவறையும் உள்ளன. சமீப காலங்களில், ஆலயத்தின் முன்புறம் சிமெண்ட் கான்கிரீட் கொண்டு ஒரு பெரிய மண்டபம் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த மண்டபத்தில், ஒரு தூணுக்கு அருகில், சத்ரபதி சிவாஜி மகாராஜாவின் மராட்டிய வீரர் (மாவலா) ஒருவரின் முழு உருவச் சிலை, வாயிற்காவலர் வடிவில் வைக்கப்பட்டுள்ளது.

கோயிலின் மண்டபத்தில், கோலாப்பூரின் பல பழமையான கோயில்களில் காணப்படுவது போன்ற செதுக்கப்பட்ட १६ கருங்கல் தூண்கள் உள்ளன. இந்த உறுதியான தூண்கள் அடிப்பகுதியில் சதுரமாகவும், நடுப்பகுதியில் எண்கோண வடிவிலும், மேற்பகுதியில் சதுரமாகவும் அமைந்துள்ளன. இந்தத் தூண் வரிசைகளுக்கு இடையே உள்ள பாதை நேராகக் கருவறையை நோக்கிச் செல்கிறது. இந்த மண்டபத்தின் மையப்பகுதியில் ஆமையின் (கூர்மம்) பளிங்குச் சிலை உள்ளது. மண்டபத்தின் கூரை பெரிய கல் உத்தரங்களால் தாங்கப்பட்டுள்ளது, மேலும் தரைப்பகுதி சமீபத்தில் பளிங்குக் கற்களால் பதிக்கப்பட்டுள்ளது. கருவறையின் நுழைவாயில் கல்லால் ஆனது. கதவு நிலை தங்க நிறத்தில் வர்ணம் பூசப்பட்டு, நுணுக்கமான வேலைப்பாடுகளுடன் செதுக்கப்பட்டுள்ளது. கதவின் மேற்பகுதியில் விநாயகப் பெருமானின் உருவம் உள்ளது. உள்ளே, உயர்ந்த பீடத்தில் திரயம்புலி மாதா என்று அழைக்கப்படும் தெம்பலாயின் கருங்கல் சிலை உள்ளது. நான்கு கரங்களைக் கொண்ட இந்தச் சிலை யோகதண்டம், வில், சக்கரம் மற்றும் வாள் ஆகியவற்றை ஏந்தியிருக்கிறது. சிலை ஆடைகளாலும் ஆபரணங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டிருப்பதால், சிலையின் முகம் மட்டுமே காணப்படுகிறது. சிலையின் தலையில் கல்லால் செதுக்கப்பட்ட கிரீடம் உள்ளது. திருவிழாக் காலங்களில், இங்கு வெள்ளி கிரீடம் சூட்டப்படுகிறது. சிலைக்குப் பின்னால் உள்ள வெள்ளி வளைவில் கீர்த்திமுகம் செதுக்கப்பட்டுள்ளது. அம்மனைத் தரிசித்த பிறகு வெளியேறுவதற்கு இருபுறமும் சிறிய பாதைகள் உள்ளன. கருவறைக்கு மேலே பிரமிடு வடிவ கோபுரம் உள்ளது. இங்கு சில குரங்குச் சிற்பங்களையும் காண முடிகிறது.

கோவிலுக்கு வெளியே, இடதுபுறத்தில் சாஃபா மரத்திற்கு அருகில், ஒரு பெரிய கல் பீடத்தின் மீது இரண்டு பழமையான தீபஸ்தம்பங்கள் (தீபமாலைகள்) உள்ளன. அவற்றுக்கு நடுவில் ஒரு சிங்கத்தின் சிலை உள்ளது. இந்தப் பீடத்திற்கு அருகில் குங்குமம் பூசப்பட்ட இரண்டு சட்டங்களைக் கொண்ட ஒரு வீரக்கல் உள்ளது. இது இங்கு வழிபடப்படுகிறது. இதற்கு அருகில் பஞ்சநந்திகேஸ்வரர் மண்டபம் உள்ளது. அதன் முன்னால் மகாதேவர் கோவில் உள்ளது. உள்ளே, தரை தளத்தில், ஒரு பழமையான சிவலிங்கம் உள்ளது. லிங்கத்திற்கு முன்னால் பாதியளவு செதுக்கப்பட்ட ஒரு நந்தி உள்ளது. லிங்கத்திற்குப் பின்னால் உள்ள பீடத்தில் விட்டல்-ருக்மிணி, கணபதி மற்றும் தத்தாத்ரேயர் ஆகியோரின் சிறிய சிலைகள் உள்ளன. இந்தக் கோவிலின் படிகளுக்கு அருகில், குங்குமம் பூசப்பட்ட வீரக்கற்களைக் காணலாம். இங்குள்ள பஞ்சநந்திகேஸ்வரர் மண்டபம் மற்றும் மகாதேவர் கோவில் ஆகிய இரண்டும் ௧௯௫௪-ஆம் ஆண்டில் கட்டப்பட்டன.

த்ரயம்புளி கோவிலுக்குப் பின்னால் மசோபாவின் சன்னதி உள்ளது. தேவியின் கோவிலிலிருந்து சற்று தொலைவில் மார்காய் தேவி கோவில் உள்ளது. த்ரயம்புளி மாதாவின் தரிசனத்தைப் பெறுவதற்கு முன்பு மார்காய் தேவியின் தரிசனத்தைப் பெறும் மரபு உள்ளது. மார்காய் தேவியின் சன்னதியும் பழமையானது. அவர் அம்பாபாயின் தோழி என்று கூறப்படுகிறது. கோவில் கற்களால் கட்டப்பட்டுள்ளது. கோவிலின் கோபுரம் படிக்கட்டுகளைக் கொண்ட அமைப்பிலும், உச்சியில் வட்டவடிவ ஆமலகத்துடனும் உள்ளது. கோவிலின் முன்னால் நவீன பாணியிலான முகப்பு மண்டபம் உள்ளது. மார்காய் முதன்மைக் கோவிலில் ஒரு சிறிய முகப்பு மண்டபம் உள்ளது, அதன் நான்கு பழமையான கல் தூண்கள் தனித்துத் தெரிகின்றன. கருவறையில், மார்காய் மாதா தங்க உலோக வளைவுக்குள் வஜ்ரபீடத்தில் அமர்ந்திருக்கிறார்.

மார்கை ஆலயத்திற்கு அருகில் உள்ள இந்தத் தெம்பலை மலையில், ஒரு தோட்டத்தில் விநாயகப் பெருமானின் பெரிய திருவுருவச் சிலை உள்ளது. செதுக்கப்பட்ட சிம்மாசனத்தில் அமர்ந்திருக்கும் இறைவனின் திருவுருவம் மிகவும் நேர்த்தியானது. அவருக்கு அருகில் அவருடைய வாகனமான மூஞ்சூறு உள்ளது. அதன் மேல் வட்ட வடிவமான தகரக் கூரை அமைக்கப்பட்டுள்ளது. கணேசோத்சவத்தின் போது பக்தர்கள் தரிசனத்திற்காக இங்கு பெருமளவில் கூடுகிறார்கள். சிறிது தொலைவில், ஒரு வட்ட வடிவ அரங்கில் சத்ரபதி சிவாஜி மகாராஜாவின் மார்பளவுச் சிலை உள்ளது. மகாராஜாவின் இருபுறமும் இரண்டு மாவ்லாக்களின் சிலைகள் உள்ளன. இத்தகைய மாவ்லாக்கள் மற்றும் விவசாயத் தம்பதிகளின் சிலைகள், அத்துடன் குங்குமம் பூசப்பட்ட கற்கள் மற்றும் வீரக்கற்கள் (வீரகல்) ஆகியவற்றை இந்த மலையின் பிற இடங்களிலும் காணலாம்.

செவ்வாய்க்கிழமை மற்றும் வெள்ளிக்கிழமை ஆகிய நாட்கள் அன்னைக்கு உகந்த நாட்களாகும். இந்நாட்களில் இங்கு பக்தர்களின் கூட்டம் அதிகமாக இருக்கும். த்ரயம்புலி தேவியின் மூன்று முக்கியமான திருவிழாக்கள் ஆண்டுதோறும் இங்கு கொண்டாடப்படுகின்றன. ஆஷாட மாதத்தில், இந்த அன்னைக்கு அசைவப் படையல் படைக்கப்படுகிறது. சிராவண மாதத்தில், காய்கறிகள் மற்றும் பக்ரி ஆகியவை படையலாகப் படைக்கப்படுகின்றன. அஸ்வின் மாதத்தில் வரும் லலிதா பஞ்சமி திருவிழா இங்கு மிகுந்த உற்சாகத்துடன் கொண்டாடப்படுகிறது. அந்த நன்னாளில், அன்னை மஹாலக்ஷ்மி அம்பாபாயே நேரில் த்ரயம்புலி தேவியைக் காண வருகிறார். மஹாலக்ஷ்மி ஆலயத்திலிருந்து அன்னையின் பல்லக்கு இங்கு கொண்டு வரப்படுகிறது. கருவறையில், இரண்டு தேவியர்களும் தழுவிக்கொள்கிறார்கள். பின்னர், ஒரு இளம் கன்னிக்கு ஆசி வழங்கும் நிகழ்ச்சி நடைபெறுகிறது. குமாரி பூஜைக்குப் பிறகு, பாவாடாவின் கிராம அதிகாரி பாட்டீல் ஒரு சூலாயுதத்தால் பூசணிக்காயை அடிக்கிறார், அந்தப் பூசணிக்காய் உடைக்கப்படுகிறது. இந்தப் பூசணிக்காய் கோலாசுரனின் அடையாளமாகும். கோலாசுரனின் மூக்கு, காதுகள், கண்கள் மற்றும் வாய் ஆகியவை பூசணிக்காயில் வரையப்பட்டு, அது ஒரு தொப்பியால் அலங்கரிக்கப்படுகிறது. இந்தச் சடங்கைக் காண ஆயிரக்கணக்கான பக்தர்கள் இங்கு வருகிறார்கள்.

பயனுள்ள தகவல்கள்

• கோலாப்பூர் பேருந்து நிலையத்திலிருந்து ௩ கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ளது.
• மகாராஷ்டிரா மற்றும் கர்நாடகாவின் பல நகரங்களிலிருந்து கோலாப்பூருக்கு நேரடி அரசுப் போக்குவரத்துக் கழக (ST) பேருந்து வசதி உள்ளது.
• சொந்த வாகனங்கள் கோயில் வாகன நிறுத்துமிடம் வரை செல்லலாம்.
• கோயில் வளாகத்தில் தங்குவதற்கும் காலை உணவிற்கும் பல வசதிகள் உள்ளன.