சோமேஸ்வரர் / அம்பாபாய் / கிருஷ்ணேஸ்வரர் கோயில்

தாலுகா பன்ஹாலா, மாவட்டம் கோலாப்பூர்

சத்ரபதி சிவாஜி மகாராஜாவின் வீரமிக்க வாழ்க்கையில் ‘பன்ஹாலாவிலிருந்து தப்பித்தல்’ என்ற விறுவிறுப்பான சம்பவத்தால் மகாராஷ்டிர வரலாற்றில் நிரந்தரமாகப் பதிவான மலைக்கோட்டை பன்ஹாலா ஆகும். ராஷ்டிரகூடர், சாளுக்கியர், சிலாஹாரர், யாதவர், பாமினி, அதில்ஷாஹி மற்றும் மராட்டியர்களின் வரலாற்றின் ஒரு பகுதியாக விளங்கும் இந்த கோட்டை புராண ரீதியாகவும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது. வரலாற்றில் பிரணாலக், பத்மனால், பர்ணால்கட், பனாலா, புனாலா ஆகிய பெயர்களால் அறியப்பட்ட இந்த கோட்டையின் புராணப் பெயர் பிரம்மகிரி என்பதாகும். எனவே இதற்குத் தனிச்சிறப்பு உண்டு.

புராணங்களிலும், ௧௯-ஆம் நூற்றாண்டில் தாஜிபா ஜோஷிராவ் எழுதிய ‘கர்வீர் மகாத்மியம்’ என்ற மராத்தி நூலிலும் பன்ஹாலா பிரம்மகிரி என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. ‘கர்வீர் மகாத்மியத்தில்’ இதைப் பற்றி ‘நந்தர் மஹாலிங்காஷ்டகம்। பஹத் பஹத் முனிநாயகம்। தேதேம் ஜாய ஜோ கிரி பிரம்ம சஞ்ஞக்। க்ஷேத்ரஸ்ய வாயவ்யேஸ அஸே।।’ என்று கூறப்பட்டுள்ளது. இந்த நூலின் ஒன்பதாவது அத்தியாயத்தில், பிரஜாக்களை (மக்களை) உருவாக்கும் நோக்கத்தில் பிரம்மதேவர் இந்தக் கோட்டையில் தவம் செய்தார் என்ற ஐதீகம் சொல்லப்பட்டுள்ளது. அதற்காக அவர் இங்கே ஒரு குளத்தை உருவாக்கி லிங்கத்தை ஸ்தாபித்தார். அது சோமேஸ்வரர் என்று அழைக்கப்படுகிறது. இது குறித்த நூலில் உள்ள பாடல்கள் வருமாறு – ‘ஜேதேம் பிரம்மா தப கரி। பிரஜா கராயஸாத்தீ நாரீ। பாவோனி ஸித்தீ லவகரீ। பிரஜா கரி உற்பன்ன।। தேதேம் ஸ்தாபீ சோமேஸ்வரார। ஆன்னவோன ஸர்வ தீர்த்த பிரகாரா। கரி சோமேஸ்வர நாமக் ஸரோவரா। ஆணி வர தேயீ பிரியே।।’ பிரம்மதேவர் இங்கே தவம் செய்ததால் இதற்கு பிரம்மகிரி என்று பெயர் வந்தது.

இந்த கோட்டைக்கு சுமார் ௧௨௦௦ ஆண்டுகால வரலாறு உண்டு. கி.பி. ௭௫௩-௫௪-இல் இது ராஷ்டிரகூடர்களின் ஏழாவது மன்னன் தந்திதுர்க்கின் வசம் இருந்தது. இதற்குப் பிறகு கல்யாணியின் சாளுக்கியர்கள், சிலாஹார மன்னன் இரண்டாம் ஜதிக், ஜதிகின் மகன் கோங்க், கோங்கின் மகன் மார்சிங் ஆகியோர் இங்கே ஆட்சி செய்தனர். மார்சிங் இந்தக் கோட்டையில் தனது தலைநகரை நிறுவினார். அப்போது அதற்கு கில்கில் துர்க் என்று பெயர் இருந்தது. கி.பி. ௧௧௭௫ முதல் ௧௨௧௫ வரையிலான காலத்தில் வாழ்ந்த சிலாஹார மன்னன் இரண்டாம் போஜன் இந்தக் கோட்டையைக் கட்டி பலப்படுத்தியதாகக் கூறப்படுகிறது. ௧௨௧௩-௧௪-க்குப் பிறகு இது யாதவ மன்னன் சிங்கணதேவனின் வசம் சென்றது. ௧௩౪௭-க்குப் பிறகு இது பாமினி சாம்ராஜ்யத்தின் ஒரு பகுதியானது. ௧௩௭௬-இல் இந்த கோட்டையில் முகமது ஷா முதலாம் மன்னர் தங்கியிருந்தார். பாமினி சாம்ராஜ்யம் சிதைந்த பிறகு, ௧౪௮௯ முதல் இந்தக் கோட்டை அதில்ஷாஹி வசம் சென்றது. இரண்டாம் இப்ராகிம் அதில்ஷா இந்தக் கோட்டையைப் புதுப்பித்தார். அவர் பன்ஹாலாவில் மசூதிகள், ஈத்கா, அரண்மனைகள், கோட்டைச் சுவர்கள் மற்றும் பிற கட்டிடங்களைக் கட்டினார். மேலும் ௧௫௩௫-இல் நாக்சரி என்ற நீரூற்று கட்டப்பட்டது. இந்தக் கோட்டை அதில்ஷாவின் தெற்குத் தலைநகராக இருந்தது. இது ௧௬௫௯-இல் சத்ரபதி சிவாஜி மகாராஜாவால் கைப்பற்றப்பட்டது. பின்னர் மகாராணி தாராபாயின் காலத்தில் இந்தக் கோட்டை கோலாப்பூரின் தலைநகராக இருந்தது. இதைக் கைப்பற்ற சித்தி ஜௌஹர் (ஸலாபத்கான்) அனுப்பப்பட்டார். அவர் கோட்டையை முற்றுகையிட்டபோது, ௧௩ ஜூலை ௧௬௬௦ நள்ளிரவில் சிவாஜி மகாராஜா மிகுந்த தந்திரத்துடன் தப்பிச் சென்றார். அவரைத் துரத்தி வந்த படைகளைத் தடுக்கும்போது பாஜி பிரபு தேஷ்பாண்டே பெரும் வீரத்தை வெளிப்படுத்தி தனது இன்னுயிரைத் தியாகம் செய்தார். மராட்டிய வரலாற்றில் இது ஒரு வீரமிக்க அத்தியாயமாக அறியப்படுகிறது. இதே கோட்டையில்தான் சம்பாஜி மகாராஜா, சத்ரபதி சிவாஜி மகாராஜாவின் மறைவுக்குப் பிறகு அவருக்குரிய சிரார்த்த சடங்குகளைச் செய்தார். ௧௮౪౪-ஆம் ஆண்டில் இந்தக் கோட்டை ஆங்கிலேயர் வசம் சென்றது. இந்தக் கோட்டையில் பல பழமையான மற்றும் புகழ்பெற்ற கோயில்கள் உள்ளன.

சோமேஸ்வரர் கோயில்

கர்வீர் மகாத்மியத்தில் விவரிக்கப்பட்டுள்ள மற்றும் அதில்ஷாஹி காலத்தில், ௧౪௯௭-இல் கட்டப்பட்ட சோமேஸ்வர (சோமாளே) குளத்தின் கரையில் சோமேஸ்வரர் கோயில் உள்ளது. பன்ஹாலா கோட்டையின் சந்தைப் பகுதியிலிருந்து கீழே இறங்கும் பாதையில், குளத்தின் கல் சுவருக்கு அருகில் இந்தக் கோயில் உள்ளது. சில படிகள் இறங்கித்தான் கோயிலுக்குச் செல்ல வேண்டும்.

கற்களால் கட்டப்பட்ட இந்த கோயிலின் தற்போதைய அமைப்பு சபா மண்டபம் மற்றும் கருவறை ஆகும். கருவறை ஹேமாடபந்தி பாணியில் உள்ளது மற்றும் அதன் மேல் பிரமிடு வடிவத்தில் சிறிய கோபுரம் உள்ளது. கோயிலின் சபா மண்டபம் மூடப்பட்ட வகையிலும் சமதள கூரையுடனும் உள்ளது. சபா மண்டபத்திற்கு மூன்று பெரிய கல் படிகள் உள்ளன. சபா மண்டபத்தின் சுவரிலிருந்து உட்புறம் சில தூரம் தள்ளி நான்கு கல் தூண்கள் உள்ளன. நடுவில் கல்லில் செதுக்கப்பட்ட அழகான நந்தி உள்ளது, அதன் அருகில் பிரமேஸ்வரரின் லிங்கம் உள்ளது.

கருவறையின் வெளிப்புறச் சுவரில் இடதுபுற மூலையில் உள்ள சிறிய அறையில் கணேஷரின் சிறிய கல் சிலை உள்ளது, அங்கேயே நாகதேவதையின் கல் சிலையும் வைக்கப்பட்டுள்ளது. வலதுபுறம் உள்ள அறையில் அஷ்டபுஜ தேவியின் சிலை பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டுள்ளது. கருவறையின் நுழைவாயிலில் கல் சட்டகம் உள்ளது. அதன் மேல் இருபுறமும் கல் குதிரை தலைகள் பொருத்தப்பட்டுள்ளன. லலாடபிம்பத்தில் கணேஷர் வீற்றிருக்கிறார். கருவறையில் தரையில் உள்ள சோமேஸ்வரர் லிங்கத்தின் மீது பஞ்சலோகப் பாத்திரத்திலிருந்து ஜலாபிஷேகம் நடைபெறுகிறது.

சிவபக்தர்களின் பார்வையில் இந்த கோயிலின் முக்கியத்துவம் என்னவென்றால், பன்ஹாலாவில் தங்கியிருந்தபோது சத்ரபதி சிவாஜி மகாராஜா இந்த கோயிலுக்கு வந்து சோமேஸ்வரரை தரிசித்தார். அப்போது அவர் தனது வீரர்களுடன் சோமேஸ்வரருக்கு ஒரு லட்சம் சம்பங்கி மலர்களை அர்ப்பணித்தார். ஜெயராம் பிண்டே எழுதிய ‘பர்ணாலபர்வத கிரஹணாக்யானம்’ என்ற நூலில் இந்தத் தகவல் இடம் பெற்றுள்ளது. நாசிக் பகுதியைச் சேர்ந்த ஜெயராம் பிண்டே, ஷாஜி ராஜே மற்றும் ஏகோஜி ராஜே ஆகியோரின் அரசவையில் இருந்தார். ௧௬௭౪-இல் அவர் ‘பர்ணாலபர்வத கிரஹணாக்யானம்’ எழுதினார். அதில் அவர், ‘பூஜபூபோப்தசாம்ப்ேயபுஷ்பைரதிமனோ ஹரை:। தேவதாயதனே தஸ்மிந்‌ லக்ஷபூஜாம் ஸமாதிஸத்‌॥’ (அத்தியாயம் ௪, சுலோகம் ௬௭) என்று கூறுகிறார். இதன் பொருள், தேவாலயத்தில் அரசன் நறுமணம் மிக்க ஒரு லட்சம் சம்பங்கி மலர்களைக் கொண்டு மகாபூஜை செய்ய ஆணையிட்டான் என்பதாகும்.

இந்த கோயிலுக்கு முன்னால் தூய்மையான நீருடன், நான்கு பக்கமும் கல் சுவர் கட்டப்பட்ட அழகான குளம் உள்ளது. இந்தக் குளத்தில் ஏராளமான மீன்கள் நீந்துகின்றன. ஜெயராம் பிண்டே இதை, ‘தத: ஸோமாலயே நாம்னா தடாகே ப்ரஸ்புடாம்புஜே ॥ ஸாரஸைஸ்சக்ரவாகைஸ்ச ஹம்ஸை: ஸதோபிதே தடே மத்ஸ்யை: ஸமுச்சலத்யுத்தை: கச்சபைஸ்ச தரங்கிதே ॥’ என்ற சொற்களில் விவரித்துள்ளார். (அத்தியாயம் ௪, சுலோகம் ௬௩, ௬౪). இதன் பொருள், அங்கே பலவிதமான தாமரைகள் பூத்த சோமாலய குளம் இருந்தது. அதன் கரை சாரஸ், அன்னம் மற்றும் சக்ரவாகப் பறவைகளின் ஒலியால் நிறைந்திருந்தது. துள்ளிக்குதிக்கும் மீன்களால் நீர் அலை அலையாக இருந்தது. ஆமைகளால் அதில் அலைகள் உருவாகிக் கொண்டிருந்தன. இந்தக் குளத்திற்கு அருகிலேயே ஒரு சிறிய மாருதி (அனுமன்) கோயில் உள்ளது.

அம்பாபாய் கோயில் / பிரமேஸ்வரர் கோயில்

கோலாப்பூரில் உள்ள கர்வீர்நிவாஸினி மஹாலட்சுமி அம்பாபாயைப் போலவே பன்ஹாலா கோட்டையிலும் அம்பாபாயின் தலம் உள்ளது. அம்பாபாய் கோயிலை ஒட்டியே பிரமேஸ்வரர் கோயில் உள்ளது. கோயிலின் கட்டிடக்கலைப் பாணியைப் பார்க்கும்போது இது பழமையானது என்பது தெரிகிறது. சில ஆய்வாளர்களின் கருத்துப்படி, மஹாலட்சுமி அம்பாபாய் சிலாஹார மன்னன் போஜனின் குலதெய்வம் என்பதால், அவன் காலத்தில் இங்குள்ள மூலக் கோயில் கட்டப்பட்டிருக்கலாம்.

கோட்டையின் விசாலமான திறந்தவெளி வளாகத்தில் இந்த ஆலயம் அமைந்துள்ளது. வளாகத்தில் பேவர் பிளாக் கற்கள் பதிக்கப்பட்டுள்ளன. ஆலயத்திற்கு முன்னால் தகரத்தினால் ஆன பெரிய மண்டபம் (ஷெட்) உள்ளது, அதற்கு முன்னால் இரண்டு பெரிய கல் தீபஸ்தம்பங்கள் உள்ளன. இவற்றிற்கு முன்னால் உயரம் குறைந்த கல் மேடை உள்ளது. சபா மண்டபம் மற்றும் கருவறை என இந்த ஆலயத்தின் அமைப்பு உள்ளது. இங்கே இடதுபுறத்தில் பிரமேஸ்வரரின் சந்நிதி உள்ளது. இடையில் சுவர் உள்ளது, அதனை ஒட்டியே அம்பாபாய் தேவியின் சந்நிதி உள்ளது.

ஆலயத்தின் சபா மண்டபம் முன்பக்கத்திலிருந்து அரை திறந்த நிலையில் உள்ளது. கீழ்ப்பகுதியில் சதுரம், அதன் மேல் அறுகோணம், அதன் மேல் வட்ட வடிவத் தட்டு மற்றும் மீண்டும் மேலே சதுரம் என அமைந்த இரண்டு இரண்டு கல் தூண்களுக்கு இடையே இந்த ஆலயத்தின் சபா மண்டப நுழைவு வாயில்கள் உள்ளன. உள்ளே சுவரிலிருந்து சிறிது தொலைவில் இதே போன்ற நான்கு நான்கு தூண்களின் வரிசை உள்ளது. இந்தத் தூண்கள் அனைத்திற்கும் தங்க நிறம் பூசப்பட்டுள்ளது.

அம்பாபாய் தேவி ஆலயத்தின் கருவறையில் உயர்ந்த வஜ்ர பீடத்தின் மீது தேவியின் இரண்டு முதல் இரண்டரை அடி உயரமுள்ள சதுர்புஜ (நான்கு கைகள் கொண்ட) திருவுருவம் வீற்றிருக்கிறது. தேவியின் கைகளில் மாதுளம் பழம், கதாயுதம், கேடயம் மற்றும் பாத்திரங்கள் உள்ளன. தலையின் மேல் ஐந்து தலை நாகம் படம் எடுத்த நிலையில் உள்ளது. அருகில் உள்ள பிரமேஸ்வரர் சபா மண்டபத்தில் நந்தி தேவரின் திருவுருவம் உள்ளது. கருவறையில் தரைத்தளத்தில் சிவலிங்கம் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டுள்ளது. இங்கே சாரதிய நவராத்திரி உற்சவம் மிகுந்த உற்சாகத்துடன் கொண்டாடப்படுகிறது. அப்போது எண்ணற்ற பக்தர்கள் ஆலயத்திற்கு தரிசனம் செய்ய வருகிறார்கள்.

கிருஷ்ணேஸ்வர மகாதேவர் ஆலயம்

பன்ஹால்கோட்டையில் உள்ள அம்பர்கானா மிகவும் முக்கியமான ஒரு கட்டிடமாகும். இங்கேயே கங்கா, ஜமுனா, சரஸ்வதி ஆகிய மூன்று தானியக் களஞ்சியங்கள் உள்ளன. இந்தக் களஞ்சியங்களிலிருந்து சிறிது தொலைவில் கிருஷ்ணேஸ்வர லிங்க மகாதேவர் ஆலயம் உள்ளது. இது பன்ஹால்கோட்டையில் உள்ள எளிய கல் கட்டுமானத்திலான, ஆனால் ஆன்மீக ரீதியாகவும் வரலாற்று ரீதியாகவும் முக்கியமான ஆலயமாகக் கருதப்படுகிறது. இருபுறமும் சரிவான கூரை, வளைவு போன்ற நுழைவு வாயில் கொண்ட சிறிய அறை மற்றும் விசாலமான கருவறை என இந்த ஆலயத்தின் வடிவம் உள்ளது. ஆலயத்திற்கு முன்னால் சிறிய முற்றம் உள்ளது, அதன் இருபுறமும் சுவர்களால் மறைப்பு செய்யப்பட்டுள்ளது.

இந்த ஆலயத்தின் கருவறைக் கூரை உள்ளே இருந்து அரைவட்ட வடிவில் உள்ளது. உள்ளே சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு பொருத்தப்பட்ட பளிங்குக் கற்களின் மீது கிருஷ்ணேஸ்வரரின் உயர்ந்த லிங்கம் உள்ளது. லிங்கத்தின் மீது பித்தளை நாகபடக் குடை உள்ளது. இந்த லிங்கத்திற்காகப் பயன்படுத்தப்பட்ட கல் ஒரு தனித்துவமான வகையைச் சேர்ந்தது. வெப்பநிலையில் மாற்றம் ஏற்படும் போது, அதற்கேற்ப இந்த லிங்கத்தின் நிறமும் மாறுகிறது. அதனால் ‘நிறம் மாறும் லிங்கம்’ என்றும் இது அறியப்படுகிறது.

லிங்கத்திற்கு முன்னால் நந்தியின் பழமையான கல் திருவுருவம் உள்ளது. கருவறையின் பின் சுவரை ஒட்டி உயர்ந்த பீடத்தில் ராதா-கிருஷ்ணரின் சிறிய பளிங்குச் சிலை வீற்றிருக்கிறது. இந்தச் சுவரில் நீல நிறத்தில் சிவனின் தாண்டவ முத்திரை ஓவியம் வரையப்பட்டுள்ளது.

இந்த ஆலயத்தின் சிறப்பு என்னவென்றால், இங்கேயே சிவ சத்ரபதி மற்றும் சம்புராஜே ஆகியோரின் ‘அந்த வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க’ சந்திப்பு நிகழ்ந்தது. அந்தத் திதி பௌஷ வத்ய சப்தமி ஆகும். நாள் செவ்வாய்க்கிழமை, தேதி ௧௩ ஜனவரி ௧௬௮௦. சிவாஜி மகாராஜாவின் ஒற்றர்கள் மற்றும் தூதர்கள் சம்பாஜி ராஜாவை பிஜாப்பூரின் அத்னியில் உள்ள தலேர்கானின் முகாமிலிருந்து தந்திரமாக வெளியே அழைத்து வந்தனர். அங்கிருந்து அவர்கள் ௨௧ டிசம்பர் ௧௬௭௯ அன்று பிஜாப்பூர் வழியாக பன்ஹாலாவை வந்தடைந்தனர். அப்போது சத்ரபதி சிவாஜி மகாராஜா பட்டாகோட்டையில் இருந்தார். அங்கிருந்து ௨௫ நாட்களுக்குப் பிறகு அவர் பன்ஹால்கோட்டைக்கு வந்தார். ௧௩ ஜனவரி அன்று அவர் சம்புராஜாவைச் சந்தித்தார். சுமார் மூன்று ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு அவர்கள் சந்திக்கிறார்கள். அந்தச் சந்திப்பு இந்த கிருஷ்ணேஸ்வர மகாதேவர் ஆலயத்தில்தான் நிகழ்ந்தது என்று கூறப்படுகிறது.

இந்த ஆலயத்திற்கு அருகில் உள்ள அம்பர்கானாவிற்கு அருகில் ஒரு பள்ளமான இடத்தில் கங்கு தேலியின் கல் (சிலை) உள்ளது. இது குறித்து ஒரு ஐதீகம் உள்ளது: அம்பர்கானாவின் கட்டுமானத்தைத் தொடங்கும் போது வாஸ்து தேவதையின் சாந்திக்காக, அங்கு நரபலி கொடுக்க வேண்டும் என்று யாரோ போஜராஜாவிடம் ஆலோசனை கூறினர். அப்போது ராஜா, பஞ்சக்ரோஷி பகுதியில் தம்பட்டம் அடித்து, யார் ஒருவர் தானாக முன்வந்து பலியாகிறாரோ, அவருடைய வாரிசுகளுக்கு நிலம், சொத்து மற்றும் செல்வம் வழங்கப்படும் என்று அறிவித்தார். இந்தச் செய்தி கங்கு தேலியின் காதுகளுக்கு எட்டியது. அவளுடைய வீடு மிகவும் ஏழ்மையானது. தனது குடும்பத்தின் முன்னேற்றத்திற்காக அவள் தனது உயிரைத் தியாகம் செய்யத் தயாரானாள். அதன்படி அவள் முறைப்படி பலி கொடுக்கப்பட்டாள். அம்பர்கானாவின் கட்டுமானம் முடிந்த பிறகு, போஜராஜா அந்தப் பெண்ணின் நினைவாக அங்கு அவளுடைய நினைவுச் சின்னத்தை எழுப்பினார். இப்போது அங்கு பாதியளவு உடைந்த ஒரு கல் மட்டுமே உள்ளது, அதன் மீது அந்த நரபலி நிகழ்வு செதுக்கப்பட்டுள்ளது.

பயனுள்ள தகவல்கள்

• கோலாப்பூரிலிருந்து ௨௨ கி.மீ தொலைவில்
• கோலாப்பூரிலிருந்து அரசுப் பேருந்து வசதி
• தனியார் வாகனங்கள் நேரடியாக பன்ஹால்கோட்டைக்கு வரலாம்
• அப்பகுதியில் தங்குவதற்கும் உணவிற்கும் பல விருப்பங்கள் உள்ளன