வாகேஸ்வரர் கோவில்

தோண்டவலி, தாலுகா மால்வன், மாவட்டம் சிந்துதுர்க்

இந்து மதத்தில் அனைத்து உயிரினங்களிலும் இறைவன் உறைந்திருப்பதாகக் கருதப்படுகிறது. எனவே, இங்கு தாவரங்களுடன் பசு, காளை, எருமை போன்ற விலங்குகளும் வழிபடப்படுகின்றன. புலி, அன்னை துர்கா தேவியின் வாகனமாகக் கருதப்படுகிறது. பன்னிரண்டாயிரம் ஆண்டுகளாக இந்தியத் துணைக்கண்டத்தில் வாழ்ந்து வரும் வரிகளுடைய புலிக்கு இங்கு மிகுந்த மரியாதைக்குரிய இடம் உண்டு. வட மகாராஷ்டிராவின் சில பழங்குடியின சமூகங்களில் இன்றும் வசுபாரஸைப் போலவே ‘வாக்பாரஸ்’ கொண்டாடப்படுகிறது. கொங்கணப் பகுதியில் உள்ள தோண்டவலி கிராமத்தில் வாகேஸ்வரர் அல்லது வியாக்ரேஸ்வரர் கோயில் உள்ளது. அங்கு இரண்டு புலிகளின் சமாதிகளும் உள்ளன. புலிக்கோயில் உள்ள கிராமமாக இன்று கொங்கணத்தில் இக்கிராமம் புகழ்பெற்று விளங்குகிறது.

சிந்துதுர்க் மாவட்டத்தில் உள்ள மால்வன் வட்டத்தில், அடர்ந்த வனப்பகுதியின் மலை அடிவாரத்தில் தோண்டவலி கிராமம் அமைந்துள்ளது. இந்தக் கிராமத்தின் சுற்றுப்புறங்களில் இன்றும் அவ்வப்போது புலிகள் தென்படுவதாக ஊர் மக்கள் கூறுகின்றனர். ‘அனைத்திந்திய புலி கணக்கெடுப்பு – ௨௦௨௨’ அறிக்கையின்படி இந்தியாவில் குறைந்தபட்சம் ௩௧௬௭ புலிகள் உள்ளன, அதே சமயம் வனவிலங்கு பாதுகாப்பு அறக்கட்டளையின் ௨௦௨௪-ஆம் ஆண்டு அறிக்கையின்படி, சஹ்யாத்ரி-கொங்கண் வனவிலங்கு வழித்தடப் பகுதியில் ௩௨ புலிகள் நடமாட்டம் இருப்பதாகத் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. தோண்டவலியில் உள்ள வியாக்ரேஷ்வரர் ஆலயத்திற்குப் புலிகள் முன்பு பலமுறை வந்து, சிறிது காலம் ஓய்வெடுத்துவிட்டுத் திரும்புவது வழக்கமாக இருந்தது. குறிப்பிடத்தக்க விஷயம் என்னவென்றால், இந்தப் புலிகள் கிராமத்தில் உள்ள எந்த மனிதருக்கோ அல்லது விலங்குக்கோ ஒருபோதும் தீங்கு விளைவித்ததில்லை என்று கிராம மக்கள் கூறுகின்றனர். ஒவ்வொரு கிராமத்திற்கும் ஒரு கிராம தேவதை உண்டு. அது கிராமத்தைப் பாதுகாக்கும். அதேபோல, தோண்டவலியில் புலியை கிராமத்தின் பாதுகாவலராகக் கருதுகின்றனர். இதனாலேயே அங்குள்ள ஒவ்வொரு வீட்டிலும் புலியின் மீது பக்தி உணர்வு நிலவுகிறது.

புலி வழிபாட்டைக் கொண்ட இத்தகைய கிராமத்தில் வியாக்ரேஸ்வரரின் பழமையான கோவில் உள்ளது. இந்த கோவிலைப் பற்றிய ஐதீகம் என்னவென்றால், முற்காலத்தில் திக்கம் என்ற பெயருடைய ஒருவர் மீன் பிடிக்கச் சென்றிருந்தார். அவர் வழக்கம்போல மீன் பிடிக்கும் வலையை நீரில் வீசினார். சிறிது நேரம் கழித்து வலையை இழுக்க முயன்றபோது, அதில் ஏதோ சிக்கியிருப்பதை அவர் உணர்ந்தார். அப்போது இருள் சூழ்ந்திருந்தது. எனவே அவர்கள் மறுநாள் காலை வந்து பார்ப்பதென்று முடிவு செய்தனர். காலையில் வந்து பார்த்தபோது, அங்கு கறுப்புப் பாறையிலான சுயம்பு லிங்கத்தைக் கண்டனர். முன்னொரு காலத்தில் இப்பகுதி நீருக்கடியில் இருந்தது. இங்கிருந்து சிறிது தொலைவில் கடல் மற்றும் நதி சங்கமிக்கும் இடம் உள்ளது. இருப்பினும், காலப்போக்கில் கடல் பின்வாங்கியதால், இங்கு கோயில் கட்டப்பட்டதாக கிராம மக்கள் கூறுகின்றனர். இக்கோயிலின் கோபுரம் ௧௭௫௨-ஆம் ஆண்டில் கட்டப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது. இக்கோயிலின் கருவறையில் இருந்த பாறையின் மீது புலி ஒன்று வந்து அமர்வது வழக்கம். கருவறையிலிருந்து அது கர்ஜித்து வந்ததால், இந்த இறைவனுக்கு ‘வாகேஸ்வரர்’ என்று பெயர் வந்ததாகக் கூறப்படுகிறது.

மலை அடிவாரத்தில் அமைந்துள்ள இந்த வாகேஸ்வரர் கோயில் ஒரு பெரிய வளாகத்தில் அமைந்துள்ளது. இதற்கு நான்கு அடி உயரமுள்ள சுற்றுச்சுவர் கட்டப்பட்டுள்ளது. வளாகத்திற்கு நுழைவு வாயில் வளைவு உள்ளது, அதன் மேல் பகுதியில் பெயர் பலகைக்குக் கீழே புலியின் பெரிய படம் வரையப்பட்டுள்ளது. அதன் இருபுறமும் சிறிய தூண்களில் தியானத்தில் இருக்கும் முனிவர்களின் சிலைகள் உள்ளன.

கோயிலின் பிரகாரத்திற்குள் நுழைந்தவுடன், முன்னால் சிறிய மற்றும் பெரிய சுற்றளவு மற்றும் உயரங்களைக் கொண்ட ஆறு பெரிய தீபஸ்தம்பங்கள் உள்ளன. அதனையொட்டி சிறிய பளிங்கு மேடையில் லிங்க வடிவிலான பாஷாணங்கள் உள்ளன. முன்னால் கோயிலின் அரை-திறந்த நிலையிலான, பளிங்கு கற்கள் பதிக்கப்பட்ட சபாமண்டபம் உள்ளது. சபாமண்டபத்திற்கு முன்னால் அந்தராளம் உள்ளது. இவ்விடத்தில் ஒரு பக்கத்தில் தரங்கக் கம்புகள் உள்ளன. கருவறையின் நுழைவாயிலுக்கு முன்னால் கறுப்புப் பாஷாணத்தில் செதுக்கப்பட்ட நந்தியின் சிலை உள்ளது. கருவறையின் நுழைவாயிலுக்கு அருகில் இடதுபுறம், முகப்புச் சுவரை ஒட்டியுள்ள ஒரு மேடையில் கணேஷரின் சிறிய பளிங்குச் சிலை உள்ளது, அதே சமயம் வலதுபுறத்தில் விட்டல்-ருக்மிணியின் சிலைகள் உள்ளன. கருவறையில் தரைத்தளத்தில் செதுக்கப்படாத சிவலிங்கம் உள்ளது. இது சுயம்பு சிவலிங்கம் என்று கூறப்படுகிறது. இந்த சிவலிங்கத்தின் மேற்புறத்தில், பின்புறச் சுவரிலிருந்து பாதியளவு வெளியே நீட்டிக்கொண்டிருக்கும் பாறை உள்ளது. இங்கே நாகதேவதை மற்றும் கறுப்புப் பாஷாணத்திலான ஆமை உள்ளது. சிவலிங்கத்தின் மீது பஞ்சலோகக் கமண்டலத்திலிருந்து ஜலாபிஷேகம் நடைபெற்றுக்கொண்டிருக்கிறது. கருவறையைச் சுற்றி அரைப் பிரதட்சிண பாதை உள்ளது.

வாகேஸ்வரர் ஆலயத்தின் இடதுபுறம் காங்கேசுவரர் ஆலயமும், மறுபுறம் விட்டல்-ருக்மிணி ஆலயமும் அமைந்துள்ளன. ஆலய வளாகத்தில் இரண்டு புலிகளின் சமாதிகள் உள்ளன. இதனைப் பற்றி கூறப்படுவதாவது, பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு அண்டை கிராமத்தின் காட்டில் ஒரு வேடன் புலி ஒன்றின் மீது துப்பாக்கியால் சுட்டான். அதில் அந்தப் புலி காயமடைந்தது. அதே நிலையில் அது தோண்டவலி கிராமத்தின் எல்லை வரை வந்தது. இந்த கிராமத்தின் எல்லைக்குள் வேட்டையாடுவதற்கு முழுமையான தடை உள்ளது. இந்த விதி எழுதப்படாத ஒன்றாக இருந்தாலும், அது இங்கே கடைபிடிக்கப்படுகிறது. அதனால் அந்த வேடனும் அவனது கூட்டாளிகளும் திரும்பிச் சென்றனர். ஆனால், தோண்டவலி எல்லைக்குள் வந்த பிறகு அந்த காயமடைந்த புலி உயிரிழந்தது. மறுநாள் சில இடையர்களுக்கு அதன் உடல் கிடைத்தது. கிராம மக்கள் ஒரு பல்லக்கில் வைத்து புலியின் உடலை கோவிலுக்குக் கொண்டு வந்து, அங்கேயே அதைப் புதைத்து சமாதி எழுப்பினர். இரண்டாவது சம்பவம் இதற்குப் பிறகு ௧௯௯௫-ஆம் ஆண்டில் நடந்தது. ஒரு நாள் இந்தக் கோவிலின் கருவறையில் ஒரு புலி வந்து அமர்ந்திருந்தது. அது மரணத் தறுவாயில் இருந்தது. அதற்கு விஷம் ஏறியிருந்தது. அதைக் கண்ட கிராம மக்கள் கால்நடை மருத்துவரை அழைத்தனர். அவருக்கு சிகிச்சை அளித்துக் கொண்டிருக்கும்போதே அது உயிரிழந்தது. இது தெரிந்ததும் வனத்துறை அதிகாரிகள் கிராமத்திற்கு வந்தனர். வனவிலங்கு பாதுகாப்புச் சட்டப்படி, புலியின் உடலை எடுத்துச் சென்று பிரேதப் பரிசோதனை செய்ய அவர்கள் முடிவு செய்தனர். ஆனால், கிராம மக்கள் அதற்கு கடும் எதிர்ப்பு தெரிவித்தனர். இறுதியில் வனத்துறை கிராம மக்களின் நம்பிக்கைக்கு முன்னால் தலைவணங்க வேண்டியதாயிற்று. கிராம மக்கள் அந்தப் புலியையும் கோவில் வளாகத்தில் உள்ள புலிச் சமாதிக்கு அருகிலேயே புதைத்து, அங்கு இரண்டாவது சமாதியை எழுப்பினர். இன்று பக்தர்கள் இந்த இரண்டு சமாதிகளையும் தரிசனம் செய்கின்றனர்.

இந்தக் கோயிலிலிருந்து சிறிது தொலைவில் மலையில் ஒரு குகை உள்ளது. அங்கு ஒரு சாது தவம் செய்து வந்தார். இந்தக் குகையில் புலிகளும் தங்கியிருந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. கோயிலுக்கு வரும் பக்தர்கள் தவறாமல் இந்தக் குகைக்குச் சென்று தரிசனம் செய்கின்றனர். இந்தக் கோயிலில் மகா சிவராத்திரி, சிம்கோத்சவம், திரிபுராரி பௌர்ணமி, ராமநவமி ஆகிய பண்டிகைகள் மிகுந்த உற்சாகத்துடன் கொண்டாடப்படுகின்றன. அப்போது ஒவ்வொரு வீட்டிலும் புலியின் உருவத்திற்குப் பூஜை செய்யப்படுகிறது. ஒவ்வொரு இடத்திலும் புலிக்கு முதலிடம் அளிக்கப்படுகிறது. கிராம மக்களின் இந்த நம்பிக்கையினால் இப்பகுதி புலிகள் சரணாலயமாக மாறியுள்ளது. இந்த ஊர் மக்கள் புலிகளை வேட்டையாடுவதில்லை, யாரையும் வேட்டையாடவும் விடுவதில்லை.

பயனுள்ள தகவல்கள்

• மாலுவனிலிருந்து ௧௭ கி.மீ, மற்றும் தேவகடிலிருந்து ௩௮ கி.மீ தொலைவில்
• மாலவன் மற்றும் தேவகடிலிருந்து அரசுப் பேருந்து வசதி
• சொந்த வாகனங்கள் கோவிலின் வாகன நிறுத்துமிடம் வரை வரலாம்.
• கோயில் வளாகத்தில் தங்குவதற்கும் காலை உணவு உண்பதற்கும் வசதிகள் இல்லை.
• தொடர்பு : சுவர்ண பாட்டீல், தலைவர், அலைபேசி: ௯௮௬௯௨௨௫௪௧௯