உத்தவ மகாராஜ் மடம்,

முல்ஹேர், தாலுகா: பாக்லான், மாவட்டம்: நாசிக்

கோபி மற்றும் கிருஷ்ணரின் எல்லையற்ற அன்பின் அடையாளமே ‘ராசலீலை’ ஆகும். நேரில் ஸ்ரீகிருஷ்ணர் ராசலீலை புரிந்ததாகக் கருதப்படும் மூன்று இடங்கள் நாட்டில் உள்ளன. அவற்றில் மதுரா, துவாரகை மற்றும் நாசிக்கில் உள்ள ‘முல்ஹேர்’ ஆகிய இடங்கள் அடங்கும். முல்ஹேரில் உள்ள உத்தவ மகாராஜ் மடத்தில் கோஜாகிரி பௌர்ணமி இரவில் ஆயிரக்கணக்கான பக்தர்களின் முன்னிலையில் ராசலீலை உற்சவம் கொண்டாடப்படுகிறது. ஆன்மீக, வரலாற்று, கலாச்சார மற்றும் சமூக முக்கியத்துவம் வாய்ந்த இந்த விழாவிற்கு ௪௦௦ ஆண்டுகால பாரம்பரியம் உள்ளது.

உத்தவ மகாராஜின் இயற்பெயர் சிவபா. ௧௬౪௬-ஆம் ஆண்டு சிவபா பிறந்தார். சிறு வயதிலேயே பெற்றோரை இழந்ததால், முல்ஹேரில் வசிக்கும் அவரது மாமா அவரை வளர்த்தார். சிறுவயதிலிருந்தே சிவபாவிற்கு கிருஷ்ண பக்தியில் நாட்டம் இருந்தது, ஆனால் அவரது இந்த கிருஷ்ண பக்தி மாமாவிற்கு பிடிக்கவில்லை. அதனால் கோஜாகிரி பௌர்ணமியன்று முல்ஹேரில் உள்ள காசிராஜ் மகாராஜ் மடத்தில் நடைபெறும் ராசலீலை உற்சவத்தின் போது, மாமா அவரை வீட்டில் பூட்டி வைத்தார். தனது அன்பிற்குரிய பக்தனின் இந்தச் சிக்கலை உணர்ந்த ஸ்ரீகிருஷ்ணர், நேரில் தோன்றி அவருக்கு ராசலீலையைக் காட்டினார் என்பது ஐதீகம். இந்தச் சம்பவத்திற்குப் பிறகு சிவபாவின் முக்கியத்துவம் அப்பகுதியில் அதிகரிக்கத் தொடங்கியது. ௧௬௬௦-ஆம் ஆண்டு ராமதாஸ் சுவாமிகள் முல்ஹேருக்கு வந்தபோது, சிவபாவின் உண்மையான நிலையை உணர்ந்து, அவர் கிருஷ்ணரின் பக்தர் என்பதால் அவருக்கு ‘உத்தவர்’ என்று பெயரிட்டார். அன்றிலிருந்து சிவபா ‘உத்தவ மகாராஜ்’ என்று அறியப்பட்டார். காசிராஜ் மகாராஜின் அருளாசி பெற்ற பிறகு, அவர் தன்னை அறப்பணி மற்றும் சமூகப் பணிகளில் அர்ப்பணித்துக்கொண்டார். சந்த் ஞானேஸ்வர் மௌலி வழங்கிய தரிசனத்தால் உத்தவ மகாராஜ் ‘சுவாத்மபோத்’ என்ற நூலையும், சந்த் ஏக்நாத்தின் தரிசனப்படி ‘பக்தி பிரகாஷ்’ என்ற நூலையும் எழுதினார்.

ஸ்ரீராமரே பில்லர் (வேடர்) உருவில் வந்து உத்தவ மகாராஜிற்கு பாகீரதியின் புனித நீரால் நீராட்டினார் என்று கூறப்படுகிறது. அன்றிலிருந்து ஒவ்வொரு ௧௨ ஆண்டுகளுக்கும் ஒருமுறை பாகீரதி இங்கு வெளிப்படுகிறார். உத்தவ மகாராஜின் சமூகப் பணிக்கு உதவியாக, பேரரசர் ஔரங்கசீப் அவருக்கு நான்கு கிராமங்களை ஜாகீராக வழங்கியிருந்தார். ௧௭௨௨-ஆம் ஆண்டு ஆஸ்வின் சுத்த பௌர்ணமியன்று (கோஜாகிரி) உத்தவ மகாராஜ் முல்ஹேரில் சமாதி அடைந்தார். இந்த உத்தவ மகாராஜின் சம்பிரதாயம் நாடு முழுவதும் பரவியுள்ளது, மேலும் முல்ஹேரில் உள்ள மடமே உத்தவசுவாமி சம்பிரதாயத்தின் ஒரே மடமாகக் கருதப்படுகிறது.

உத்தவ மகாராஜின் சமாதிக்குப் பிறகு, அவரது சீடர்கள் அவருக்குக் கோயில் கட்டினர். முல்ஹேர் கிராமத்தை ஒட்டியுள்ள இயற்கை எழில் கொஞ்சும் பகுதியில் இந்த இடம் அமைந்துள்ளது. இந்தக் கோயில் மரத்தினால் ஆன இரு அடுக்குக் கட்டிடமாகும். மூன்று பக்கமும் திறந்திருக்கும் சபா மண்டபத்தில் உள்ள மரத்தூண்களின் மீது முழு கோயிலும் அமைந்திருப்பது போன்று காட்சியளிக்கிறது. இந்தக் கோயிலுக்குச் சுவர்கள் இல்லை. மரங்களை மட்டுமே பயன்படுத்தி இது கட்டப்பட்டுள்ளது. சபா மண்டபத்தின் முன்பகுதியில் உத்தவ மகாராஜின் சஞ்சீவன் சமாதி உள்ளது. இந்தச் சமாதி இடத்திற்குப் பின்னால் உத்தவ மகாராஜின் சிலையும், அதற்குப் பின்னால் ஸ்ரீலட்சுமி மற்றும் நாராயணனின் கருங்கல்லால் ஆன செதுக்கப்பட்ட சிலைகளும் உள்ளன.

கோயில் வளாகத்தில் பல பழமையான மரங்கள் உள்ளன. அவற்றில் ஒன்று, உத்தவ மகாராஜின் நிர்வாணத்திற்குப் பிறகு (௧௭௨௨-ஆம் ஆண்டு) அவரது சீடர் நட்ட மல்லிகை மரம். இந்த மரத்தின் மலர்களே உத்தவ மகாராஜின் சமாதிக்குச் சூட்டப்படுகின்றன. இது தவிர, கோயில் வளாகத்தில் அனுமன் மற்றும் கணேசர் கோயில்கள் உள்ளன. சமர்த்த ராமதாஸ் சுவாமிகள் இங்கு ஆறு மாதங்கள் தங்கியிருந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. இங்குள்ள அனுமன் சிலையை அவரே பிரதிஷ்டை செய்தார்.

உத்தவ மகாராஜ் கோயிலில் ஒவ்வொரு ஆண்டும் ஆஸ்வின் சுத்த பௌர்ணமியன்று (கோஜாகிரி பௌர்ணமி) கொண்டாடப்படும் ராசலீலை உற்சவம் இங்குள்ள மிகப்பெரிய விழாவாகும். உத்தவ மகாராஜின் குருவான காசிராஜ் மகாராஜ் ௧௬౪௦ முதல் இந்த உற்சவத்தை இங்கு தொடங்கினார். அதன்பிறகு அந்தப் பாரம்பரியத்தை உத்தவ மகாராஜ் தொடர்ந்தார். இங்குள்ள உற்சவம் ராசசக்கரத்தை அலங்கரிப்பதில் தொடங்குகிறது. கோயிலுக்கு முன்னால் உள்ள திறந்தவெளியில் சுமார் ௨௫ அடி விட்டம் கொண்ட சக்கரம் செய்யப்பட்டு, கயிறுகளால் அது பின்னப்படுகிறது. அதற்கு வாழையிலைகள் மற்றும் சாமந்திப் பூக்களால் அலங்காரம் செய்யப்படுகிறது. கூடியிருக்கும் அனைத்து பக்தர்களும் ‘உத்தவ மகாராஜ் கி ஜெய்’ என்று முழக்கமிட்டு, இந்தச் சக்கரத்தை ராசஸ்தம்பத்தில் ஏற்றுகிறார்கள். இந்தச் சக்கரமே ‘மண்டலம்’ ஆகும். இத்தகைய மண்டலத்தின் கீழ் கோபிகைகள் கிருஷ்ணருடன் பிருந்தாவனத்தில் ராசலீலை விளையாடுவார்கள். அந்த மண்டலத்தின் அடையாளமே இந்த ‘ராசசக்கரம்’ என்று கருதப்படுகிறது.

இந்த உற்சவத்தின் போது கிராமத்திலிருந்து கோயில் வரையிலான சாலையில் கோலங்கள் இடப்படுகின்றன. கோயிலும் அதன் வளாகமும் கண்கவர் மின்விளக்குகளால் அலங்கரிக்கப்படுகின்றன. இரவு ௯ மணி முதல் காலை ௭ மணி வரை இந்த விளையாட்டு நடைபெறுகிறது. இந்த நேரத்தில் ‘ராசசக்கரத்தின்’ கீழ் பல ராகங்களில் ௧௦௫ பாடல்கள் பாடப்படுகின்றன. அவற்றில் பாரம்பரியமான அரிய வகை சாஸ்திரிய ராகங்களும் அடங்கும். இந்தப் பாடல்கள் அனைத்தும் சமஸ்கிருதம், இந்தி, குஜராத்தி, அகிராணி மொழிகளில் உள்ளன. மறுநாள் காலை பைரவி ராகத்திற்குப் பிறகு ‘ராசசக்கரம்’ ராசஸ்தம்பத்திலிருந்து இறக்கப்பட்டவுடன் இந்த விழா நிறைவடைகிறது. இந்த விழாவிற்காக மகாராஷ்டிரா மட்டுமின்றி குஜராத், மத்திய பிரதேசத்திலிருந்தும் ஆயிரக்கணக்கான பக்தர்கள் வருகை தருகின்றனர். ஆன்மீக, வரலாற்று, கலாச்சார மற்றும் சமூக முக்கியத்துவம் வாய்ந்த இந்த விழா பல நூற்றாண்டுகளாக இங்கு தடையின்றி கொண்டாடப்பட்டு வருகிறது. தினமும் காலை ௬ மணி முதல் இரவு ௮ மணி வரை கோயிலுக்குச் சென்று உத்தவ மகாராஜின் சமாதியைத் தரிசிக்கலாம்.

பயனுள்ள தகவல்கள்:

• நாசிக்கிலிருந்து ௧௨௨ கி.மீ, சதானா நகரத்திலிருந்து ௩௨ கி.மீ தொலைவில்
• சதானாவிலிருந்து முல்ஹேர் செல்ல எஸ்.டி. பேருந்து வசதி உண்டு
• தனியார் வாகனங்கள் நேரடியாகக் கோயில் வாகன நிறுத்துமிடம் வரை செல்லலாம்
• இப்பகுதியில் தங்குவதற்கும் உணவிற்கும் வசதி இல்லை