துகாய் குகைகள்

போக்கரதன் நகரம், தா. போக்கரதன், ஜி. ஜால்னா

ஜால்னா மாவட்டத்தில் உள்ள போக்கரதன் நகரில் கேளனா ஆற்றின் கரையில் அமைந்துள்ள துகாய் குகைகள், இந்தியக் கலைப்பயணத்தின் மிக முக்கியமான கண்ணியாகும். சாதவாகனர் காலம் முதல் ‘போகவர்தன்’ என்ற பெயரில் புகழ்பெற்ற இந்நகரத்தில் செதுக்கப்பட்டுள்ள இந்தக் குகைகள், பண்டைய வணிகத்திற்கும் மற்றும் ராஷ்டிரகூடர் காலத்திய மேம்பட்ட கட்டடக்கலைக்கும் சான்றாக உள்ளன. இந்தக் குகையின் முக்கியத்துவம் இங்குள்ள மகிஷாசுரமர்த்தினி மற்றும் சேஷசாயி விஷ்ணு சிலைகளில் அடங்கியுள்ளது. எல்லோரா குகைகளின் உலகப்புகழ் பெற்ற சிற்பக்கலையின் தோற்றமும், ஆரம்பகால சோதனைகளும் போக்கரதனின் இந்தச் சுவர்களிலேயே நிகழ்ந்ததாக ஆய்வாளர்கள் கருதுகின்றனர். இந்தக் குகை உள்ளூர் அளவில் ‘துகாய் குகை’ என்று அழைக்கப்படுகிறது, ஏனெனில் இங்குள்ள ஒரு மாடத்தில் மகிஷாசுரமர்த்தினியின் மிக உயிரோட்டமான சிற்பம் செதுக்கப்பட்டுள்ளது. அவளை உள்ளூர் மக்கள் துகாய் மாதா என்று பக்தியுடன் வழிபடுகின்றனர்.

போக்கரதன் நகரத்தின் வரலாறு மிகவும் பழமையானது மற்றும் வளமானது. பண்டைய காலத்தில் உஜ்ஜைனியிலிருந்து பைதான் வரை சென்ற முக்கியமான வணிகப் பாதையில் இந்நகரம் அமைந்திருந்தது. மார்க்கண்டேய புராணம் மற்றும் பிற பண்டைய இலக்கியங்களில் இந்நகரம் ‘போகவர்தன்’ என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. உள்ளூர் வாய்மொழி மரபின்படி, இந்நகரம் பகவான் ஸ்ரீகிருஷ்ணனின் எதிரியான பௌமாசுரனின் தலைநகராக இருந்தது. அவனது போகவர்தன் அல்லது பகதநாத் என்ற பெயரிலிருந்தே பிற்காலத்தில் இந்நகரத்திற்கு ‘போக்கரதன்’ என்ற பெயர் வந்தது. இந்நகரத்தின் வரலாற்றுச் செழுமைக்கு ஒரு முக்கிய சான்று இங்கு நடந்த யானைத்தந்தப் பொருட்களின் வணிகமாகும். சாதவாகனர் காலத்தில் இந்நகரம் யானைத்தந்தச் செதுக்கு வேலைகளுக்கு மிகவும் புகழ்பெற்றிருந்தது, எந்த அளவிற்கு என்றால், இங்குள்ள சிற்பிகளால் செதுக்கப்பட்ட ஒரு அழகான யானைத்தந்தச் சிலை ஏழு கடல்களைத் தாண்டி இத்தாலியின் ‘பாம்பெய்’ நகரத்தில் கண்டெடுக்கப்பட்டுள்ளது. கி.பி. ௭௯-இல் எரிமலைச் சாம்பலில் புதைந்த பாம்பெய் நகரத்தில் கிடைத்த இந்த ‘பாம்பெய் லட்சுமி’ சிலை போக்கரதனில் உருவானதே என்று மூத்த தொல்பொருள் ஆய்வாளர்களான எம்.என். தேஷ்பாண்டே மற்றும் தவ்ளிகர் ஆகியோர் நிரூபித்துள்ளனர்.

கி.பி. ௧௯௭௩ முதல் ௧௯௭௪ வரையிலான காலத்தில் மராத்வாடா மற்றும் நாக்பூர் பல்கலைக்கழக ஆய்வாளர்கள் போக்கரதன் பகுதியில் பெரிய அகழ்வாராய்ச்சியை மேற்கொண்டனர். டாக்டர் ஷ. பா. தேவ் தலைமையில் நடந்த இந்த ஆய்வில், சாதவாகனர் காலத்திற்கு முந்தைய, பிந்தைய மற்றும் சாதவாகனர் காலத்திய குடியிருப்புகளின் எச்சங்கள் கிடைத்துள்ளன. இந்த அகழ்வாராய்ச்சியில் பல வகையான மண்பாண்டங்கள், மணிகள், செம்பு மற்றும் தங்க முலாம் பூசப்பட்ட நாணயங்கள், அத்துடன் இரும்பு ஆயுதங்கள் பெருமளவில் கண்டெடுக்கப்பட்டுள்ளன. வீடுகளில் கழிவுநீரை வெளியேற்ற சுட்ட செங்கற்களால் ஆன வடிகால் வசதி அக்காலத்திலேயே இருந்தது என்பது இந்த ஆய்வின் மூலம் தெரியவந்துள்ளது. இந்த வரலாற்றுப் பின்னணியைக் கருத்தில் கொள்ளும்போது, கேளனா ஆற்றின் படுகையில் செதுக்கப்பட்ட துகாய் குகைகள் இந்த வணிக நகரத்தின் செழுமையின் ஒரு பகுதி என்பது தெளிவாகிறது.

துகாய் குகையின் கட்டுமான காலம் பொதுவாக கி.பி. எட்டாம் நூற்றாண்டு, அதாவது ராஷ்டிரகூடப் பேரரசின் காலம் என்று கருதப்படுகிறது. மிண்ட் (Mint) செய்தித்தாளில் வெளியான ஆய்வின்படி, இந்தக் குகை இந்தியச் சிற்பக்கலை பயணத்தின் ஒரு முக்கிய மைல்கல்லாகும். தீபஞ்சனா பால் மற்றும் ஆர்னோ கிளென் ஆகியோரின் ஆய்வின் அடிப்படையில் அமைந்த இந்தக் கட்டுரை, எல்லோராவில் பிரம்மாண்டமான குகைகளை உருவாக்குவதற்கு முன்பு, சிற்பிகளின் குழுக்கள் போக்கரதனில் தங்கள் திறமையைச் சோதித்துப் பார்த்ததாகக் கூறுகிறது. புகழ்பெற்ற தொல்பொருள் ஆய்வாளர் கே. வி. சௌந்தரராஜனின் கருத்துப்படி, போக்கரதனில் உள்ள துகாய் குகைக்கும் எல்லோராவில் உள்ள பதினைந்தாவது எண்ணுள்ள ‘தசாவதார குகை’க்கும் கட்டடக்கலை மற்றும் சிற்பக்கலையில் வியக்கத்தக்க ஒற்றுமைகள் உள்ளன. இந்த ஒற்றுமை தற்செயலானது அல்ல, அதற்குப் பின்னால் ஒரு வலுவான வரலாற்று காரணம் உள்ளது. ராஷ்டிரகூடர் காலத்தில் ஆந்திரப் பிரதேசத்தின் விஜயவாடா மற்றும் அதன் சுற்றுப்புறப் பகுதிகளிலிருந்து சிற்பிகளின் பல குழுக்கள் மேற்கு இந்தியாவை நோக்கி வந்தனர். இந்த கலைஞர்கள் முதலில் போக்கரதனுக்கு வந்து, அங்கு தங்கள் திறமையை வெளிப்படுத்தி இந்தக் குகைகளைச் செதுக்கினர். அதன்பிறகு, இதே கலைஞர்கள் எல்லோராவின் பிரம்மாண்டமான திட்டங்களில் பங்கேற்றிருக்கலாம் என்று வரலாற்று ரீதியாகக் கணிக்கப்படுகிறது. இது தொடர்பான மிக வலுவான சான்று, இரண்டு குகைகளிலும் காணப்படும் சேஷசாயி விஷ்ணுவின் சிலையாகும். துகாய் குகையில் பகவான் விஷ்ணு அனந்தநாகத்தின் மீது சயனித்திருக்கும் விதம், அவரது கைகளின் முத்திரை மற்றும் முகத்தில் உள்ள அமைதியான பாவம் ஆகியவை எல்லோராவின் தசாவதார குகையில் உள்ள விஷ்ணுவின் சிலையோடு முழுமையாக ஒத்துப்போகின்றன.

சிலைகள் மட்டுமல்லாமல், குகையின் இரட்டை மண்டப அமைப்பு, தூண்களில் உள்ள செதுக்கு வேலைகள் மற்றும் கூரையின் அமைப்பு ஆகியவற்றிலும் ஒரே கலைப்பாணியை உணர முடிகிறது. வரலாற்றாசிரியர் திரு. பு. கோ. சஹஸ்ரபுத்தே தனது ‘லேணீ’ (குகைகள்) என்ற நூலில் இந்தக் குகையின் தொழில்நுட்பப் பகுப்பாய்வைச் செய்துள்ளார். அவரது கருத்துப்படி, போக்கரதனின் இந்தக் குகை எல்லோராவின் பதினான்காம் எண் குகையான ‘ராவண கி காய்’ குகையுடனும் ஒற்றுமையைக் காட்டுகிறது. எல்லோரா மற்றும் அஜந்தா பணிகளை முடித்துத் திரும்பும்போது, சிற்பிகள் இந்தக் சிறிய குகையையும், இங்கிருந்து அருகிலுள்ள ராமேஸ்வர மகாதேவர் கோயிலையும் கட்டியிருக்கலாம் என்றும் கருதப்படுகிறது. கட்டடக்கலை ரீதியாக துகாய் குகை இரட்டை மண்டப வடிவில் செதுக்கப்பட்டுள்ளது. இந்தக் குகையில் மொத்தம் ஏழு அறைகள் உள்ளன. இவற்றில் சில அறைகள் முனிவர்கள் தங்குவதற்கும் அல்லது தியானம் செய்வதற்கும் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கலாம். குகையின் முக்கிய பகுதியில் சிவன் மற்றும் பார்வதியின் சிலைகள் உள்ளன. நுழைவாயிலிலேயே தூண்களால் தாங்கப்பட்ட ஒரு பெரிய மண்டபத்தைக் காணலாம். இந்தத் தூண்கள் சதுர வடிவில் உள்ளன, அவற்றின் மீது ‘கட-பல்லவம்’ மற்றும் பல்வேறு வடிவியல் வேலைப்பாடுகளைக் காணலாம். பிரமோத் மாண்டே ‘மகாராஷ்டிரத்தில லேணீ’ என்ற நூலில் இங்குள்ள சிற்பக்கலை குறித்து சிறப்பாகக் குறிப்பிட்டுள்ளார். அவரது கருத்துப்படி, இங்குள்ள சிலைகள் அக்கால சிற்பிகளின் திறமைக்குச் சான்றாக உள்ளன. சுவர்களில் செதுக்கப்பட்டுள்ள விஷ்ணுவின் அவதாரங்கள், சிவ-பார்வதி திருமணம், அர்த்தநாரீஸ்வரர் மற்றும் தாண்டவமாடும் சிவனின் சிலைகள் மிகவும் கலைநயமிக்கவை.

குகையின் கருவறைக்கு வெளியே உள்ள சுவரில் மகிஷாசுரமர்த்தினியின் மிகவும் ஆக்ரோஷமான மற்றும் வலிமையான சிற்பம் செதுக்கப்பட்டுள்ளது. இதில் தேவி மகிஷாசுரனை வதம் செய்யும் காட்சி உயிரோட்டமாகச் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்தத் தேவியைத் தரிசிக்க உள்ளூர் மக்கள் எப்போதும் வருவதால், இதற்குக் ‘துகாய் குகை’ என்று பெயர் வந்தது. இந்தக் குகையின் மற்றொரு முக்கியமான அம்சம் சப்தமாதாக்களின் பெரிய சிற்பத் தொகுதியாகும். இதில் பிராமி, மாகேஸ்வரி, கௌமாரி, வைஷ்ணவி, வாராஹி, இந்திராணி மற்றும் சாமுண்டா ஆகிய ஏழு மாதர்களும் அவர்களின் வாகனங்களுடன் நேர்த்தியாகச் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. இந்த மாதர் சிலைகளுடன் வீரபத்திரர் மற்றும் கணபதியின் சிலைகளும் உள்ளன. இந்த மாதர்களின் அமைப்பு மற்றும் அவர்களின் கைகளில் உள்ள ஆயுதங்கள் குறித்த தகவல்கள் மகாராஷ்டிர மாநில அரசிதழில் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன. இந்தச் சிற்பங்களின் பாணியைக் கொண்டு, இந்தக் குகைக்கும் எல்லோரா ‘ராமேஸ்வரர் குகைக்கும்’ (குகை எண் ௨௧) நெருங்கிய தொடர்பு இருப்பது தெளிவாகிறது. வரலாற்று மற்றும் ஆன்மீக முக்கியத்துவத்துடன், இந்தக் குகைக்கு மகானுபாவ பந்தத்தின் தொடர்புகளும் உள்ளன. மகானுபாவ பந்தத்தின் நிறுவனர் சக்ரதர சுவாமிகள், தமது பயணத்தின் போது இந்தக் குகைப் பகுதியில் சில காலம் தங்கியிருந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. இந்தக் குகைக்கு மிக அருகில் கேளனா நதிக்கரையில் ஹேமாடபந்தி கட்டுமானத்தில் ராமேஸ்வரரின் பழமையான கோயில் உள்ளது. ஒவ்வொரு ஆண்டும் மகா சிவராத்திரி மற்றும் சிராவண மாதத்தில் இப்பகுதியில் பக்தர்களின் கூட்டம் அதிகமாக இருக்கும். இக்காலகட்டத்தில் இங்கு பெரிய திருவிழா கொண்டாடப்படுகிறது, அப்போது மக்கள் பக்தியுடன் இந்த வரலாற்றுச் சின்னத்தையும் தரிசிக்கின்றனர். மற்ற நேரங்களில் உள்ளூர் பக்தர்களுடன் பல சுற்றுலாப் பயணிகளும் இங்குள்ள சிற்பங்களைக் காண வருகிறார்கள். மழைக்காலங்களில் இந்தக் குகைகளில் தண்ணீர் புகுந்துவிடுவதால், அதிக மழை பெய்யும் நாட்களைத் தவிர மற்ற நாட்களில் பக்தர்கள் மற்றும் சுற்றுலாப் பயணிகள் இங்குள்ள குகைச் சிற்பங்களைக் காணலாம்.

பயனுள்ள தகவல்கள்

• போக்கரதன் பேருந்து நிலையத்திலிருந்து ௨ கி.மீ தொலைவில்
• ஜால்னாவிலிருந்து ௬௦ கி.மீ தொலைவில்
• போக்கரதனிலிருந்து அரசுப் பேருந்து (GSRTC) மற்றும் தனியார் வாகன வசதிகள்
• இப்பகுதியில் தங்குவதற்கும் உணவருந்துவதற்கும் பல வசதிகள் உள்ளன