முகரி கணபதி கோவில்

சௌல், தா. அலிபாக், ஜி. ராய்கட்

தேவபூமி என்று போற்றப்படும் சௌல்-சம்பாவதி, மாநிலத்தின் மிகத் தொன்மையான கிராமங்களில் ஒன்றாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது. தென்னை மற்றும் பாக்குத் தோப்புகளுக்கு இடையே அமைந்துள்ள இந்த வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க கிராமத்தில் உள்ள முகரி (முதன்மை) கணபதி கோயில், மாவட்டத்திலுள்ள ஆயிரக்கணக்கான பக்தர்களின் நம்பிக்கைக்குரிய இடமாகும். ௩௦௦ ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்ட இந்தக் கோயிலில் உள்ள விநாயகர் சிலை சுயம்புவானது என்றும், வேண்டிய வரங்களை அருளும் வல்லமை கொண்டது என்றும் பக்தர்கள் நம்புகின்றனர். மாகி கணேசோற்சவ காலங்களில், தரிசனம் செய்யவும் நேர்த்திக்கடன்களைச் செலுத்தவும் ஆயிரக்கணக்கான பக்தர்கள் இங்கு வருகை தருகின்றனர். இந்த உற்சவத்தின் பாரம்பரியம் ௧௯௬௭ முதல் தொடர்ந்து வருகிறது.

வரலாற்று மற்றும் பழங்காலத் தகவல்களின்படி, தற்போதைய சௌல் பகுதியில் முன்னொரு காலத்தில் சம்பகம் எனப்படும் சண்பக மரங்கள் அதிக அளவில் இருந்தன. எனவே, இப்பகுதி சம்பாவதி நகரி என்று அழைக்கப்பட்டது. வரலாற்று ஆய்வாளர் ஜே. கர்சன் டி குன்ஹா, கி.பி. ௧௮௭௬-இல் வெளியிட்ட ‘நோட்ஸ் ஆன் த ஹிஸ்டரி அண்ட் ஆன்டிகுவிட்டிஸ் ஆஃப் சௌல் அண்ட் பேசின்’ என்ற புத்தகத்தில், சௌலின் பழங்காலப் பெயரான சம்பாவதி என்பது சம்பா என்ற மன்னரின் பெயரால் உருவானது என்று குறிப்பிட்டுள்ளார். இந்த மன்னரே சம்பாவதி நகரியின் அடிக்கல்லை நாட்டினார். ரோவ்லி, என்று இந்த புத்தகத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இந்த நகரத்தை பண்டைய இந்துக்கள் சம்பாவதி என்றும், கிரேக்கர்கள் சிம்யல்லா என்றும், அரேபியர்கள் ஸைமூர் என்றும், பண்டைய முஸ்லிம் நூலாசிரியர்கள் சிவேல் என்றும் அழைத்து வந்தனர். சௌல் என்ற பெயர் சைமுல் அல்லது சாவூல் என்ற பெயர்களின் திரிபாக இருக்கலாம் என்பது வரலாற்றாசிரியர்களின் கருத்தாகும். மும்பைக்கு அருகிலுள்ள கன்ஹேரியில் கண்டெடுக்கப்பட்ட ஒரு கல்வெட்டில், கி.பி. இரண்டாம் நூற்றாண்டில் இரண்டு வீரர்கள் ‘சேமுலா’ என்ற கிராமத்தை நிறுவியதாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. வரலாற்று ஆய்வாளர்களின் கருத்துப்படி, அதுவே இன்றைய சௌல் கிராமமாகும்.

ஒரு புராணக் கதையின்படி, துவாபர யுகத்தில் சம்பாவதி நகரத்தில் பிதோர் ராஜா ஆட்சி செய்து வந்தார். சௌல் பற்றிய குறிப்புகள் கி.பி. ௮௦ முதல் ௧௫௦ வரையிலான காலகட்டத்தைச் சேர்ந்த தாலமி, ஆரியன் போன்ற வரலாற்றாசிரியர்களின் நூல்களிலும் காணப்படுகின்றன. இது இந்தியாவின் மேற்கு கடற்கரையில் இருந்த ஒரு முக்கியமான துறைமுகமாகும். இது கி.மு. ௩௦௦ முதல் கி.பி. ௧௭௦௦ வரையிலான காலகட்டத்தில் செயல்பட்டு வந்தது. வளமான பகுதி மற்றும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்த துறைமுகம் என்பதால், பல்வேறு நாடுகளைச் சேர்ந்த வணிகர்கள் இங்கு வந்து சென்றனர். ௧௫௦௮-ஆம் ஆண்டில் பத்து எகிப்திய வணிகக் கப்பல்கள் இங்கு வந்ததற்கான குறிப்புகள் கிடைக்கின்றன. இங்கு சிலாஹாரர்கள், ராஷ்டிரகூடர்கள், மௌரியர், சாளுக்கியர், கதம்பர், யாதவர், சித்தி மற்றும் ஆங்கிலேயர்களின் ஆட்சி அவ்வப்போது நிலவி வந்தது. சௌல் துறைமுகத்தில் ௮ செப்டம்பர் ௧௫௨௪ அன்று வாஸ்கோ ட காமாவின் கப்பல் வந்து நின்றது. இருப்பினும், அவர் சௌல் நிலப்பரப்பில் இறங்கவில்லை என்ற வரலாற்றுப் பதிவும் உள்ளது. 

கி.பி. ௧௭௩௪ முதல் ௧௭௫௮ வரையிலான காலகட்டத்தில் இங்கு ஆங்ரேக்களின் ஆட்சி இருந்தது. அக்காலத்தில் இப்பகுதியில் பல கோவில்கள் கட்டப்பட்டன மற்றும் பழைய கோவில்கள் புனரமைக்கப்பட்டன. அதே வேளையில், லட்சுமிபாய் ஆங்ரே அவர்கள் இந்த கோவிலைப் புனரமைத்ததாகக் குறிப்புகள் உள்ளன. அக்காலத்தில் இது சிறிய வீடு போன்ற அமைப்பைக் கொண்ட கோவிலாகவும், அதன் மேல் ஓட்டுக்கூரையையும் கொண்டிருந்தது. ௧௩ செப்டம்பர் ௧௭௫௮-ஆம் தேதியிட்ட பழைய ஆவணங்களில் இந்த கோவில் குறித்த குறிப்பு காணப்படுகிறது. தற்போதுள்ள கோவில் ௧௯௯௭-ஆம் ஆண்டில் கட்டப்பட்டது. அதில் உள்ள உட்புற முதன்மைக் கோவில் கற்களால் ஆன கட்டுமானமாகும். 

இந்தக் கோயிலின் தலபுராணம் என்னவென்றால், சுமார் ௩௦௦ ஆண்டுகளுக்கு முன்பு கிராமத்தில் உள்ள ராவத் என்பவரது நிலத்தில் நிலத்திற்கு அடியில் கணபதியின் இந்தத் திருவுருவம் கண்டெடுக்கப்பட்டது. எந்த இடத்தில் இந்தச் சிலை கண்டெடுக்கப்பட்டதோ, அங்கேயே அது பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டது. ஒருமுறை சௌல் அந்தக் கிராமத்தில் முகரி என்ற பெயருடைய மீனவச் சிறுவன் ஒருவன், மீன் பிடிப்பதற்காக ஆழ்கடலுக்குச் சென்றிருந்தான். இரண்டு நாட்கள் ஆகியும் அவன் திரும்பி வராததால், அவனது பெற்றோர் மிகுந்த கவலையடைந்தனர். தங்கள் மகன் பத்திரமாகத் திரும்பி வந்தால், இந்த இடத்தில் உனக்குக் கோவில் கட்டுவதாக அவர்கள் இந்த கணபதியிடம் வேண்டிக்கொண்டனர். சில நாட்களுக்குப் பிறகு, முகரி பத்திரமாக கரைக்குத் திரும்பினான். தனது நேர்த்திக்கடனைச் செலுத்துவதற்காக அவனது தந்தை இந்தக் கணபதி கோவிலைக் கட்டினார். அன்று முதல், இந்த இடம் ‘முகரி கணபதி’ என்ற பெயரில் அழைக்கப்படலாயிற்று. 

அலிபாக்-ரேவதண்டா சாலையை ஒட்டியுள்ள இந்த ஆலயம், தென்னை மற்றும் பாக்கு மரத் தோட்டங்களுக்கு நடுவே அமைந்துள்ளது. சாலையிலிருந்து ஆலயத்தின் தரைதளம் பதிக்கப்பட்ட பிரகாரத்திற்குள் நுழையலாம். இந்தப் பிரகாரத்தில் ஒரு மேடையின் மீது பழமையான தீபஸ்தம்பம் உள்ளது. இதில் ஒவ்வொரு அடுக்கிலும் தீபங்களை ஏற்றுவதற்கான இடங்கள் உள்ளன. இந்த தீபஸ்தம்பத்திற்கு அருகிலேயே பிரம்மாண்டமான கற்களால் ஆன படிக்கிணறு (பார்வ்) உள்ளது. இந்தக் கிணற்றுக்குள் இறங்குவதற்குப் படிக்கற்கள் உள்ளன. இந்தக் கிணற்றில் பன்னிரண்டு மாதங்களும் நீர் வற்றாமல் இருக்கும் என்று கூறப்படுகிறது. இது ஒருபோதும் வறண்டு போகாது. இந்த நீரினால் சுசிபூதம் (தூய்மை) அதன்பின்னர் கோயிலுக்குச் செல்லும் வழக்கம் உள்ளது. இது தவிர, கோயில் வளாகத்தில் ஒரு தனித்துவமான துளசி மாடம் உள்ளது. அந்த வட்டவடிவமான துளசி மாடத்தில் உள்ள சிறு சந்நிதிகளில் ஸ்ரீதத்தகுரு, சாய்பாபா, சுவாமி சமர்த்தர், கஜானன மகாராஜ், துர்கா மாதா ஆகியோரின் திருவுருவச் சிலைகள் உள்ளன. 

கோவிலின் அருகில் பக்தர்களுக்காக நிழற்குடை அமைக்கப்பட்டுள்ளது. கோவிலுக்கு முன்னால் உள்ள திறந்தவெளியில் இருபுறமும் பக்தர்களுக்கான இருக்கைகள் உள்ளன. முகமண்டபம், சபாமண்டபம் மற்றும் பிரதட்சிண பாதை ஆகியவற்றைத் தவிர்த்து கருவறையைக் கொண்டதாக இக்கோவிலின் அமைப்பு உள்ளது. கோவிலின் திறந்த நிலையில் உள்ள இந்த முகமண்டபத்தில் இருக்கும் நான்கு தூண்கள் வளைவு வளைவுகளால் (மஹிரபி கமானி) ஒன்றோடொன்று இணைக்கப்பட்டுள்ளன. முகமண்டபத்தின் வழியாக கோவிலின் சபாமண்டபத்திற்குள் நுழையலாம். இங்குள்ள சபாமண்டபம் பிற்காலத்தில் கோவிலுக்கு முன்னால் கட்டப்பட்டதாகத் தெரிகிறது. கருவறையில் தரையில் சுமார் ௨.௫ அடி உயரமுள்ள விநாயகரின் சுயம்பு மூர்த்தி உள்ளது. செந்தூரம் பூசப்பட்ட இந்த மூர்த்தியின் மீது வெள்ளி மகுடமும், பின்புறம் வேலைப்பாடுகளுடன் கூடிய வெள்ளி மக்கரமும் (பிரபை) உள்ளன. இந்த கோவிலின் சிறப்பம்சம் என்னவென்றால், இங்குள்ள விநாயகர் மூர்த்தி எந்தவொரு ஆசனத்திலோ அல்லது வஜ்ரபீடத்திலோ அமரவில்லை. 

ஒவ்வொரு ஆண்டும் மாக சுத்த சதுர்த்தியிலிருந்து தொடங்கும் மாகிய கணேசோற்சவம் இங்குள்ள முக்கிய விழாவாகும். நூல்களில் உள்ள தகவல்படி, மாக சுத்த சதுர்த்தியன்று கணேசர் அவதரித்தார். இந்தத் திதியன்று கணேசரின் தத்துவம் வழக்கத்தை விட ஆயிரம் மடங்கு அதிகமாகச் செயல்படுகிறது. சௌலிலிருந்து சிறிது தொலைவில் உள்ள முருடுக்கு அருகிலுள்ள நந்தகானில் ஒவ்வொரு ஆண்டும் மாகிய கணேசோற்சவம் கொண்டாடப்பட்டு வந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. முகரி கணபதி கோவிலுக்கு எதிரே வசிக்கும் கங்காபாய் சிந்தாமண் பாட்டீலின் பிறந்த ஊர் நந்தகான் ஆகும். புகுந்த வீட்டிற்கு வந்த பிறகும், அவர் ஒவ்வொரு ஆண்டும் மாகிய கணேசோற்சவத்திற்காகத் தனது பிறந்த வீட்டிற்குச் செல்வார். ௧௯௬௪-௬௫-௬௬ ஆகிய தொடர்ந்து மூன்று ஆண்டுகள் மாகிய விழாவிற்காக அவரால் பிறந்த வீட்டிற்குச் செல்ல முடியவில்லை. அதனால், பிறந்த வீட்டிற்குச் செல்வதற்குப் பதிலாக, தனது வீட்டிற்கு முன்னால் உள்ள கணபதி கோவிலிலேயே விழாவைத் தொடங்க வேண்டும் என்று அவர் எண்ணினார். 

அவர்கள் கோவிலின் பொறுப்பிலுள்ள பாக்கடாக்களிடம் (ஊர் நிர்வாகம்) திருவிழாவிற்கு அனுமதி கோரினர். கிராம மக்கள் அனுமதி வழங்கியது மட்டுமின்றி, மிகுந்த உற்சாகத்துடன் இந்தத் திருவிழாவில் பங்கேற்றனர். இவ்வாறாக ௧௯௬௭ ஆம் ஆண்டு தொடங்கப்பட்ட திருவிழா, இன்றுவரை வெகு விமரிசையாகக் கொண்டாடப்பட்டு வருகிறது. கணேச ஜன்மத்தின் போது, மேளதாளங்கள் முழங்க மூர்த்தியின் வருகை, பிராண பிரதிஷ்டை, ஸஹஸ்ர துர்வாங்கூர பூஜை மற்றும் கணேச ஜன்ம கீர்த்தனை என பக்திமயமான விழா நடைபெறுகிறது. இந்த வருடாந்திர திருவிழாவுடன், ஒவ்வொரு சங்கஷ்டி சதுர்த்தி மற்றும் செவ்வாய்க்கிழமைகளிலும் ஏராளமான பக்தர்கள் இங்கு தரிசனத்திற்காக வருகை தருகின்றனர். பக்தர்களால் முகரி கணபதிக்கு, வெல்லம் மற்றும் தேங்காய் கலந்த பூரணத்தை அரிசி மாவுக் கூட்டில் வைத்து செய்யப்பட்ட ௨௧, ௧௦௮ அல்லது ௧௨௧ மோதகங்கள் நைவேத்தியமாகப் படைக்கப்படுகின்றன. 

பயனுள்ள தகவல்கள்

• அலிபாக்கிலிருந்து ௧௪ கி.மீ தொலைவில்
• அலிபாக்கிலிருந்து அரசுப் பேருந்து (ST) மற்றும் ஆறு இருக்கைகள் கொண்ட ஆட்டோ வசதிகள் உள்ளன.
• சொந்த வாகனங்கள் கோயிலின் வாகன நிறுத்துமிடம் வரை வரலாம்.
• சுற்றுவட்டாரத்தில் தங்குவதற்கும் காலை உணவிற்கும் பல வசதிகள் உள்ளன
• தொடர்பு : சுதாகர் நாராயண் மத்ரே, தலைவர், அலைபேசி எண். ௮௬௦௫௪௬௪௦௮௮