மரிமாதா கோவில்

சௌந்தளா, தா. தெல்ஹாரா, ஜி. அகோலா

தொற்றுநோய்களைத் தீர்க்கும், உக்கிரமான தெய்வமாகக் கருதப்படும் மரிமாதாவின் புகழ்பெற்ற கோவில் தெல்ஹாரா தாலுகாவில் உள்ள சௌந்தளா என்ற கிராமத்தில் உள்ளது. பழங்காலத்திலிருந்தே இங்கு வீற்றிருக்கும் மரிமாதா மீது எண்ணற்ற பக்தர்களுக்கு அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை உள்ளது. வேண்டுதல்களை நிறைவேற்றும் இந்த জাগ্রத தேவியின் தரிசனத்திற்காக நூற்றுக்கணக்கான பக்தர்கள் இங்கு வருகிறார்கள். அனுமன் ஜெயந்திக்கு மறுநாள் இங்கு நடைபெறும் திருவிழாவின் போது, விதர்பாவின் பல மாவட்டங்களிலிருந்தும், சத்தீஸ்கர், மத்தியப் பிரதேசம் போன்ற மாநிலங்களிலிருந்தும் ஆயிரக்கணக்கான பக்தர்கள் தரிசனத்திற்காக வருகிறார்கள். இந்தத் திருவிழாவின் போது, நேர்த்திக்கடனை நிறைவேற்ற முட்கள் மீது அங்கப்பிரதட்சணம் செய்யும் வழக்கமும், உடலில் ஊசி குத்திக்கொள்ளும் வழக்கமும் உள்ளது.

மராத்தி விஸ்வகோஷத்தின் குறிப்புகளின்படி, ‘மரி’ என்பது காலரா, அம்மை போன்ற தொற்றுநோய்களைக் குறிக்கும். முன்னொரு காலத்தில் உயிருக்கு ஆபத்தான இந்தத் தொற்றுநோய்களை ஒரு தேவியாகக் கருதி, அவர் மரிஆயி என்ற பெயரில் வழிபடப்படுகிறார். ‘மரிஅம்மா’, ‘மாரி’, ‘மரிமாய்’, ‘மரிபவானி’ போன்ற பெயர்களால் அவர் அந்தந்தப் பகுதிகளில் அழைக்கப்படுகிறார். மரியைப் போலவே ‘ஜரி’ என்பது காய்ச்சல் போன்ற தொற்றுநோயைக் குறிக்கும், இந்த நோயின் தேவியை ஜரிஆயி என்று அழைப்பார்கள். இந்த ஜரி-மரியின் இடம் கிராமத்தின் ஒரு மூலையிலோ அல்லது கிராமத்திற்கு வெளியிலோ இருக்கும். இவருடைய பூசாரியை போதராஜ் அல்லது போதுராஜா என்று அழைப்பார்கள். இவரை கடகலட்சுமி என்றும் அழைப்பதுண்டு. அவர்கள் மரிஆயியின் தேவாரத்தை (சிறிய கோவில் போன்ற அமைப்பு) சுமந்து கொண்டு ஊர் ஊராகச் செல்வார்கள். போதராஜ் என்பவர் மரிஆயியின் பக்தர் என்றும், அவர் மூலமாக மரிஆயியைப் பிரசன்னம் செய்து கொள்ள முடியும் என்றும் அனைவரும் நம்புகின்றனர். மரிஆயியைத் திருப்திப்படுத்துவதன் மூலம் கிராமத்தின் மீதான நோய் நொடிகள் நீங்கும் என்பது மக்களின் நம்பிக்கை.

தேவியின் சிலை செந்தூரம் பூசப்பட்டோ அல்லது மரத்தில் செதுக்கப்பட்டோ இருக்கும். பல பகுதிகளில் அவருக்கு முன்னால் சேவல், எருமை, ஆடு போன்ற விலங்குகள் பலியிடப்படுகின்றன. திருவிழாவின் போது பல பக்தர்கள் நேர்த்திக்கடன் நிறைவேறியதும் உடலில் ஊசி குத்திக்கொள்வது, தணல் மீது வெறும் காலால் நடப்பது போன்ற உடல் வருத்தங்களைச் செய்துகொள்கிறார்கள். சௌந்தளாவில் உள்ள மரிமாதாவின் இந்த கோவில் மிகவும் பழமையானது என்று கூறப்படுகிறது. காலப்போக்கில் இந்த கோவில் பலமுறை புனரமைக்கப்பட்டது. சமீபத்தில் நடந்த புனரமைப்புக்குப் பிறகு கோவில் தற்போதைய வடிவத்தைப் பெற்றுள்ளது.

சௌந்தளா கிராமத்தின் மையப்பகுதியில் அமைந்துள்ள இந்த கோவிலைச் சுற்றி உயரமான சுற்றுச்சுவர் உள்ளது. சுமார் ௧௫ படிகள் ஏறி இந்த கோவிலின் சுற்றுச்சுவரில் உள்ள நுழைவாயிலை அடையலாம். தரிசன மண்டபம் போன்ற அமைப்பைக் கொண்ட இந்த இருமாடி நுழைவாயிலின் முன்புறத்தில் நான்கு தூண்கள் உள்ளன. இந்தத் தூண்கள் வளைவுகளால் (மஹிரபி கமானி) ஒன்றோடொன்று இணைக்கப்பட்டுள்ளன. படிக்கட்டுகளின் இருபுறமும் அமரும் வசதி (கக்ஷாசனம்) உள்ளது. இந்த நுழைவாயிலின் இருபுறமும் சுவர்களில் மயில் ஓவியங்கள் வரையப்பட்டுள்ளன, அதன் மேல் தீபங்களை வைக்கும் இடங்கள் உள்ளன. நுழைவாயிலின் மேல் தளத்தில் நகாரখানা உள்ளது.

இந்த நுழைவாயில் வழியாக கோவிலின் தரைதளம் கொண்ட பிரகாரத்திற்குள் நுழையலாம். இந்த பிரகாரத்தைச் சுற்றி நான்கு பக்கங்களிலும் சுற்றுப்புற மண்டபங்கள் (ஓவரி) போன்ற அமைப்பு உள்ளது. பிரகாரத்தின் நடுவில் உயரமான பீடத்தில் தேவியின் கோவில் உள்ளது. ஐந்து படிகள் ஏறி கோவிலின் அரை திறந்த சபா மண்டபத்திற்குள் நுழையலாம். சபா மண்டபம் மற்றும் கருவறை என இந்த கோவிலின் அமைப்பு உள்ளது. பிரதான நுழைவாயிலைப் போலவே, சபா மண்டபத்தின் முன்புறத்தில் உள்ள நான்கு தூண்கள் வளைவுகளால் இணைக்கப்பட்டுள்ளன. சிறியதாக இருக்கும் இந்த சபா மண்டபத்தின் முன்பகுதியில் கருவறை உள்ளது. இந்த கருவறையில் ஒரு உயரமான வஜ்ரபீடத்தில் தேவி வீற்றிருக்கிறார். இந்த வஜ்ரபீடத்தில் தேவியின் ஏழு செந்தூரம் பூசப்பட்ட ‘தாந்துளா’ (அரிசி போன்ற வடிவம்) வடிவ சிலைகள் உள்ளன. அவற்றில் கண்கள், மூக்கு மற்றும் உதடுகள் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. இந்த வஜ்ரபீடத்தின் நடுவில் உள்ள சிறிய அறையில் கணபதியின் பழமையான செந்தூரம் பூசப்பட்ட சிலை உள்ளது. இந்த கோவிலின் கூரையில் துருப்பிடிக்காத எஃகு (ஸ்டெயின்லெஸ் ஸ்டீல்) தடுப்பு உள்ளது. இந்தத் தடுப்பின் நடுவில் கருவறையின் மேல் உள்ள வேலைப்பாடுகள் நிறைந்த கோபுரத்தில் தாமரை மலர் வடிவிலான ‘அமலகம்’ மற்றும் அதன் மேல் கலசம் உள்ளன.

ஜாக்ருத தேவியின் தரிசனத்திற்காக தினமும் பல பக்தர்கள் இங்கு வருகிறார்கள். இங்கு நவராத்திரி விழா மிகுந்த உற்சாகத்துடன் கொண்டாடப்படுகிறது. அனுமன் ஜெயந்திக்கு மறுநாள் இங்கு தேவியின் பெரிய திருவிழா நடைபெறுகிறது. இந்தத் திருவிழாவிற்காக விதர்பாவின் பல பகுதிகளிலிருந்தும், சத்தீஸ்கர் மற்றும் மத்தியப் பிரதேசம் போன்ற மாநிலங்களிலிருந்தும் ஆயிரக்கணக்கான பக்தர்கள் வருகிறார்கள். திருவிழாவிற்கு முந்தைய நாள் கிராமத்தில் ‘ஷேகடி’ ஊர்வலம் நடைபெறுகிறது. மறுநாள் காலை ௮ மணிக்கு கிராமத்திலிருந்து தேவியின் ஊர்வலம் புறப்படுகிறது. காலை ௧௦ மணியிலிருந்து நேர்த்திக்கடன் நிறைவேறிய பல பக்தர்கள் தேவிக்கு முன்னால் அங்கப்பிரதட்சணம் செய்கிறார்கள். வேண்டுதல் வைத்தவர்களும், நேர்த்திக்கடன் நிறைவேறியவர்களும் தங்கள் கழுத்தில் மாலைகளை அணிந்திருப்பார்கள். மதியம் ௨ மணியிலிருந்து முட்கள் மீது அங்கப்பிரதட்சணம் செய்யும் நிகழ்ச்சி தொடங்குகிறது. அதற்காக ‘ரிங்கணி’ எனப்படும் மரத்தின் முட்கள் மோரில் ஊறவைக்கப்படுகின்றன. இதனால் முட்களின் கூர்மை குறைகிறது என்று கூறப்படுகிறது. இந்த முட்கள் தேவி கோவிலுக்கு முன்னால் பரப்பப்படுகின்றன. இந்த முட்கள் மீது பல பக்தர்கள் அங்கப்பிரதட்சணம் செய்கிறார்கள். அங்கப்பிரதட்சணம் செய்பவர்களின் உடலில் தண்ணீர் பலமாகத் தெளிக்கப்படுகிறது, மேலும் வாத்தியங்களும் இசைக்கப்படுகின்றன. முட்கள் மீது அங்கப்பிரதட்சணம் செய்த பிறகும் உடலில் காயங்கள் ஏற்படுவதில்லை அல்லது எந்தத் துன்பமும் ஏற்படுவதில்லை என்று பக்தர்கள் கூறுகிறார்கள். மாலை ௫ மணிக்கு மேல் தேவியின் தேர் (காடே) இழுக்கும் நிகழ்ச்சி தொடங்குகிறது. அதற்காக ஏழு தேர்கள் ஒன்றோடொன்று கயிறுகளால் இறுக்கமாகக் கட்டப்படுகின்றன. இந்தத் தேர்களில் கிராமத்தின் குழந்தைகள் முதல் முதியவர்கள் வரை அமர்கிறார்கள். அதன் பிறகு பக்தர்கள் இந்தத் தேர்களை கிராமத்தின் எல்லை வரை இழுத்துச் செல்கிறார்கள். முன்னதாக போதராஜ்கள் இந்தத் தேர்களை இழுப்பார்கள். இப்போது பக்தரின் தலைமையில் தேர்கள் இழுக்கப்படுகின்றன. இரவு ௧௨ மணிக்கு நேர்த்திக்கடன் நிறைவேறிய பல பக்தர்கள் ஒரு வகை கம்பியை உடலில் குத்திக்கொள்கிறார்கள். இந்த சடங்கிற்கு

பயனுள்ள தகவல்கள்:

• ‘நால் குத்துதல்’ என்று பெயர்.
• தெல்ஹாராவிலிருந்து ௧௮ கி.மீ தொலைவில்
• தெல்ஹாராவிலிருந்து அரசுப் பேருந்து வசதி
• தனியார் வாகனங்கள் கோவில் வரை வரலாம்
• இப்பகுதியில் தங்குவதற்கும் உணவிற்கும் வசதி இல்லை