கோட்லிங் ஜோகேஸ்வரி தேவஸ்தானம்

சிக்கல்தான், தா. கர்மாலா, ஜி. சோலாப்பூர்

மகாதேவரின் இருப்பிடமான பீமாசங்கரிலிருந்து பீமா நதி உற்பத்தியாகிறது. கிராமங்கள் வழியாகப் பாயும் இந்த நதிக்கரையில் எண்ணற்ற சிவன் கோயில்கள் எழுப்பப்பட்டன. சிக்கல்தானில் உள்ள லிங்கக் கோயிலால் இந்த எண்ணிக்கை ஒரு கோடியை எட்டியதாகக் கருதப்படுகிறது. இதனாலேயே இக்கோயில் கோட்லிங்கேஸ்வரர் என்று அழைக்கப்படுகிறது. உஜனி அணையால் இக்கோயில் நீருக்கடியில் மூழ்கியதால், கிராம மக்கள் இக்கோயிலிலிருந்து மூன்று கி.மீ தொலைவில் நதிக்கரையில் சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு புதிய கோயிலைக் கட்டினர். அன்றிலிருந்து மூலக் கோயிலில் கொண்டாடப்படும் பல பண்டிகைகளும் விழாக்களும் இந்த புதிய கோயிலிலும் கொண்டாடப்படுகின்றன.

பீமா நதிக்கரையில் 1642-ஆம் ஆண்டு இக்கோயில் கட்டப்பட்டது. இக்கோயிலின் தலபுராணம் என்னவென்றால், முன்பு மஸ்வட் என்ற இடத்தில் நாத் மகாராஜாவின் இருப்பிடம் இருந்தது. அங்கு ஒரு பெண் மகாராஜாவிற்கு சேவை செய்து வந்தாள். சில நாட்களுக்குப் பிறகு அவள் தன் ஊருக்குப் புறப்பட்டாள். அவளது சேவையால் மகிழ்ந்த நாத் மகாராஜா, அவளை வரம் கேட்கச் சொன்னார். அதற்கு அவள், “நான் எங்கு இருந்தாலும் என் தெய்வத்தின் முகம் எனக்குத் தெரிய வேண்டும்” என்று கூறினாள். நாத் மகாராஜா அதை ஏற்றுக்கொண்டார். “உன் தெய்வம் உனக்குப் பின்னால் உன் கிராமத்திற்கு வரும், ஆனால் திரும்பிப் பார்க்காதே” என்ற நிபந்தனையுடன் அவர் கூறினார். வீட்டிற்குப் புறப்பட்ட அந்தப் பெண் பீமா நதிக்கரைக்கு வந்தாள். ஆற்றில் பெரும் வெள்ளம் பெருக்கெடுத்திருந்தது. அவளுக்குப் பின்னால் இருந்து, “ஆற்றைக் கட, நான் உனக்குப் பின்னால் இருக்கிறேன்” என்ற குரல் கேட்டது. அந்த நம்பிக்கையுடன் அவள் ஆற்றில் இறங்கினாள். நீரோட்டத்தை எதிர்த்துப் போராடி அவள் மறுகரையை அடைந்தாள். தனக்குப் பின்னால் வந்த தெய்வம் இந்த வேகமான நீரோட்டத்தைக் கடந்து கரைக்கு வந்ததா என்பதைப் பார்க்க அவள் திரும்பிப் பார்த்தாள். தெய்வம் பின்னால் தான் இருந்தது, ஆனால் அவள் திரும்பிப் பார்த்ததால், தெய்வம் மேலும் வர மறுத்துவிட்டது. அந்த இடத்திலேயே கோயில் எழுப்பப்பட்டது. அதுவே கோட்லிங்கேஸ்வரர் கோயில்.

அணை நீரால் இந்த பழமையான கோயில் மூழ்கியதால், கிராம மக்கள் இறைவனிடம் வேண்டிக்கொண்டனர். அணை கட்டப்பட்ட அடுத்த ஆண்டு கோடையில் அணையின் நீர் மட்டம் குறைந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. இக்கோயில் மீண்டும் நீருக்கு மேலே தெரிந்தது. மகிழ்ச்சியடைந்த கிராம மக்கள், அக்கோயிலில் இருந்த சிலையை சுமார் மூன்று கிலோமீட்டர் தொலைவில் மீண்டும் பிரதிஷ்டை செய்தனர். கோயில் வளாகம் விசாலமானது. மூன்று பக்கங்களிலும் அணையின் நீர் மற்றும் கோயிலைச் சுற்றியுள்ள பசுமையான சூழல் இங்கு ரம்மியமான சூழலை உருவாக்குகிறது.

கோயிலைச் சுற்றியுள்ள மதிலின் வெளிப்புறத்தில் பல அறைகள் உள்ளன. இந்த மதிலில் கோயிலின் மூன்று அடுக்கு நுழைவாயில் உள்ளது. நுழைவாயிலுக்கு எதிரே ஒரு சிறிய கோயில் உள்ளது. அதில் ஒரு சாதுவின் சிலை மற்றும் பாதுகைகள் உள்ளன. மேலும் யானை மற்றும் நந்தி சிலைகள் உள்ளன. நுழைவாயிலின் வளைவு வழியாக கோயில் வளாகத்திற்குள் நுழையலாம். நுழைவாயிலின் உட்புறத்தில் காவலர் அறைகள் உள்ளன. மதிலின் உட்புறத்திலும் அறைகள் உள்ளன. இந்த அறைகளை ஒட்டி இரண்டு தீபஸ்தம்பங்கள் உள்ளன. வலதுபுறத்தில் கோயில் வளாகத்திற்குள் நுழைய மற்றொரு நுழைவாயில் உள்ளது. அதுவும் பல அடுக்குகள் கொண்டது. வளாகத்தின் நடுவில் கற்களால் கட்டப்பட்ட கோட்லிங் கோயில் உள்ளது. சபா மண்டபம் மற்றும் கருவறை என இக்கோயில் கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது. சபா மண்டபத்தின் நுழைவாயிலின் இருபுறச் சுவர்களில் இரண்டு வீரக்கல் சிலைகள் உள்ளன. நுழைவாயிலின் கீழ் பகுதியில் கீர்த்திமுகமும், லலாடபிம்பத்தில் விநாயகர் சிலையும் உள்ளன.

நுழைவாயில் வழியாக கோயிலின் மூடிய சபா மண்டபத்திற்குள் நுழையலாம். சபா மண்டபத்தில் பக்தர்களின் கூட்டத்தை நிர்வகிக்க வரிசை முறை ஏற்படுத்தப்பட்டுள்ளது. கருவறையில் வஜ்ரபீடத்தின் மீது கோட்லிங்கேஸ்வரர் மற்றும் ஜோகேஸ்வரி தேவியின் சிலைகள் உள்ளன. இந்த இரண்டு சிலைகளுக்கும் வெள்ளி முகமூடிகள் மற்றும் கிரீடங்கள் உள்ளன. கருவறையின் நுழைவாயில் சிறியதாக இருப்பதால், பக்தர்கள் சபா மண்டபத்திலிருந்தே கருவறையில் உள்ள கோட்லிங்கேஸ்வரர் மற்றும் ஜோகேஸ்வரி தேவியைத் தரிசிக்க வேண்டும். இங்குள்ள சபா மண்டபத்தின் பால்கனியிலிருந்து, கோட்லிங்கேஸ்வரரின் வேண்டுதலுக்காகப் பிறந்த சிறு குழந்தைகளை விழா காலங்களில் கீழே போடும் வழக்கம் உள்ளது. அப்போது கீழே நிற்கும் கடசி மற்றும் சால்காரிகள் இந்தக் குழந்தைகளை மென்மையாகப் பிடித்துக் கொள்கிறார்கள். கருவறையின் மேல் உள்ள கோபுரம் பத்து அடுக்குகளைக் கொண்டது. இதில் முதல் மூன்று அடுக்குகளில் தூண் வேலைப்பாடுகளும், மீதமுள்ள அடுக்குகளில் தேவகோஷ்டங்களும் உள்ளன. கோபுரத்தின் உச்சியில் இரண்டு ஆமலக்கங்களும் கலசமும் உள்ளன.
ஒவ்வொரு ஆண்டும் சைத்ர வத்ய அஷ்டமியன்று இங்கு பெரிய திருவிழா நடைபெறுகிறது. திருவிழாவிற்கு சில நாட்களுக்கு முன்பே ‘தேவபாரத்’ என்ற சடங்குடன் விழா தொடங்குகிறது. இந்த நேரத்தில் தெய்வம் வேட்டைக்குச் சென்று மறுநாள் திரும்புகிறது. இதற்குப் பிறகு இறைவனுக்கு எண்ணெய் பூசும் சடங்கு நடைபெறுகிறது. இது மிக முக்கியமான நாளாகக் கருதப்படுகிறது. ஏனெனில் இந்த நாளிலிருந்துதான் முழு கிராமத்திற்கும் விரதம் தொடங்குகிறது. இந்த விரதத்தின் போது கிராமத்தில் அசைவம் தவிர்க்கப்படுகிறது. கிராம மக்கள் இந்த நாட்களில் முடி, தாடி அல்லது நகங்களை வெட்டுவதில்லை. விவசாய வேலைகளும் இந்த நாட்களில் செய்யப்படுவதில்லை. இந்த விரதம் இறைவனின் திருமண நாள் வரை நீடிக்கிறது. எந்த பௌர்ணமியன்று இறைவனின் திருமணம் நடைபெறுகிறதோ, அது ‘ஆம்பில் பௌர்ணமி’ என்று அழைக்கப்படுகிறது. ஏனெனில் அப்போது இறைவனின் திருமணம் முடிந்து பல்லக்கு மீண்டும் கோயிலுக்கு வந்ததும் பிரசாதமாக ஆம்பில் (ராகிக் கஞ்சி) வழங்கப்படுகிறது. அதன் பிறகு கிராம மக்களின் விரதம் முடிவடைகிறது. ஆம்பில் பௌர்ணமிக்கு எட்டு நாட்களுக்குப் பிறகு, அதாவது சைத்ர வத்ய அஷ்டமியன்று இறைவனின் சபிநா (ஊர்வலம்) நடைபெறுகிறது. அதே நாளில் பன்னிரண்டு பலுதேதார்களால் கிராமத்திற்கு மகாபிரசாதம் வழங்கப்படுகிறது.

இந்த விழாவிற்கு லட்சக்கணக்கான பக்தர்கள் வருகை தருகின்றனர். முன்பு இந்த விழாவின் போது பீரங்கிகளை வெடிக்கும் வழக்கம் இருந்தது. பிற்காலத்தில் பீரங்கிகளுடன் பட்டாசுகளும் வெடிக்கத் தொடங்கின. இதற்காகவே சிறப்பு வேண்டுதல்களும் செய்யப்பட்டன. இரவு முழுவதும் வாணவேடிக்கைகளால் பிரகாசமாக இருக்கும். அதுவும் பக்தர்களை ஈர்க்கும் ஒரு மையமாக இருந்தது. இருப்பினும், 1994-ஆம் ஆண்டு திருவிழாவிற்காகக் கொண்டு வரப்பட்ட பட்டாசுகள் வெடித்த பிறகு, இங்கு வாணவேடிக்கைகளுக்குக் கட்டுப்பாடுகள் விதிக்கப்பட்டுள்ளன.

பயனுள்ள தகவல்கள்

• கர்மாலாவிடமிருந்து 32 கி.மீ, சோலாப்பூரிலிருந்து 137 கி.மீ தொலைவில்
• கர்மாலாவிடமிருந்து அரசுப் பேருந்து வசதி
• தனியார் வாகனங்கள் கோயில் வரை வரலாம்
• பகுதியில் தங்குவதற்கும் உணவிற்கும் வசதி இல்லை