ஹரிஹரேஷ்வரர் கோயில்

பிம்பல்காவ் ஹரேஷ்வர், தா. பாசோரா, ஜில்லா ஜள்காவ்

ஜள்காவ் மாவட்டத்தில் உள்ள பாசோரா வட்டத்தில் பிம்பல்காவ் ஹரேஷ்வர் என்னும் இடத்தில் ஹரிஹரேஷ்வரரின் பழமையான கோயில் அமைந்துள்ளது. பதிமூன்றாம் நூற்றாண்டில் ஹேமாட்பந்தி பாணியில் கட்டப்பட்ட இந்த ஆலயத்தின் வளாகத்தில், பகவான் விஷ்ணு மோகினி அவதாரம் எடுத்து பஸ்மாசுரனை வதம் செய்ததாகப் புராணங்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. அதன் அடையாளமாக இங்கு ‘பஸ்மாசுரனின் பாறை’ உள்ளது. சிவபெருமானும் விஷ்ணுவும் இங்கு கட்டித் தழுவிக்கொண்டதாக ஐதீகம் உள்ளது. கோயிலில் உள்ள சிவலிங்கத்தின் மேற்புறத்தில் காணப்படும் கல் கோடு இந்த சந்திப்பின் அடையாளமாகக் கருதப்படுகிறது. இவ்விருவரின் சந்திப்பால் இந்த இடத்திற்கு ஹரிஹரேஷ்வர் என்று பெயர் வந்ததாகக் கூறப்படுகிறது.

பஸ்மாசுரனின் வதம் குறித்த புராணக்கதை என்னவென்றால், முன்னொரு காலத்தில் இப்பகுதியில் சிவபெருமான் வசித்து வந்தார். பூஜைக்குத் தேவையான புதிய சாம்பலைப் பெறுவதற்காக அவர் ஒரு சிறுவனை நியமித்திருந்தார். ஒருநாள் புதிய சாம்பல் கிடைக்காததால், அந்தச் சிறுவன் சிதையில் இருந்த தணலை எடுத்து வந்தான். இதனால் அவனது கைகள் சுட்டன. அவனது பக்தியைக் கண்டு மகிழ்ந்த சிவபெருமான், ‘இனி நீ சாம்பலைத் தேடி அலைய வேண்டியதில்லை. நீ எதன் மீது கை வைக்கிறாயோ அது சாம்பலாகிவிடும்’ என்று வரம் அளித்தார். இந்த வரத்தை தவறாகப் பயன்படுத்தக் கூடாது என்றும் அவர் எச்சரித்தார். ஆனால், சில நாட்களிலேயே அந்தச் சிறுவன் தனது சக்தியால் கர்வம் கொண்டு, மனிதர்களின் தலைகளின் மீது கை வைத்து அவர்களைச் சாம்பலாக்கத் தொடங்கினான். அவனிடம் இருந்த அசுரத்தன்மை வெளிப்பட்டதால் அவன் ‘பஸ்மாசுரன்’ என்று அழைக்கப்பட்டான்.

ஒருநாள் அவன் சிவபெருமானையே சாம்பலாக்க அவரைத் துரத்தினான். அவரிடமிருந்து தப்பிக்க சிவபெருமான் கைலாசத்திலிருந்து வெளியேறினார். பாசோரா அருகிலுள்ள பாதாளேஷ்வர் பகுதியில் சிவபெருமானுக்கும் பஸ்மாசுரனுக்கும் நேருக்கு நேர் சந்திப்பு நிகழ்ந்தது. அதன்பின் சிவபெருமான் ருத்ரேஷ்வர் சென்றார். அவரைத் துரத்திக்கொண்டு பஸ்மாசுரனும் அங்கு சென்றான். அவரிடமிருந்து தப்பிக்கும்போது சிவபெருமான் பஹுளா மற்றும் துபா நதிகளின் சங்கமத்தில் ஓய்வெடுத்தார். ஆனால், பின்தொடர்ந்து வந்த பஸ்மாசுரன் அங்கேயும் வந்து சேர்ந்தான். அப்போது விஷ்ணு மோகினி அவதாரம் எடுத்து பஸ்மாசுரனைத் தடுத்து நிறுத்தினார். அந்த நேரத்தில் சிவபெருமான் பஹுளா நதிக்கரையின் வழியாக அஜந்தா மலைத்தொடரில் உள்ள அதன் உற்பத்தியிடம் வரை சென்றார். பஸ்மாசுரன் பின்தொடர்கிறானா என்று பார்க்க அவர் திரும்பிப் பார்த்தார். அதனால் அந்த இடத்திற்கு முர்தேஷ்வர் என்று பெயர் வந்தது.

சிவபெருமான் திரும்பிப் பார்த்தபோது, மோகினி பஸ்மாசுரனைத் தனது வலையில் வீழ்த்த முயற்சிப்பதைக் கண்டார். மோகினியின் அழகில் மயங்கிய பஸ்மாசுரன் அவளிடம் திருமணப் பிரேரணையை முன்வைத்தான். அதற்கு, ‘அதற்கு நீ நான் செய்வதைப் போலவே நடனமாட வேண்டும்’ என்று மோகினி கூறினாள். பஸ்மாசுரன் அவளது நிபந்தனையை ஏற்றுக்கொண்டான். நடனமாடிக்கொண்டே மோகினி தனது கையைத் தனது தலை மீது வைத்தாள். அது நடனத்தின் ஒரு பகுதி என்று கருதிய பஸ்மாசுரனும் தனது கையைத் தனது தலை மீது வைத்தான். சிவபெருமான் அளித்த வரத்தின்படி அவன் தானாகவே சாம்பலானான். வைகுண்ட சதுர்த்தியன்று பஸ்மாசுரன் அழிந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. பஸ்மாசுரன் அழிந்த பிறகு விஷ்ணு தனது சுயரூபத்தை அடைந்தார். அப்போது இங்கு சிவபெருமானும் விஷ்ணுவும் கட்டித் தழுவிக்கொண்டனர். கோயிலின் பிரதான நுழைவாயிலுக்கு வெளியே வலதுபுறத்தில் பஸ்மாசுரனின் அடையாளமான பாறை உள்ளது.

பஹுளா மற்றும் துபா நதிகளின் சங்கமத்தில் அமைந்துள்ள இந்த ஆலயம் ஹேமாட்பந்தி கட்டடக்கலை பாணியைச் சேர்ந்தது. கோயிலின் கட்டுமான காலம் குறித்து பல கருத்து வேறுபாடுகள் உள்ளன. 1297-ஆம் ஆண்டில் இக்கோயில் கட்டப்பட்டதாக ஹென்றி கசின்ஸ் (Henry Cousens) தனது எழுத்துக்களில் குறிப்பிட்டுள்ளார். ஹென்றி இருபதாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் இந்தியத் தொல்பொருள் துறையில் பணியாற்றிய ஒரு பிரிட்டிஷ் அறிஞர் ஆவார். அதில் அவர் இந்த ஆலயத்தின் கட்டடக்கலை பாணியை விவரித்துள்ளார். இக்கோயிலுக்கு வெளியே உள்ள படிகள் மற்றும் படித்துறையின் கட்டுமான காலம் சகாப்தம் 1841 (கி.பி. 1919) ஆகும். இங்குள்ள இரண்டாவது படியில் உள்ள கல்வெட்டு உலகின் மிக நீளமான கல்வெட்டு என்று கூறப்படுகிறது. இந்தக் கல்வெட்டின் நீளம் 15 மீட்டர் 9 அங்குலம் மற்றும் அகலம் 9 அங்குலம் ஆகும். தேவநாகரி எழுத்துக்களிலும் மராத்தி மொழியிலும் இந்தக் கல்வெட்டு உள்ளது. படியின் பல கற்களில் செதுக்கப்பட்டு இந்தக் கல்வெட்டு ஒரே வரிசையில் பொருத்தப்பட்டுள்ளது.

கோயிலின் இயற்கை எழில் கொஞ்சும் சூழல் அமைதியாகவும் மகிழ்ச்சியாகவும் உள்ளது. வெளியிலிருந்து பார்க்கும்போது இக்கோயில் செவ்வக வடிவில் தெரிகிறது. இங்குள்ள படிகளில் ஏறி மேலே வந்தவுடன் வலதுபுறத்தில் பஸ்மாசுரனின் அடையாளமான பாறை உள்ளது. ஏழு அடி உயரமுள்ள இந்தப் பாறையில் அமர்ந்த நிலையில் ஒரு உருவம் செதுக்கப்பட்டுள்ளது. அருகிலேயே மாமரத்தின் தண்டுக்கு அருகில் மற்றொரு பாறை உள்ளது. பஸ்மாசுரனின் பாறையிலிருந்து கோயிலின் வெளிச்சுவர் தொடங்குகிறது. சுமார் 28 அடி உயரமுள்ள இந்தச் சுவர் நான்கு பக்கங்களிலும் மூடப்பட்டுள்ளது. கோயிலின் பிரதான நுழைவாயிலுக்கு முன்னால் நந்தி உள்ளது. நுழைவாயிலின் மையப்பகுதியில் மலர் வேலைப்பாடுகள் உள்ளன. உள்ளே நுழைந்தால் திறந்தவெளி மண்டபம் உள்ளது.

இந்த மண்டபத்தில் வலதுபுறத்தில் கல் வளைவில் செதுக்கப்பட்ட சில சமாதிகள் உள்ளன. அங்கேயே பூஜ்யத்தைக் கண்டுபிடித்த சிறந்த கணித மேதை பாஸ்கராச்சாரியார் மற்றும் அவரது மகள் லீலாவதி ஆகியோரின் சமாதிகள் உள்ளன. பாட்னா தேவியைச் சேர்ந்த பாஸ்கராச்சாரியார் இங்கு ஜபம், தவம் மற்றும் சாதனை செய்ததாகக் கூறப்படுகிறது. அவரது சமாதி ஐந்துக்கு ஐந்து அடி உயரமுள்ள மேடையின் மீது அமைந்துள்ளது, அதன் மேல் குவிமாடம் போன்ற சிகரம் பொருத்தப்பட்டுள்ளது. இந்தச் சமாதிக்கு அருகில் உள்ள நந்தி மண்டபத்தில் நந்தியின் வெள்ளை நிறக் கல் சிலை உள்ளது. நந்தியின் கழுத்தில் உள்ள மணிமாலை முதுகிலிருந்து வால் வரை நீண்டுள்ளது. நந்தி மண்டபத்தின் தூண்களில் நேர்த்தியான வேலைப்பாடுகள் உள்ளன.

பாஸ்கராச்சாரியாரின் சமாதிக்கு முன்னால் கணபதிக்கு ஒரு சிறிய கோயில் உள்ளது. அதில் விநாயகரின் பளிங்குச் சிலை உள்ளது. இங்குள்ள சபா மண்டபத்திற்குள் நுழையும்போது இருக்கும் இரண்டு கல் தூண்களில் கலசம் மற்றும் இலைகள் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. சபா மண்டபத்தில் ஆமை சிலையும், அந்தராளத்திற்கு அருகில் இரண்டு தேவகோஷ்டங்களும் உள்ளன. அந்தராளத்தில் கலைநயமிக்க எட்டு கல் தூண்கள் உள்ளன. அதில் வலதுபுறத்தில் விநாயகரின் செந்தூரம் பூசப்பட்ட சிலை உள்ளது. கருவறையின் நுழைவாயிலில் இலை மற்றும் மலர் வேலைப்பாடுகள் உள்ளன. அடிப்பகுதியில் யட்சர்கள், கின்னரர்கள் மற்றும் கந்தர்வர்களின் சிற்பங்கள் உள்ளன. இங்குள்ள கருவறை சபா மண்டபத்திலிருந்து ஏழு முதல் எட்டு அடி கீழே உள்ளது. அதனால் இங்கு செல்ல எட்டு படிகள் இறங்க வேண்டும். இந்த கருவறையின் மையப்பகுதியில் கருங்கல்லால் ஆன ஒரே கல்லிலான சிவலிங்கம் உள்ளது. இந்த சிவலிங்கத்தின் பீடத்தில் உள்ள லிங்கத்தின் இரண்டு பகுதிகள் தெளிவாகத் தெரிகின்றன. அதில் பாதி பகுதி விஷ்ணு சொரூபமாகவும், பாதி பகுதி சிவ சொரூபமாகவும் கருதப்படுகிறது. விஷ்ணு சொரூபமான பகுதியில் துளசியும், சிவ சொரூபமான பகுதியில் வில்வமும் சமர்ப்பிக்கப்படுகின்றன. இந்த கருவறையின் நுழைவாயிலில் ஒளிக்காக ஜன்னல்கள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. இந்த ஜன்னல்கள் வழியாக வருடத்தில் இரண்டு நாட்கள் மதியம் மூன்றரை மணியளவில் சூரியக் கதிர்கள் இங்குள்ள சிவலிங்கத்தின் மீது விழுகின்றன.

இந்தக் கோவிலுக்கு ஆண்டு முழுவதும் பக்தர்களின் வருகை அதிகமாக இருக்கும். கோவில் வளாகத்தில் சுமார் இரண்டாயிரம் பக்தர்கள் அமரக்கூடிய வகையில் சபா மண்டபம் கட்டப்பட்டுள்ளது. இங்கு திருமணம், உபநயனம் போன்ற மங்கல நிகழ்வுகளும், நேர்த்திக்கடன் நிகழ்ச்சிகளும் நடைபெறுகின்றன. கோவிலின் பின்புறம் நரசிம்மர் அவதரிக்கும் காட்சியையும், இரணியகசிபுவை வதம் செய்யும் காட்சியையும் சித்தரிக்கும் இரண்டு சிற்பங்கள் உள்ளன. அதன் மேல் கீர்த்திமுகம் உள்ளது. வலதுபுறத்தில் மகிஷாசுரமர்த்தினியின் சிலை உள்ளது. கோவிலின் பின்புறம் உள்ள புஷ்கரிணியில் பல வண்ணத் தாமரை மலர்கள் பூத்துக் குலுங்குகின்றன.

புராணங்களில் பிம்பல்காவ் ஹரேஷ்வர் ‘பிப்பலகிராம ஹரிஹரேஷ்வர்’ என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. ஸ்கந்த புராணம், நவநாத், சிவபுராணம், சிவலீலாமிருதம், ஸ்ரீமத் பாகவத புராணம் போன்ற பழங்கால நூல்களில் இந்த இடத்தைப் பற்றிய குறிப்புகள் உள்ளன.

பயனுள்ள தகவல்கள்:

• பச்சோராவிலிருந்து 21 கி.மீ, ஜல்காவிலிருந்து 61 கி.மீ தொலைவில் உள்ளது.
• பச்சோராவிலிருந்து அரசுப் பேருந்து வசதி உள்ளது.
• தனியார் வாகனங்கள் கோவில் வரை வரலாம்.
• வளாகத்தில் தங்குவதற்கும் உணவு உண்பதற்கும் வசதிகள் இல்லை.
• தொடர்பு : சிவானந்த குருவ், பூசாரி, அலைபேசி: 7058630190,
• நந்து குருவ், பூசாரி, அலைபேசி: 8767022906