ஜாளீச்சா தேவ்

ஜெயதேவவாடி, தா. போகரதன், ஜி. ஜால்னா

ஜால்னா மாவட்டத்தின் போகரதன் வட்டத்தில், ஜெயதேவவாடியில் அமைந்துள்ள ஸ்ரீக்ஷேத்ரம் ஜாளீச்சா தேவ், மகாநுபாவ பந்தின் மிக முக்கியமான புனிதத் தலமாகும். பன்னிரண்டாம் நூற்றாண்டில் சர்வக்ஞ ஸ்ரீசக்ரதர சுவாமிகளின் வருகையால், இந்த பூமிக்கு ஆன்மீக மற்றும் வரலாற்று முக்கியத்துவம் கிடைத்தது. சுவாமிகள் ஒரு பெண் புலியை அமைதிப்படுத்திய அந்தச் சிறப்பான சம்பவத்தின் அடையாளமாகவே இந்த ஆலயம் திகழ்கிறது. மலைத்தொடர்களுக்கும் இயற்கை எழில் கொஞ்சும் சூழலுக்கும் இடையே அமைந்துள்ள இந்த ஆலயத்திற்கு, பக்தர்கள் மிகுந்த பக்தியுடன் தரிசனம் செய்ய வருகிறார்கள். மகாநுபாவ பந்தின் ஐந்து அவதாரங்களில் ஒருவரான ஸ்ரீசக்ரதர சுவாமிகளின் திருவடி பட்ட இடமாக இருப்பதால், மகாராஷ்டிராவின் ஆன்மீக வரைபடத்தில் இந்தத் தலத்திற்கு உயர்ந்த இடம் உண்டு. மகாராஷ்டிர அரசு இந்த ஆலயத்திற்கு ‘பி’ வகுப்பு புனிதத் தல அந்தஸ்தை வழங்கியுள்ளது.

மகாராஷ்டிராவின் ஆன்மீக வரலாற்றில், பன்னிரண்டாம் நூற்றாண்டு என்பது மராத்தி மொழிக்கும் கலாச்சாரத்திற்கும் ஒரு புதிய திசையைக் காட்டிய காலமாகும். அக்காலத்தில் சமூகத்தில் சாதி மற்றும் பாலினப் பாகுபாடுகள் பெருமளவில் இருந்தன. இத்தகைய சூழலில், சர்வக்ஞ ஸ்ரீசக்ரதர சுவாமிகள் மகாநுபாவ பந்தை நிறுவி, மனிதாபிமானத்தைப் போதித்தார். ஸ்ரீசக்ரதர சுவாமிகளின் அவதாரக் கதை தனித்துவமானது. குஜராத்தின் பர்வாஸ் நகரில், ராஜா விஷால்தேவ் மற்றும் ராணி மால்ஹைசா ஆகியோரின் இளவரசர் ஹரிபால்தேவ் இளமையிலேயே காலமானார். நகரம் முழுவதும் துக்கத்தில் மூழ்கியிருக்க, இறுதிச் சடங்கிற்காக ஹரிபால்தேவின் உடல் சிதையில் வைக்கப்பட்டது. அதே நேரத்தில் ஒரு அதிசயம் நிகழ்ந்து, ஹரிபால்தேவ் மீண்டும் உயிர் பெற்றார். துவாரவதியைச் சேர்ந்த சாங்தேவ் ராவூல் என்பவர், தனது யோக சக்தியால் ஹரிபால்தேவின் இறந்த உடலில் புகுந்து புதிய அவதாரத்தை ஏற்றார் என்பது நம்பிக்கை. உடல் புத்துயிர் பெற்ற பிறகு, சுவாமிகளுக்கு ராஜ அரண்மனை சுகபோகங்களில் நாட்டம் இல்லை. ராமயாத்திரை என்ற பெயரில் பர்வாஸ் நகரை விட்டு வெளியேறி, நேரடியாக ரித்த்பூருக்கு வந்தார். அங்கு அவர் ஸ்ரீ கோவிந்தபிரபு பாபாவைச் சந்தித்தார். அவர் இவருக்கு ‘சக்ரதர்’ என்று பெயரிட்டு ஞானத்தை வழங்கினார்.

சுவாமிகள் சமத்துவம் மற்றும் மனிதாபிமானத்தின் செய்தியைப் பரப்ப நாடு முழுவதும் பயணம் செய்தார். மகாராஷ்டிராவில் பயணம் செய்தபோது, அவர் கனாஷி, பாட்காவ், பாச்சோரா, ஷேந்துர்ணி, சாங்தேவ், ஹர்தாலா மற்றும் சாவல்தாபாரா போன்ற பல்வேறு கிராமங்களுக்குச் சென்றார். சகாப்தம் 1193-ன் வாக்கில், வைசாக வத்ய தசமி அன்று சுவாமிகள் சாவலேஸ்வரிலிருந்து வால்சாவங்கியை நோக்கிச் சென்று கொண்டிருந்தார். மலைகளின் அடர்ந்த பகுதியில் நடந்து கொண்டிருந்தபோது, ஒரு முட்செடி புதருக்குள் (ஜாளீ) பெண் புலியின் இரண்டு குட்டிகள் விளையாடுவதைக் கண்டார். சுவாமிகள் வாஞ்சையுடன் அந்தக்குட்டிகளைத் தழுவினார். இதைக் கண்ட தாய் புலி, சுவாமிகளை நோக்கிப் பாய்ந்து வந்தது. ஆனால், சுவாமிகள் அதைப் பார்த்த மாத்திரத்திலேயே அந்தப் புலியின் கொடூர குணம் மறைந்தது. அது ஒரு செல்லப் பிராணியைப் போல சுவாமிகளின் பாதங்களை நக்கத் தொடங்கியது. சுவாமிகள் அந்தக்குட்டிகளை மீண்டும் தாய்ப் புலியிடம் ஒப்படைத்து, ‘அம்மா, உன் குட்டிகளைப் பார்த்துக்கொள்’ என்று கூறி அங்கிருந்து புறப்பட்டார். இந்தச் சம்பவத்தாலேயே இந்த இடத்திற்கு ‘ஜாளீச்சா தேவ்’ (புதர் தெய்வம்) என்று பெயர் வந்தது.

இந்தத் தலத்தில் ஆலயம் கட்டப்பட்ட வரலாறும் ஊக்கமளிப்பதாக உள்ளது. 1936-ன் வாக்கில், ஜல்கான் மாவட்டத்தின் வாகோதாவைச் சேர்ந்த லட்சுமணராவ் பாட்டீல் என்ற நபர் தொழுநோயால் பாதிக்கப்பட்டிருந்தார். இந்த நோயிலிருந்து விடுபட அவர் ஜாளீச்சா தேவ் ஆலயத்தில் சேவை செய்யத் தொடங்கினார். வழிபாட்டின் இருபத்தொன்றாம் நாளில் அவருக்கு இறைவனின் தரிசனம் கிடைத்தது, அதன் பிறகு அவரது நோய் முற்றிலும் குணமானது. இந்த நன்றியுணர்வின் அடையாளமாக அவர் இங்கு ஆலயம் கட்டத் தீர்மானித்தார். ஆனால், அக்காலத்தில் இப்பகுதி நிஜாம் ஆட்சியின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தது. கட்டுமான அனுமதி பெற லட்சுமணராவ் பாட்டீல் ஹைதராபாத்தில் உள்ள நிஜாம் அரசவைக்குச் செல்ல வேண்டியிருந்தது. அனுமதி கிடைத்ததும், அவர் ஆலயப் பணிகளை வேகப்படுத்தினார். 1942-ல் ஆலயத்தின் சபா மண்டபப் பணி நிறைவடைந்தது. காலப்போக்கில் ஆலயம் பழுதடைந்ததால், 2010-ல் ஆலயத்தின் திருப்பணிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன. இதனால் இந்த புனிதத் தலம் நவீன மற்றும் பிரம்மாண்டமான தோற்றத்தைப் பெற்றுள்ளது.

ஆலயத்தின் புவியியல் அமைப்பைப் பார்த்தால், இது ஜால்னா மற்றும் புல்தானா மாவட்டங்களின் எல்லையில் அமைந்துள்ளது. புல்தானா-அஜந்தா பிரதான சாலையிலிருந்து ஜெயதேவவாடிக்குத் திரும்பியதும், ஆலயத்தின் முதல் பிரம்மாண்டமான வரவேற்பு வளைவு தெரிகிறது. இந்த வளைவில் ஸ்ரீசக்ரதர சுவாமிகளின் சிலை உள்ளது, அதன் இருபுறமும் இரண்டு புலிச் சிலைகள் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. சாலையின் இருபுறமும் பூஜை பொருட்கள் மற்றும் பிரசாதம் விற்கும் பல கடைகள் உள்ளன. இது தவிர, சாவல்தாபாரா கிராமத்திலிருந்து ஆலயத்திற்கு வர மலை அடிவாரத்திலிருந்து செதுக்கப்பட்ட கற்களால் கட்டப்பட்ட அழகான படிக்கட்டு வழியும் உள்ளது. இந்தப் படிக்கட்டுகளின் இருபுறமும் பாதுகாப்பு வேலிகள் உள்ளன, படிக்கட்டுப் பாதையின் முடிவில் இருமாடி வரவேற்பு வளைவு உள்ளது. ஆலயத்தின் முக்கிய முற்றம் பேவர் பிளாக்குகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது. முற்றத்தில் பக்தர்களுக்காக ஒரு திறந்தவெளி மண்டபமும் அன்னதானக் கூடமும் உள்ளன. இங்கு பக்தர்களுக்காக ஒரு பெரிய மண்டபம் கட்டப்பட்டுள்ளது. இந்த மண்டபத்தின் தூண்களில் பக்தர்கள் நம்பிக்கையுடன் நேர்த்திக்கடனாகத் தேங்காய்களைக் கட்டுகிறார்கள்.

ஆலயத்தின் கட்டிடக்கலை பாரம்பரிய மற்றும் நவீன பாணிகளின் சங்கமத்தைக் காட்டுகிறது. முக்கிய ஆலயம் முகமண்டபம், சபா மண்டபம் மற்றும் கருவறை என மூன்று பகுதிகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. முகமண்டபத்தின் கூரை இரண்டு வட்ட வடிவத் தூண்களால் தாங்கப்பட்டுள்ளது, சபா மண்டபத்தின் நுழைவாயிலில் இரண்டு சதுரத் தூண்கள் உள்ளன. இந்தத் தூண்கள் வளைவுத் தோரணங்களால் இணைக்கப்பட்டுள்ளன, அதில் நுணுக்கமான வேலைப்பாடுகளைக் காணலாம். சபா மண்டபத்திற்கு மூன்று பக்கங்களிலும் நுழைவாயில்கள் உள்ளன. கருவறையின் நுழைவாயிலில் செதுக்கப்பட்ட வேலைப்பாடுகள் உள்ளன, கதவு நிலைகளில் துவாரபாலகர், துவாரபாலகியர் மற்றும் ஸ்ரீகிருஷ்ணரின் சிலைகள் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. லலாடப்பட்டியில் ஸ்ரீகிருஷ்ணரின் ஐந்து அவதாரங்கள் காட்டப்பட்டுள்ளன. மகாநுபாவ பந்தில் ஸ்ரீகிருஷ்ணரின் இந்த ஐந்து அவதாரங்கள் மிகவும் முக்கியமானதாகக் கருதப்படுகின்றன.

கருவறையின் மையப்பகுதியில் ஸ்ரீசக்ரதர சுவாமிகளின் திருவடி பட்ட இடம் உள்ளது. இந்த இடம் ஒரு மேடையின் மீது உள்ளது. அதன் நான்கு பக்கங்களிலும் தங்க முலாம் பூசப்பட்ட வேலி உள்ளது. இந்த மேடையின் மீது ஸ்ரீசக்ரதர சுவாமிகளின் அழகான வெள்ளிச் சிலை உள்ளது. இந்தச் சிலைக்கு ஆடைகள், ஆபரணங்கள் மற்றும் தங்கக் கிரீடம் அணிவிக்கப்படுகிறது. கருவறையின் பின்புறச் சுவரில் மூன்று தேவகோஷ்டங்கள் உள்ளன. அவற்றில் மையத்தில் உள்ள கோஷ்டத்தில் சுவாமிகள் குட்டிகளுடன் இருக்கும் உருவம் உள்ளது. இடது மற்றும் வலது பக்க தேவகோஷ்டங்களில் சுவாமிகள் பயன்படுத்திய பொருட்கள் பாதுகாக்கப்பட்டுள்ளன. கருவறையைச் சுற்றி வலம் வர பிரகார வழி உள்ளது. ஆலயத்தின் கோபுர அமைப்பும் தனித்துவமானது. சபா மண்டபத்தின் கூரையில் வட்ட வடிவக் கோபுரமும், கருவறையின் மீது உயரமான சதுர வடிவக் கோபுரமும் உள்ளன. இந்தக் கோபுரத்தின் நான்கு பக்கங்களிலும் அங்கிகோபுரங்கள், அரை-ஆமலகம் மற்றும் வெள்ளை நிறத் தர்மக்கொடி உள்ளன.

இங்கு ஆண்டு முழுவதும் பல்வேறு சமய விழாக்கள் மற்றும் உற்சவங்கள் கொண்டாடப்படுகின்றன. மாঘ பௌர்ணமி, அதாவது தாண்டி பௌர்ணமி, இங்கு நடைபெறும் மிகப்பெரிய வருடாந்திர உற்சவமாகும். இந்த நிகழ்வை முன்னிட்டு ஏழு நாட்கள் திருவிழா நடைபெறுகிறது. இச்சமயத்தில் நாடு முழுவதிலுமிருந்து ஆயிரக்கணக்கான பக்தர்கள் தரிசனத்திற்காக வருகை தருகின்றனர். உற்சவ காலங்களில் கோவிலில் பாராயணம், பஜனை, கீர்த்தனை மற்றும் சொற்பொழிவு போன்ற நிகழ்ச்சிகள் ஏற்பாடு செய்யப்படுகின்றன. சுவாமியின் பல்லக்கு உற்சவத்தைக் கண்டு மகிழ பக்தர்களின் கூட்டம் அலைமோதுகிறது. முக்கிய திருவிழாவைத் தவிர, ஸ்ரீகிருஷ்ண ஜன்மாஷ்டமி, ஸ்ரீசக்ரதர சுவாமி ஜெயந்தி, கோவிந்த பிரபு ஜெயந்தி மற்றும் குடிபாட்வா போன்ற பண்டிகைகளும் பக்தியுடன் கொண்டாடப்படுகின்றன. தினமும் மதியம் 12 மணி முதல் 2.30 மணி வரையிலும், மாலை 6 மணி முதல் இரவு 9 மணி வரையிலும் பக்தர்களுக்கு மகாபிரசாதம் வழங்கப்படுகிறது. தினமும் அதிகாலை 3 மணி முதல் இரவு 9 மணி வரை பக்தர்கள் இங்கு தரிசனம் செய்யலாம்.

பயனுள்ள தகவல்கள்

• போக்கர்டனிலிருந்து 46 கி.மீ தொலைவில்
• ஜால்னாவிலிருந்து 104 கி.மீ தொலைவில்
• போக்கர்டன் நகரத்திலிருந்து அரசுப் பேருந்து வசதி
• தனியார் வாகனங்கள் கோவில் வாகன நிறுத்துமிடம் வரை வரலாம்
• இப்பகுதியில் தங்குமிடம் மற்றும் உணவு வசதி உள்ளது
• தொடர்பு – கோவில் அலுவலகம், அலைபேசி: 9284768027