गरुडेश्वर दत्त मंदिर
गरुडेश्वर

ताल. गरुडेश्वर, जि. नर्मदा

ज्या पवित्र ठिकाणी दत्त संप्रदायाला ‘दिगंबरा दिगंबरा श्रीपाद वल्लभ दिगंबरा’ हा महामंत्र देणारे वासुदेवानंद सरस्वती (टेंबे) स्वामी महाराज यांनी समाधी घेतली, ते ठिकाण गरुडेश्वर दत्त मंदिर म्हणून ओळखले जाते. हे मंदिर नर्मदा परिक्रमेचा भाग असलेल्या प्राचीन गरुडेश्वर महादेव मंदिरापासून थोड्या अंतरावर स्थित आहे. येथे टेंबे महाराजांची समाधी देखील आहे. ५२ गुरुवारचे व्रत करून येथे भगवान दत्तात्रेयांची उपासना केल्यास भक्तांच्या मनोकामना पूर्ण होतात, अशी भाविकांची श्रद्धा आहे. तसेच, त्वचाविकार, मानसिक त्रास, आघात किंवा दुःखातून मुक्त होण्यासाठी या ठिकाणाला भेट दिल्यास शांती मिळते, अशीही धारणा आहे.

वासुदेवानंद सरस्वती स्वामी (टेंबे महाराज), हे दत्त संप्रदायातील एक आदरणीय व्यक्तिमत्व, भगवान दत्तात्रेयांचे निस्सीम भक्त होते आणि त्यांनी या दैवतावर संस्कृत व मराठी भाषेत अनेक ग्रंथांची रचना केली आहे. त्यांचा जन्म १८५४ मध्ये महाराष्ट्रातील श्री क्षेत्र माणगाव येथे श्रावण शुद्ध षष्ठी या दिवशी झाला. वयाच्या १२ व्या वर्षी ते दशग्रंथी ब्राह्मण म्हणून प्रसिद्ध झाले होते. असे म्हटले जाते की, त्यांनी आपले संपूर्ण आयुष्य देववाणी संस्कृतच्या दिव्य प्रकाशाने मार्गदर्शित होऊन व्यतीत केले. दंड संन्यासाची दीक्षा घेतल्यानंतर त्यांना ‘वासुदेवानंद सरस्वती’ हे नाव देण्यात आले. त्यांनी विविध ठिकाणी भगवान दत्तात्रेयांच्या मूर्तींची प्रतिष्ठापना करून दत्त भक्तीचा प्रसार केला. त्यांचे ‘श्री दत्तमाहात्म्य’, ‘सप्तशती’ यांसारखे लेखन गुरुचरित्रसार, श्री गुरुदेव चरित्र, शिक्षात्रयम, श्री दत्तचंपू, श्री सत्यदत्त पूजकथा, दत्तलीलामृताब्धिसार, द्विसहस्री गुरुचरित्र, श्री दत्तपुराण आणि नित्य उपासनाक्रम यांनी दत्त संप्रदायाला भक्तीपर आणि दार्शनिक अधिष्ठान प्राप्त करून दिले.

त्यांनी संपूर्ण भारतात २३ चातुर्मास केले, ज्यातील त्यांचा शेवटचा चातुर्मास गरुडेश्वर येथे झाला. दंतकथेनुसार, भगवान दत्तात्रेयांनी त्यांना गरुडेश्वरला येण्याचा आदेश दिला होता. मार्गाची माहिती नसल्यामुळे, एका आदिवासी व्यक्तीने (भिल्ल) त्यांना नर्मदा नदीच्या दक्षिण तीरापर्यंत मार्गदर्शन केले, ज्यांना नंतर त्यांनी साक्षात अश्वत्थामा असल्याचे ओळखले. अश्वत्थामाचा आशीर्वाद मिळाल्यानंतर, टेंबे महाराजांनी मार्गदर्शनासाठी नर्मदा नदीची प्रार्थना केली आणि चमत्कारिकरीत्या त्यांना नदीच्या पात्रातून गरुडेश्वरला जाण्यासाठी मार्ग दाखवण्यात आला.

त्यांनी बडोद्याच्या विठ्ठल सोनी यांनी भेट दिलेली दत्ताची मूर्ती स्थापित केली, जिची आजही नित्यनेमाने पूजा केली जाते.

आपले पार्थिव आयुष्य संपत आल्याचे ओळखून, टेंबे महाराजांनी त्यांचे शिष्य योगानंद सरस्वती (गंडा महाराज) यांना भरूचहून बोलावले आणि त्यांना सूचित केले की, त्यांच्या निधनानंतर भगवान दत्तात्रेयांची मूर्ती एकतर नृसिंहवाडी किंवा गाणगापूरला घेऊन जावी, किंवा ती एखाद्या योग्य भक्ताच्या स्वाधीन करावी. मात्र, त्याच रात्री भगवान दत्तात्रेय गंडा यांच्या स्वप्नात प्रकट झाले महाराजांचे स्वप्न आणि त्यांनी गरुडेश्वर येथे नित्य लीलेसाठी राहण्याची व्यक्त केलेली इच्छा. गंडा महाराजांनी हा दैवी संदेश इतरांना सांगितला आणि कोणाकडेही निधी न मागता मंदिर उभारणीची तयारी सुरू केली.

गांडा महाराजांच्या पत्राद्वारे मंदिर बांधकामासाठी परवानगी मागितल्याची ही बातमी समजल्यावर, टेंबे महाराजांनी असे नमूद केले की, त्यांची स्वतःची योजना भगवान दत्तात्रेयांकडून मंजूर झालेली नव्हती, परंतु देवाची गरुडेश्वर येथे राहण्याची इच्छा असल्याचे त्यांनी मान्य केले. परिणामी, त्यांनी त्यांना मंदिर बांधण्याचे काम पुढे सुरू ठेवण्यास सांगितले. १९१४ ईस्वी सनाच्या वैशाख शुद्ध सप्तमीला, टेंबे महाराजांचे शिष्य छगनलाल कुबेरलाल भट्ट यांनी इंजिनिअर यांच्या देखरेखीखाली मंदिराच्या बांधकामाचा पायाभरणी समारंभ केला. नांदेडचे भगवानदास दलाल.

बांधकाम पूर्ण होण्यापूर्वीच, १९१४ ईस्वी सन मध्ये आषाढ शुद्ध प्रतिपदेला टेंबे महाराजांनी समाधी घेतली. ज्या ठिकाणी त्यांनी समाधी घेतली, तिथे एक समाधी मंदिर उभारण्यात आले. मुख्य मंदिराचे उद्घाटन नंतर माघ वद्य द्वितीयेला स्वामी ब्रह्मानंद सरस्वती (करमाळी आश्रम) यांच्या हस्ते करण्यात आले. टेंबे महाराजांच्या पवित्र पादुका गर्भगृहाबाहेर परशुभाई कुबेरराम भट्ट यांच्याद्वारे स्थापित करण्यात आल्या.

इंग्रजीमध्ये भाषांतर:

मंदिराच्या प्रवेशद्वारासमोर एक मोठे औदुंबराचे झाड आहे. प्रवेशद्वाराच्या दोन्ही बाजूंना द्वारपाल आहेत आणि वरचा भाग अत्यंत नक्षीदार कोरीव कामांनी सुशोभित केलेला आहे. सभामंडपात पोहोचण्यासाठी चार अतिरिक्त प्रवेशद्वारे आहेत. सभामंडपाच्या वरच्या भिंतींवर भगवान दत्तात्रेयांच्या गौरवाचे दर्शन घडवणारी चित्रे आहेत, तर इतर भिंतींवर स्वामी समर्थ आणि श्रीपाद वल्लभ यांच्यासह अनेक प्रतिमा लावलेल्या आहेत. मंदिरातील दानपेटीच्या मागे, गर्भगृहाच्या बाहेर, वासुदेव सभामंडप आहे, जिथे वासुदेवानंद सरस्वती यांची मूर्ती असून त्यांच्यासमोर त्यांच्या पवित्र पादुका स्थापित आहेत.

गर्भगृहाच्या प्रवेशद्वारावर भगवान दत्तात्रेय यांच्यासोबत वासुदेवानंद सरस्वती आणि आदि शंकराचार्य यांच्या प्रतिमा आहेत. गर्भगृहाचे प्रवेशद्वार सुवर्णजडित कोरीव कामांनी सुशोभित केलेले आहे. गर्भगृहाच्या आत, मध्यभागी असलेल्या एका पीठावर भगवान दत्तात्रेयांची मूर्ती विराजमान असून, ती चांदीचा मुकुट आणि छत्राने सुशोभित केलेली आहे. या मूर्तीच्या डाव्या बाजूला आदि शंकराचार्यांचा संगमरवरी पुतळा आहे आणि उजव्या बाजूला देवी सरस्वतीचा संगमरवरी पुतळा आहे. याव्यतिरिक्त, भगवान दत्तात्रेयांची एक मूर्ती आहे, जिच्याबद्दल अशी श्रद्धा आहे की तिने वासुदेवानंद सरस्वतींशी संवाद साधला होता, तसेच इंदूरच्या राणीने भेट दिलेली एकमुखी दत्तात्रेयांची मूर्ती आणि गणेशाची मूर्ती देखील आहे. या मूर्तींच्या मागे चांदीचे नक्षीकाम केलेले सजावटीचे काम आहे.

टेंबे महाराजांचे समाधी मंदिर दत्त मंदिराच्या उजव्या बाजूला असून तिथे पायऱ्या उतरून जाता येते. या मंदिराच्या प्रवेशद्वाराच्या दोन्ही बाजूंना दीपमाळा आहेत. समाधी मंदिराला घुमटाकार शिखर असून एक जाळीदार सभामंडप आहे. येथील भिंतींवर टेंबे महाराज आणि भगवान दत्तात्रेयांच्या विविध रूपांची चित्रे आहेत. वरील भिंतींवर टेंबे महाराजांच्या जीवनचरित्रावर आधारित चित्रे रेखाटलेली आहेत, तर एका भिंतीवर त्यांचा अंतिम संदेश प्रदर्शित केला आहे. या मंदिराच्या गर्भगृहाच्या प्रवेशद्वाराच्या वरच्या बाजूला मध्यभागी भगवान गणेशाची प्रतिमा आहे. आत, समाधीच्या मागे टेंबे महाराजांचा फोटो असून समोर त्यांच्या पवित्र पादुका आहेत. या गर्भगृहाच्या डाव्या बाजूला एक लहान चौथरा आहे, ज्यावर भगवान दत्तात्रेयांची छोटी मूर्ती आणि टेंबे महाराजांचा पुतळा विराजमान आहे.

समाधी मंदिरात टेंबे महाराजांच्या निर्गुण पादुका देखील आहेत. त्यांच्या शेवटच्या दिवसांत, त्यांनी आपल्या सेवकाला काही वस्तू अर्पण केल्या जसे की त्यांचे कमंडलू किंवा वस्त्रे स्मृतीचिन्ह म्हणून. तथापि, सेवकाने केवळ त्यांच्या पादुकाच घेण्याचा आग्रह धरला. आपल्या आध्यात्मिक साधनेमुळे आपण पादत्राणे वापरू शकत नाही, हे समजावून सांगूनही, टेंबे महाराजांनी शेवटी त्याला नदीतून एक मोठा दगड आणण्यास सांगितले. या दगडावर तीन तास उभे राहिल्यानंतर, त्यांचे पाऊलखुणा त्यावर उमटल्या. सेवकाने या पादुका घरी न नेता त्या मंदिरासमोर स्थापित केल्या. समाधी मंदिराच्या नूतनीकरणादरम्यान, या पादुका सध्याच्या ठिकाणी, गर्भगृहाच्या समोर हलवण्यात आल्या. येथून भाविक थेट नदीकाठाकडे जाणाऱ्या पायऱ्या उतरू शकतात.

या मंदिरात दररोज सकाळी ५:३० वाजता काकड आरती, सकाळी ८:४५ वाजता श्रृंगार आरती, दुपारी १२ वाजता महा नैवेद्य व आरती, संध्याकाळी ७ वाजता सायंकाळची आरती, ७:४५ वाजता भजन आणि रात्री ८ वाजता शेज आरती असे नित्य विधी पार पडतात. येथे शिवरात्री, होळी, गुढीपाडवा, टेंबे महाराजांची पुण्यतिथी (आषाढ शुद्ध प्रतिपदा), जन्माष्टमी, दत्त जयंती यांसारखे उत्सव साजरे केले जातात. भाविक दुपारी (१२:३० ते १:३०) आणि संध्याकाळी (८ ते ८:३०) प्रसादाच्या जेवणाचा लाभ घेऊ शकतात. प्रसादासाठीचे पास सकाळी ११ वाजेपर्यंत किंवा संध्याकाळी ६:३० वाजेपर्यंत मंदिर कार्यालयातून घेणे आवश्यक आहे.

प्रमुख वैशिष्ट्ये

  • गरुडेश्वर शहरापासून ६ किमी अंतरावर स्थित.
  • वडोदरा आणि डभोई येथून राज्य परिवहन महामंडळाच्या (एस.टी.) बसेसद्वारे येथे पोहोचता येते.
  • खाजगी वाहने थेट मंदिरापर्यंत जाऊ शकतात.
  • मंदिर परिसरात निवास व्यवस्था उपलब्ध आहे.
  • संपर्क – मंदिर कार्यालय – ०२६४० २३७००५
Back To Home