बिरோபா கோவில்

ஆரேவடி, தாலுகா. கவ்தே மகான்காள், மாவட்டம். சாங்லி

சாங்லி மாவட்டத்தில் வறண்ட பகுதியான கவ்தே மகான்காள் தாலுகாவில், தன்கர் சமூகத்தின் குலதெய்வமாகப் போற்றப்படும் பிரசித்தி பெற்ற பிரோபா கோவில் உள்ளது. இந்தக் கோவில் மிகவும் பழமையானது என்று கூறப்படுகிறது. வேண்டுதல்களை நிறைவேற்றும் கடவுள் என்ற புகழால், லட்சக்கணக்கான பக்தர்களின் நம்பிக்கைக்குரிய இடமாக இது விளங்குகிறது. சித்திரை மாத சுக்ல சஷ்டி அன்று, பண்டாராவின் தாராளமான விநியோகத்துடனும், தன்கரி டோல்-கைத்தாளங்களின் முழக்கத்துடனும் இங்கு நடைபெறும் பிரோபா யாத்திரை ஒரு பெரிய திருவிழாவாகும். இந்த யாத்திரையில் மூன்று லட்சத்திற்கும் அதிகமான பக்தர்கள் கலந்துகொள்கிறார்கள். பிரோபாவின் வனமாகப் புகழ்பெற்ற இந்த இடம் மூன்று கிராமங்களின் எல்லைகளில் அமைந்துள்ளது. 

தன்கர் சமூகத்தின் ஆராதனை தெய்வமாகவும், பதினெட்டு சாதிகளைச் சேர்ந்த மக்களின் நம்பிக்கைக்குரியவராகவும் விளங்கும் பிரோபா, பிரதேவ், விருபா, விரோபா, பிரப்பா அல்லது விருபா, வீரன்ணா போன்ற பெயர்களாலும் அறியப்படுகிறார். ‘ஸ்ரீ விட்டல் பிரதேவ் மகாத்மியம் கதாசார்’ என்ற நூலின் முன்னுரையில், சிறந்த ஆராய்ச்சியாளர் ரா. சி. டேரே கூறுகிறார், தெற்கில் பல புகழ்பெற்ற ராஜகுலங்கள் கவாலி-தன்கர் சமூகத்திலிருந்து தோன்றியுள்ளன. இந்த ராஜகுலங்களின் முயற்சியால், அவர்களின் மூல தெய்வங்களின் மகிமை பல இடங்களில் அதிகரித்தது. அந்த தெய்வங்கள் உயர்வாகக் கருதப்படும் சமூகங்களின் தெய்வங்களின் வடிவத்தையும் குணாதிசயங்களையும் பெற்றன. விஷ்ணு-கிருஷ்ண வடிவத்தில் ஸ்ரீ விட்டல் ஆனார். மைலாராவின் சிவ வடிவத்தில் மல்ஹாரி ஆனார், மேலும் பல இடங்களில் வீரபத்ரர் பிரோபா ஆனார். வீரசைவ மதத்தின் செல்வாக்கு காலத்தில், தன்கர் சமூகங்கள் வீரசைவமாக மாறியபோது, அவர்களின் பிரப்பா சிவ குடும்பத்தைச் சேர்ந்த வீரபத்ரர் என்ற தெய்வத்தின் வடிவத்தைப் பெற்றார்.

வட கர்நாடகாவில் உள்ள யடூர் என்ற இடத்தில் அமைந்துள்ள வீரபத்ரரின் விழித்திருக்கும்-புகழ்பெற்ற தலம் மூலத்தில் பிரோபாவின் இடமாகும், அதேசமயம் விஜயநகர சாம்ராஜ்யத்தின் பிற்பகுதியில் கட்டப்பட்ட, கட்டிடக்கலை மற்றும் சிற்பக்கலை ஆகிய இரண்டிலும் உலகப் புகழ்பெற்ற லேபாக்ஷியின் வீரபத்ரர் கோவில் மூலத்தில் பிரோபாவின் இடமாகும். இந்த பிரோபாவின் பிறப்புக் கதை மற்றும் மகிமை ‘ஸ்ரீ விட்டல் பிரதேவ் மகாத்மியம்’ என்ற நூலில் விவரிக்கப்பட்டுள்ளது. ‘சும்பரான் மாண்டிலம்’ என்ற தன்கரி ஓவி பாடல்களில் பாடப்படும் கதைகளின் அடிப்படையில், தத்தாத்ரேய போர்காவே மற்றும் விட்டல் ஓமாபூஜாரி ஆகிய பிரோபா பக்தர்கள் இந்த நூலை எழுதியுள்ளனர். அதில் ஒரு ஐதீகம் கூறப்படுகிறது, தக்ஷ யாகத்தின் போது சங்கரர் அவமதிக்கப்பட்டதால், தாக்ஷாயணி அதாவது பார்வதி தீக்குளித்தாள். இதனால் கோபமடைந்த சங்கரர் தனது சடையைப் பிடுங்க, அதிலிருந்து வீரபத்ரர் பிறந்தார். வீரபத்ரர் தக்ஷனின் தலையை வெட்டினார். அப்போது தக்ஷனின் மனைவி வீரபத்ரரிடம் கருணை காட்டும்படி வேண்டினாள். தனது கணவரை உயிர்ப்பிக்குமாறு அவள் யாசித்தாள். அவரை எப்படி உயிர்ப்பிப்பது என்று யோசித்தபோது, வீரபத்ரர் அருகில் ஆடுகளை மேய்த்துக் கொண்டிருந்த ஒரு தன்கரைக் கண்டார். அவர் ஆட்டின் தலையை தக்ஷனின் உடலுடன் இணைக்க முடிவு செய்தார். அப்போது தன்கர் வீரபத்ரரிடம் பிரார்த்தனை செய்தார், ‘நீங்கள் உயர்ந்த குலத்தில் அவதரித்ததால், தக்ஷன் போன்ற சிவ நிந்தகர்கள் தங்களை உயர்ந்தவர்களாகக் கருதுகிறார்கள். நீங்கள் எங்கள் தாழ்ந்த குலத்தில் அவதரித்து, சிவ நிந்தகர்களையும் துஷ்டர்களையும் அழிக்க வேண்டும்.’ அப்போது வீரபத்ரர் அவரிடம், கலியுகத்தில் நான் தன்கர் குலத்தில் பிறப்பேன் என்று கூறினார்.

பின்னர் நாரதபுரத்தில் மன்னர் துருவாயித்தின் மகள் கங்காசூரவந்தி (கங்கா-சரஸ்வதி) வயிற்றில் வீரபத்ரர் அதாவது பிரதேவர் பிறந்தார். ஆனால் அந்த மகன் தாயுடன் இருக்க முடியவில்லை. ஆற்றின் சாபத்தால், அவர் காட்டில் ஒரு தொட்டிலில் வைக்கப்பட வேண்டியிருந்தது. அந்த சாபத்தின் ஐதீகம் என்னவென்றால், தனது மகள் திருமணம் ஆகாமலேயே கர்ப்பமாகிவிட்டாள் என்ற காரணத்தால், கங்காசூரவந்தியின் தந்தை அவளது உணவில் விஷம் கலந்தார். ஆனால் கருவில் இருந்த பிரோபா தாயை விஷத்திலிருந்து காப்பாற்றினார், ஆனால் மீதமுள்ள உணவை சூரவந்தியின் பணிப்பெண் ஆற்றில் வீசினாள், இதனால் நீர்வாழ் உயிரினங்கள் இறந்தன. ‘என் குழந்தைகளை நீ கொன்றதால், உன் மகன் பிறந்தால் உன்னை விட்டு விலகி இருப்பான்’ என்று நதி சாபமிட்டது. இதனால் பிரோபா காட்டில் தொட்டிலில் வைக்கப்பட்டார். அங்கு ஏக்வா மற்றும் அவளது இளைய சகோதரி அந்த குழந்தையை தங்கள் சகோதரனாகக் கருதி, சிஞ்சலிக்கு அழைத்துச் சென்று வளர்த்தனர். அக்கா என்றால் சகோதரி, அவள் தாயானதால் ஏக்வாவுக்கு மாயக்கா என்று பெயர் வந்தது. பெல்காமுக்கு அருகில் சிஞ்சலியில் அவளது கோவில் உள்ளது. சில ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு பிரோபா தனது மாமன் மகளை மணந்தார், ஆனால் அவர் குடும்ப வாழ்க்கையில் ஈடுபடவில்லை. அவர் தவம் செய்து விட்டலை சகோதரனாக அழைத்தார். தன்கர்களுக்கு தொல்லை கொடுத்த அசுரர்களை இருவரும் சேர்ந்து அழித்தனர்.

இங்குள்ள தெய்வத்தின் இருப்பிடம் பற்றிய ஐதீகம் என்னவென்றால், கர்நாடகாவிலிருந்து டால்காவ் மலையில் பிரோபா வந்தபோது, மலையிலிருந்து தெற்கு நோக்கிப் பார்த்தபோது அவருக்கு மாயக்கா தேவி மற்றும் கிருஷ்ணா நதி தெரிந்தன. வடக்கில் சந்திரபாகா தெரிந்தது. இதனால் இந்த இடம் தெய்வத்திற்கு மிகவும் பிடித்திருந்தது, அவர் மலையில் அமர்ந்தார். பின்னர் பக்தர்களுக்காக தெய்வம் மலையிலிருந்து வனத்திற்கு வந்தது.

ஆரேவாடி, பில்காவ் மற்றும் நாகஜ் ஆகிய மூன்று கிராமங்களின் எல்லையில் ஒரு விசாலமான இடத்தில் இந்த கோவில் அமைந்துள்ளது. கோவிலைச் சுற்றியுள்ள மதில் சுவரில் உள்ள நுழைவாயிலிலிருந்து கோவிலுக்கு வரும்போது ஒரு தூண் உள்ளது. இந்த தூணில் ஒரு அணையாத விளக்கு எரிந்து கொண்டிருக்கிறது. பக்தர்கள் தங்கள் வேண்டுதல்கள் நிறைவேறிய பிறகு இந்த விளக்கில் எண்ணெய் ஊற்றும் வழக்கம் உள்ளது. இங்கிருந்து பிரதான கோவிலின் முன் உள்ள இடத்தில் நந்தி மண்டபம் உள்ளது. அதில் நந்திக்குப் பின்னால் இரண்டு குதிரைகள், முன்னால் இரண்டு ஆடுகள், அத்துடன் சில சிறிய மற்றும் பெரிய சிவலிங்கங்கள் உள்ளன. கோவிலின் முன் ஒரு ஆலமரம் உள்ளது. பிரோபாவை தரிசிக்க வரும் பக்தர்கள் முதலில் இந்த மரத்தை பூஜித்துவிட்டு, பின்னர் கோவிலுக்குள் தரிசனத்திற்காக செல்கிறார்கள். சபா மண்டபம் மற்றும் அதற்கு கீழே (பாதாள வடிவம்) கர்ப்பகிரகம், இதுதான் இந்த கோவிலின் அமைப்பு. இங்குள்ள சபா மண்டபம் திறந்தவெளியாக உள்ளது, மேலும் நான்கு பக்கங்களிலும் மரத்தாலான, இலைகள் மற்றும் பூக்களின் வேலைப்பாடுகளுடன் கூடிய வளைவுகள் உள்ளன. சபா மண்டபத்திலிருந்து சில படிகள் இறங்கி கர்ப்பகிரகத்திற்கு வர வேண்டும். 

இங்குள்ள பிரோபா ஒரு விழித்திருக்கும் தெய்வம் என்று பக்தர்களின் நம்பிக்கை. இந்த கர்ப்பகிரகத்தில் குங்குமம் பூசப்பட்ட கோபானா, சூர்யாபா மற்றும் பிரோபா என மூன்று தெய்வங்கள் உள்ளன. அவர்களின் மாலைகள், கண்கள், மீசைகள், திலகம் அனைத்தும் வெள்ளியில் உள்ளன, மேலும் அவர்களின் தலையில் வெள்ளி நாகங்களும் உள்ளன. பின்புறத்தில் சேஷநாகத்தின் உருவம் பொறிக்கப்பட்ட வெள்ளி தகடு பொருத்தப்பட்டுள்ளது. கர்ப்பகிரகத்தின் மேல் பகுதியில் கருங்கல்லால் ஆன பிரம்மா, விஷ்ணு மற்றும் மகேஷ் சிலைகள் உள்ளன. பிரோபாவின் வலதுபுறத்தில் பக்த சூர்யாபா மற்றும் மறுபுறம் சகோதரி மாயக்கா ஆகியோரின் கோவில்களும் உள்ளன. இது தவிர, கோவில் வளாகத்தில் பிரோபாவின் மனைவி காமதேவியின் கோவிலும் உள்ளது. தன்கரி ஓவி வகைப் பாடல்களில் பிரோபா மற்றும் அவரது தாய் சூரவந்தி ஆகியோரின் பிறப்புக் கதை கூறப்படுகிறது. அத்துடன் மனைவி காமதேவி மற்றும் சகோதரி மாயக்கா பற்றிய கதைகளும் பாடல்கள் மூலம் கூறப்படுகின்றன.

பிரோபா கோவிலில் சித்திரை மாதத்தில் பெரிய யாத்திரை நடைபெறுகிறது. யாத்திரையின் முதல் நாளில் தெய்வத்திற்கு இனிப்பு நைவேத்தியம் செய்யப்படுகிறது. குடீ பாடவாவுக்கு ஐந்து நாட்களுக்கு முன்பு அதாவது பஞ்சமி அன்று, தாச்காவ் கிராமத்திலிருந்து பாரம்பரியமான இனிப்பு நைவேத்தியம் மரியாதையுடன் கொண்டுவரப்படுகிறது. சஷ்டி அன்று, பொதுவான இனிப்பு நைவேத்தியம் படைக்கப்படுகிறது. சப்தமி அன்று, ஆடு பலியிடப்பட்டு, அந்த அசைவ நைவேத்தியம் பிரோபாவின் பக்தரான சூர்யாபாலாவுக்கு படைக்கப்படுகிறது. பிரோபா லிங்காயத் சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர் என்று கூறப்படுகிறது. எனவே, அவருக்கு அசைவ நைவேத்தியம் படைக்கப்படுவதில்லை. ஆனால் சூர்யாபாலா அசைவ உணவை ஏற்றுக்கொள்வதால், இந்த நைவேத்தியம் சூர்யாபாலாவுக்கு மட்டுமே படைக்கப்படுகிறது. இதற்குப் பின்னாலும் ஒரு கதை சொல்லப்படுகிறது. வீரபத்திரர் ஆட்டின் தலையை வெட்டி, அதை தக்ஷ ராஜாவுக்குப் பொருத்துமாறு மகாதேவரிடம் கொடுத்தபோது, அந்த இடையன், “இப்போது இந்த ஆட்டின் உடலை நான் என்ன செய்வது?” என்று கேட்டான். அதற்கு, “என் அரக்கர்களின் பசியைப் போக்க, அவர்களுக்கு ஆட்டின் உடலைக் கொடு” என்று அவனுக்குச் சொல்லப்பட்டது. அப்போதிருந்து, இந்த பலி சடங்கு இங்கு தொடங்கப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது.

யாத்திரை காலத்தில், இரவில் பிரோபா பல்லக்கு கோயிலில் இருந்து புறப்படுகிறது. விடியும் வரை இந்தப் பல்லக்கு கோயிலைச் சுற்றி வலம் வருகிறது, விடியற்காலையில் பல்லக்கு கோயிலுக்குத் திரும்புகிறது. நவராத்திரியில், கடஸ்தாபனம் முதல் தசரா வரை இதேபோன்ற பல்லக்கு விழா ஏற்பாடு செய்யப்படுகிறது. யாத்திரை சமயத்தில், ஏராளமான பக்தர்கள் இங்கு வருகிறார்கள். இந்த நேரத்தில், தனகர் சமூகத்தின் பாரம்பரிய இசைக்கருவிகள், நடனங்கள் மற்றும் நாட்டுப்புற கலைகள் நிகழ்த்தப்படுகின்றன. இது தவிர, ஒவ்வொரு ஞாயிற்றுக்கிழமையும் மற்றும் அமாவாசை அன்றும் ஆயிரக்கணக்கான பக்தர்கள் இங்கு தரிசனத்திற்காக வருகிறார்கள். 

பயனுள்ள தகவல்கள்

• கவ்தே மகாகாள் இருந்து சுமார் ௨௫ கி.மீ தூரத்திலும், சாங்லியில் இருந்து ௬௦ கி.மீ தூரத்திலும் உள்ளது.
• கவ்தே மகாகாள் மற்றும் கானாபூர் ஆகிய இடங்களில் இருந்து எஸ்.டி. பேருந்து வசதி உள்ளது.
• தனியார் வாகனங்கள் கோயில் வாகன நிறுத்துமிடம் வரை வரலாம்.
• சுற்றுவட்டாரத்தில் தங்குமிடம் மற்றும் காலை உணவு வசதி உள்ளது.