பாய் மகாராஜ் சமாதி மந்திர்

வேளப்பூர், தாலுகா மாளசிரஸ், மாவட்டம் சோலாப்பூர்

மனித வாழ்வின் மர்மமான புரிதலும் தத்துவமும் பண்டைய பாரம்பரியத்தால் கிடைத்தவை. தத்துவத்தின் ஆன்மீக சாஸ்திரம் இந்தியா உலகிற்கு அளித்த ஒரு கொடையாகும். பலவிதமான துன்பங்கள் வந்தபோதிலும், ஆன்மீக பாரம்பரியத்தின் மகத்தான மரபு இன்னும் பாதுகாக்கப்பட்டு வருகிறது, அது யோகிகள், ரிஷிகள் மற்றும் துறவிகளால் மட்டுமே. பைநாத் மகாராஜ் கார்கானிஸ் அத்தகைய ஒரு சித்த யோகி மற்றும் துறவி ஆவார். மாளசிரஸ் தாலுகாவில் உள்ள வேளப்பூரில் அமைந்துள்ள அவரது சமாதி மந்திர், அவரது ஆயிரக்கணக்கான சீடர்களின் வழிபாட்டுத் தலமாகும். கார்த்திக் வத்ய சஷ்டியில் அவரது புண்ணியதிதி அன்று வேளப்பூரில் ஆயிரக்கணக்கான பக்தர்கள் கூடுகிறார்கள்.

ஆனந்தமூர்த்தி சாதக் சஞ்சீவினி என்ற நூலில் உள்ள தகவல்படி, ராய்கட் மாவட்டத்தில் உள்ள மஹாட் பாய் மகாராஜின் பிறந்த கிராமம். த்ரயம்பக் சீதாராம் கார்கானிஸ் மற்றும் லட்சுமிபாய் ஆகியோருக்கு கி.பி. ௧௯௦௫ ஆம் ஆண்டு நவம்பர் ௨௩ அன்று அவர் பிறந்தார். அவரது ஆரம்ப மற்றும் இடைநிலைக் கல்வி புனேவில் நடந்தது. அவர் ஒரு மருத்துவராக வேண்டும் என்பது அவரது தந்தையின் விருப்பமாக இருந்தது. எனவே, அவர் அப்போதைய எல்.சி.பி.எஸ் படிப்பிற்காக மும்பைக்கு அனுப்பப்பட்டார். அங்கு நல்ல மதிப்பெண்களுடன் தேர்ச்சி பெற்ற பிறகு, அவர் புனேவுக்குத் திரும்பினார். அவர் வீட்டிலேயே மருத்துவத் தொழிலைத் தொடங்கினார். பாயின் தாயும் அத்தைகளும் வர்காரிகள். எனவே, அவர்கள் தினமும் பிரவசனம், கீர்த்தனம், ஞானேஸ்வரி பாராயணம் கேட்க அங்குள்ள கேசவ்ராவ் மகாராஜ் தேஷ்முக்கிடம் செல்வார்கள். அவர்களுடன் பாயும் செல்வார். கேசவ்ராவ் மகாராஜ் பாயைப் பார்த்து தாயையும் அத்தையையும் பார்த்து, இந்த பையனின் கவனம் குடும்ப வாழ்க்கையில் இல்லை என்று சொல்வார்.

ஒருமுறை பாய் கேசவ்ராவ் மகாராஜுடன் பண்டர்பூருக்கு யாத்திரை சென்றார். அவர் ஞானேஸ்வரி, காதா, தாஸ்போத், அம்ருதானுபவ் போன்ற நூல்களைப் படித்தார். அதன் பிறகு பாய் ராணுவத்தில் மருத்துவ அதிகாரியாகப் பணியாற்றினார். அதற்காக அவர் நாசிக் அருகிலுள்ள தேவலாலி முகாம் பகுதியில் வசித்து வந்தார். நாசிக்கில் அவரது நண்பர் டாக்டர். கோட்போலே வசித்து வந்தார். அவர் கஜானன் மகாராஜ் குப்தேயின் அனுக்கிரகத்தைப் பெற்றிருந்தார். கஜானன் மகாராஜ் சௌரங்கி நாதரின் அவதாரமாக கருதப்பட்டார். எனவே, அவரிடமிருந்து அனுக்கிரகம் பெற வேண்டும் என்று பாய் விரும்பினார். டாக்டர். கோட்போலே பாயை கஜானன் மகாராஜிடம் அழைத்துச் சென்றார். பாய் மகாராஜிடம் ஆன்மீக வழிகாட்டுதலைக் கோரினார். மகாராஜ் அவரது தலையில் கை வைத்து அவருக்கு தீட்சை அளித்தார். அந்த நாள் கி.பி. ௧௯௪௪ ஆம் ஆண்டு கார்த்திக் சுத் பஞ்சமி ஆகும். அந்த நாளிலிருந்து அவரது ஜபம், தவம் அதிகரிக்கத் தொடங்கியது. பின்னர் கி.பி. ௧௯௪௫ இல் பாய் ராணுவ வேலையை விட்டுவிட்டு புனேவுக்கு வந்து வீட்டிலேயே மருத்துவத் தொழிலைத் தொடங்கினார்.

ஆங்கிலேயர்கள் இந்தியாவை விட்டு வெளியேறியபோது, கிராமப்புறங்களில் மருத்துவ அதிகாரிகளை நியமிக்க அரசு விரும்பியது. அப்போது பாயிடம் கேட்கப்பட்டபோது, அவர் வேளப்பூரைக் கேட்டார். பாய் கி.பி. ௧௯௪௯ ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் மாதம் விநாயகர் சதுர்த்தி அன்று வேளப்பூருக்கு வந்தார். பாய் அடிக்கடி வேளப்பூருக்கு அருகிலுள்ள கிராமங்களுக்கு மருந்துகள் கொடுக்கச் செல்வார். இதனால் அவரது அறிமுகங்கள் அதிகரித்தன. இந்த காலகட்டத்தில் பாய் அவ்வப்போது பண்டர்பூருக்குச் செல்வார். அங்கு அவர் துண்டாமகாராஜ் தேக்லூர்கர், மாமாசாஹேப் தாண்டேகர், மாமாவின் குரு சகோதரர் பன்கட் சுவாமி, ரங்கநாத் மகாராஜ் பர்பணிக்கர் ஆகியோரின் பிரவசனங்கள் மற்றும் கீர்த்தனைகளைக் கேட்கச் செல்வார். வேளப்பூர் ஆளந்தி-பண்டர்பூர் பாதையில் இருப்பதால், ஒரு நாள் யாத்திரை இங்கு தங்கும்.

நோயாளிகளைப் பரிசோதித்த பிறகு, ஒரு நோயாளிக்கு பணம் இல்லையென்றால், அவர் பாய்க்கு தானியங்களைக் கொண்டு வருவார். ஒரு மாத சம்பளம் மற்றும் நோயாளிகளிடமிருந்து கட்டணமாக வந்த தானியங்களை அவர் சந்த் ஞானேஷ்வர் மகாராஜின் பல்லக்கு விழாவின்போது செலவிடுவார். பாய் ஒவ்வொரு மாதமும் வத்ய ஏகாதசியில் ஞானேஸ்வரி பாராயணத்தைத் தொடங்கினார். கிராம மக்களுக்கு ஒரு மணி நேரம் ஞானேஸ்வரி படிக்கச் சொல்வார். கி.பி. ௧௯௬௫ இல் அரசு வேலையை ராஜினாமா செய்து பாய் நாசிக்கில் ஒரு தனியார் நிறுவனத்தில் சேர்ந்தார். ஆனால் அங்கு அவரது மனம் நிலைக்கவில்லை. சில நாட்களுக்குப் பிறகு அவர் நாசிக்கை விட்டு மீண்டும் வேளப்பூருக்கு வந்தார். தேஷ்பாண்டே தோட்டத்தில் பாய் வசித்த குடிசை புல்லால் ஆனது. அந்தக் அறைக்கு பாய் ‘ஸ்ரீதர்குடி’ என்று பெயரிட்டார்.

ஸ்ரீதர்குடியில் ஒவ்வொரு வியாழக்கிழமையும் காலை ௮ மணி முதல் ௧௧ மணி வரை பாய் ஞானேஸ்வரி மற்றும் காதா மீது பிரவசனம் செய்வார். தன்னை நாடி வரும் சாதகர்களிடையே அவர் ஏழை பணக்காரன் என்ற வேறுபாட்டை ஒருபோதும் ஏற்படுத்தவில்லை. பாயின் ௮௫ வது வயதில் கி.பி. ௧௯௯௧ இல் அவரது ரௌத்ரிசாந்தி செய்யப்பட்டது. இந்த சாந்திக்கு ககன்கிரி மகாராஜ் அழைக்கப்பட்டிருந்தார். ஆனால் அவர் நிகழ்ச்சிக்கு எட்டு நாட்களுக்கு முன்பே அழைப்பு கொடுக்கச் சென்ற சாதகனுடன் இரவு இரண்டு மணிக்கு குடிசைக்கு வந்து பாயின் அபிஷ்டசிந்தனம் செய்தார். ககன்கிரி மகாராஜிடம் பாய் அடிக்கடி செல்வார். அவருடன் அவரது சாதகர்களும் இருப்பார்கள். அப்போது ககன்கிரி மகாராஜ் தேஷ்பாண்டேயின் தோட்டத்தில் ஞானம் வாழ்கிறது என்று சொல்வார். நீங்கள் அவர்களைப் பாதுகாத்துக் கொள்ளுங்கள்.

வயது காரணமாக பாய்க்கு கோடைக்காலத்தின் துன்பம் ஏற்பட்டது. எனவே, கி.பி. ௧௯௯௩ ஆம் ஆண்டு முதல், அதாவது அவரது ௮௮ வது வயதிலிருந்து, பாய் ஒவ்வொரு ஆண்டும் இரண்டு நான்கு மாதங்கள் புனே அருகே நிகடிக்கு தனது மருமகனிடம் சென்று தங்கத் தொடங்கினார். கி.பி. ௧௯௯௭ ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் மாதம் அவர் நோய்வாய்ப்பட்டார். அவரது விருப்பப்படி அவர் வேளப்பூருக்கு அழைத்து வரப்பட்டார். கிட்டத்தட்ட ஒரு மாதம் பாய் பேச்சு இழந்த நிலையிலேயே இருந்தார். அவரால் பேச முடியவில்லை. அவர் அனைத்தையும் சைகைகளாலேயே சொல்வார். ஒருமுறை தூக்கத்தில் பாய்க்கு ஒரு நாகத்தின் தரிசனம் கிடைத்தது. அப்போது அவர் சாதகரிடம், எனக்குப் பிறகு எனது சமாதியில் நாகத்தின் உருவத்தை வரையுங்கள் என்று சொன்னார். கார்த்திக் வத்ய சஷ்டி, கி.பி. ௧௯௯௭ ஆம் ஆண்டு நவம்பர் ௨௦ அன்று காலை அவரது உயிர் பிரிந்தது. அதன் பிறகு அனைத்து காரியங்களும் ஸ்ரீதர் குடியில் செய்யப்பட்டன. அவரது மறைவால் வேளப்பூரிலிருந்து ஒரு நடமாடும் ஆன்மீக நூல் மறைந்துவிட்டது.

அவரது மறைவுக்குப் பிறகு, வேளப்பூரில் உள்ள சங்கர்ராவ் மோஹிதே பாட்டீல் சர்க்கரை ஆலையின் தலைவர் ஜெய்சிங் மோஹிதே-பாட்டீல் மற்றும் சுலக்ஷணாதேவி மோஹிதே-பாட்டீல் ஆகியோர் சாதகர்களின் ஒத்துழைப்புடன் இங்கு பைநாத் மகாராஜின் சமாதி மந்திரைக் கட்டினர். வேளப்பூர் கிராமத்தின் எல்லையில் இந்த மந்திர் உள்ளது. விசாலமான முற்றத்தில் ஒரு உயரமான பீடத்தில் மந்திரின் முன் ஒரு சபா மண்டபம் உள்ளது. நான்கு படிகள் ஏறி சபா மண்டபத்திற்குள் நுழையலாம். சபா மண்டபத்தில் பக்தர்களுக்கு அமர இருக்கைகளும், விழாக்களின்போது பயன்படுத்தப்படும் பல்லக்கும் உள்ளன. சபா மண்டபத்தின் முன்புறத்தில் சமாதி மந்திர் உள்ளது. உயரமான பீடத்தில் பிரதட்சிண பாதை விட்டு இந்த அறுகோண வடிவ மந்திர் உள்ளது. சமாதி மந்திரின் மையத்தில் பைநாத் மகாராஜின் சமாதி ஸ்தலம் உள்ளது. அதில் கருங்கல்லால் ஆன அவரது பாதுகைகளும், மேலே வெள்ளியால் ஆன குடையும் உள்ளன. இந்த சமாதி ஸ்தலத்தின் பின் சுவரையொட்டி உள்ள வஜ்ரபீடத்தில் மகாராஜின் பெரிய உருவம் உள்ளது. கீழே அறுகோணமாகவும், மேலே வட்டமாகவும் உள்ள இந்த மந்திரின் சிகரத்தில் அனைத்து பக்கங்களிலும் தேவகோஷ்டகங்களும், அவற்றில் துறவிகளின் சிலைகளும் உள்ளன.

இந்த மந்திரின் அருகே பைநாத் மகாராஜின் ஸ்ரீதர்குடி என்ற இருப்பிடம் உள்ளது. இந்த இடத்தில்தான் மகாராஜ் கி.பி. ௧௯௬௯ முதல் கி.பி. ௧௯௯௭ வரை வசித்தார். ஒவ்வொரு ஆண்டும் கார்த்திக் வத்ய ஏகாதசியில் இங்கு மகாராஜின் ஜெயந்தி விழாவும், கார்த்திக் வத்ய சஷ்டியில் புண்ணியதிதியும் கொண்டாடப்படுகிறது. அப்போது மகாராஷ்டிராவின் பல மாவட்டங்களிலிருந்தும் அவரது பக்தர்கள் இங்கு வருகிறார்கள்.

பயனுள்ள தகவல்கள்

• மாளசிரஸ்ஸிலிருந்து ௨௧ கி.மீ., சோலாப்பூரிலிருந்து ௧௦௬ கி.மீ. தொலைவில் உள்ளது
• மாளசிரஸ்ஸிலிருந்து எஸ்.டி. பஸ் வசதி உள்ளது
• தனியார் வாகனங்கள் மந்திர் வரை வரலாம்
• இப்பகுதியில் தங்குவதற்கும், காலை உணவிற்கும் வசதி இல்லை
• தொடர்பு: சிவபிரசாத் தேஷ்பாண்டே, அலைபேசி: ௭௦௫௭௫௫௫௯௪௨