தேவ் மாம்லேதார் யஷ்வந்த் மஹாராஜ்

சடானா, பாகலான், நாசிக் மாவட்டம்

கலியுகத்தில் ஒரு அரசு அதிகாரி வாழ்ந்து மறைந்தார், அவருடைய மக்கள் அவருக்காக ஒரு கோவிலைக் கட்டி, அவரை தெய்வ நிலைக்கு உயர்த்தினார்கள். அந்த இறைவனின் கோவில் நாசிக் மாவட்டத்தில் உள்ள பாகலான் தாலுகாவில் உள்ள சடானா நகரில் அமைந்துள்ளது; அதன் பெயர் ‘தேவ் மாம்லேதார் யஷ்வந்த் மஹாராஜ் கோவில்’ ஆகும்.
தேவ் மாம்லேதார் அவர்களின் இயற்பெயர் யஷ்வந்த் மகாதேவ் போசேகர் ஆகும். இவர் சோலாப்பூர் மாவட்டம் பண்டரிபுரம் தாலுகாவில் உள்ள போசே என்ற கிராமத்தில் 1815 செப்டம்பர் 13 அன்று பிறந்தார். பள்ளிப் படிப்பு முடிவதற்குள், தமது 12 ஆம் வயதிலேயே அவருக்குத் திருமணம் நடைபெற்றது. மேல் படிப்பிற்காக அவர் நாசிக்கில் உள்ள தனது தாய்மாமன் வீட்டிற்கு வந்தார். அப்போதைய நாசிக் ஆட்சியரின் அறிமுகத்தால், தனது 14 ஆம் வயதில் யேவ்லா வருவாய்த் துறையில் மாற்று எழுத்தராகப் பணியில் சேர்ந்தார். அதன் பிறகு அவர் பார்னேருக்கு மாற்றப்பட்டார். இங்குதான் அவருடைய குடும்ப வாழ்க்கையும் சேவைப் பணியும் உண்மையான அர்த்தத்தில் தொடங்கின. இங்கு ஸ்வாமி சமர்த்தர் அவருக்குக் கனவில் காட்சி அளித்தார். அவர் யஷ்வந்த்ராவின் கையில் ஒரு சாலிகிராமத்தைக் கொடுத்து, மங்களவேடாவிற்கு வந்து தன்னைச் சந்திக்குமாறு பணித்தார். யஷ்வந்த்ராவ் மங்களவேடாவிற்குச் சென்றபோது, ஸ்வாமி அவருக்கு தீக்ஷை அளித்து, “உன்னுடைய சேவை மற்றும் நற்செயல்களால் மக்கள் உன்னைக் கடவுளாகக் கருதுவார்கள்” என்று கூறினார். காலப்போக்கில் அது உண்மையாயிற்று.

ஸ்வாமியிடம் இருந்து திரும்பிய பிறகு, யஷ்வந்த்ராவின் சேவை விரதம் முழு வீச்சில் தொடங்கியது. இதைச் செய்யும்போது, அவர் தனது அரசுப் பணியில் ஒருபோதும் தவறியதில்லை. வேலையில் அவரது நேர்மையால் அவருக்குப் பதவி உயர்வு கிடைத்து, 1853 இல் சாளீஸ்காவ் பகுதியில் ‘மாம்லேதார்’ (வருவாய் அலுவலர்) ஆக நியமிக்கப்பட்டார். தலையில் சிவப்புத் தலைப்பாகை, வெள்ளைச் சொக்காய், வெள்ளை வேஷ்டி ஆகியவை அவரது ஆடையாக இருந்தது. பகல் முழுதும் பணி, இரவில் பஜன்-கீர்த்தனை என அவருடைய தினசரி நடைமுறை இருந்தது. இதில் அவருடைய தர்மபத்தினி ருக்மிணிபாயும் அவருக்குத் துணையாக இருந்தார். யஷ்வந்த்ராவிற்கு நான்கு குழந்தைகள் பிறந்தன. எனினும், அக்குழந்தைகளில் எதுவும் மூன்று மாதங்களுக்கு மேல் வாழவில்லை. ஆனால் அதற்காகத் துக்கப்படாமல், அவர்கள் தங்களை மனிதநேயச் சேவைக்கு அர்ப்பணித்துக் கொண்டனர். ஆதரவற்ற சடலங்களுக்கு இறுதிக்கடன் செலுத்துதல், ஏழை எளிய குழந்தைகளின் திருமணம் மற்றும் உபநயனம் ஆகியவற்றை யஷ்வந்த்ராவ் சொந்தச் செலவில் செய்து வந்தார்.

தனது இந்த சேவைப் பணிக்குத் தடையாய் இருந்ததால், யஷ்வந்த்ராவ் தனது பணியை ராஜினாமா செய்தார். இச்செய்தி மக்களுக்குத் தெரிந்ததும், அவர்கள் யஷ்வந்த்ராவை ராஜினாமாவைத் திரும்பப் பெறுமாறு வேண்டுகோள் விடுத்தனர், ஆனால் அவருடைய உறுதி திடமாக இருந்தது. ராஜினாமா செய்துவிட்டு, அவர் தனது சமூகச் சேவைப் பணியை முழு வீச்சில் தொடங்கினார். இதற்கிடையில், அவர் அமல்னேரில் உள்ள சகாராம் மஹாராஜ் கோவிலுக்குச் சென்றிருந்தார். அங்கு சகாராம் மஹாராஜ் ஸ்வாமி சமர்த்தரிடம், யஷ்வந்த்ராவ் தனது ராஜினாமாவைத் திரும்பப் பெற வேண்டும் என்று வேண்டுகோள் விடுப்பதாக அவருக்கு ஒரு காட்சி கிடைத்தது. மாம்லேதார் பதவியில் இருந்துகொண்டு யஷ்வந்த்ராவால் மக்களுக்கு மேலும் அதிகமாகச் சேவை செய்ய முடியும் என்று அவர் ஸ்வாமியிடம் கூறிக்கொண்டிருந்தார். இந்தக் காட்சிக்குப் பிறகு, யஷ்வந்த்ராவ் தனது ராஜினாமாவைத் திரும்பப் பெற முடிவு செய்தார், அதன்படி அவர் மீண்டும் மாம்லேதாராகப் பணியில் சேர்த்துக்கொள்ளப்பட்டார்.

இந்த முறை அவருக்கு ஷஹாதாவுக்கு பணிமாறுதல் வழங்கப்பட்டது. அதன் பிறகு பல இடங்களுக்கு மாற்றலாகி, 1869 இல் அவர் சடானாவிற்கு மாற்றப்பட்டார். இந்த காலகட்டத்தில், 1870 இல் கடுமையான பஞ்சம் ஏற்பட்டது. மக்கள் உணவின்றித் தவித்தனர். இந்த நேரத்தில், யஷ்வந்த்ராவின் பெருமை மக்களை எட்டியது, மேலும் திரள் திரளாக மக்கள் யஷ்வந்த்ராவிடம் வரத் தொடங்கினர். இந்த ஏழை மக்களுக்காக யஷ்வந்த்ராவ் தனது முழுச் சம்பளம், மனைவியின் மாங்கல்யம் மற்றும் வீட்டிலிருந்த பொருட்களைச் செலவிட்டார். இருப்பினும் மக்களின் வரிசை குறையவில்லை. பஞ்சத்தில் தவித்த மக்களின் துயரத்தை அவரால் தாங்கிக் கொள்ள முடியவில்லை. சுற்றியுள்ள வட்டிக்குக் கடன் தருபவர்களுக்குக் கடிதம் எழுதி கடன் வாங்கினார். இருப்பினும் பஞ்சத்தின் தாக்கம் குறையவில்லை. இறுதியாக யஷ்வந்த்ராவ் அரசாங்கக் கருவூலத்தையே திறக்க முடிவு செய்தார். அதுகுறித்து அரசுக்குக் கடிதம் எழுதினார், ஆனால் அங்கிருந்து எந்தச் சம்மதமும் வரவில்லை. இறுதியில், அவர் தனது சொந்தப் பொறுப்பில் அரசு கருவூலத்தைத் திறந்தார். ₹1,27,000 (ஒரு லட்சத்து இருபத்தேழாயிரம் ரூபாய்) மக்களுக்குப் பகிர்ந்து அளித்தார்.

அரசு கருவூலம் மக்களுக்குப் பகிர்ந்தளிக்கப்பட்ட செய்தி அரசை எட்டியது. அரசு அதிகாரிகள் விசாரணைக்கு வந்தனர். யஷ்வந்த்ராவிடம் விசாரணை நடத்தப்பட்டபோது, இச்செய்தி மக்களிடையே வாய்மொழியாகப் பரவியது. மெல்ல மெல்ல அலுவலகத்திற்கு முன் கூட்டம் கூடத் தொடங்கியது. அதிகாரிகள் கருவூலத்தைத் திறந்து அதில் உள்ள பணத்தை எண்ணியபோது, கருவூலம் முன்பிருந்தபடியே இருப்பதைக் கண்டனர். ஒரு பைசா கூடக் குறையவில்லை. இச்செய்தி காட்டுத்தீ போல் மக்களிடையே பரவியது, அன்றிலிருந்து மக்கள் அவரை ‘தேவ் மாம்லேதார்’ என்று அழைக்கத் தொடங்கினர்.

ஞாயிற்றுக்கிழமை, 1887 டிசம்பர் 11 அன்று மார்கழி தேய்பிறை ஏகாதசியன்று (மார்கஷீர்ஷ वத்ய ஏகாதசி), யஷ்வந்த்ராவ் நாசிக்கில் கோதாவரி நதிக்கரையில் சமாதி அடைந்தார். அந்த இடத்தில் ‘தேவ் மாம்லேதார்’ அவர்களின் சமாதி கோவில் கட்டப்பட்டுள்ளது. அவரது சமாதிக்குப் பிறகு, சடானாவில் உள்ள பக்தர்கள் அவரது பாதகமலங்களை பிரதிஷ்டை செய்ய முடிவு செய்தனர். அதன்பின் இங்கு ஆரவ் நதிக்கரையில், பழைய அலுவலகத்தின் அருகில் மரத்தினாலான கோவில் கட்டும் பணி தொடங்கியது. 1900 ஆம் ஆண்டிற்குள் கோவிலின் பணி நிறைவடைந்து, அதே ஆண்டில் முதல் திருவிழா கொண்டாடப்பட்டது.

கோவிலின் அமைப்பு சபாமண்டபம் மற்றும் கர்ப்பக்கிருஹம் என உள்ளது. கர்ப்பக்கிருஹத்தில் சிவப்புத் தலைப்பாகை, வெள்ளைச் சொக்காய் மற்றும் வெள்ளை வேஷ்டி அணிந்து நாற்காலியில் அமர்ந்திருக்கும் ‘தேவ் மாம்லேதார் யஷ்வந்த்ராவ் மஹாராஜ்’ அவர்களின் சலவைக்க கல் விக்கிரகம் உள்ளது. கோவிலின் சுவர்களில் மஹாராஜாவின் வாழ்க்கையின் முக்கியமான நிகழ்வுகளின் படங்கள் வைக்கப்பட்டுள்ளன. கருவறைக்குள் நுழைவதற்கு முன் இடதுபுறத்தில் விநாயகரின் சலவைக்க கல் மூர்த்தி காணப்படுகிறது. வித்தோபா-ருக்மிணியின் விக்கிரகங்களும் இங்கு உள்ளன.

ஒவ்வொரு ஆண்டும் மார்கழி தேய்பிறை ஏகாதசியன்று (சபலா ஏகாதசி) யஷ்வந்த்ராவ் மஹாராஜாவின் குருபூஜை கொண்டாடப்படுகிறது. அன்றைய தினம் அதிகாலையில் அவரது மூர்த்திக்கு பாலாபிஷேகம் செய்யப்படுகிறது. அன்றைய தினத்தின் முதல் பூஜை இங்குள்ள தற்போதைய வட்டாட்சியரால் நடத்தப்படுகிறது. மாலையில் ‘தேவ் மாம்லேதார்’ அவர்களின் வெள்ளி விக்கிரகம், கோவில் தேர் (கோவில் வடிவிலான சக்கரங்கள் கொண்ட தேர்) மீது எழுந்தருளச் செய்யப்பட்டுப் பிரம்மாண்ட ஊர்வலம் நடத்தப்படுகிறது. இந்த வெள்ளி விக்கிரகம் 17 கிலோ எடையுள்ளது. ‘சபலா ஏகாதசி’ முதல் சுமார் 15 நாட்கள் இந்த யாத்திரை உற்சவம் நடைபெறுகிறது.

கோவிலில் அதிகாலை காகட ஆரத்தி, அதைத் தொடர்ந்து காலை 7.30 மணிக்கு ஆரத்தி நடைபெறுகிறது. தேவ் மாம்லேதார் சடானா நகரின் கிராம தேவதையாக மாறியுள்ளார், அவருடைய ஆசியால் சடானா நகர மக்கள் வளர்ச்சியடைந்து வருகிறார்கள் என்பது இங்குள்ள பக்தர்களின் நம்பிக்கையாகும்.

பயனுள்ள தகவல்கள்:

• நாசிக் நகரத்திலிருந்து 65 கி.மீ, சடானா பேருந்து நிலையத்திலிருந்து 2 கி.மீ தொலைவில்
• நாசிக் உட்பட மாவட்டத்தின் பல பகுதிகளிலிருந்து அரசுப் பேருந்து (ST) வசதி
• தனியார் வாகனங்கள் நேரடியாகக் கோவில் வரை செல்லலாம்
• திருவிழாக் காலத்தில் மட்டுமே பக்தர் தங்குமிடம் வசதி கிடைக்கும்
• கோவில் வளாகத்தைச் சுற்றி தங்குவதற்கும் சிற்றுண்டிக்கும் பல விருப்பங்கள் உள்ளன