खंडोबा देवस्थान

நிம்காவ், தாலுகா கேட், மாவட்டம் புனே

புனே மாவட்டத்தின் கேட் தாலுகாவில் பீமா நதிக்கரையில் அமைந்துள்ள ஸ்ரீ கண்டோபா தேவஸ்தானம், பஹுஜன் சமூகத்தின் மிக முக்கியமான வழிபாட்டுத் தலமாகும். மகாராஷ்டிர அரசாங்கத்தின் ‘பி’ வகுப்பு புனிதத் தல அந்தஸ்தைப் பெற்றுள்ள இத்தலம் ‘பிரதி-ஜெஜூரி’ (ஜெஜூரியின் மறுவடிவம்) என்று அழைக்கப்படுகிறது. கண்டோபா வழிபாட்டு மரபில் ‘முரளி’ எனும் வழக்கம் முற்றிலும் தடைசெய்யப்பட்ட, மற்றும் ‘வாக்யாக்கள்’ மட்டுமே இறைவனின் சேவையைச் செய்யும் மாநிலத்தின் ஒரே கோயில் இதுவாகும். இக்கோயிலின் ஒரு முக்கிய வானியல் சிறப்பு என்னவென்றால், மார்ச் 13 முதல் 17 வரையிலான நாட்களில், மறையும் சூரியனின் கதிர்கள் நேரடியாக கண்டோபாவின் சிலைய மீது விழுகின்றன. இந்த அற்புதக் காட்சியைப் பார்க்க ஒவ்வொரு ஆண்டும் ஆயிரக்கணக்கான பக்தர்கள் நிம்காவிற்கு வருகை தருகின்றனர்.

நிம்காவ் கண்டோபா கோயிலின் மிகப்பழமையான வரலாற்றுக்குறிப்பு மார்கஷீர்ஷ சுத்த பஞ்சமி, சகாப்தம் 1347, அதாவது நவம்பர் 26, 1424 அன்று காணப்படுகிறது. இந்நாளில் தான் கண்டோபா இங்கு வெளிப்பட்டதாக (பிரகடிகரணம்) நம்பப்படுகிறது. இடைக்காலத்தில் இத்தலம் ‘நக்னா’ என்ற பெயரில் அறியப்பட்டது. பிற்காலத்தில் மராட்டிய சாம்ராஜ்யத்தின் போது இக்கோயில் விரிவுபடுத்தப்பட்டது. கி.பி. 1702 இல், ஔரங்கசீப் பாதுஷாவின் படைகள் இக்கோயிலைத் தாக்கியதில், கோயிலின் மூல மண்டபம், நந்தி மற்றும் கலசம் ஆகியவை பெரும் சேதமடைந்தன. இருப்பினும், கருவறையில் உள்ள மூல லிங்கத்திற்கு எந்த பாதிப்பும் ஏற்படவில்லை. பேஷ்வாக்களின் காலத்தில் இக்கோயில் மீண்டும் புத்துயிர் பெற்றது. பேஷ்வாக்களின் மிகவும் நம்பிக்கைக்குரிய திவானாக இருந்த கங்காதர் யஷ்வந்த் சந்திரசூட் என்பவரின் குடும்பத்தினர் 1738 ஆம் ஆண்டில் இக்கோயிலைப் புதுப்பித்தனர். இதனைத் தொடர்ந்து 1769 ஆம் ஆண்டில், பரோடாவின் சர்தார் மல்ஹர்ராவ் கெய்க்வாட் அவர்கள் கோயிலைச் சுற்றி உறுதியான கற்கோட்டையையும், 24 அடி உயர மதிலையும் கட்டி முடித்தார். மகாராஷ்டிராவில் உள்ள கண்டோபாவின் பதினொரு முக்கியத் தலங்களில் இக்கோயிலும் ஒன்றாகும். நவீன காலத்தில், அக்டோபர் 2024 இல், மகாராஷ்டிர அரசாங்கம் கோயில் வளாகத்தில் உள்ள சுமார் 24 ஏக்கர் நிலத்தை தேவஸ்தானத்தின் வளர்ச்சிக்காக ஒதுக்கியுள்ளது. இந்த வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க இடத்தைப் பாதுகாப்பதற்காக அரசாங்கம் எடுத்துள்ள ஒரு பெரிய நடவடிக்கையாக இது கருதப்படுகிறது.

நிம்காவ் கண்டோபாவின் வெளிப்பாட்டுக் கதை என்னவென்றால், ஒருமுறை பகவான் கண்டோபா அமைதியைத் தேடி ஜெஜூரி கோட்டையிலிருந்து புறப்பட்டார். அவருடன் அவரது பிரதானி ஹெகடியும் இருந்தார். நிம்காவ் பகுதியின் இயற்கை அமைதியையும், பீமா நதியின் அழகையும் கண்டு கண்டோபா இங்கு தங்குவதற்கு முடிவெடுத்தார். கண்டோபா இங்கு தங்கியிருந்தபோது, தனது மனைவி பாணாயின் நினைவு வர, அவளை அழைத்து வருமாறு பிரதானி ஹெகடிக்குக் கட்டளையிட்டார். ஆனால், ஹெகடி பிரதானி பாணாயை அழைத்து வருவதற்குப் பதிலாக, ஒரு முரளியை பாணாயின் உருவத்தில் கண்டோபாவிடம் அழைத்து வந்தார். தான் ஏமாற்றப்பட்டதை இறைவன் உடனடியாக உணர்ந்தார். இந்த ஏமாற்றத்தால் கடும் கோபமடைந்த கண்டோபா, அந்த முரளியை ‘நீ மீண்டும் இங்கு வரக்கூடாது’ என்று சபித்து, அவளைக் கல்லாக மாற்றினார். இன்றும் கோயிலின் படிகளில் உள்ள அந்த கிடைமட்டக் கல் முரளியின் கல் என்று அழைக்கப்படுகிறது. இந்த புராணக் குறிப்பின் காரணமாகவே நிம்காவ் கோயிலில் முரளி வழக்கம் கடைபிடிக்கப்படுவதில்லை. இங்கு வாக்யா-முரளி ஜோடி இல்லை, மாறாக ஆண் பக்தர்கள் மட்டுமே, அதாவது வாக்யாக்கள் மட்டுமே கண்டோபாவை வழிபடுகிறார்கள். கண்டோபா மூன்று வெவ்வேறு இடங்களில் வரிசையாக வெளிப்பட்டதாக நம்பப்படுகிறது. அவற்றில் தாமண்டேக், கடேபதார் மற்றும் நிம்காவ் ஆகிய இடங்கள் அடங்கும். வாக்யா மரபைப் பற்றி என்ன சொல்லப்படுகிறது என்றால், குழந்தை பாக்கியத்திற்காக அல்லது குழந்தையின் ஆரோக்கியத்திற்காக நேர்த்திக்கடன் செலுத்திய பிறகு, பிறந்த ஆண் குழந்தையை இறைவனுக்கு அர்ப்பணிப்பார்கள். அந்தப் பையனே பின்னாளில் வாக்யாவாகி கண்டோபாவிற்கு சேவை செய்து, ஜாக்ரன்-கோந்தல் மூலம் நாட்டுப்புற கலாச்சாரத்தைப் பாதுகாக்கிறான்.

புனே-நாசிக் தேசிய நெடுஞ்சாலையில் உள்ள ராஜ்குருநகரிலிருந்து சிறிது தொலைவில் உள்ள நிம்காவ் கிராமத்தின் வடக்கே ஒரு சிறிய குன்றின் மீது இக்கோயில் அமைந்துள்ளது. கோயிலைச் சுற்றியுள்ள உயரமான மதில்கள் காரணமாக இது ஒரு கோட்டை போன்ற தோற்றத்தைத் தருகிறது. இக்கோயிலுக்கு கிழக்கு, மேற்கு மற்றும் தெற்கு என மூன்று திசைகளில் நுழைவாயில்கள் உள்ளன. கிழக்கு நோக்கிய முக்கிய நுழைவாயில் ‘தாவடி தர்வாஜா’ என்று அழைக்கப்படுகிறது. கோயில் நுழைவாயிலின் தேவகோஷ்டங்களில் கணபதி மற்றும் அனுமன் சிலைகள் நிறுவப்பட்டுள்ளன. கோயில் வளாகத்தில் பக்தர்களுக்காக ஓவரிகள் (தங்குமிடங்கள்) அமைக்கப்பட்டுள்ளன. இக்கோயிலின் கட்டிடக்கலை பாணி பேஷ்வா காலத்து கட்டிடக்கலையின் ஒரு அழகான வெளிப்பாடாகக் கருதப்படுகிறது. இது முக்கியமாக கருங்கற்களால் கட்டப்பட்டுள்ளது. கோயில் நுழைவாயிலில் உள்ள நகர்கானா மற்றும் அதன் கீழே உள்ள செதுக்கல்கள் மராட்டிய கட்டிடக்கலை பாணியைச் சேர்ந்தவை.

முக்கிய கோயிலின் முன்னால் மூன்று உயரமான கல் தீபஸ்தம்பங்கள் உள்ளன. அவற்றில் வடக்கே உள்ள தீபஸ்தம்பத்தில் கல்வெட்டுகள் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. தீபஸ்தம்பத்திற்கு முன்னால் கருங்கல்லால் ஆன நந்தி மண்டபம் உள்ளது. இந்த மண்டபத்தின் இடது பக்கத்தில், 1891 என்ற எண் பொறிக்கப்பட்ட போர்ச்சுகீசிய தயாரிப்பு இரண்டு பெரிய மணிகள் தொங்கவிடப்பட்டுள்ளன. கோயிலின் சபா மண்டபம் எண்கோண வடிவில் மற்றும் குவிமாடம் கொண்டது. இதன் சிறப்பு என்னவென்றால், இதன் மையப்பகுதியில் எந்தத் தூணும் இல்லை. இந்த முழு குவிமாடமும் எட்டு வளைவுகளின் மீது தாங்கப்பட்டுள்ளது. சபா மண்டபத்திற்கு முன்னால் கருவறை உள்ளது. இங்கு கண்டோபாவின் சுயம்பு பஞ்சலிங்கம் ஒரு பெரிய யோனிபீடத்தில் உள்ளது. மூல லிங்கத்துடன், பாணாய், ம्हाळசா, பைரவர் மற்றும் ஜோகேஸ்வரி ஆகியோரின் அழகான உலோக உற்சவ மூர்த்திகள் உள்ளன. பின்புறச் சுவரில் கண்டோபா-म्हाळசா ஆகியோரின் கல் சிலைகள் உள்ளன. கோயிலின் கோபுரம் உயரமாகவும் செதுக்கல்களுடனும் உள்ளது. அதன் மீது பல்வேறு தெய்வங்களின் சிலைகளும் வேலைப்பாடுகளும் செய்யப்பட்டுள்ளன. கோயிலில் மொத்தம் நான்கு ரகசிய சுரங்கப்பாதைகள் இருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது, அவற்றில் ஒன்று பேஷ்வாக்களின் திவான் சந்திரசூட்டின் அரண்மனைக்குச் செல்வதாக ஒரு பழைய நாட்டுப்புறக் கதை இங்கு நிலவுகிறது.

நிம்காவ் கண்டோபா கோயிலில் ஆண்டு முழுவதும் பல்வேறு பண்டிகைகள், உற்சவங்கள் மற்றும் திருவிழாக்கள் மிகுந்த உற்சாகத்துடன் கொண்டாடப்படுகின்றன. மார்கஷீர்ஷ சுத்த பஞ்சமியன்று இறைவனின் பிரகடிகரண தினம் (வெளிப்பட்ட நாள்) கொண்டாடப்படுகிறது, அதைத் தொடர்ந்து வரும் சம்பாஷஷ்டியன்று கண்டோபாவின் நவராத்திரி முடிந்து இறைவனுக்கு மஞ்சள் பூசும் விழா நடைபெறுகிறது. இக்காலத்தில் ஏழு நாட்கள் அகண்ட ஹரிநாம சப்தாஹம், கீர்த்தனை மற்றும் அன்னதான நிகழ்ச்சிகள் பெருமளவில் ஏற்பாடு செய்யப்படுகின்றன.

மாக் பௌர்ணமியன்று கண்டோபாவின் திருமண விழா நடத்தப்படுகிறது. இங்குள்ள புள்ளிவிவரங்களின்படி, அப்போது சுமார் ஒன்றரை முதல் இரண்டு லட்சம் பக்தர்கள் தரிசனத்திற்காகக் கூடுகிறார்கள். சைத்ர பௌர்ணமியன்று, அதாவது அனுமன் ஜெயந்தியன்று இறைவனின் ஊர்வலம் நடைபெறுகிறது. தசரா அன்று சிலங்கன் உற்சவத்தைக் கொண்டாடும் பழைய முறை இன்றும் இங்கு கடைபிடிக்கப்படுகிறது.

இந்நாளில் கண்டோபாவின் கையில் உள்ள ஒரு வாள் சிலங்கனுக்காக வெளியே கொண்டு வரப்பட்டு சீமோல்லங்கனம் (எல்லை தாண்டுதல்) செய்யப்படுகிறது. இந்த அனைத்து உற்சவங்களின் போதும் ‘யேல்கோட் யேல்கோட் ஜெய் மல்ஹார்’ என்ற முழக்கத்தாலும், பண்டாரத் தூவியதாலும் முழு வளாகமும் மஞ்சள் நிறமாக மாறுகிறது.

பயனுள்ள தகவல்கள்

• ராஜ்குருநகரிலிருந்து 8 கி.மீ தொலைவில்
• புனே நகரிலிருந்து 45 கி.மீ தொலைவில்
• ராஜ்குருநகரிலிருந்து எஸ்.டி. பேருந்து வசதி உண்டு
• தனியார் வாகனங்கள் கோயில் வாகன நிறுத்துமிடம் வரை வரலாம்
• பகுதியில் தங்குமிடம் மற்றும் உணவு வசதி உண்டு
• தொடர்பு : பாபாசாகேப் பகத், பூசாரி, மொ. 9922058279