வரதாயினி மாதா

வாளன்கோண்டி, தாலுகா: மஹாடு, மாவட்டம்: ராய்கட்

ராய்கட் மற்றும் புனே மாவட்டங்களின் எல்லையில், மஹாட்டிலிருந்து சிறிது தொலைவில் அமைந்துள்ள வாளன்கோண்டி தேவஸ்தானம், ராய்கட் மாவட்டத்தில் உள்ள புகழ்பெற்ற மற்றும் জাগ্রதமான தேவஸ்தானங்களில் ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது. சஹ்யாத்ரி மலைத்தொடர்களில் உற்பத்தியாகும் காள் நதியின் ஆழமான சுழியை வாளன்குண்டம் அல்லது வாளன்கோண்டி என்று அழைக்கின்றனர். மீன்களின் வடிவில் இருக்கும் தேவியின் இந்த இடத்தைக் காணவும், தேவியிடம் வேண்டுதல்களை வைக்கவும் தினமும் நூற்றுக்கணக்கான பக்தர்கள் இங்கு வருகிறார்கள். இந்தச் சுழியின் ஆழம் எவ்வளவு, மேலும் இந்தச் சுழியில் இறைவனின் இந்த ஆயிரக்கணக்கான மீன்கள் எங்கிருந்து வந்தன என்பது இன்றும் ஒரு மர்மமாகவே உள்ளது. 

லிங்கானா கோட்டையின் அடிவாரத்தில், காள் நதியின் முக்கியப் பாதையில், மஹாடு தாலுகாவில் உள்ள பண்தேரி கிராமத்திற்கு அருகில் வரதாயினி தேவியின் தலம் உள்ளது. இங்கு தற்காலிகமான முறையில் தேவியின் கோவில் உள்ளது. மழைக்காலங்களில் நதி பெருக்கெடுத்து ஓடுவதால், இந்தக் கோவில் நீருக்கடியில் மூழ்கிவிடுகிறது. எனவே, இந்தத் தேவியை கோடைக்காலம் மற்றும் குளிர்காலங்களில் மட்டுமே தரிசிக்க முடியும். இந்தத் கோவிலை ஒட்டி நதிப் பாதையில் இயற்கையான சுழி ஒன்று உருவாகியுள்ளது. இந்தச் சுழியில் உள்ள மீன்கள் வரதாயினி மாதாவின் பிள்ளைகள் என்பது பக்தர்களின் அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை. இங்குள்ள மீன்களுக்கும், இமயமலையில் உற்பத்தியாகும் நதிகளில் காணப்படும் அரிதான கோல்டன் மகாசீர் வகை மீன்களுக்கும் மிகுந்த ஒற்றுமை உள்ளது. நர்மதை நதியிலும் இத்தகைய மீன்கள் காணப்படுகின்றன. கோல்டன் மகாசீர் மீன்களை ‘நீரின் புலி’ என்று அழைக்கிறார்கள். இவை தூய்மையான மற்றும் அதிக ஆக்சிஜன் கொண்ட நன்னீரிலேயே காணப்படுகின்றன. இந்த இனம் இந்த நதியில், அதுவும் வரதாயினி மாதாவின் கோவிலுக்கு அருகிலுள்ள சுழியில் எப்படி வந்தது என்பது குறித்து எவராலும் எதையும் கூற முடியவில்லை. இந்த நதியின் பாதை சுமார் ௧௨௪ கி.மீ நீளம் கொண்டது. இருப்பினும், இந்தச் சுழியைத் தவிர நதியின் பிற பகுதிகளில் இந்த மீன்கள் எங்கும் காணப்படுவதில்லை என்று கூறப்படுகிறது. இந்த மீன்கள் குளிர்காலம் மற்றும் கோடைக்காலங்களில் மட்டுமே தரிசனம் தருகின்றன. மழைக்காலத்தில் இவை தெரிவதில்லை. 

இது குறித்து ஒரு ஐதீகம் என்னவென்றால், இந்தச் சுழியில் தேவியின் கோவில் உள்ளது. சுமார் ௬௦௦ ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, இங்குள்ள தேவியின் பூசாரி தினமும் இந்தச் சுழியில் தேவிக்கான ஆராதனையுடன் இறங்குவார். தேவி பூஜை முடிந்ததும் அவர் நீருக்கு வெளியே வருவார். இப்பகுதியைச் சேர்ந்த மக்களின் சுப காரியங்களுக்காக இந்தத் தேவியிடம் பாத்திரங்களைக் கேட்டால், அவை இந்தச் சுழியின் நீரின் மேல் மிதந்து வரும். வேலை முடிந்ததும் அவை மீண்டும் சுழியில் ஒப்படைக்கப்படும். ஆனால், சிலர் இந்த பாத்திரங்களைத் திருப்பித் தராததால் தேவி கோபமடைந்து, அதன் பிறகு பாத்திரங்கள் வருவது நின்றுவிட்டது. தேவி இங்குள்ள கிராம மக்களுக்குக் கனவில் தோன்றி, இனிமேல் எனது இருப்பு இங்குள்ள மீன்களில் இருக்கும் என்று கூறினார். இந்த மீன்கள் எனது பிள்ளைகள். அவற்றின் வடிவிலேயே நான் பக்தர்களின் வேண்டுதல்களை நிறைவேற்ற இந்தத் தலத்தில் எப்போதும் இருப்பேன். அன்றிலிருந்து இந்தத் தலத்தின் முக்கியத்துவம் நாளுக்கு நாள் அதிகரித்து வருகிறது.

ஆயிரக்கணக்கான இறைவனின் மீன்கள் இந்தச் சுழியின் முக்கிய ஈர்ப்பாகும். இந்தச் சுழியில் மீன்கள் அவற்றின் அளவைப் பொறுத்து ஏழு அடுக்குகளாக இருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது. கோல்டன் மகாசீர் மீன்கள் அனைத்துண்ணிகள் ஆகும். அவை பிற மீன்களையும், பூச்சிகளையும் உண்கின்றன. இங்கு இந்த மீன்களுக்கு பக்தர்கள் அரிசி, பொரி, தேங்காய் போன்ற உணவுகளை வழங்குகிறார்கள். அதன்படி, முதலில் சிறிய மீன்களின் முதல் அடுக்கு, பிறகு இரண்டாவது அடுக்கில் பெரிய மீன்கள், அதன்பிறகு இன்னும் பெரிய மீன்கள் என அடுக்குகளைக் காண முடிகிறது. நான்காவது அடுக்கில் உள்ள மீன்கள் நான்கு அடி நீளம் கொண்டவை, ஐந்து, ஆறு மற்றும் ஏழாவது அடுக்கில் உள்ள மீன்கள் அதைவிடப் பெரியவை. ஏழாவது அடுக்கை மிக அரிதாகவே காண முடியும் என்று பக்தர்கள் கூறுகின்றனர். மழைக்காலங்களில் ஏற்படும் பலத்த நீரோட்டத்தால் இந்த மீன்களுக்கு எந்தப் பாதிப்பும் ஏற்படுவதில்லை. மழைக்காலம் முடிந்து நதியில் நீர் மட்டம் குறைந்தவுடன், மீண்டும் இந்தச் சுழியில் மீன்கள் தெரியத் தொடங்குகின்றன. கரையிலிருந்து நதியின் சுழி வரை தொங்கு பாலம் கட்டப்பட்டுள்ளது. அதன் மேல் நின்று இந்தச் சுழியில் உள்ள மீன்களைக் காணலாம். இந்த மீன்களின் தலை செந்நிறத்தில் இருக்கும். இந்தக் குண்டத்தில் உள்ள மீன்களை கிராம மக்கள் பிடிப்பதோ அல்லது கொல்வதோ இல்லை. நூற்றுக்கணக்கான ஆண்டுகளாக இந்த மரபு தொடர்ந்து வருகிறது. 

நதிப் பாதையின் அருகில் தொங்கு பாலம் தொடங்கும் இடத்திலிருந்து தேவியின் கோவிலுக்குச் செல்லலாம். இப்பகுதியில் மீன்களுக்கான உணவு மற்றும் பூஜை பொருட்கள் விற்பனை செய்யும் பல கடைகள் உள்ளன. இந்தத் தேவஸ்தானம் மிகவும் புனிதமானதாகக் கருதப்படுகிறது. இப்பகுதியைக் கடக்கும்போது காலணிகளைக் கழற்றிவிட்டு நடக்கும் வழக்கம் உள்ளது. எனவே, பாலத்தின் தொடக்கத்திலேயே காலணிகளைக் கழற்றிவிட்டு நதிப் பாதைக்குள் நுழைய வேண்டும். சுழியின் அருகில் உள்ள பாறைகளுக்கு இடையே வரதாயினி தேவியின் தலம் உள்ளது. கோடை மற்றும் குளிர்காலங்களில் இந்த இடத்தில் தற்காலிக தகரக் கூரை அமைக்கப்படுகிறது. பக்தர்கள் இந்தத் தேவிக்குத் தேங்காய் சமர்ப்பிக்கிறார்கள். அதன்பிறகு, அந்தத் தேங்காயின் பருப்பைச் சிறு துண்டுகளாக நறுக்கி, தேவியின் பிள்ளைகள் என்று கருதப்படும் மீன்களுக்கு உணவாகச் சுழியில் போடப்படுகிறது. அப்போது அந்தத் தேங்காயைச் சாப்பிட வரும் ஆயிரக்கணக்கான மீன்கள் நீரின் மேல் மிதப்பதைக் காணலாம். 

நவராத்திரி நாட்களில் இங்கு தேவியைத் தரிசிக்க பக்தர்களின் கூட்டம் அதிகமாக இருக்கும். அப்போது ராய்கட் மற்றும் புனே மாவட்டங்களுடன், மகாராஷ்டிரா மற்றும் குஜராத்திலிருந்தும் ஆயிரக்கணக்கான பக்தர்கள் தரிசனத்திற்காக வருகிறார்கள். மழைக்கால நாட்களைத் தவிர, தினமும் காலை ௭ மணி முதல் மாலை ௭ மணி வரை தேவியைத் தரிசிக்கலாம். 

பயனுள்ள தகவல்கள்

• மஹாட்டிலிருந்து ௨௪ கி.மீ தொலைவில்
• மஹாட்டிற்கு அருகிலுள்ள பிர்வாடியிலிருந்து ஆறு இருக்கை கொண்ட ரிக்ஷா வசதி
• தனியார் வாகனங்கள் நேரடியாகத் தேவியின் தலம் வரை செல்லலாம்
• இப்பகுதியில் தங்குவதற்கும் உணவிற்கும் வசதி இல்லை