ரேணுகா மாதா கோவில், உக்கட்காவ்,

தாலுகா கோபர்காவ், மாவட்டம் அகில்யானகர்

கோலாப்பூரின் மகாலட்சுமி, துல்ஜாப்பூரின் துல்ஜாபவானி மற்றும் மாஹூர் கோட்டையில் உள்ள ரேணுகா மாதா ஆகிய மூன்று தேவியரின் ஒருங்கிணைந்த வடிவமாக உக்கட்காவ் ரேணுகா தேவி தலம் விளங்குகிறது. இது மிகவும் சக்தி வாய்ந்த জাগ্রத தலமாகக் கருதப்படுகிறது. கோலாப்பூர், துல்ஜாப்பூர் மற்றும் மாஹூர் கோட்டையில் வேண்டிக்கொண்ட பிரார்த்தனைகளை உக்கட்காவ் ரேணுகா மாதாவின் சன்னதியில் நிறைவேற்றலாம் என்றும், இங்குள்ள தேவியைத் தரிசிப்பதன் மூலம் அந்த மூன்று தலங்களுக்கும் சென்ற புண்ணியம் கிடைக்கும் என்றும் பக்தர்கள் நம்புகின்றனர்.

இந்த தேவியின் வரலாறு என்னவென்றால், உக்கட்காவைச் சேர்ந்த ஒரு பிராமணர் ஒவ்வொரு ஆண்டும் மாஹூர் கோட்டையில் உள்ள ரேணுகா தேவியைத் தரிசிக்கச் செல்வார். தனது ௧௮-வது வயது முதல் இந்த வழக்கத்தை அவர் கடைப்பிடித்து வந்தார். முதுமை காரணமாக மாஹூர் கோட்டைக்குச் செல்வது அவருக்குக் கடினமாக இருந்தது. அப்போது தேவி அவர் கனவில் தோன்றி, “இனி கோவிலுக்குத் தரிசனம் செய்ய வர வேண்டாம், நானே உன் வீட்டிற்கு வருகிறேன்” என்று கூறினார். அதன்படியே தேவி அந்த முதிய பிராமணரின் வீட்டிற்குச் சென்றார். ஆனால், இந்த நிகழ்விற்குப் பிறகு அந்த பிராமணருக்கு கர்வம் ஏற்பட்டது. “எனது பக்தி மேன்மையானது, அதனால்தான் தேவியை இங்கு அழைத்து வந்தேன்” என்று அவர் எண்ணத் தொடங்கினார். நாளடைவில் அவர் அனைவரையும் அலட்சியமாக நடத்தினார். பிராமணரின் நடத்தையில் ஏற்பட்ட மாற்றத்தால் தேவி அங்கிருந்து மறைந்தார். சில ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, தேவி அங்குள்ள ஒரு விவசாயியின் கனவில் தோன்றி, “நான் உன் வயலில் இருக்கிறேன், என்னை வெளியே எடு” என்று கூறினார். அதன்படி விவசாயி வயலில் ஏர் உழத் தொடங்கினார். ஒரு இடத்தில் ஏர்க்கலப்பை நிலத்தில் சிக்கியது. மண்ணை அகற்றியபோது அங்கு தேவியின் சிலை தெரிந்தது. அந்தத் தருணத்தில் தேவி விவசாயியிடம், “நான் இப்போது பூமியிலிருந்து மேலே வருகிறேன். நான் முழுமையாக வெளியே வரும் வரை நீ பின்னால் திரும்பிப் பார்க்காதே” என்று கூறினார். ஆனால், சிறிது நேரத்தில் ஆர்வம் காரணமாக விவசாயி பின்னால் திரும்பிப் பார்த்தார். அதற்குள் தேவியின் பாதி உடல் மட்டுமே வெளியே வந்திருந்தது. அதன் பிறகு தேவி அதே நிலையில் அங்கு நிலைபெற்றார். கிராம மக்கள் சில ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு அந்த இடத்தில் தேவிக்குக் கோவில் கட்டினர்.

உக்கட்காவ் ரேணுகா தேவி தலம் ௪௦௦ ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்டது என்று கூறப்படுகிறது. கோபர்காவ்-வைஜாப்பூர் சாலையில் அமைந்துள்ள இந்த தேவி ‘தாண்டுல்ஜா தேவி’ என்றும் அழைக்கப்படுகிறார். நாசிக், அகில்யானகர் மற்றும் புனே மாவட்டங்களைச் சேர்ந்த பல குடும்பங்களுக்கு இந்த தேவி குலதெய்வமாக இருப்பதால், இங்கு எப்போதும் பக்தர்கள் கூட்டம் நிரம்பி வழிகிறது.

உக்கட்காவில் பிரதான சாலையோரத்தில் உள்ள விசாலமான கோவில் வளாகத்தில் பல பழமையான மரங்கள் உள்ளன. கோவிலின் சற்று பள்ளமான கருவறையில் தேவியின் தாண்டுல் (அரிசி) வடிவிலான ௨ அடி உயரமுள்ள, சந்தனம் பூசப்பட்ட சிலை உள்ளது. இந்தச் சிலையில் ௩ முகங்கள் உள்ளன, அதில் துல்ஜாபவானி, ரேணுகா மாதா மற்றும் மகாலட்சுமி ஆகியோர் அடங்குவர். இந்த மூன்று தேவியரும் சகோதரிகள் என்றும், அவர்கள் ஒன்றாக இங்கு வெளிப்பட்டனர் என்றும் பக்தர்கள் நம்புகின்றனர்.

கோவிலுக்கு முன்னால் உள்ள இரண்டு உயரமான தீபத்தூண்கள் இக்கோவிலின் சிறப்பம்சமாகும். ௩௫ அடி உயரமுள்ள (சுமார் நான்கு மாடி கட்டிடத்திற்கு இணையான) இந்த தீபத்தூண்கள் வட்ட வடிவில் இருந்து மேலெழும்பும் போது குறுகலாகச் செல்கின்றன. இவை கற்கள் மற்றும் செங்கற்களால் கட்டப்பட்டுள்ளன. இந்த இரண்டு தீபத்தூண்களுக்குள்ளும் நுழைய நுழைவு வாயில்கள் உள்ளன. உள்ளே சென்றால் குறுகிய வட்ட வடிவப் படிக்கட்டுகள் உள்ளன, அதன் வழியாக தீபத்தூணின் உச்சியை அடையலாம். இந்தப் படிக்கட்டுகளுக்கு அருகில் வெளிச்சமும் காற்றும் உள்ளே வர சில ஜன்னல்கள் உள்ளன. தீபத்தூணின் உச்சியிலிருந்து முழு கோவிலையும் வளாகத்தையும் தரிசிக்கலாம். இந்த தீபத்தூண்களின் மேல்பகுதியில் நின்று பலமாக அசைத்தால், அவை ஓரளவிற்கு ஆடும் என்று பக்தர்கள் நம்புகின்றனர்.

சித்திரை பௌர்ணமியன்று ரேணுகா தேவிக்கு ௨ நாட்களும், நவராத்திரியின் போது ௯ நாட்களும் திருவிழா நடைபெறுகிறது. அப்போது தினமும் ஆயிரக்கணக்கான பக்தர்கள் தேவியைத் தரிசிக்க வருகின்றனர். திருவிழாக் காலங்களில் தேவிக்கு அலங்காரம் செய்யப்பட்டு, வெள்ளி ஜரிகை கொண்ட பைத்தணி புடவை அணிவிக்கப்படுகிறது. நவராத்திரியின் போது ஆயிரக்கணக்கான பெண்கள் இங்கு ‘கட்டி’ (தேவியின் சன்னதியில் தங்கி பூஜை செய்தல், தேவியின் புகழ்பாடுதல், ஸ்தோத்திரங்கள், மந்திரங்கள், சப்தசதி பாராயணம் மற்றும் முக்கியமாக ௯ நாட்கள் தேவியின் நாமத்தை ஜபித்தல்) மேற்கொள்கின்றனர்.

பிரார்த்தனை நிறைவேற நவராத்திரியின் போது இங்கு ‘லிம்பு’ (எலுமிச்சை கிளை) அணியும் வழக்கம் உள்ளது. லிம்பு அணிவது என்பது, பிரார்த்தனையை நிறைவேற்ற விரும்பும் பெண்கள் அல்லது தேவதாசி முறையிலிருந்து விடுபட விரும்பும் பெண்கள் நிர்வாணமாக இடுப்பில் எலுமிச்சை கிளைகளைக் கட்டிக்கொண்டு, ஒரு கிளையை வாயில் கவ்விக்கொண்டு ரேணுகா மாதாவின் புகழைப் பாடுவது ஆகும். சிலர் குறிப்பிட்ட தூரம் வரை ரேணுகா மாதாவின் புகழைப் பாடிக்கொண்டே தண்டவத் (சாஷ்டாங்க) நமஸ்காரம் செய்தபடி தரிசனத்திற்குச் செல்கின்றனர். வாயில் கவ்வியிருக்கும் எலுமிச்சை கிளை கீழே விழக்கூடாது என்பது விதி. தற்போது சட்டப்படி பெண்கள் நிர்வாணமாக லிம்பு அணியும் வழக்கத்திற்குத் தடை விதிக்கப்பட்டுள்ளது. இருப்பினும், இந்தத் திருவிழாவின் போது பெண்கள் மற்றும் சிறுமிகள் உடைகளின் மேல் எலுமிச்சை கிளைகளைக் கட்டிக்கொள்வதைக் காணலாம்.

‘ரேணுகா மகாத்மியம்’ என்ற நூலில் லிம்பு அணிவது குறித்த கதை ஒன்று உள்ளது. பரசுராமர் பூமியை க்ஷத்திரியர்கள் இல்லாததாக மாற்றியபோது, சரணடைந்தவர்களுக்குப் பாதுகாப்பு அளித்தார். ஜோகினாத் தீர்த்தத்திற்குச் சென்று, குளித்து, லிம்பு அணிந்து ரேணுகாவை வழிபடுங்கள் என்று கூறினார். அதிலிருந்தே லிம்பு அணியும் வழக்கம் தொடங்கியிருக்கலாம் என்று கூறப்படுகிறது.

திருவிழாக் காலங்களில் மாட்டு வண்டிப் பந்தயம் மற்றும் மல்யுத்தப் போட்டிகள் நடைபெறுகின்றன. நவராத்திரியின் கடைசி நாளில் இங்கு ஹோமம் நடத்தப்படுகிறது. அனுமன் ஜெயந்தி, மாசி பௌர்ணமி, குடிபாட்வா ஆகிய நாட்களிலும் இங்கு விழாக்கள் கொண்டாடப்படுகின்றன. தேவி சுயம்புவாகவும், জাগ্রதமாகவும் இருந்து பக்தர்களின் வேண்டுதல்களை நிறைவேற்றுகிறாள் என்பது பக்தர்களின் நம்பிக்கை.

பயனுள்ள தகவல்கள்:

• கோபர்காவ் நகரத்திலிருந்து ௨௨ கி.மீ, அகில்யானகர் நகரத்திலிருந்து ௧௨௩ கி.மீ தொலைவில்
• நாசிக், கோபர்காவ் மற்றும் வைஜாப்பூரிலிருந்து அரசுப் பேருந்து வசதி
• தனியார் வாகனங்கள் நேரடியாகக் கோவில் வாகன நிறுத்துமிடம் வரை செல்லலாம்
• தங்குவதற்கும் உணவிற்கும் கோபர்காவில் பல வசதிகள் உள்ளன