பத்மாவதி தேவி மந்திர்

கோஸ்புரி, தா. / ஜி. அகல்யானகர்

அகல்யானகரில் உள்ள கோஸ்புரி எனும் இடத்தில் माहூர்गडத்தில் வசிக்கும் ரேணுகா மாதாவின் திருத்தலம் உள்ளது, இது பத்மாவதி தேவி மந்திர் என்று அழைக்கப்படுகிறது. இங்குள்ள தேவி மிகவும் சக்தி வாய்ந்தவள் மற்றும் பக்தர்களின் வேண்டுதல்களை நிறைவேற்றுபவள் என்பதால், ஆயிரக்கணக்கான பக்தர்களின் நம்பிக்கைக்குரிய இடமாக இது திகழ்கிறது. கோவிலின் உட்புறச் சுவர்கள் மற்றும் தூண்களில் பல வண்ணக் கண்ணாடித் துண்டுகளால் செய்யப்பட்ட தனித்துவமான கலை வேலைப்பாடுகள் இருப்பதால், இப்பகுதியில் இது ‘கண்ணாடி மந்திர்’ என்றும் புகழ்பெற்றுள்ளது.

இந்த கோவிலின் தலபுராணம் என்னவென்றால், ஸ்ரீகொண்டா தாலுகாவில் உள்ள விசாபூர் கிராமத்தைச் சேர்ந்த ஜடார் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த ரேணுகா மாதாவின் பக்தர் ஒருவர், ஒவ்வொரு ஆண்டும் माहூர்गडத்திற்குச் சென்று தேவியை தரிசித்து வந்தார். திருமணம் முடிந்து பல ஆண்டுகள் ஆகியும் அவருக்குக் குழந்தை இல்லாததால், அவர் माहூர் தேவியிடம் வேண்டிக்கொண்டார். அன்றிரவே தேவி கனவில் தோன்றி, விடியற்காலையில் வயல்வெளிக்குச் செல்லுமாறு கட்டளையிட்டார். தேவி கூறியபடியே வயல்வெளிக்குச் சென்றபோது, குழந்தையின் அழுகுரல் அவர் காதில் விழுந்தது. சத்தம் வந்த திசையை நோக்கிச் சென்றபோது, ஒரு மரத்தடியில் பிறந்த பச்சிளம் பெண் குழந்தை இருப்பதைக் கண்டார். அவர் அக்குழந்தையை எடுத்து வீட்டிற்கு அழைத்து வந்தார். இந்தத் தம்பதியினர் குழந்தைக்கு பத்மாவதி என்று பெயரிட்டு வளர்த்து வந்தனர்.

சில ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு பத்மாவதி வளர்ந்து பெரியவளானாள். அகல்யானகர் தாலுகாவில் உள்ள தற்போதைய ரூய்ச்சத்தி கிராமத்தைச் சேர்ந்த தரந்தலே குடும்பத்தைச் சேர்ந்த ஒரு இளைஞருக்கு அவளை மணம் முடித்துக் கொடுத்தனர். அவளது புகுந்த வீட்டில் நிறைய நிலம் இருந்தது. அதனால் அவளும் விவசாயப் பணிகளில் அவர்களுக்கு உதவி செய்து வந்தாள். ஒருமுறை பத்மாவதியின் மாமனார் விவசாயப் பணிகளுக்காகப் பலரை அழைத்திருந்தார், மேலும் மருமகள் பத்மாவதியிடம் அவர்களுக்கு உணவு சமைக்கச் சொன்னார். பத்மாவதி ௫ ரொட்டிகளையும் ஒரு சிறிய பாத்திரத்தில் சிறிது காய்கறியையும் சமைத்தாள். மாமனார் வந்தபோது, அவரிடம் உணவுத் தட்டைக் கொடுத்தாள். சிற்றுண்டி நேரம் வந்ததும், தரந்தலே அவர்கள் அனைவரையும் உணவருந்த அழைத்தனர். உணவுத் தட்டைத் திறந்து பார்த்தபோது அதில் ௫ ரொட்டிகள் மட்டுமே இருந்தன. இவ்வளவு பேருக்கு இந்த உணவு எப்படிப் போதும் என்று கவலைப்பட்டபடி, அனைவரும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாகச் சாப்பிடலாம் என்று முடிவு செய்தனர். பரிமாறத் தொடங்கியபோது, எத்தனை ரொட்டிகள் எடுக்கப்பட்டாலும், அத்தனை ரொட்டிகள் மீண்டும் தட்டில் இருந்தன. காய்கறியின் விஷயத்திலும் அதேதான் நடந்தது. அனைவரும் வயிறார உண்ட பிறகும் உணவு மீதமிருந்தது.

பத்மாவதியின் குடும்பத்தினருக்கு இந்த விஷயம் தெரிந்ததும், பத்மாவதி ஏதோ சூனியக்காரி என்றும், அவளை வீட்டில் வைத்திருப்பது நல்லதல்ல என்றும் நினைத்தனர். மறுநாள் பத்மாவதியை அவளது பிறந்த வீட்டிற்கு அனுப்பும் அவசரம் தொடங்கியது. ஒரு குதிரையை எடுத்துக்கொண்டு பத்மாவதியும் அவளது மாமனாரும் பயணத்தைத் தொடங்கினர். விசாபூருக்கு அருகில் உள்ள கோஸ்புரிக்கு வந்ததும், ஒரு கிணற்றின் அருகே பத்மாவதியும் அவளது மாமனாரும் நின்றனர். அங்குள்ள இயற்கை எழில் கொஞ்சும் சூழலைக் கண்டு பத்மாவதியின் மனம் மகிழ்ந்தது. மாமனாரை விட்டுத் தொலைவில் சென்று, தன் உடலில் இருந்த அனைத்து ஆபரணங்களையும் ஒரு நீரோடைக்கு அருகில் உள்ள கல்லின் மீது வைத்துவிட்டு அவள் மறைந்து போனாள்.

நீண்ட நேரம் ஆகியும் பத்மாவதி திரும்பி வராததால், மாமனார் கூப்பிடத் தொடங்கினார். அப்போது வெகு தொலைவிலிருந்து ‘ஜி’ என்ற சத்தம் கேட்கத் தொடங்கியது. சத்தம் வந்த திசையை நோக்கி மாமனார் சென்றபோது, பத்மாவதி மறைந்த இடத்திலிருந்து மீண்டும் ‘ஜி’ என்ற சத்தம் கேட்டது. இது பலமுறை நடந்ததால் மாமனார் சோர்வடைந்தார். மருமகளைக் காணவில்லை, இப்போது வீட்டிலும் பிறந்த வீட்டிலும் என்ன சொல்வது என்ற கவலையில், மாமனார் அங்கேயே மயங்கி விழுந்தார். எஜமானர் மயங்கி விழுவதைக் கண்ட குதிரையும் தன் உயிரை விட்டது. மறுநாள் பத்மாவதி தன் மாமியாரின் கனவில் தோன்றி, தான் மறைந்த இடத்தைப் பற்றிய தகவலைக் கூறினாள். அதன்படி குடும்பத்தினர் அங்கு சென்று பார்த்தபோது, பத்மாவதியின் ஆபரணங்களையும் ஒரு கல்லை (தாந்த்ளா) மட்டுமே கண்டனர். கிராம மக்கள் ஆபரணங்களை குடும்பத்தினரிடம் ஒப்படைத்துவிட்டு, கல் கிடைத்த இடத்தில் அழகான கோவிலைக் கட்டினர். அதுவே இந்த பத்மாவதி மந்திர். இந்த கோவிலுக்கு வெளியே பத்மாவதியின் மாமனார் மற்றும் குதிரையின் சமாதிகளும் உள்ளன. அன்றிலிருந்து பத்மாவதி தேவி கோஸ்புரி மற்றும் சுற்றியுள்ள கிராம மக்களின் நம்பிக்கைக்குரிய தெய்வமாகத் திகழ்கிறாள். 

கோஸ்புரி கிராமத்தில் உள்ள பத்மாவதி மந்திர் வளாகம் அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது. வளாகம் முழுவதும் தரைதளம் அமைக்கப்பட்டு அலங்காரச் செடிகள் நடப்பட்டுள்ளன, இதனால் இப்பகுதி மிகவும் அமைதியாக உள்ளது. கோவிலைச் சுற்றி மதில் சுவர் உள்ளது, அதில் கோவிலின் முக்கிய நுழைவாயில் உள்ளது. முக்கிய நுழைவாயிலுக்கு முன்னால் இரண்டு உயரமான தீபஸ்தம்பங்கள் உள்ளன. நுழைவாயில் வழியாக உள்ளே சென்றால் கோவில் பிரகாரம் வரும். சபா மண்டபம் மற்றும் கருவறை என கோவில் அமைந்துள்ளது. கோவிலின் சபா மண்டபம் விசாலமானது, அதன் சுவர்கள், தூண்கள் மற்றும் கூரைகள் முழுவதும் பல வண்ணக் கண்ணாடித் துண்டுகளால் தனித்துவமான அலங்காரங்கள் செய்யப்பட்டுள்ளன. சபா மண்டபத்தைத் தாண்டிச் சென்றால் மூன்று கருவறைகள் உள்ளன. அதில் நடுவில் உள்ள முக்கிய கருவறையில் பத்மாவதி தேவியின் சிலை பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டுள்ளது. வலதுபுறம் உள்ள கருவறையில் துக்காய் தேவியும், இடதுபுறம் உள்ள கருவறையில் கணேசர் சிலையும் உள்ளன. கோவில் வளாகத்தில் விட்டல்-ருக்மிணி, ஸ்ரீதத்தர் கோவில்கள் உள்ளன. மேலும், இங்கு ஒரு பழமையான கிணறு உள்ளது. 

கோவிலின் மதில் சுவரின் உட்புறத்தில் பல அறைகள் உள்ளன. இந்த அறைகளில் பத்மாவதி தேவியின் பிறப்பு முதல் கல் (தாந்த்ளா) கிடைக்கும் வரை உள்ள தகவல்கள் ஓவியங்களாகக் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன. நவராத்திரி விழா இங்கு நடைபெறும் முக்கிய விழாவாகும். இந்த நேரத்தில் இப்பகுதியைச் சேர்ந்த ஆயிரக்கணக்கான பக்தர்கள் கோவிலில் தங்கி தேவியை வழிபடுகின்றனர். ஒவ்வொரு ஆண்டும் ஒன்பதாம் நாளில் இங்கு ஹோம-ஹவனம் நடைபெறுகிறது. அன்று இங்கு பெரிய திருவிழா நடக்கிறது. மேலும், தசரா அன்று தேவியின் பிரம்மாண்டமான பல்லக்கு ஊர்வலம் நடைபெறுகிறது. இந்த நேரத்தில் ஆயிரக்கணக்கான பக்தர்கள் கலந்து கொள்கின்றனர். 

பயனுள்ள தகவல்கள்:

• அகல்யானகரிலிருந்து ௨௬ கி.மீ தொலைவில்
• அகல்யானகர், பார்னேரிலிருந்து அரசுப் பேருந்து வசதி
• தனியார் வாகனங்கள் நேரடியாகக் கோவில் வாகன நிறுத்துமிடம் வரை செல்லலாம்
• வளாகத்தில் பக்தர் தங்கும் விடுதி வசதி உள்ளது