சௌண்டேஸ்வரி தேவி மந்திர்

ஆஷ்டா, வாள்வா வட்டம், சாங்லி மாவட்டம்

பல தனித்துவமான சடங்குகளையும் மரபுகளையும் கொண்டதும், பேஷ்வா கால கட்டிடக்கலை மரபுகளைப் பறைசாற்றுவதுமான ஆஷ்டா நகரின் பக்தர்களுக்குப் பிரியமான திருத்தலம் சௌண்டேஸ்வரி தேவி கோவில் ஆகும். ஸ்ரீராமரின் புனிதப் பாதங்கள் பட்டதால் புனிதம் அடைந்த இந்த நகரில் அமைந்துள்ள சௌண்டேஸ்வரி கோவிலில் நடைபெறும் பவாய் திருவிழா மிகவும் பிரசித்தி பெற்றது. ஒரு காலத்தில் இங்கு நரபலி கொடுக்கும் வழக்கம் இருந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. ஆனால் தற்போது இந்த கோவிலில் தேங்காய் கூட உடைக்கப்படுவதில்லை. சாக்த சம்பிரதாய பவாய் வழக்கம் மட்டும் கடந்த சில நூற்றாண்டுகளாக இங்கு தவறாமல் கடைபிடிக்கப்படுகிறது. ஆஷ்டாவில் நடைபெறும் இந்த பவாய் திருவிழா மிகவும் பிரபலமானது. 

‘மார்க்கண்டேய புராணம்’ கூறும் ‘தேவி மகாத்மியத்தின்’ ௭-ஆம் அத்தியாயத்தின்படி, சும்ப-நிசும்ப அசுரர்கள் இந்திரதேவனிடமிருந்து மூவுலகின் ஆட்சியைக் கைப்பற்றினர். அப்போது தேவர்கள் ஆதிசக்தி பகவதியிடம் முறையிட்டனர். அவர்கள் பகவதியை பிரார்த்தித்துக் கொண்டிருந்தபோது, பார்வதி தேவி அங்கு வந்தாள். அவளது சரீர கோசத்திலிருந்து அம்பிகை தேவி தோன்றினாள். சண்டனும் முண்டனும் சும்ப-நிசும்பர்களின் சேவகர்களாக இருந்தனர். அவர்கள் அம்பிகையைக் கண்டு, அவளது அழகை சும்பனிடம் விவரித்தனர். சும்பன் அம்பிகையைத் தன் மனைவியாக வருமாறு செய்தி அனுப்பினான். அம்பிகை அதை மறுத்துவிட்டாள். அப்போது அவளைப் பிடித்துவர சும்ப-நிசும்பர்கள் சண்டனையும் முண்டனையும் அனுப்பினர். அப்போது அம்பிகையின் சரீரத்திலிருந்து வெளிப்பட்ட காளி, சண்ட-முண்டர்களை வதம் செய்தாள். காளி தேவி சண்ட-முண்டர்களை வதம் செய்ததால், தேவி பகவதி அவளுக்கு சாமுண்டா என்று பெயரிட்டாள். 

சாமூண்டா, சாமூண்டேஸ்வரி என்ற பெயர்கள் மருவி, இங்குள்ள தேவிக்குச் சௌண்டேஸ்வரி என்ற பெயர் ஏற்பட்டது. சௌண்டேஸ்வரி என்ற பெயரில் அறியப்படும் பல கோயில்கள் மகாராஷ்டிராவில் மட்டுமல்லாமல், பிற மாநிலங்களிலும் உள்ளன. இக்கோயில்களில் உள்ள மூர்த்திகள் காளி மாதாவுடனும், ரணசண்டியுடனும் தொடர்புடைய உக்கிரமான ரூபங்களில் காட்சியளிக்கின்றன. ஆஷ்டாவில் உள்ள கோயிலில் உள்ள மூல சதுர்புஜ ஆயுதமேந்திய மூர்த்தியும் சாமூண்டேஸ்வரியுடன் தொடர்புடையதே ஆகும். ஆனால், அதன் தோற்றமும் அலங்காரமும் கோल्हाப்பூரின் அம்பாபாயைப் போலவே செய்யப்படுகின்றன. ஆஷ்டேயின் இந்த சாமுண்டேஸ்வரி கோவில் அம்பாபாய் கோவிலாகவும் அறியப்படுகிறது. இந்த சாமுண்டே மகிஷாசுரனைக் கொன்றதாக ஒரு புராணக் கதையும் உள்ளது. இந்த மகிஷாசுரமர்த்தினி சாமுண்டா கர்நாடகாவின் மைசூர் அரச குடும்பத்தின் குலதெய்வம். இங்குள்ள சௌண்டேஸ்வரி தேவியும் கர்நாடகாவின் பாதாமியைச் சேர்ந்தவர் என்று கூறப்படுகிறது. தேவியின் ஆரத்தியில் ‘ஆஷ்டேக்ராமி ரஹிவாஸ், பரி தூ பதாமிஸ்வாமினி’ என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. அதன் இந்த மூல இடத்தின் நினைவுகள் இன்றும் இந்த கோவிலில் பாதாமியில் உள்ள சாக்த சம்பிரதாய பக்தர்களின் உற்சவத்தின் மூலம் நிலைநிறுத்தப்பட்டுள்ளன.

இந்த பாவாய் திருவிழா இங்கு எப்படி வந்தது என்பது குறித்து ஒரு கதை சொல்லப்படுகிறது. கர்நாடகப் படையெடுப்பின் போது, வாள்வாவைச் சேர்ந்த தோரத் சர்க்காருக்கு பாதாமியில் கொள்ளையடித்தபோது ஒரு பெட்டி கிடைத்தது. அதைத் திறந்தபோது, அதிலிருந்த ஒரு முகமூடி திடீரெனப் பறந்துவிட்டது. பின்னர், பெட்டியில் இருந்த மற்றொரு முகமூடியைப் போலவே இன்னொரு முகமூடி செய்யப்பட்டது. அதைச் சரிபார்த்தபோது, அந்தப் பெட்டியில் மூன்று செப்புப் பட்டயங்கள் இருப்பது தெரியவந்தது. அதில் உள்ள தகவல்களிலிருந்து பவாய் விளையாட்டின் பாரம்பரியம் பற்றி அறிய முடிந்தது. அஷ்டாவில் உள்ள பன்னிரண்டு பலுதேதார்கள் இங்கு பவாய் திருவிழாவைத் தொடங்க முடிவு செய்தனர். தோரத் சர்க்கார் அதற்கு ஆதரவு அளித்தார். அப்போதிருந்து இந்த பவாய் திருவிழாவின் பாரம்பரியம் அஷ்டாவில் தொடங்கியது என்று கூறப்படுகிறது. பவாய் திருவிழாவின் அனைத்து விளையாட்டுகளிலும் அப்போதிருந்ததைப் போலவே இப்போதும் பன்னிரண்டு பலுதேதார்கள் மரியாதைக்குரியவர்களாகப் பங்கேற்கின்றனர். 

தேவியின் இக்கோயில் ஹேமடபந்தி பாணியில் கட்டப்பட்டுள்ளது. பெரிய நுழைவாயிலுடன் கூடிய நகர்கானாவுக்கு அருகில் ஒரு சுற்றுச்சுவர் உள்ளது. அந்த மகாதவாரத்தின் வழியாக உள்ளே நுழையும்போது, காவலர்களுக்கான ஓய்வறைகள் தென்படுகின்றன. கோயில் வளாகத்தில் ஒரே பக்கத்தில் உள்ள சுற்றுச்சுவரிலும் சிறிய சிறிய வளைவுடைய சன்னதிகள் உள்ளன. அங்கே இப்போது நிர்வாகக் குழுவின் அலுவலகங்கள் மற்றும் கடைகளுக்கான ஏற்பாடுகள் செய்யப்பட்டுள்ளதாகத் தெரிகிறது. மறுபக்கம் திறந்திருக்கிறது. உள்ளே நுழைந்தவுடன் இடதுபுறத்தில் கருங்கல்லால் ஆன ஒரு சிறிய சிகரத்துடன் கூடிய கோயில் தென்படுகிறது. அதில் கருங்கல்லால் ஆன கணராயரின் தனித்துவமான திருவுருவம் உள்ளது. திருவுருவத்தின் பின்னால் உலோகத்தால் ஆன அழகான பிரபாவளி உள்ளது. அதன் மீது கீர்த்திமுகம் செதுக்கப்பட்டுள்ளது. அருகிலேயே சங்கரர் கோயிலின் கோபுரமும் உள்ளது. வலதுபுறத்தில் துளசி பிருந்தாவனமும் தீபமாலையும் உள்ளன. தீபமாலையின் அடிப்பாகத்தில் நான்கு பக்கங்களிலும் புலிச் சிற்பங்கள் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. பெரும்பாலான இடங்களில் தீபமாலையின் அடிப்பாகத்தில் யானைகளைச் செதுக்கும் வழக்கம் உள்ளது. இதனால் இந்த தீபமாலை தனித்துவமாகத் தெரிகிறது. 

கோயிலின் முன்புறம் ஒரு சிறிய குவிமாட வடிவிலான நந்தி மண்டபம் உள்ளது. முன்னொரு காலத்தில் இங்கு நந்தியும் ஒரு சிவலிங்கமும் இருந்தன. தற்போது இம்மண்டபத்தில் எதுவும் இல்லை. திருவிழாக் காலங்களில் பல்லக்கு மண்டபமாக இது பயன்படுத்தப்படுகிறது. இம்மண்டபத்தை ஒட்டி, கோயிலை நோக்கியவாறு இரண்டு செந்தூரம் பூசப்பட்ட பழமையான சிலைகள் உள்ளன. அவற்றின் அருகிலேயே கருங்கல்லில் செதுக்கப்பட்ட இரண்டு சிங்கச் சிலைகளும் உள்ளன. நந்தி மண்டபத்திலிருந்து முக்கிய கோயில் வரையிலான இடைவெளி தகரக் கொட்டகையால் வேயப்பட்டுள்ளது. இங்கேயே இடதுபுறத்தில் பல கல் சிற்பங்களின் சிதைவுகள் வைக்கப்பட்டிருப்பதைக் காணலாம். அவற்றில் சதி கற்களும் அடங்கும். 

முக்கியமான கல் கோயிலில் பழமையின் பல அடையாளங்கள் தென்படுகின்றன. உள்ளே நுழைந்ததும், கூட்மண்டபம் அதாவது மூடப்பட்ட சபா மண்டபம் உள்ளது. அதற்கு அப்பால் அந்தராளம் மற்றும் கர்ப்பகிரகம் உள்ளன. கருவறை விமானத்தின் நான்கு மூலைகளிலும் சிறிய சிகரங்கள் உள்ளன. நடுவில் உள்ள இரண்டு அடுக்குகளில் உள்ள எண்கோண சிகரத்தில் தேவகோஷ்டங்கள் உள்ளன. அவற்றில் அனுமன், விஷ்ணு, ராமர் போன்ற தெய்வங்களின் திருவுருவங்கள் உள்ளன. மேலே ஆம்லகமும் சிகரமும் உள்ளன. சபாமண்டபத்தின் கல் கூரையில் படிகள் கொண்ட குவிமாட அமைப்பு உள்ளது. அதற்கு நேர் கீழே அறுபது முதல் எழுபது ஆண்டுகள் பழமையான, மிகப் பெரிய பித்தளை ஆமை உள்ளது. சபாமண்டபத்தில் ஒரு தூண் கூட இல்லை. 

முக்கிய கருவறையின் உலோகத்தால் ஆன நான்கு மடிப்புள்ள கதவு நிலைகளில் மிக நுணுக்கமான வேலைப்பாடுகள் உள்ளன. மண்டாரகத்தில் தாமரை மலர் உள்ளது. கருவறையில் தேவியின் நான்கு கரங்கள் கொண்ட திருவுருவமும், அதன் பின்னால் அழகான பிரபாவளியும் உள்ளன. தேவியின் நான்கு திருக்கரங்களில் திரிசூலம், வாள், நரமுண்டம் மற்றும் பானபாத்திரம் உள்ளன. தேவியின் இடதுபுறத்தில் கணபதியின் உலோகத் திருவுருவம் உள்ளது. உற்சவ காலங்களில் தேவிக்கு முகமூடி அணிவிக்கப்படுகிறது. ஒவ்வொரு உற்சவத்திற்கும் ஏற்ப அலங்காரம் மாறுபடும். இக்கோயிலின் முக்கிய உற்சவமான பாவை, ஜேஷ்ட மாத தசமியில் தொடங்கி ஆஷாட பௌர்ணமி வரை நடைபெறுகிறது. இருபத்து ஒன்று நாட்கள் இந்த தேவியின் யாத்திரை நடைபெறுகிறது. இங்குள்ள பாவை உற்சவத்தைப் பற்றிய ஒரு ஐதீகம் என்னவென்றால், இந்த அடர்ந்த வனப்பகுதியில் தேவிக்கும் சண்ட-முண்ட அரக்கர்களுக்கும் இடையே போர் நடந்தது. அதில் தேவி அவர்களை அழித்தாள். இந்த நிகழ்வை நினைவுகூரும் விதமாக ஒவ்வொரு ஆண்டும் பாவை திருவிழா இங்கு நடத்தப்படுகிறது. 

இந்த உற்சவத்தில் அசுர வேடமணிந்தவர்களுடன் ஒரு பாசாங்குப் போர் நடத்தப்படுகிறது. உற்சவத்தின் தொடக்கத்தில் கோவிலில் போர் வாத்தியங்கள் இசைக்கப்படுகின்றன. பின்னர் ஒரு மரியாதைக்குரிய நபர் தலையில் விளக்கு ஏந்தி அசுரனைத் தேடி கிராமம் முழுவதும் சுற்றி வருகிறார். ஆனால் அன்று அசுரன் கண்டுபிடிக்கப்படுவதில்லை. அடுத்த நாள், ௪௦ மரியாதைக்குரிய நபர்கள் அசுரனைக் கண்டுபிடித்து அழிப்பதாக சபதம் செய்கிறார்கள். இது கங்கண விதி என்று அழைக்கப்படுகிறது. பின்னர், மரியாதைக்குரிய நபர்களில் ஒருவர் அசுரனைப் போல் வேடமிட்டு சுற்றி வருகிறார். மாய ரூபங்களில் சுற்றித் திரியும் அந்த அசுரனைத் தேட ஆளு-மாளு, கோழி, பிசே, தள உத்தவநே போன்ற பல்வேறு முறைகள் கையாளப்படுகின்றன. இரவு நேரத்தில், ஐவர் கன்னிப் பெண்கள் வேடமணிந்து, வீடு வீடாகச் சென்று அசுரனைத் தேடுகிறார்கள். தமாமே, குரவ், அடுகடே, ஹிர்குடே மற்றும் கோர்பி ஆகிய ஐந்து குடும்பங்களைச் சேர்ந்த முக்கியஸ்தர்கள் இந்த வேடத்தை அணிகிறார்கள். வீடு வீடாகச் செல்லும் இந்த ஐந்து கன்னிப் பெண்களும் பூஜிக்கப்படுகிறார்கள். அதன் பிறகு லோட் மற்றும் லஹு ஆகிய சடங்குகள் நடைபெறுகின்றன. அமாவாசை அன்று ஒருவர் அசுரனின் முகமூடியை அணிகிறார். அவர் அரகடி என்று அழைக்கப்படுகிறார். இருவர் தெய்வங்களின் முகமூடிகளை அணிகிறார்கள். பின்னர் அசுரனின் முகமூடியை அணிந்தவர் பிடிக்கப்பட்டு தேவியின் முகமூடிக்கு முன் கொண்டுவரப்படுகிறார். அசுரனைப் பிடித்து வரும் மரியாதை இங்குள்ள சரடே குடும்பத்திற்கு உரியது. 

அசுரன் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட பிறகு, தேவிக்கும் அவனுக்கும் இடையே போர் தொடங்குகிறது. நகரிலுள்ள அம்பாபாய் கோவில், கணபதி கோவில், காந்தி சௌக், மாருதி கோவில் மற்றும் மற்றொரு இடத்தில் இந்த விளையாட்டு நடைபெறுகிறது. தேவி மற்றும் அசுரனின் எல்லைகள் நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளன. போர் வாத்தியங்களின் முழக்கத்துடனும், ஹரஹர கோஷத்துடனும் போர் தொடங்குகிறது. போர் என்பது ஓட்டங்கள். தேவி மற்றும் அசுரனின் முகமூடிகள் குடை, சாமரம், சௌரே ஆகியவற்றுடன் ஓடத் தொடங்குகின்றன. தேவியின் முகமூடி பின்னோக்கிச் செல்லச் செல்ல, அரகடி அதாவது அசுரன் முன்னோக்கி வருகிறான். அசுரனை இவ்வாறு விளையாட வைத்து, தேவி தனது எல்லைக்குள் கொண்டு வந்து, பின்னர் திடீரென அவன் மீது தாக்குதல் நடத்துகிறாள். இந்த நேரத்தில் அரகடி தனது எல்லைக்குள் தப்பி ஓட முயற்சிக்கிறான். தேவி மீண்டும் அவனைத் துரத்துகிறாள். இவ்வாறு ஐந்து இடங்களில் ஐந்து ஓட்டங்கள் நடைபெறுகின்றன. இறுதியில் மாருதி கோவில் அருகே அரகடி அதாவது அசுரன் சரணடைகிறான். குறுக்காகப் படுக்கிறான். பின்னர் தேவியின் முகமூடிகள் ஹரஹர என்று கூறி அவனைத் தாண்டிச் செல்கின்றன. அசுரனின் அழிவு ஏற்படுகிறது. இந்த நேரத்தில் தேவியின் வெற்றியின் மகிழ்ச்சி கொண்டாடப்படுகிறது. இது பாக்கரே என்று அழைக்கப்படுகிறது. இதற்குப் பிறகு, அசுரனின் தாயின் வேடமணிந்து ஒருவர் புலம்பிக்கொண்டு அலைகிறார். இது ஒரு ஊர்வலமே. இது காட்லே என்று அழைக்கப்படுகிறது. அந்த இரவில் அசுரனின் மனைவி சதி செல்கிறாள், அதாவது பெரிய தீ மூட்டப்படுகிறது. மறுநாள் இந்த முக்கியஸ்தர்கள் அனைவரும் புடவை அணிந்து மகிழ்ச்சியைக் கொண்டாடுகிறார்கள். ஏகாதசி வரை இந்த முக்கியஸ்தர்கள் பெண்ணின் வேடமணிந்து கிராமத்தில் நடனமாடுகிறார்கள். இந்த அனைத்திற்கும் பயன்படுத்தப்படும் திவா, கங்கணவிதி, ஆளுமுளு, கோடி, பிசே, தள உட்டவனே, ஜோக்ஞா, லோட், லஹு, முகவட்டே, பாக்கரே, பாஜ்லே-காட்லே, சோர் சதி, சிட்க்யா மிட்க்யா போன்ற சில வார்த்தைகள் இந்த விழாவின் தனித்துவத்தை எடுத்துரைக்கின்றன. இந்த விழாவிற்கு மாநிலம் முழுவதிலுமிருந்து ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் வருகிறார்கள்.

விழா முடிந்ததும் இந்த முகமூடிகள் அனைத்தும் பெட்டியில் அடைத்து வைக்கப்படுகின்றன. விழாவின் போது மட்டுமே வெளியே எடுக்கப்படும் இந்த முகமூடிகளை மற்ற நேரங்களில் பார்க்கக்கூடாது என்பது இங்குள்ள வழக்கம். பதாமி போலவே, இங்கு பௌஷ மாதத்தில் கொண்டாடப்படும் விழாவின் போது தேவிக்கு ૬૦ வகையான காய்கறிகள் நைவேத்தியமாகப் படைக்கப்படுகின்றன. தேவியின் செலவுகளுக்காக தேவியின் பெயரில் நிலம் வழங்கப்பட்டுள்ளது. அந்த சனத் கி.பி. ௧௭௬௩ ஆம் ஆண்டைச் சேர்ந்தது என்று கூறப்படுகிறது.

பயனுள்ள தகவல்கள்

• வால்வாவிலிருந்து ௧௦ கி.மீ., மற்றும் சாங்லியிலிருந்து ௨௩ கி.மீ. தொலைவில்
• சாங்லி மாவட்டத்தின் பல நகரங்களிலிருந்து ஆஷ்டாவிற்கு எஸ்.டி. பேருந்து வசதி
• தனியார் வாகனங்கள் கோவில் வரை வரலாம்
• சுற்றுவட்டாரத்தில் தங்குமிடம் மற்றும் காலை உணவு வசதி உள்ளது