மகாதேவ கோவில்

பாப்பரி, தாலுகா: மோஹோல், மாவட்டம்: சோலாப்பூர்

சடங்குகள், கடுமையான துறவறம், சந்நியாசம் ஆகியவற்றுக்கு முக்கியத்துவம் அளிக்காமல், சாதாரண மனிதனையும் பக்திப் பெருக்கில் ஆழ்த்தும் ஆன்மிகச் சிந்தனையை முன்வைப்பதோடு, யோக சாதனைகளுக்கும் முக்கியத்துவம் அளிக்கும் சிவபூசகரான ‘நாகேஷ் சம்பிரதாயம்’ மோஹோல் தாலுகாவில் உருவானது. அத்தகைய சிறப்பு வாய்ந்த இத்தாலுகாவில் உள்ள பாப்பரியில் சுயம்பு மகாதேவனின் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க திருத்தலம் அமைந்துள்ளது. இதன் ஐதிகம் என்னவென்றால், இங்குள்ள மகாதேவனின் திருமேனி (லிங்கம்) யாராலும் பிரதிஷ்டை செய்யப்படாமல், பூமியிலிருந்து சுயமாகத் தோன்றியதாகும். இங்குள்ள மகாதேவன் மிகவும் சக்தி வாய்ந்தவர் (ஜாக்ருத்) என்றும், அவரை வழிபடுவதன் மூலம் புத்திரப்பேறு போன்ற மன விருப்பங்கள் நிறைவேறும் என்றும் பக்தர்களின் அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையாகும்.

கோவில் குறித்த ஐதிகம் என்னவென்றால், பழைங்காலத்தில் பாப்பரியிலிருந்து இரண்டு கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ள கண்டாளி கிராமத்தில் கத்வாங்க ராஜா ஆட்சி செய்து வந்தார். இந்த ராஜா யார் என்பது வரலாற்றில் பதிவாகவில்லை. இதே பெயருடைய அரசன் திரேதாயுகத்தில் பிரபு ஸ்ரீராமரின் குலத்தில் பிறந்ததுடன், தேவாசுர யுத்தத்தில் தேவர்களின் பக்கமிருந்து போரிட்டான். இந்த அரசன் தனது சொத்துகள் அனைத்தையும் ஏழைகளுக்கும் பிராமணர்களுக்கும் தானமாக வழங்கினான் என்று புராணக் கதை கூறுகிறது. எனினும், பாப்பரி தல வரலாற்றின்படி, கத்வாங்க ராஜா மூலமாக மிராருக்கு அருகில் உள்ள புத்காவைச் சேர்ந்தவர் என்று கூறப்படுகிறது. இந்த அரசனுக்குக் குழந்தைகள் இல்லை. அவருக்கு வேட்டையாடும் வழக்கம் இருந்தது. கோடைக்காலத்தில் ஒரு நாள் மதியம் வரை எந்த விலங்கும் கிடைக்காமல் களைப்படைந்து ஒரு மரத்தின் கீழ் இந்த அரசன் ஓய்வெடுத்தான். அங்கேயே அவனுக்குத் தூக்கம் வந்தது.

அவன் தூங்கிக் கொண்டிருந்தபோது அவனுக்கு ஒரு கனவுத் தோற்றம் (திவ்ய தரிசனம்) ஏற்பட்டது. அதாவது, ‘நீ எந்த இடத்தில் உறங்கிக் கொண்டிருக்கிறாயோ, அங்கு மகாதேவனின் லிங்கம் உள்ளது. அந்த லிங்கத்திற்கு நிழல் கொடு, உனது வம்சம் தழைக்கும்’ என்பதாகும். அந்தத் தரிசனத்தின்படி அரசன் அங்கு சுயம்பு சிவலிங்கத்தைக் கண்டான். அரசன் லிங்கத்தின் மீது நிழல் தருவதற்காக ஒரு சிறிய மண்டபத்தை (இமலா) அமைத்தான். அதன் பிறகு, இந்த ஐதிகத்தின்படி, சில நாட்களிலேயே அவனுக்குக் குழந்தை பிறந்தது. இக்கோவில் குறித்து மற்றுமொரு ஐதிகமும் உள்ளது. அது என்னவென்றால், பழைங்காலத்தில் இங்குள்ள காட்டில் விவசாயிகளின் சிறுவர்கள் கால்நடைகளை மேய்ச்சலுக்காக அழைத்து வருவது வழக்கம் உண்டு. அப்போது விளையாடிக் கொண்டிருந்த ஒரு சிறுவனின் கைப்பட்டுக் கம்பு அங்கிருந்த பாறையின் மீது பட்டது. அதிலிருந்து இரத்தம் கசியத் தொடங்கியது. சிறுவர்கள் வீடு சென்று இந்த விஷயத்தைக் கூறினார்கள். அப்போது பெரியவர்கள் இங்கு வந்தனர். அவர்கள் இங்கு பூமியிலிருந்து வெளியே வந்திருந்த சிவலிங்கத்தைக் கண்டனர். அப்போதிருந்து இத்தலத்தில் வழிபாடு நடைபெற்று வருவதாக கிராம மக்கள் கூறுகின்றனர்.

இங்குள்ள கோவில் சுமார் ஒன்றரை நூற்றாண்டுகள் பழைமையானது என்று கூறப்படுகிறது. கத்வீர் சம்ஸ்தானத்தின் சத்ரபதி ஷாஜி என்ற புவாசாகேப் மகாராஜ் (பதவிக்காலம் கி.பி. 1১৮২১ முதல் 1১৮৩৭ வரை) இக்கோவிலைப் புனரமைத்ததற்கான சான்றுகள் காணப்படுகின்றன.

கிராமத்திற்கு வெளியே அமைந்துள்ள இக்கோவிலுக்குச் சுற்றுச்சுவரும் பெரிய பிரகாரமும் (முற்றம்) உள்ளன. பிரகாரத்தில் உள்ளூர் தெய்வங்களின் கோவில்கள் உள்ளன. சபா மண்டபமும் கருவறையும் இக்கோவிலின் அமைப்பாகும். சபா மண்டபத்தின் நுழைவாயிலின் இருபுறமும் இரண்டு சதுரத் தூண்களும், அதன் மீது முன்புறம் நீட்டிக்கொண்டிருக்கும் உத்திரத்தின் மீது கூரையும் உள்ளதால், இந்த அமைப்பு மிதக்கும் முகம் மண்டபம் போல் அமைந்துள்ளது. சபா மண்டபத்தில் தலா நான்கு தூண்கள் கொண்ட நான்கு வரிசைகள் உள்ளன. நடுவில் உள்ள இரண்டு வரிசைத் தூண்கள் வட்ட வடிவமானவை மற்றும் வெளிப்புற வரிசைத் தூண்கள் சதுர வடிவமானவை, சுவர்களுடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளன. இங்குக் கூரையில் வெண்கல மணிகள் தொங்கவிடப்பட்டுள்ளன. சபா மண்டபத்தில் இடது மற்றும் வலதுபுறங்களில் மேலும் இரண்டு நுழைவாயில்கள் உள்ளன. 

சபா மண்டபத்தைத் தொடர்ந்து கருவறையின் நுழைவாயில் உள்ளது. கருவறையில் தரையின் நடுப்பகுதியில் பாறையிலிருந்து வெளியே வந்த சுயம்பு சிவலிங்கம் அமைந்துள்ளது. சிவலிங்கத்தின் மீது குடை பிடித்தவாறு பித்தளை நாகர் உள்ளார். கருவறையிலிருந்து வெளியே செல்வதற்காக வலதுபுறத்தில் ஒரு கதவு உள்ளது. கோவிலின் கூரையின் மீது நாலாபுறமும் கைப்பிடிச் சுவர் (கட்டடா) உள்ளது. கருவறையின் கூரையின் மீது மூன்றுடுக்குகள் கொண்ட வட்ட வடிவ விமானம் (சிகரம்) உள்ளது. சிகரத்தின் கீழிலுள்ள இரண்டு அடுக்குகளில் தலா எட்டு தேவ கோஷ்டங்களும் (சிறிய மாடங்கள்), அவற்றுள் சிவலிங்கமும், மேல் அடுக்கில் உள்ள தேவ கோஷ்டத்தில் பல்வேறு தெய்வங்களின் சிலைகளும் உள்ளன. சிகரத்தின் சுவரில் மலர்கள் மற்றும் விலங்குகளின் சிற்பங்கள் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. தேவ கோஷ்டங்களின் உச்சியில் அமலகமும் கலசமும் உள்ளன. பிரதான சிகரத்தின் உச்சியில் ஒன்றன் மீது ஒன்றாக இரண்டு அமலகங்கள் உள்ளன. அமலகத்தின் மீது கலசமும் கொடிமரமும் (துவஜபதாகை) உள்ளன. 

சிராவண மாதத்தில் இக்கோவிலில் சப்தாஹம் (ஏழு நாள் விழா) நடத்தப்படுகிறது. பஜனை, கீர்த்தனை ஆகியவற்றுடன் வர்க்கரி சம்பிரதாயத்தின் பெரியோர்களின் சொற்பொழிவுகளும் ஏற்பாடு செய்யப்படுகின்றன. பன்னிரண்டு நாட்கள் நடைபெறும் இந்த விழாவின் நிறைவு நாளான அன்று ‘காலா’ பிரசாதம் வழங்கப்படுகிறது. கிராம மக்கள் சார்பில் சப்தாஹத்தின் போது அன்னதானத்திற்கு ஏற்பாடு செய்யப்படுகிறது. சிவராத்திரியன்றும் கோவிலில் பக்தர்களின் கூட்டம் அலைமோதும். தொழில் மற்றும் வேலை நிமித்தமாக வெளியூர்களில் வசிக்கும் மூலக் குடிமக்கள் இந்நாளில் தவறாமல் கிராமத்திற்கு வந்து தரிசனம் செய்கின்றனர். மகா சிவராத்திரியன்று பக்தர்களுக்கு உபவாசக் கிச்சடி விநியோகிக்கப்படுகிறது. இந்நாளில் இரண்டாயிரம் கிலோ சாமை (அல்லது ஜவ்வரிசி) கிச்சடி தயாரிக்கப்படுவதாகக் கூறப்படுகிறது.

பயனுள்ள தகவல்கள்

• மோஹோலிலிருந்து 20 கி.மீ, சோலாப்பூரிலிருந்து 52 கி.மீ தொலைவில்
• மோஹோலிலிருந்து பேருந்து (எஸ்டி) வசதி உள்ளது
• சொந்த வாகனங்கள் கோவிலின் வாகன நிறுத்துமிடம் வரை வரலாம்
• சுற்றியுள்ள பகுதியில் தங்குமிட மற்றும் சிற்றுண்டி வசதி இல்லை