भमरेची माता मंदिर

माताना पल्ला, रंधिकपूर, ता. सिंगवड, जि. दाहोद

आपल्या समृद्ध आदिवासी वारसा, ऐतिहासिक परंपरा आणि नैसर्गिक सौंदर्यासाठी ओळखल्या जाणाऱ्या दाहोद जिल्ह्यातील रंधिकपूरजवळ भमरेची मातेचे प्राचीन मंदिर वसलेले आहे. हे पवित्र स्थान ‘भमरेची यात्रा धाम, माताना पल्ला’ म्हणून प्रसिद्ध आहे. भमरेची माता या परिसरातील आदिवासी समुदायांची ‘आराध्य देवता’ म्हणून पूजली जाते. त्यांचे मंदिर डोंगरातील एका गुहेत स्थित असून, भाविकांची अशी श्रद्धा आहे की देवी तिथे स्वयंभू रूपात प्रकट झाली आहे. प्राचीन काळापासून पूजनीय असलेल्या या देवतेचा संबंध कालांतराने पौराणिक ओळखीशी जोडला गेला आहे, ज्यानुसार भमरेची मातेला साक्षात प्रसिद्ध देवी भ्रामरी, ज्यांना भ्रमरांबा असेही संबोधले जाते, त्यांचेच रूप मानले जाते.

दाहोद हा गुजरातमधील प्रामुख्याने आदिवासी बहुल जिल्ह्यांपैकी एक आहे. १९९७ मध्ये तत्कालीन पंचमहाल जिल्ह्याचा आदिवासी भाग वेगळा करून हा स्वतंत्र प्रशासकीय जिल्हा निर्माण करण्यात आला. भिल्ल आणि पटेलिया समाज या जिल्ह्याच्या आदिवासी लोकसंख्येचा मोठा भाग आहे. निसर्गपूजा ही या समुदायांची प्राचीन परंपरा राहिली आहे. ते निसर्गाच्या विविध रूपांची उपासना करतात आणि त्यांच्या धार्मिक प्रथा निसर्गाप्रती आदर, त्यांच्या विनाशकारी शक्तीबद्दलची भीती, त्यांच्या कृपेबद्दलची कृतज्ञता आणि खोलवर रुजलेल्या जीववादी (ॲनिमिस्टिक) श्रद्धांच्या मिश्रणातून विकसित झाल्या आहेत. भमरेची माता ही याच श्रद्धेचे एक प्रतीक आहे. रंधिकपूरजवळील डोंगरातील एका गुहेत विराजमान असलेल्या देवीची या प्रदेशाची रक्षक देवता म्हणून पूजा केली जाते. काही अभ्यासक आणि स्थानिक परंपरेनुसार, ‘भामरेची’ हे नाव ‘भ्रामरी’ किंवा ‘भ्रमरांबा’ या नावांचे प्रादेशिक रूप मानले जाते आणि देवीला आदिशक्ती, मूळ दिव्य माता यांचे स्वरूप मानले जाते.

देवी भ्रामरीची कथा ‘श्रीमद् देवी भागवत पुराणात’ (स्कंध १०, अध्याय १३) वर्णन केली आहे. या कथेनुसार, हजारो वर्षांपूर्वी अरुणासुर नावाच्या एका शक्तिशाली राक्षसाने भगवान ब्रह्मदेवाला प्रसन्न करण्यासाठी हिमालयात गंगा नदीच्या काठी कठोर तपश्चर्या केली होती. त्याच्या तपस्येवर प्रसन्न होऊन ब्रह्मदेवाने त्याला असा वर दिला की, त्याचा मृत्यू युद्धात कोणत्याही शस्त्राने, कोणत्याही स्त्री किंवा पुरुषाच्या हाताने, किंवा कोणत्याही दोन पायांच्या किंवा चार पायांच्या प्राण्याकडून होणार नाही. हा वर मिळाल्यानंतर अरुणासुर स्वतःला अजिंक्य समजू लागला. गर्वाने आंधळा होऊन त्याने ऋषीमुनी आणि देवांचा छळ करण्यास सुरुवात केली. त्याने स्वर्गावर आक्रमण करून देवांना त्यांच्या दिव्य निवासस्थानातून हाकलून दिले. हतबल झालेल्या देवांनी देवी भगवतीकडे संरक्षणाची प्रार्थना केली. त्यांची आर्त प्रार्थना ऐकून देवीने एक भव्य दिव्य रूप धारण केले. कोणताही दोन पायांचा किंवा चार पायांचा प्राणी अरुणासुराला मारू शकत नाही हे जाणून, तिने आपल्या हातांतून मधमाश्या आणि भुंग्यांसह असंख्य सहा पायांचे प्राणी निर्माण केले. हे अगणित कीटक पृथ्वीवर पसरले आणि त्यांनी अरुणासुर व त्याच्या सैन्यावर हल्ला करून त्यांचा पूर्णपणे विनाश केला. देवीच्या याच रूपाने जगाला जुलूमशाहीतून मुक्त केले, ज्याची भ्रामरी देवी म्हणून पूजा केली जाते. पश्चिम बंगालमधील त्रिस्रोता येथे तीस्ता नदीच्या काठी भ्रमरी मातेचे एक प्रमुख मंदिर स्थित आहे. हे मंदिर परंपरेने एकावन्न शक्तीपीठांपैकी एक मानले जाते.

प्रल्हाद कृष्ण प्रभुदेसाई यांच्या ‘देवीकोश – खंड २’ नुसार, देवी भ्रमरांबा यांचे मुख्य मंदिर आंध्र प्रदेशातील श्रीशैलम येथे मल्लिकार्जुन ज्योतिर्लिंगाच्या पवित्र परिसरात स्थित आहे. ‘मल्लिका’ आणि ‘अर्जुन’ ही नावे परंपरेने देवी पार्वती आणि भगवान शिव यांच्यासाठी वापरली जातात, जे तिथे एकत्र वास करतात असे मानले जाते. प्रभुदेसाई यांच्या मते, ‘भ्रमरांबा’ हे नाव या समजुतीतून पडले असावे की पौर्णिमेच्या रात्री देवी पार्वती या पवित्र स्थळी संचार करतात. दुसरा अर्थ ‘भ्रमर’ या शब्दातून निघतो, ज्याचा अर्थ मधमाशी किंवा भुंगा असा होतो. विशेष म्हणजे, मंदिराच्या मागील डोंगरावर अनेक नैसर्गिक मधमाश्यांची पोळी आहेत.

या प्रदेशात भ्रमरी मातेशी संबंधित एक स्थानिक दंतकथाही सांगितली जाते. प्राचीन काळी, या ठिकाणच्या घनदाट जंगलात एक राक्षस राहत होता. तो स्थानिक रहिवाशांना निर्दयीपणे छळत असे. त्रस्त झालेल्या लोकांनी संरक्षणासाठी देवीची मनोभावे प्रार्थना केली. त्यांच्या प्रार्थनेला प्रतिसाद देऊन, त्या राक्षसाचा नाश करण्यासाठी देवीने येथे अवतार घेतला. त्या राक्षसाकडे अत्यंत सूक्ष्म रूप धारण करण्याची आणि लहानात लहान फटीत लपून बसण्याची शक्ती होती. त्याला हरवण्यासाठी, देवीने मधमाशीचे रूप धारण केले, त्याचे लपण्याचे ठिकाण शोधून काढले आणि त्याचा वध केला. असे म्हटले जाते की, या दैवी कार्यामुळेच त्यांना ‘भ्रमरी माता’ (भ्रमरीची माता) म्हणून ओळखले जाऊ लागले.

हे मंदिर कबूतरी नदीच्या काठावर टेकड्यांच्या बाजूला वसलेले आहे, जी नदी आजूबाजूच्या परिसरातून वाहते. हे मंदिर चार ते पाच शतके जुने असल्याचे परंपरेने मानले जाते. मंदिरात पोहोचण्यासाठी भाविकांना नदीवर असलेल्या पुलावरून जावे लागते. जवळच असलेल्या टेकडीवरून एक बारमाही झरा वाहतो, जो गोमुखातून सतत वाहत असतो. पूजेचे साहित्य आणि प्रसाद मिळणारी दुकाने मंदिराच्या परिसरातच आहेत.

हे मंदिर एका उंच चौथऱ्यावर स्थित आहे. मूळ गाभाऱ्याच्या समोर दर्शन मंडप आहे, जिथे भाविकांसाठी बसण्याची व्यवस्था केली आहे. त्याच्या पलीकडे एक अर्ध-खुळा सभा मंडप आहे, ज्यामध्ये यज्ञकुंड आहे. पुढे अंतराळ आणि गर्भगृह आहे. अंतराळात, थेट गर्भगृहाच्या समोर, देवीचे वाहन असलेल्या सिंहाची पितळी मूर्ती एका उंच चबुतऱ्यावर स्थापित आहे.

गर्भगृह एका नैसर्गिक गुहेत स्थित आहे. त्याचे प्रवेशद्वार टेकडीच्या नैसर्गिक खडकाच्या फटीच्या तोंडाशी बांधलेले आहे. गुहेच्या आत भामरेची मातेची पाषाणमूर्ती आहे. देवीच्या हातात विविध शस्त्रे आहेत, तर एक हात अभय मुद्रेत असून तो दैवी संरक्षणाचे प्रतीक आहे. देवीला सुंदर वस्त्रे आणि दागिन्यांनी सजवले असून मस्तकावर मुकुट विराजमान आहे.

सभा मंडपाच्या छतावर कळस असलेला घुमटाकार शिखर आहे. गर्भगृहाच्या वर एक उंच चौकोनी शिखर आहे, जे शिखराकडे निमुळते होत जाते आणि चारही बाजूंनी उपशिखरे (अंगशृंगे) आहेत. मंदिराच्या समोर, रंग मंडपाला लागून भगवान हनुमानाचे मंदिर आहे.

मंदिरापासून काही अंतरावर, टेकड्यांमधील एका उंच खडकाळ भागावर बाबा रामदेव पीर यांचे एक मंदिर स्थित आहे. मंदिरापर्यंत जाण्यासाठी पायऱ्यांची एक ओळ आहे. रामदेव पीर हे गुजरात, राजस्थान आणि मध्य प्रदेशातील माळवा प्रदेशात पूजले जाणारे एक आदरणीय संत होते. असे मानले जाते की त्यांचे जीवन इ.स. १३५२ ते १३८५ या काळात होते. एका राजपूत कुटुंबात जन्मलेले, त्यांना भक्त भगवान श्रीकृष्णाचा अवतार मानतात. विशेष म्हणजे, त्यांना मुस्लिमांकडून रामशा पीर या नावानेही आदराने पूजले जाते. त्यांची समाधी राजस्थानमधील पोखरणपासून सुमारे १० किमी अंतरावर रामदेवरा येथे आहे.

चैत्र नवरात्री आणि शरद नवरात्री हे भामरेची माता मंदिरातील मुख्य वार्षिक उत्सव आहेत. या उत्सवांदरम्यान, गुजरात आणि राजस्थानमधील हजारो भाविक दर्शनासाठी आणि नवस फेडण्यासाठी मंदिरात येतात. भक्त देवीला विधीवत वस्त्रे आणि दागिने अर्पण करतात, तसेच मिठाई आणि नारळ हे पवित्र नैवेद्य म्हणून अर्पण करतात. या प्रसंगी, मंदिरात शतचंडी यज्ञ, दुर्गा सप्तशतीचे पठण, पारंपारिक गरबा नृत्य आणि इतर विविध धार्मिक कार्यक्रमांचे आयोजन केले जाते. याव्यतिरिक्त, दिवाळी, पवित्र श्रावण महिना, बाबा रामदेव पीर जयंती आणि वर्षभरातील इतर सण मोठ्या भक्तीभावाने साजरे केले जातात. भाविक दररोज सकाळी ६.०० ते रात्री ८.०० वाजेपर्यंत भामरेची माता यांचे दर्शन घेऊ शकतात. निसर्गरम्य परिसरामुळे, हे मंदिर वर्षभर मोठ्या संख्येने भाविक आणि पर्यटकांना आकर्षित करते.

उपयुक्त माहिती :

  • सिंगवडपासून सुमारे २ किमी अंतरावर स्थित आहे.
  • दाहोद शहरापासून सुमारे ४६ किमी अंतरावर स्थित आहे.
  • सिंगवडपासून राज्य परिवहन (ST) बसेस आणि खाजगी वाहने उपलब्ध आहेत.
  • खाजगी वाहने थेट मंदिरापर्यंत पोहोचू शकतात.
  • जवळपास राहण्याची आणि नाश्त्याची सोय उपलब्ध आहे.
Back To Home